MotoGP: 2η και 3η μέρα δοκιμών στο Qatar

Στην τελική ευθεία της έναρξης!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

25/2/2019

Κατά την διάρκεια της δεύτερης μέρας των δοκιμών στην πίστα του Qatar, οι αναβάτες περίμεναν να έρθει για τα καλά το σούρουπο και να πέσουν οι θερμοκρασίες πριν μπουν στην πίστα, καίγοντας ουσιαστικά την πρώτη ώρα. Ο γρηγορότερος απ’ τους αναβάτες για τις δυο πρώτες ώρες των δοκιμών ήταν ο Petrucci έχοντας πίσω του τον ομόσταβλό του Dovizioso με τον Marquez να βρίσκεται στην τρίτη θέση του πίνακα των χρονομετρήσεων.

Λίγο αργότερα ο Marquez δοκίμασε ένα διαφορετικό φαίρινγκ με νέα αεροδυναμικά βοηθήματα στη μοτοσυκλέτα του, τα οποία αποτελούνται από δύο τμήματα σε κάθε πλευρά. Τα μεγαλύτερα δένουν κοντά στην περιοχή που βρίσκεται η εισαγωγή του αέρα, ενώ τ’ άλλα δύο που είναι εμφανώς μικρότερα, βρίσκονται χαμηλότερα. Αντίστοιχα η Ducati είχε τοποθετημένα και βαμμένα τα φαίρινγκ με τα νέα αεροδυναμικά βοηθήματα που είχαμε δει την τελευταία φορά στις δοκιμές της Sepang άβαφα, πράγμα που σημαίνει πως είναι πολύ πιθανό να τα δούμε και στον πρώτο αγώνα έχοντας περάσει από την έγκριση του τεχνικού υπευθύνου.

Όσο περνούσε η ώρα των δοκιμών τόσο ερχόταν και η εναλλαγή των αναβατών στις κορυφαίες θέσεις του πίνακα. Ο Petrucci δεν κατάφερε να πέσει κάτω απ’ το 1:54,953 που είχε θέσει νωρίτερα, ενώ ο Rins και ο Vinales με σταθερούς και γρήγορους ρυθμούς κατάφεραν να βρεθούν στην πρώτη και δεύτερη θέση αντίστοιχα. Ο Petrucci ανέφερε πως έμεινε ευχαριστημένος τόσο με τις επιδόσεις του όσο και με τη δουλειά που έχει γίνει πάνω στη μοτοσυκλέτα, ρυθμίζοντάς τη στα μέτρα του. Δήλωσε μάλιστα χαρακτηριστικά πως είναι έτοιμος ακόμη κι αν ο αγώνας γινόταν σήμερα, κρίνοντας ως πολύ θετική την πορεία του στην ομάδα, στηριζόμενος στους μέχρι στιγμής πολύ ανταγωνιστικούς χρόνους του. Εστίασε περισσότερο λέγοντας: “Πρέπει να συνεχίσουμε να δουλεύουμε μ’ αυτόν τον τρόπο. Σίγουρα έχουμε πολύ καλούς ρυθμούς. Αισθάνομαι πάρα πολύ καλά που μπορώ να βρίσκομαι συνέχεια κοντά στην κορυφή. Πιστεύω πως έχω πολλή καλή αίσθηση με την μοτοσυκλέτα.”

Μένοντας λίγο ακόμη στον τομέα των εξελίξεων σχετικά με τα φαίρινγκ και τα αεροδυναμικά βοηθήματα, η Aprillia συνέχισε τις δοκιμές της από την πρώτη ημέρα.

Μια ευχάριστη έκπληξη αποτέλεσαν οι επιδόσεις του Fabio Quartararo που κατάφερε πριν το τέλος των δοκιμών να ανεβεί επτά θέσεις και να βρεθεί πίσω απ’ τον δεύτερο Vinales. Όπως φαίνεται οι ρόλοι μεταξύ των δύο Rookies –του Fabio και του Francesco Bagnaia- αντιστράφηκαν συγκριτικά με την τελευταία φορά στη Μαλαισία. Το αποτέλεσμα απ’ τη πλευρά του Quartararo, όπως είπε οφείλεται στο γεγονός πως έχει κάνει μεγάλη πρόοδο στον τομέα των φρένων. Ένας τομέας στον οποίο έπασχε ιδιαίτερα κατά τις δοκιμές στη Sepang, όπως παραδέχτηκε και συμπλήρωσε λέγοντας: “Δούλευα στον τομέα των φρένων. Αισθάνομαι πιο άνετα μπαίνοντας στις στροφές. Είναι πολύ θετικό που βελτιώθηκα εκεί γιατί με βοηθάει στον τρόπο οδήγησής μου.”

