MotoGP - Το αγωνιστικό ημερολόγιο του 2025

22 γύροι, 18 χώρες, πέντε ήπειροι
MotoGP - Calendar 2025
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/9/2024

Η FIM έδωσε στη δημοσιότητα το προσωρινό ημερολόγιο του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος FIM MotoGP για το 2025, αποκαλύπτοντας τις ημερομηνίες και τους αγώνες της επόμενης σεζόν για την κορυφαία διοργάνωση αγώνων δρόμου μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Το 2025 θα διεξαχθούν 22 Grands Prix σε 18 χώρες, μεταξύ των οποίων η επιστροφή του Brno στην Τσεχία και το ντεμπούτο του Balaton Park στην Ουγγαρία. 

Με τέσσερις αγώνες μακριά από την Ευρώπη για την έναρξη της χρονιάς και τέσσερις για τη λήξη της, το 2025 στοχεύει να μας δώσει μια ισορροπημένη αγωνιστική σεζόν όσον αφορά στον τόπο διεξαγωγής των γύρων της.

Μετά τις δοκιμές προετοιμασίας στη Sepang και το Buriram, το Grand Prix της Ταϊλάνδης ετοιμάζεται να γράψει ιστορία, καθώς το 2025 θα είναι η πρώτη σεζόν του MotoGP που θα ξεκνήσει στη Νοτιοανατολική Ασία εδώ και 25 χρόνια -και η πρώτη στην Ταϊλάνδη. Στη συνέχεια, υπάρχει χρόνος για "επαναφόρτιση των μπαταριών" αγωνιζομένων και ομάδων πριν επιστρέψουμε στο Termas de Rio Hondo στην Αργεντινή και στο Circuit of the Americas στο Όστιν του Τέξας.

Ακολουθεί το Lusail International Circuit στο Κατάρ μετά την ολοκλήρωση του Ραμαζανιού, πριν από την κλασική έναρξη της ευρωπαϊκής περιόδου, καθώς η Jerez προηγείται του Le Mans, όπου το γαλλικό GP θα επιδιώξει να σπάσει και πάλι το ρεκόρ συμμετοχών όλων των εποχών. Στη συνέχεια, ακολουθούν δύο διοργανώσεις σε νέα χρονοδιαγράμματα: το βρετανικό GP στο Silverstone στα τέλη Μαΐου και το GP του Aragon δύο εβδομάδες αργότερα.

Τη σκυτάλη παίρνει το Mugello και στη συνέχεια ένας εορταστικός αγώνας για τα 100 χρόνια στο Assen, πριν το Sachsenring προλογίσει την επιστροφή του MotoGP στο Brno. Μετά από μερικά Σαββατοκύριακα διακοπών για τις καλοκαιρινές διακοπές, η δράση ανοίγει ξανά στην Αυστρία στο Red Bull Ring πριν από το ντεμπούτο του Balaton Park στην Ουγγαρία, με την Καταλονία και το GP του Σαν Μαρίνο στο Misano World Circuit Marco Simoncelli να κλείνουν τη δράση στην Ευρώπη - προς το παρόν.

Από εκεί θα πάμε για άλλη μια φορά στην Ασία, με πρώτο σταθμό το Motegi στην Ιαπωνία, πριν περάσουμε στο Pertamina Mandalika International Circuit στο Lombok της Ινδονησίας. Ένα Σαββατοκύριακο διακοπών στη συνέχεια δίνει σε όλους την ευκαιρία να ξεκουραστούν πριν από το ταξίδι στην Αυστραλία, καθώς το Phillip Island μας υποδέχεται Down Under, πριν τη Sepang στη Μαλαισία.

Οι δύο τελευταίοι σταθμοί του νέου ημερολογίου μας φέρνουν πίσω στην Ευρώπη, καθώς ολοκληρώνουμε τη σεζόν με το πρόσφατα επιβεβαιωμένο GP Πορτογαλίας στο Portimão και το κλασικό κλείσιμο της αυλαίας στο Circuit Ricardo Tormo στη Βαλένθια.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.