MotoGP: 2η και 3η μέρα δοκιμών στο Qatar

Στην τελική ευθεία της έναρξης!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

25/2/2019

Κατά την διάρκεια της δεύτερης μέρας των δοκιμών στην πίστα του Qatar, οι αναβάτες περίμεναν να έρθει για τα καλά το σούρουπο και να πέσουν οι θερμοκρασίες πριν μπουν στην πίστα, καίγοντας ουσιαστικά την πρώτη ώρα. Ο γρηγορότερος απ’ τους αναβάτες για τις δυο πρώτες ώρες των δοκιμών ήταν ο Petrucci έχοντας πίσω του τον ομόσταβλό του Dovizioso με τον Marquez να βρίσκεται στην τρίτη θέση του πίνακα των χρονομετρήσεων.

Λίγο αργότερα ο Marquez δοκίμασε ένα διαφορετικό φαίρινγκ με νέα αεροδυναμικά βοηθήματα στη μοτοσυκλέτα του, τα οποία αποτελούνται από δύο τμήματα σε κάθε πλευρά. Τα μεγαλύτερα δένουν κοντά στην περιοχή που βρίσκεται η εισαγωγή του αέρα, ενώ τ’ άλλα δύο που είναι εμφανώς μικρότερα, βρίσκονται χαμηλότερα. Αντίστοιχα η Ducati είχε τοποθετημένα και βαμμένα τα φαίρινγκ με τα νέα αεροδυναμικά βοηθήματα που είχαμε δει την τελευταία φορά στις δοκιμές της Sepang άβαφα, πράγμα που σημαίνει πως είναι πολύ πιθανό να τα δούμε και στον πρώτο αγώνα έχοντας περάσει από την έγκριση του τεχνικού υπευθύνου.

Όσο περνούσε η ώρα των δοκιμών τόσο ερχόταν και η εναλλαγή των αναβατών στις κορυφαίες θέσεις του πίνακα. Ο Petrucci δεν κατάφερε να πέσει κάτω απ’ το 1:54,953 που είχε θέσει νωρίτερα, ενώ ο Rins και ο Vinales με σταθερούς και γρήγορους ρυθμούς κατάφεραν να βρεθούν στην πρώτη και δεύτερη θέση αντίστοιχα. Ο Petrucci ανέφερε πως έμεινε ευχαριστημένος τόσο με τις επιδόσεις του όσο και με τη δουλειά που έχει γίνει πάνω στη μοτοσυκλέτα, ρυθμίζοντάς τη στα μέτρα του. Δήλωσε μάλιστα χαρακτηριστικά πως είναι έτοιμος ακόμη κι αν ο αγώνας γινόταν σήμερα, κρίνοντας ως πολύ θετική την πορεία του στην ομάδα, στηριζόμενος στους μέχρι στιγμής πολύ ανταγωνιστικούς χρόνους του. Εστίασε περισσότερο λέγοντας: “Πρέπει να συνεχίσουμε να δουλεύουμε μ’ αυτόν τον τρόπο. Σίγουρα έχουμε πολύ καλούς ρυθμούς. Αισθάνομαι πάρα πολύ καλά που μπορώ να βρίσκομαι συνέχεια κοντά στην κορυφή. Πιστεύω πως έχω πολλή καλή αίσθηση με την μοτοσυκλέτα.”

Μένοντας λίγο ακόμη στον τομέα των εξελίξεων σχετικά με τα φαίρινγκ και τα αεροδυναμικά βοηθήματα, η Aprillia συνέχισε τις δοκιμές της από την πρώτη ημέρα.

