MotoGP Αγγλία: Κατάταξη σήριαλ με πολλαπλά επεισόδια

«Σταμάτα-ξεκινά» οι δοκιμές σαν φανάρι στην Αθήνα..
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/8/2018

Συζητούσαμε στα γραφεία του περιοδικού, τι θα γίνει αν ξεκινήσει ο αγώνας την Κυριακή, χωρίς να έχει βρέξει καθόλου, χωρίς να έχουν δοκιμάσει τα ελαστικά στα νέα δεδομένα της πίστας, που έχει καινούρια άσφαλτο. Ο καιρός αποφάσισε να μην τους αφήσει έτσι όμως, αλλά ταυτόχρονα να μην αφήσει περιθώριο για πολλές δοκιμές, χαλώντας για αρχή την FP4.

Η εξέλιξη που πήραν τα πράγματα ήταν τραγική, με χειρότερο θύμα τον Tito Rabat που παρασύρθηκε ενώ ήταν στην αμμοπαγίδα και τραυματίστηκε σοβαρά στο πόδι. Η  πρώτη εικόνα δείχνει σπάσιμο και ζημιά στο γόνατο. Το πρόβλημα το δημιούργησε η βροχή αλλά ήταν πιο σύνθετο, καθώς τα carbon φρένα έχασαν αμέσως την απόδοσή τους στερώντας από τους αναβάτες πλήρως τα φρένα. Είναι ακριβώς η περιγραφή που έδωσε ο Crutchlow αλλά κι όταν αργότερα ερωτήθηκε ο Rins για όλα όσα έγιναν στην μοιραία στροφή και την αιτία που εγκατέλειψε την μοτοσυκλέτα του ενώ είχε 200 χιλιόμετρα...

Είχε ήδη βγει εκτός χωρίς πτώση ο Lorenzo, αλλά και ο Espargaro, και πέφτει και ο Rins, ο οποίος σηκώνεται και κατευθείαν κάνει νοήματα προσπαθώντας να προειδοποιήσει τους υπόλοιπους!

Ο Rins βγήκε με τρόπο εντυπωσιακό. Πήδηξε από την μοτοσυκλέτα ενώ είχε 200 χιλιόμετρα! Κι αυτό γιατί στην ευθεία πριν την μοιραία στροφή δεν έβλεπες την πίστα αλλά έναν καθρέφτη από το πολύ νερό που κρατούσε. Η υδρολίσθηση ήταν αδύνατο να αποφευχθεί, γιατί δεν είχε φρένα, καθώς από το σπρέυ και την πτώση της θερμοκρασίας, δεν δούλευαν καθόλου. Για αυτό και πήρε την απόφαση να φύγει από την μοτοσυκλέτα, πριν αρχίσει τις τούμπες, σε ένα δραματικό σκηνικό.. Σηκώθηκε και ξεκίνησε απευθείας να κουνά τα χέρια και να καλεί τους κριτές για κόκκινη σημαία. Πέφτει ο Rabat και σχεδόν αμέσως μετά ο Morbitelli, του οποίου η μοτοσυκλέτα χτυπά τον Rabat που ήταν όρθιος και δεν είχε δει τα νοήματα που του έκαναν.. αμέσως μετά βγήκε η κόκκινη σημαία και γλίτωσε ο Marquez και οι υπόλοιποι που ακολουθούσαν.

Πρέπει να τονιστεί πως οι κριτές δεν γίνεται να βγάλουν μόνοι τους την κόκκινη σημαία, πρέπει να πάρουν την εντολή από την διεύθυνση του αγώνα, η οποία δεν είχε το χρόνο να κάνει κάτι τέτοιο ανάμεσα στην πτώση του RIns και του Rabat.. έγιναν όλα πολύ γρήγορα. Θα μπορούσαν να την είχαν βγάλει νωρίτερα; Πριν την πτώση του Rins και να αποφευχθεί το σκηνικο πλήρως; Αν έτρεχε η Moto2, αντί για αλλαγή του προγράμματος ώστε να καλυφθεί το τηλεοπτικό παράθυρο, τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά, όμως στη συγκυρία αυτή με τον καιρό, βρέθηκαν τα MotoGP. Η FP4 ακυρώνεται πλήρως παρόλο που σταμάτησε η βροχή, γιατί δεν είχε μείνει χρόνος αλλά και γιατί η πίστα δεν μπορούσε να αποβάλλει το νερό κατά σημεία. Ο Rabat μεταφέρεται στο νοσοκομείο, έχοντας παραμείνει για πολύ ώρα στο έδαφος, μέχρι οι γιατροί να τον ακινητοποιήσουν στο φορείο.