Στο paddock της Yamaha όπως φαίνεται τα πράγματα αρχίζουν και χωρίζονται σε δύο διαφορετικές προσεγγίσεις για τελευταίες δοκιμές, καθώς ο Vinales προετοιμάζεται για τον αγώνα και ο Rossi την πρώτη και δεύτερη κυρίως ημέρα εστίασε στην περαιτέρω εξέλιξη της μοτοσυκλέτας και όχι τόσο στην αγωνιστική της προετοιμασία συγκεκριμένα για την απαιτητική πίστα του Qatar. Ωστόσο ο Rossi δεν έμεινε ιδιαίτερα ευχαριστημένος με τις δοκιμές της δεύτερης ημέρας. Ολοκλήρωσε ερχόμενος 20ος αν κι αυτό δεν θα πρέπει να είναι κριτήριο από την στιγμή που στόχος ήταν η εξέλιξη και όχι το κυνήγι για την χρονομετρική κατάταξη. Πάντως όπως ο ίδιος είπε, τα νέα εξαρτήματα που δοκίμασε αλλά και οι αλλαγές που έκανε στις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας του, δεν τον βοήθησαν καθόλου στο να διατηρήσει την πρόσφυση στον πίσω τροχό. Την ίδια στιγμή ο Vinales βρέθηκε ένα βήμα πριν την κορυφή δηλώνοντας πως είναι πιο ευχαριστημένος με τη σταθερότητα στους χρόνους του. Βέβαια στην συνέχεια δεν διαφοροποιήθηκε από τον Rossi, καθώς όταν φθάρηκαν τα καινούρια ελαστικά που ως τότε του είχαν δώσει εμπιστοσύνη πίσω, ξεκίνησαν και τα πρώτα προβλήματα –χωρίς να τα κατονομάσει- κι επέστρεψε στα paddock. Η αρχική εκτίμηση παραμένει για εκείνον θεωρώντας πως πρόκειται για την καλύτερη μοτοσυκλέτα που έχουν στα χέρια τους τα τελευταία δύο χρόνια, όμως η έλλειψη της δύναμης και της τελικής της ταχύτητας δεν γίνεται να μην συνεχίσει στο προσκήνιο σε αυτή την τόσο απαιτητική πίστα με τις υψηλότατες τελικές ταχύτητες.

Ο Marquez, βρέθηκε στην πέμπτη θέση των χρονομετρήσεων και όπως δήλωσε αισθάνεται πολύ μεγάλη αυτοπεποίθηση με την αποκατάσταση του ώμου του να βρίσκεται κοντά στο 100%. Πιο συγκεκριμένα: “Είμαι ευχαριστημένος με την φυσική μου κατάσταση επειδή συγκριτικά με τις δοκιμές της Sepang, έκανα μεγάλη πρόοδο. Σε ορισμένα σημεία αισθάνομαι πόνο αλλά η δύναμη έχει ανακτηθεί.” Παρ’ όλα αυτά οι δοκιμές δεν εξελίχθηκαν τόσο ομαλά για τον Marc καθώς είχε μια μικρή πτώση στην 16η στροφή χωρίς όμως να τραυματιστεί. Ο Lorenzo συνέχισε να εστιάζει τις δοκιμές τους στην εύρεση της καταλληλότερης εργονομίας για εκείνον, που έχει αναδειχθεί σε μείζον θέμα καθώς από αυτή εξαρτάται και η αντοχή στον πόνο από τον καρπό του. Το σώμα του προσαρμόστηκε έπειτα από τέσσερις μήνες χωρίς αγωνιστική οδήγηση και όπως δήλωσε από την δεύτερη ημέρα έπαψε να κουράζεται γρήγορα, αλλά παραδέχτηκε πως οι αγώνες του Απριλίου και Μαρτίου δεν θα είναι τόσο εύκολοι γι’ αυτόν.