Μια ευχάριστη έκπληξη αποτέλεσαν οι επιδόσεις του Fabio Quartararo που κατάφερε πριν το τέλος των δοκιμών να ανεβεί επτά θέσεις και να βρεθεί πίσω απ’ τον δεύτερο Vinales. Όπως φαίνεται οι ρόλοι μεταξύ των δύο Rookies –του Fabio και του Francesco Bagnaia- αντιστράφηκαν συγκριτικά με την τελευταία φορά στη Μαλαισία. Το αποτέλεσμα απ’ τη πλευρά του Quartararo, όπως είπε οφείλεται στο γεγονός πως έχει κάνει μεγάλη πρόοδο στον τομέα των φρένων. Ένας τομέας στον οποίο έπασχε ιδιαίτερα κατά τις δοκιμές στη Sepang, όπως παραδέχτηκε και συμπλήρωσε λέγοντας: “Δούλευα στον τομέα των φρένων. Αισθάνομαι πιο άνετα μπαίνοντας στις στροφές. Είναι πολύ θετικό που βελτιώθηκα εκεί γιατί με βοηθάει στον τρόπο οδήγησής μου.”

Στο paddock της Yamaha όπως φαίνεται τα πράγματα αρχίζουν και χωρίζονται σε δύο διαφορετικές προσεγγίσεις για τελευταίες δοκιμές, καθώς ο Vinales προετοιμάζεται για τον αγώνα και ο Rossi την πρώτη και δεύτερη κυρίως ημέρα εστίασε στην περαιτέρω εξέλιξη της μοτοσυκλέτας και όχι τόσο στην αγωνιστική της προετοιμασία συγκεκριμένα για την απαιτητική πίστα του Qatar. Ωστόσο ο Rossi δεν έμεινε ιδιαίτερα ευχαριστημένος με τις δοκιμές της δεύτερης ημέρας. Ολοκλήρωσε ερχόμενος 20ος αν κι αυτό δεν θα πρέπει να είναι κριτήριο από την στιγμή που στόχος ήταν η εξέλιξη και όχι το κυνήγι για την χρονομετρική κατάταξη. Πάντως όπως ο ίδιος είπε, τα νέα εξαρτήματα που δοκίμασε αλλά και οι αλλαγές που έκανε στις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας του, δεν τον βοήθησαν καθόλου στο να διατηρήσει την πρόσφυση στον πίσω τροχό. Την ίδια στιγμή ο Vinales βρέθηκε ένα βήμα πριν την κορυφή δηλώνοντας πως είναι πιο ευχαριστημένος με τη σταθερότητα στους χρόνους του. Βέβαια στην συνέχεια δεν διαφοροποιήθηκε από τον Rossi, καθώς όταν φθάρηκαν τα καινούρια ελαστικά που ως τότε του είχαν δώσει εμπιστοσύνη πίσω, ξεκίνησαν και τα πρώτα προβλήματα –χωρίς να τα κατονομάσει- κι επέστρεψε στα paddock. Η αρχική εκτίμηση παραμένει για εκείνον θεωρώντας πως πρόκειται για την καλύτερη μοτοσυκλέτα που έχουν στα χέρια τους τα τελευταία δύο χρόνια, όμως η έλλειψη της δύναμης και της τελικής της ταχύτητας δεν γίνεται να μην συνεχίσει στο προσκήνιο σε αυτή την τόσο απαιτητική πίστα με τις υψηλότατες τελικές ταχύτητες.

