MotoGP: Αλλαγές στους κανονισμούς των "πλεονεκτημάτων"

Πρόβλεψη για τα πλεονεκτήματα και τις wild card συμμετοχές
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/5/2020

Όπως δείχνουν τα μέχρι τώρα δεδομένα, το παγκόσμιο πρωτάθλημα των GP αναμένεται να ξεκινήσει μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού, με όλη αυτή όμως την αναστάτωση που έχουν επιφέρει οι ακυρώσεις και οι αναβολές αγώνων, να δημιουργούν αντίκτυπο σε πολλούς τομείς.

Ένας από αυτούς είναι στον τρόπο με τον οποίο καθορίζεται το αν μια εταιρεία θα έχει πλεονέκτημα σε ό,τι αφορά την εξέλιξη των κινητήρων της ή όχι. Αυτό είναι άμεσα συνδεδεμένο και με τα αποτελέσματα που πετυχαίνει μια ομάδα, τους τερματισμούς δηλαδή των αναβατών της, σε μια φυσιολογική όμως σεζόν με πλήρη τον αριθμό των αγώνων. Φέτος όμως, που το πρωτάθλημα –εάν και εφόσον ξεκινήσει, υπενθυμίζουμε- θα είναι αρκετά κουτσουρεμένο με μικρότερο αριθμό αγώνων, υπήρχε θεωρητικά η πιθανότητα ένα εργοστάσιο που δεν απολάμβανε αυτά τα πλεονεκτήματα, να μην προλάβει να πετύχει το απαραίτητο νούμερο τερματισμών στο βάθρο και να βρεθεί ξαφνικά στη λίστα με τους κατασκευαστές που θα έχουν πλεονέκτημα για την επόμενη χρονιά.

Για να αποφευχθεί κάτι τέτοιο, η Επιτροπή των Grand Prix, αποτελούμενη από τους Carmelo Ezpeleta (Πρόεδρος της Dorna), Paul Duparc (εκπρόσωπος της FIM), Herve Poncharal (εκπρόσωπος της IRTA) και Takano Tsoubouchi (εκπρόσωπος της MSMA), πραγματοποίησε δύο τηλεδιασκέψεις (30 Απριλίου και 7 Μαΐου), προκειμένου να παρθούν αποφάσεις για το συγκεκριμένο ζήτημα. Σε ό,τι αφορά λοιπόν τα πλεονεκτήματα, η Επιτροπή αποφάσισε ότι για το 2020 κάποιος κατασκευαστής μπορεί να τα χάσει (αν έχει πολύ καλά αποτελέσματα), αλλά δεν μπορεί κάποιος άλλος να επωφεληθεί από τα άσχημα αποτελέσματα και να τα κερδίσει. Επιπλέον, όσοι βαθμοί προστεθούν μέσα στο 2020 για τα εργοστάσια που βρίσκονται σε καθεστώς πλεονεκτημάτων, θα εξακολουθήσουν να έχουν ισχύ για τα επόμενα δύο χρόνια.

Παράλληλα, πάρθηκε απόφαση και για το "σφράγισμα" των κινητήρων και πιο συγκεκριμένα ότι το ομολογκάρισμά τους για τις ομάδες των MotoGP που είναι σε καθεστώς πλεονεκτημάτων, μπορεί να ανασταλεί. Αυτό σημαίνει ότι η ΚΤΜ και η Aprilia είναι υποχρεωμένες πλέον να καταθέσουν δείγματα των κινητήρων τους στον Τεχνικό Διευθυντή των GP–όπως έχουν κάνει ήδη τα υπόλοιπα εργοστάσια- μέχρι τις 29 Ιουνίου 2020.

Σε ό,τι αφορά τις wild card συμμετοχές (για όλες τις κατηγορίες), τονίζεται ότι φέτος αρκετοί αγώνες θα γίνουν κεκλεισμένων των θυρών, θα πρέπει και ο αριθμός των συμμετεχόντων να κρατηθεί στο χαμηλότερο δυνατό όριο, όπως είναι επίσης σημαντικό να διασφαλιστεί η μέγιστη λειτουργικότητα των pit box για τις ομάδες που έχουν συμβόλαια. Γι' αυτό η Επιτροπή αποφάσισε ότι οι wild card συμμετοχές σε όλες τις κατηγορίες, αναβάλλονται για τη σεζόν του 2020. Να σημειώσουμε εδώ, ότι αυτό "πλήττει" και τον Jorge Lorenzo, ο οποίος μάλιστα είχε ανακοινώσει μαζί με την Yamaha την συμμετοχή του στο GP της Catalunya, ενώ όλο και μεγαλώνει ο ντόρος σχετικά με την αλλαγή της απόφασής του να αποσυρθεί τελείως από τους αγώνες. Το "πάγωμα" των wild card συμμετοχών, συμβαδίζει και με την στρατηγική μείωσης του κόστους για όλες τις ομάδες των MotoGP. Στην ανακοίνωση υπογραμμίζεται ότι υπάρχει η πρόθεση να τις επαναφέρουν για το 2021, αλλά η τελική απόφαση θα παρθεί λίγο πριν το ξεκίνημα της σεζόν.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.