Η τρίτη και τελευταία μέρα των δοκιμών ξεκίνησε κάπως άγαρμπα με δυνατούς ανέμους και πολλή ζέστη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι περισσότεροι αναβάτες να είναι διστακτικοί και να περιμένουν την πλήρη δύση του ηλίου συνάμα με την ύφεση των ανέμων. Πρώτος που μπήκε στην πίστα -πριν δύσει ο ήλιος- ήταν ο Dovi, ενώ λίγο αργότερα ακολούθησε κι ο Marquez. Έπειτα μόλις σκοτείνιασε και κόπασαν οι άνεμοι, οι περισσότεροι αναβάτες έκαναν με την σειρά την εμφάνισή τους στην πίστα του Qatar.

Όταν η θερμοκρασία της ασφάλτου έπεσε στα επιθυμητά επίπεδα, οι αναβάτες ξεκίνησαν κι εκείνοι να ανεβάζουν τον ρυθμό τους με αποτέλεσμα ο πίνακας των χρονομετρήσεων να αλλάζει συνεχώς ονόματα στις κορυφαίες θέσεις. Ανάμεσα σ’ αυτές βρέθηκαν ο Lorenzo, o Pol Espargaro, ο Petrucci αλλά και ο Quartararo που από χθες δεν έπαψε να εντυπωσιάζει. Ως εκ τούτου είχαμε πολυφωνία και μπόλικο ανταγωνισμό, όμως εν τέλει η μέρα ήταν αφιερωμένη στην Yamaha που μόνο οι αναβάτες της Honda κατάφεραν να μπουν εμβόλιμοι στην τρίτη και πέμπτη θέση σπάζοντας τη μονοτονία. Ειδικότερα τόσο ο Marquez όσο και ο Lorenzo σημείωσαν έκαστος από μια πτώση δίχως ευτυχώς τραυματισμούς. Την ίδια μοίρα είχε και ο Takaaki Nakagami της LCR Honda Idemitsu που βρέθηκε στην όγδοη θέση του πίνακα.

Πίσω στην Yamaha, ο Γιατρός σήμερα έμεινε ευχαριστημένος με αυτά που δοκίμασε αφού όπως φαίνεται πέτυχε η συνταγή του, δίνοντας σαφή σημάδια βελτίωσης. Παρ’ όλα αυτά ο Vinales ήταν εκείνος σήμερα που επέμεινε πως πρέπει να βελτιωθούν στον τομέα της πρόσφυσης σε οριακή κλίση, εκεί που οι Μ1 υστερούν έναντι των υπόλοιπων κατασκευαστών. Οι αναβάτες της δορυφορικής ομάδας της Yamaha, συνέβαλλαν ενεργά στην παροχή περαιτέρω πληροφοριών για την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, ειδικά ο Morbidelli που οδηγεί την ίδια έκδοση με τους εργοστασιακούς αναβάτες.

Ο Pol Esparagaro, αν και ταχύτατος και ιδιαίτερα εντυπωσιακός, δεν κατάφερε να βρεθεί εντός της πεντάδας, ήρθε όμως έβδομος πίσω απ’ τον Morbidelli, αποτελώντας τον πιο γρήγορο αναβάτη της KTM, ενώ συνέχισε να δουλεύει πάνω στις λεπτομέρειες της μοτοσυκλέτας του, καθώς δοκίμασε και το νέο πίσω μέρος.

Οι αναβάτες της Ducati αλλά και της Suzuki, την τελευταία μέρα βρέθηκαν εκτός του επίκεντρου εξελίξεων, όμως στην πραγματικότητα οι διαφορές που τους χωρίζουν από τις ψηλότερες θέσεις δεν είναι τρομακτικές καθώς οι 13 πρώτοι αναβάτες είχαν διαφορά μεταξύ τους κάτω απ’ το ένα δευτερόλεπτο!