Ο Marquez, βρέθηκε στην πέμπτη θέση των χρονομετρήσεων και όπως δήλωσε αισθάνεται πολύ μεγάλη αυτοπεποίθηση με την αποκατάσταση του ώμου του να βρίσκεται κοντά στο 100%. Πιο συγκεκριμένα: “Είμαι ευχαριστημένος με την φυσική μου κατάσταση επειδή συγκριτικά με τις δοκιμές της Sepang, έκανα μεγάλη πρόοδο. Σε ορισμένα σημεία αισθάνομαι πόνο αλλά η δύναμη έχει ανακτηθεί.” Παρ’ όλα αυτά οι δοκιμές δεν εξελίχθηκαν τόσο ομαλά για τον Marc καθώς είχε μια μικρή πτώση στην 16η στροφή χωρίς όμως να τραυματιστεί. Ο Lorenzo συνέχισε να εστιάζει τις δοκιμές τους στην εύρεση της καταλληλότερης εργονομίας για εκείνον, που έχει αναδειχθεί σε μείζον θέμα καθώς από αυτή εξαρτάται και η αντοχή στον πόνο από τον καρπό του. Το σώμα του προσαρμόστηκε έπειτα από τέσσερις μήνες χωρίς αγωνιστική οδήγηση και όπως δήλωσε από την δεύτερη ημέρα έπαψε να κουράζεται γρήγορα, αλλά παραδέχτηκε πως οι αγώνες του Απριλίου και Μαρτίου δεν θα είναι τόσο εύκολοι γι’ αυτόν.

Η τρίτη και τελευταία μέρα των δοκιμών ξεκίνησε κάπως άγαρμπα με δυνατούς ανέμους και πολλή ζέστη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι περισσότεροι αναβάτες να είναι διστακτικοί και να περιμένουν την πλήρη δύση του ηλίου συνάμα με την ύφεση των ανέμων. Πρώτος που μπήκε στην πίστα -πριν δύσει ο ήλιος- ήταν ο Dovi, ενώ λίγο αργότερα ακολούθησε κι ο Marquez. Έπειτα μόλις σκοτείνιασε και κόπασαν οι άνεμοι, οι περισσότεροι αναβάτες έκαναν με την σειρά την εμφάνισή τους στην πίστα του Qatar.

Όταν η θερμοκρασία της ασφάλτου έπεσε στα επιθυμητά επίπεδα, οι αναβάτες ξεκίνησαν κι εκείνοι να ανεβάζουν τον ρυθμό τους με αποτέλεσμα ο πίνακας των χρονομετρήσεων να αλλάζει συνεχώς ονόματα στις κορυφαίες θέσεις. Ανάμεσα σ’ αυτές βρέθηκαν ο Lorenzo, o Pol Espargaro, ο Petrucci αλλά και ο Quartararo που από χθες δεν έπαψε να εντυπωσιάζει. Ως εκ τούτου είχαμε πολυφωνία και μπόλικο ανταγωνισμό, όμως εν τέλει η μέρα ήταν αφιερωμένη στην Yamaha που μόνο οι αναβάτες της Honda κατάφεραν να μπουν εμβόλιμοι στην τρίτη και πέμπτη θέση σπάζοντας τη μονοτονία. Ειδικότερα τόσο ο Marquez όσο και ο Lorenzo σημείωσαν έκαστος από μια πτώση δίχως ευτυχώς τραυματισμούς. Την ίδια μοίρα είχε και ο Takaaki Nakagami της LCR Honda Idemitsu που βρέθηκε στην όγδοη θέση του πίνακα.

Πίσω στην Yamaha, ο Γιατρός σήμερα έμεινε ευχαριστημένος με αυτά που δοκίμασε αφού όπως φαίνεται πέτυχε η συνταγή του, δίνοντας σαφή σημάδια βελτίωσης. Παρ’ όλα αυτά ο Vinales ήταν εκείνος σήμερα που επέμεινε πως πρέπει να βελτιωθούν στον τομέα της πρόσφυσης σε οριακή κλίση, εκεί που οι Μ1 υστερούν έναντι των υπόλοιπων κατασκευαστών. Οι αναβάτες της δορυφορικής ομάδας της Yamaha, συνέβαλλαν ενεργά στην παροχή περαιτέρω πληροφοριών για την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, ειδικά ο Morbidelli που οδηγεί την ίδια έκδοση με τους εργοστασιακούς αναβάτες.