Η πίστα καθαρίζεται, η τελευταία ελεύθερη δοκιμή έχει αυτοακυρωθεί από τον χρόνο που πέρασε, και όλα δείχνουν έτοιμα να ξεκινήσει η Q1, μονάχα που αυτό δεν έγινε όπως θα έπρεπε. Το Silverstone είναι ένα τεράστιο μέρος, πιάνει δύο διαφορετικές νομαρχίες και ξεφεύγει από τα όρια ενός σύννεφου. Η μισή πίστα είναι στον ήλιο και η υπόλοιπη στην συννεφιά και κατά διαστήματα στην βροχή. Υπάρχει καθυστέρηση και εκνευρισμός, αλλά η Q1 τελικά ξεκινά με την KTM να παίρνει τον πρώτο εισιτήριο και την Suzuki του Rins το δεύτερηο Μέχρι να φτάσει αυτό το αποτέλεσμα όμως ήταν δύσκολα τα πράγματα καθώς την πρώτη θέση βρέθηκαν κι άλλοι αναβάτες να την διεκδικούν, όπως και ο Pedrosa. Όσο βελτιωνόταν τα πράγματα με τον καιρό οι χρόνοι έπεφταν και κερδισμένος έβγαινε εκείνος που είχε κρατήσει το ελαστικό του.

Είναι ακριβώς αυτό που έδωσε την pole position και στον Lorenzo, αμέσως μετά.

Πριν όμως ο Ισπανός πάρει την δεύτερή του pole position για φέτος, το σήριαλ θα συνεχιζόταν, και θα πρωταγωνιστούσε και ο ίδιος. Η δοκιμή για την σειρά κατάταξης δεν θα ξεκινούσε έτσι εύκολα και ήδη έχει καθυστερήσει πάρα πολύ με όλα όσα έχουν συμβεί.

Το πρόβλημα είναι πως η οργάνωση ζητά από τους αναβάτες να ετοιμαστούν και τους δίνει το πράσινο φως, για να τους σταματήσει αμέσως μετά μέσα στα pit, αρχικά γιατί το ελικόπτερο που μετάφερε τον Rabat δεν είχε επιστρέψει. Αυτό εξοργίζει τον Lorenzo που εκείνη την στιγμή ήταν μπροστά έτοιμος για να ξεκινήσει την προσπάθειά του…

Τα πάντα σταματούν, ενώ η πίστα βελτιώνεται ολοένα και περισσότερο. Το πρόβλημα της στιγμής είναι πως παραμένουν μερικές μικρές πισίνες στην πίστα κι έτσι οι ομάδες ετοιμάζουν ένα δεύτερο σετ μοτοσυκλετών, ώστε να είναι έτοιμοι και για βρόχινα ελαστικά, αλλά και για slick. Δεν θα ήταν η τελευταία φορά που θα το έκαναν… το σήριαλ είχε συνέχεια.

Η βροχή επιστρέφει και μαζί της τα προβλήματα, τα σημεία που στεγνώνουν γεμίζουν ξανά νερό και οι αποφάσεις διαμορφώνονται λεπτό το λεπτό. Και πάλι το πρόβλημα είναι σύνθετο. Η μισή πίστα είναι τελείως στεγνή, και η υπόλοιπη χωρίζεται σε νωπό και πλήρως βρεγμένο οδόστρωμα που σημαίνει πως οι δοκιμές δεν μπορούν να προχωρήσουν γιατί δεν ισχύει ένα από τα δύο.. τα βρόχινα ελαστικά δεν κρατούν στο στεγνό και προφανώς τα slick είναι για να σκοτώνονται στο βρεγμένο…

βρέχει στις άκρες της πίστας και κατά διαστήματα σε τρεις από τις στροφές της...