Με τις δοκιμές στο Qatar να έχουν έρθει στο τέλος τους, βρισκόμαστε πλέον στην τελική ευθεία πριν την έναρξη μιας άκρως ανταγωνιστικής σεζόν.

 

Επίσημες χρονομετρήσεις της τρίτης μέρας:

  1. Maverick Viñales ESP Monster Yamaha (YZR-M1) 1m 54,208s [Lap 25/50]
  2. Fabio Quartararo FRA Petronas Yamaha SRT (YZR-M1) 1m 54,441s +0,233s [28/48]
  3. Marc Marquez ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 54,613s +0,405s [30/53]
  4. Valentino Rossi ITA Monster Yamaha (YZR-M1) 1m 54,651s +0,443s [35/38]
  5. Jorge Lorenzo ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 54,653s +0,445s [26/33]
  6. Franco Morbidelli ITA Petronas Yamaha SRT (YZR-M1) 1m 54,660s +0,452s [42/61]
  7. Pol Espargaro ESP Red Bull KTM Factory (RC16) 1m 54,770s +0,562s [27/37]
  8. Takaaki Nakagami JPN LCR Honda (RC213V) 1m 54,789s +0,581s [48/50]
  9. Danilo Petrucci ITA Ducati Team (Desmosedici) 1m 54,818s +0,610s [19/43]
  10. Jack Miller AUS Pramac Ducati (Desmosedici) 1m 54,851s +0,643s [47/47]
  11. Alex Rins ESP Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 54,852s +0,644s [28/41]
  12. Joan Mir SPA Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 54,997s +0,789s [37/38]
  13. Francesco Bagnaia ITA Pramac Ducati (Desmosedici) 1m 55,074s +0,866s [30/47]
  14. Tito Rabat ESP Reale Avintia (Desmosedici) 1m 55,229s +1,021s [52/66]
  15. Andrea Dovizioso ITA Ducati Team (Desmosedici) 1m 55,233s +1,025s [32/50]
  16. Andrea Iannone ITA Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 55,343s +1,135s [21/39]
  17. Cal Crutchlow GBR LCR Honda (RC213V) 1m 55,690s +1,482s [25/39]
  18. Miguel Oliveira POR Red Bull KTM Tech3 (RC16) 1m 55,773s +1,565s [28/28]
  19. Aleix Espargaro ESP Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 55,814s +1,606s [28/54]
  20. Bradley Smith GBR Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 56,072s +1,864s [37/38]
  21. Karel Abraham CZE Reale Avintia (Desmosedici) 1m 56,121s +1,913s [26/50]
  22. Johann Zarco FRA Red Bull KTM Factory (RC16) 1m 56,162s +1,954s [32/42]
  23. Hafizh Syahrin MAL Red Bull KTM Tech3 (RC16) 1m 56,371s +2,163s [25/42]

 

Φωτογραφίες: MotoGP.com

Ετικέτες

MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC

Ο χαμένος κρίκος σε μία ανοικτή αλυσίδα
MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2024

Ο Nakagami έχει ήδη μπει στον νέο του ρόλο από τώρα, καθώς έδωσε την δική του εξήγηση για την στιγμή που η Honda πήρε τον κατήφορο. Ταυτόχρονα φάνηκε πως το πλάνο του HRC να ενδυναμώσει την ομάδα δοκιμών στην Ιαπωνία με έναν αναβάτη που έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στην αγωνιστική ομάδα που εδρεύει στην Ευρώπη, θα γεφυρώσει ένα χάσμα που αυτή την στιγμή δημιουργεί τεράστια προβλήματα.

Αρχικά να θυμίσουμε πως έχει ανακοινωθεί εδώ, η απόφαση του Nakagami να σταματήσει την αγωνιστική του καριέρα και να γίνει δοκιμαστής του HRC, αφήνοντας την θέση ανοικτή για τον Somkiat Chantra, τον πρώτο Ταϊλανδό που θα ανέβει στην μεγάλη κατηγορία. Όπως γράφαμε και στο άρθρο από την στιγμή που χάθηκε η ευκαιρία του Ai Ogura που επέλεξε την Aprilia, δεν γινόταν για την Honda να ανεβάσει κάποιον άλλο στην δεύτερη σέλα της LCR καθώς αυτή καλύπτεται από την Idemitsu και αφορά αποκλειστικά Ασιάτη αναβάτη.