Ο Pol Esparagaro, αν και ταχύτατος και ιδιαίτερα εντυπωσιακός, δεν κατάφερε να βρεθεί εντός της πεντάδας, ήρθε όμως έβδομος πίσω απ’ τον Morbidelli, αποτελώντας τον πιο γρήγορο αναβάτη της KTM, ενώ συνέχισε να δουλεύει πάνω στις λεπτομέρειες της μοτοσυκλέτας του, καθώς δοκίμασε και το νέο πίσω μέρος.

Οι αναβάτες της Ducati αλλά και της Suzuki, την τελευταία μέρα βρέθηκαν εκτός του επίκεντρου εξελίξεων, όμως στην πραγματικότητα οι διαφορές που τους χωρίζουν από τις ψηλότερες θέσεις δεν είναι τρομακτικές καθώς οι 13 πρώτοι αναβάτες είχαν διαφορά μεταξύ τους κάτω απ’ το ένα δευτερόλεπτο!

Με τις δοκιμές στο Qatar να έχουν έρθει στο τέλος τους, βρισκόμαστε πλέον στην τελική ευθεία πριν την έναρξη μιας άκρως ανταγωνιστικής σεζόν.

 

Επίσημες χρονομετρήσεις της τρίτης μέρας:

  1. Maverick Viñales ESP Monster Yamaha (YZR-M1) 1m 54,208s [Lap 25/50]
  2. Fabio Quartararo FRA Petronas Yamaha SRT (YZR-M1) 1m 54,441s +0,233s [28/48]
  3. Marc Marquez ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 54,613s +0,405s [30/53]
  4. Valentino Rossi ITA Monster Yamaha (YZR-M1) 1m 54,651s +0,443s [35/38]
  5. Jorge Lorenzo ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 54,653s +0,445s [26/33]
  6. Franco Morbidelli ITA Petronas Yamaha SRT (YZR-M1) 1m 54,660s +0,452s [42/61]
  7. Pol Espargaro ESP Red Bull KTM Factory (RC16) 1m 54,770s +0,562s [27/37]
  8. Takaaki Nakagami JPN LCR Honda (RC213V) 1m 54,789s +0,581s [48/50]
  9. Danilo Petrucci ITA Ducati Team (Desmosedici) 1m 54,818s +0,610s [19/43]
  10. Jack Miller AUS Pramac Ducati (Desmosedici) 1m 54,851s +0,643s [47/47]
  11. Alex Rins ESP Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 54,852s +0,644s [28/41]
  12. Joan Mir SPA Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 54,997s +0,789s [37/38]
  13. Francesco Bagnaia ITA Pramac Ducati (Desmosedici) 1m 55,074s +0,866s [30/47]
  14. Tito Rabat ESP Reale Avintia (Desmosedici) 1m 55,229s +1,021s [52/66]
  15. Andrea Dovizioso ITA Ducati Team (Desmosedici) 1m 55,233s +1,025s [32/50]
  16. Andrea Iannone ITA Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 55,343s +1,135s [21/39]
  17. Cal Crutchlow GBR LCR Honda (RC213V) 1m 55,690s +1,482s [25/39]
  18. Miguel Oliveira POR Red Bull KTM Tech3 (RC16) 1m 55,773s +1,565s [28/28]
  19. Aleix Espargaro ESP Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 55,814s +1,606s [28/54]
  20. Bradley Smith GBR Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 56,072s +1,864s [37/38]
  21. Karel Abraham CZE Reale Avintia (Desmosedici) 1m 56,121s +1,913s [26/50]
  22. Johann Zarco FRA Red Bull KTM Factory (RC16) 1m 56,162s +1,954s [32/42]
  23. Hafizh Syahrin MAL Red Bull KTM Tech3 (RC16) 1m 56,371s +2,163s [25/42]

 

Φωτογραφίες: MotoGP.com

Ετικέτες

MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν

Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/7/2026

Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.

Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.

Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.

motogp

Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.

Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.

Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.

Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.

Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.

Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.

Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.

Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.

Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.

Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.

 

Ετικέτες