Δίνεται εκ νέου μικρή παράταση και πάντα με την ευχή πως τα πράγματα θα μείνουν σταθερά για λίγο, έστω και για τα μόλις 15 λεπτά που θα διαρκούσαν τώρα οι δοκιμές για την κατάταξη. Ξεκινούν τελικά, με βρόχινα όλοι τους, ο Iannone χρειάζεται σπρώξιμο και φτάνουν στην έβδομη στροφή όπου υπάρχει μπόλικο νερό στην πίστα. Υπάρχουν λοιπόν τελείως βρεγμένα κομμάτια πίστας και τελείως στεγνά, κι αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα. Τώρα το θέμα αρχίζει να θυμίζει Αργεντινή, ή τα προβλήματα αποφάσεων που υπήρχαν τότε, και τώρα το στοίχημα είναι ποιος θα βάλει πρώτος τα slick και θα πάρει ένα γενναίο ρίσκο. Η πίστα δεν είναι έτοιμη για κάτι τέτοιο, αλλά δείχνει πως στα τελευταία δέκα λεπτά που μένουν, θα εμφανιστεί αυτό το μικρό παράθυρο.

Ο Smith που έχει την εμπειρία από την Q1 βάζει τον καλύτερο χρόνο, αλλά όλοι οι υπόλοιποι αναβάτες απλά γράφουν γύρους ψάχνοντας τις δυνατότητες που τους δίνονται… Φυσικά όλοι ποντάρουν στον Miller να κάνει την κίνηση, ο άνθρωπος που το ’16 κέρδισε στο Assen, που έβαλε τα γυαλιά σε όλους στην Αργεντινή, έκανε εκείνη την στιγμή τον καλύτερο χρόνο, με τους Dovisioso και Zarco να κάνουν τους καλύτερους χρόνους.

Ο Marquez όμως είναι πολύ γρήγορος στο αρχικό κομμάτι της πίστα, ενώ ο Lorenzo καλύτερος συνολικά, παρόλο που κάνει μικρά λαθάκια και παίρνει τελικά την pole position και ο Marquez που γλιστρούσε την δεύτερη θέση… μαντέψτε ποιος πήρε το ρίσκο εκείνη την στιγμή: Ο Miller βγήκε με slick!

Δεν υπήρχε περίπτωση να έχει το προβάδισμα, η πίστα δεν ήταν ακόμα έτοιμη και σε εκείνο το σημείο δεν υπήρχε το δίλλημα, απλά δεν γινόταν να αξιοποιήσεις τα slick.

Και δεν ήταν, ο Miller είχε κάνει λάθος αυτή την φορά και ευτυχώς το πλήρωνε πολύ φθηνά με απλή ανώδυνη έξοδο, όσο ο Crutchlow είχε τώρα τον καλύτερο χρόνο και ο Zarco τον δεύτερο. Οι Ducati όμως είχαν κι άλλη επίθεση στο τσεπάκι τους, με τον Lorenzo να κάνει την καλύτερη κίνηση, αυτή για την οποία γράφαμε την περασμένη εβδομάδα. Κράτησε τα ελαστικά του! Έριξε ρυθμό και τους επέτρεψε να κρυώσουν, καθώς τα βρόχινα καταστρέφονται από την υψηλή θερμοκρασία. Τότε έκανε την επίθεσή του, κι ας μην είχε μείνει γόμα επάνω τους, του έδιναν όμως εκείνη την πρόσφυση που ήθελε στο στεγνό, κρατώντας ταυτόχρονα στο στεγνό. Ο Marquez γλιστρά συνέχεια, ακόμα και στην τελευταία στροφή που με τον Zarco κολλημένο πίσω του θα έπαιρνε την 5 θέση, ενώ ο Γάλλος την τρίτη, αφήνοντας τον Crutchlow στην 4η

Στην Yamaha δεν έκαναν την καλύτερη διαχείριση της κατάστασης, ο Rossi άλλαξε γόμα χωρίς να έχει τον χρόνο για μία επίθεση, αν και μάλλον έφτασε να είναι δίκοπο μαχαίρι η αλλαγή. Δεν θα μπορούσε δηλαδή να κάνει γρήγορο γύρο έτσι κι αλλιώς…

 