Από την επόμενη σεζόν ο Nakagami θα βοηθά τον Chantra να προσαρμοστεί στη μεγάλη κατηγορία και ταυτόχρονα θα έχει ενεργό ρόλο μέσα στο HRC με την έδρα του να είναι στην Ιαπωνία. Θα ταξιδεύει συχνά και θα βρίσκεται στην παλιά ομάδα, ενώ όπως έχουμε ήδη γράψει θα στοχεύει σε wildcart συμμετοχές, πάντα με στόχο μεγαλύτερες ευκαιρίες δοκιμών.

Εδώ τώρα είναι που το HRC θα έχει την ευκαιρία να κάνει κάτι νέο. Μπορεί να είναι αδιανόητο όμως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν οι εταιρείες αυτού του μεγέθους και αντίστοιχα τα πολυμελή αγωνιστικά τμήματα, είναι η λιγότερο άμεση επικοινωνία έως και η παντελής έλλειψή της. Συμβαίνει σε όλους, όχι μόνο στη Honda και έχω παραδείγματα που αυτό επηρεάζει την κατασκευή των μοτοσυκλετών που καταλήγουν σε εμάς, καθώς και την εξέλιξή τους. Θέλω να επεκταθώ στην αναγνώριση του προβλήματος που ανέφερε ο Nakagami πως θέλει να λύσει, καθώς αντιλαμβάνομαι πως το ευρύ κοινό δεν μπορεί να διανοηθεί ότι ένα μάτσο μηχανολόγοι-μηχανικοί στην Ιαπωνία δεν μιλάνε με τους αναβάτες και τους μηχανικούς στα MotoGP για να φτιάξει άμεσα ο ένας, εκείνο που θέλει ο άλλος. Μου περιέγραφε με μία δόση κομπασμού, ο υπεύθυνος εξέλιξης της BMW Motorrad, πριν από μία ντουζίνα χρόνια μέσα στις εγκαταστάσεις της BMW Motorrad που μόλις είχαν παραλάβει από την αποχώρηση της ομάδας της F1, το πώς κατάφερε να πάρει τεχνολογία από την αγωνιστική ομάδα του αυτοκινήτου για να κατασκευάσει τον ενιαίο εξακύλινδρο στρόφαλο για τον νέο κινητήρα τότε κινητήρα της σειράς Κ. Ήταν δηλαδή κατόρθωμα, όχι κάτι δεδομένο. Ο υπεύθυνος εξέλιξης των WR της Yamaha που στην συνέχεια ανέλαβε το νέο On-Off, μου είχε αναλύσει τον κόπο του να δημιουργήσει ένα πρωτόκολλο συνεργασίας της ομάδας που είχαν στο Rally Dakar με το τμήμα σχεδιασμού στην πορεία για την δημιουργιά του T7 που μετέπειτα έγινε το Yamaha Tenere, το οποίο είχε ξεκινήσει για κάτι σαν Tracer7 και άλλαξε στην πορεία. Όσο περίεργο και αν ακούγεται, δεν υπήρχε πρωτόκολλο επικοινωνίας μέχρι εκείνη την στιγμή. Τώρα δεν υπάρχει και ομάδα της Yamaha στο Dakar, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Στα MotoGP αυτό το πρόβλημα το έλυσε για την Ducati ο Dall’Igna ενώ αντίστοιχα στην KTM ο Pedrosa. Να σημειωθεί πως η KTM έχει μία ξεχωριστή δομή με ενδιάμεση θέση εργασίας που επιτρέπει στον οποιοδήποτε, από οποιοδήποτε τμήμα να έρθει σε άμεση επαφή με τους αναβάτες, οποιαδήποτε στιγμή. Κι εκεί όμως χρειαζόταν κάποιος με εμπειρία στις πίστες των MotoGP για να βοηθήσει την επικοινωνία αγωνιζόμενων-μηχανολόγων, ακόμη και σε αυτό το επίπεδο. Η Honda είναι κρίμα που έχασε τον Pedrosa από αναβάτη εξέλιξης καθώς μιλάμε για έναν από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία, ταυτόχρονα όμως ούτε εκείνος θα ήταν σε θέση να κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο ήδη προετοιμάζεται ο Nakagami.

Η γλώσσα δεν είναι το πρόβλημα, τουλάχιστον όχι σε αυτό το επίπεδο επαγγελματισμού. Το κενό επικοινωνίας βρίσκεται στην κατανόηση της θέσης που έχει ο καθένας, της χάραξης συνισταμένης πορείας και της σύμπνοιας σε κοινό στόχο. Διαφορετικά εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με την εξέλιξη του κινητήρα, τραβούν το δικό τους δρόμο που μπορεί να οδηγεί εκείνους που ψάχνουν την πρόσφυση στον πίσω τροχό από την πλευρά αναρτήσεων και φρένων, ακόμη πιο μακριά από τον δικό τους σκοπό.

Με δηλώσεις του στον Τύπο ο Nakagami εξηγεί τα παραπάνω, φανερώνοντας την χρονική στιγμή που ξεκίνησε το πρόβλημα στην Honda αποδεικνύοντας ταυτόχρονα την βαθιά γνώση που έχει ως ένας από τους ανθρώπους με βρίσκεται εκεί από τότε που η Honda ήταν ανταγωνιστική, μέχρι το σήμερα που πασχίζει για την δεκάδα.

Τοποθέτησε τον κατήφορο της Honda στις αλλαγές που εμείς είδαμε το 2022, όταν άλλαξαν τελείως την RC213V προσπαθώντας να βρουν πρόσφυση στον πίσω τροχό καθώς η μοτοσυκλέτα δούλευε μονάχα όταν ο εμπρός βρισκόταν ακριβώς στο όριο, εξηγώντας εν μέρη και τις ριψοκίνδυνες επιλογές του Marquez. Κατέληξαν όμως να έχουν μία μοτοσυκλέτα με χειρότερη ισορροπία πρόσφυσης εμπρός και πίσω, χάνοντας μάλιστα και δύναμη. Κανείς δεν συνεργαζόταν σωστά, είπε ο Nakagami, καθένας έπραττε το δικό του κάνοντας βήματα μπροστά, την ίδια στιγμή που η Ducati έκανε βήματα εμπρός στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, του ελέγχου της γεωμετρίας με αυξομείωση της διαδρομής των αναρτήσεων και τόσα άλλα που άνοιξαν τέρμα την ψαλίδα μεταξύ τους. «και όσο άνοιγε η ψαλίδα, τόσο βρισκόμασταν σε σύγχυση και δεν μπορούσαμε να φέρουμε στην πίστα μία ισορροπημένη μοτοσυκλέτα» εξήγησε ο Taka, «οπότε ναι, ο κατήφορος ξεκίνησε το 2022».

Ένας βασικός λόγος που το HRC έχασε αυτό τον κρίκο στην αλυσίδα επικοινωνίας μεταξύ paddock και Ιαπωνίας, μπορεί να αναζητηθεί στο κύμα των αλλαγών της καθημερινότητας που είχε φέρει το προηγούμενο διάστημα η πανδημία και είχε αντιμετωπιστεί με διαφορετικούς ρυθμούς εδώ στην Ευρώπη και εκεί στην Ιαπωνία. Σε κάθε περίπτωση ο Nakagami φαίνεται ισορροπημένος και αποφασισμένος να έχει ενεργό ρόλο στην μετάλλαξη των διαδικασιών. Δεν θα έχει όμως την εξουσία να κάνει αλλαγές, μονάχα να προτείνει, οπότε μένει να δούμε αν τις απόψεις του τις συμμερίζονται και άλλοι μέσα στο HRC, πραγματοποιώντας τις αλλαγές που χρειάζονται για να γίνει η Honda πιο ανταγωνιστική από τώρα και όχι απλά να περιμένει την μεγάλη αλλαγή του 2027. Καθώς η ψαλίδα δεν θα κλείσει μόνο με την αλλαγή κυβισμού και νέα μοτοσυκλέτα, αν η επικοινωνία και η συνεννόηση εξακολουθούν να αποτελούν προβλήματα.

Ετικέτες