Ο Lorenzo πήρε και τις 9 ζωές του Michelin και κέρδισε την pole position με μυαλό και στρατηγική

Τελικά ο Lorenzo, για ακόμα μία φορά, βγήκε κερδισμένος. Φύλαξε τα ελαστικά του και κατάφερε να πάρει την pole position κάνοντας την διαφορά από τους υπόλοιπους. Ο Dovizioso από την δεύτερη θέση, που είναι εξαιρετικός άθλος με αυτά τα δεδομένα, δεν ήταν τόσο ήρεμος για την αυριανή ημέρα. Κι αυτό γιατί, όπως είπε ο ίδιος, μπορεί στο στεγνό και έως κι αυτό το σημείο να είναι ανταγωνιστικοί, αλλά το πρόβλημα θα είναι η βροχή, όπου η Ducati –τουλάχιστον η δικά του- δεν θα καταφέρει. Και ο αγώνας αύριο αναμένεται να είναι παραπάνω από βρόχινος, αναμένεται να παίζει με το όριο της κόκκινης σημαίας, αν ρίξει τόση βροχή, όσο απειλεί πως θα κάνει…

 

Αποτελέσματα Q1

 
Θέση
Αναβάτης
Ομάδα
Km/h
Χρόνος
Διαφ.1ος/Προηγ.
1
Bradley SMITH
Red Bull KTM Factory Racing
275.0
2'13.340
 
2
Alex RINS
Team SUZUKI ECSTAR
284.8
2'13.713
0.373 / 0.373
3
Franco MORBIDELLI
EG 0,0 Marc VDS
256.8
2'13.945
0.605 / 0.232
4
Scott REDDING
Aprilia Racing Team Gresini
299.0
2'14.171
0.831 / 0.226
5
Thomas LUTHI
EG 0,0 Marc VDS
271.9
2'14.198
0.858 / 0.027
6
Dani PEDROSA
Repsol Honda Team
265.4
2'14.866
1.526 / 0.668
7
Aleix ESPARGARO
Aprilia Racing Team Gresini
281.1
2'15.141
1.801 / 0.275
8
Loris BAZ
Red Bull KTM Factory Racing
285.7
2'15.299
1.959 / 0.158
9
Takaaki NAKAGAMI
LCR Honda IDEMITSU
275.6
2'15.377
2.037 / 0.078
10
Karel ABRAHAM
Angel Nieto Team
248.1
2'15.721
2.381 / 0.344
11
Alvaro BAUTISTA
Angel Nieto Team
271.8
2'16.106
2.766 / 0.385
12
Xavier SIMEON
Reale Avintia Racing
266.9
2'16.451
3.111 / 0.345
13
Hafizh SYAHRIN
Monster Yamaha Tech 3
270.1
2'16.483
3.143 / 0.032
 

Αποτελέσματα Q2

 
Θέση
Αναβάτης
Ομάδα
Km/h
Χρόνος
Διαφ.1ος/Προηγ.
1
Jorge LORENZO
Ducati Team
306.1
2'10.155
 
2
Andrea DOVIZIOSO
Ducati Team
306.0
2'10.314
0.159 / 0.159
3
Johann ZARCO
Monster Yamaha Tech 3
295.4
2'10.439
0.284 / 0.125
4
Cal CRUTCHLOW
LCR Honda CASTROL
286.3
2'10.615
0.460 / 0.176
5
Marc MARQUEZ
Repsol Honda Team
307.4
2'11.083
0.928 / 0.468
6
Danilo PETRUCCI
Alma Pramac Racing
294.5
2'11.317
1.162 / 0.234
7
Andrea IANNONE
Team SUZUKI ECSTAR
273.8
2'11.495
1.340 / 0.178
8
Red Bull KTM Factory Racing
295.6
2'11.514
1.359 / 0.019
9
Jack MILLER
Alma Pramac Racing
303.1
2'12.173
2.018 / 0.659
10
Alex RINS
Team SUZUKI ECSTAR
292.2
2'12.504
2.349 / 0.331
11
Maverick VIÑALES
Movistar Yamaha MotoGP
297.4
2'12.514
2.359 / 0.010
12
Valentino ROSSI
Movistar Yamaha MotoGP
291.4
2'13.504
3.349 / 0.990

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.