MotoGP Americas αγώνας Sprint: Πρώτος ο Bagnaia με επιθέσεις Rins

Πρόβλημα η υψηλή θερμοκρασία
motogp americas sprint race
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/4/2023

Ένας αψεγάδιαστος Bagnaia που απέφυγε τα εύκολα λάθη στα οποία ωθεί αυτή η πίστα εξαιτίας της ασφάλτου και ακόμη περισσότερο το σήμερα το μεσημέρι (ώρα Τέξας) με τις θερμοκρασίες να έχουν ανέβει.

Ο Rins έβαλε από την πρώτη στιγμή το κεφάλι κάτω και ανέλαβε να δώσει ένα λόγο στην Honda να χαμογελάσει, κάτι που έχει πολύ καιρό να κάνει στα MotoGP. Δεν απέφυγε όμως τα λάθη. Ξεκίνησε όμως πολύ καλά, όπως και ο Quartararo που βρέθηκε στις πρώτες θέσεις δημιουργώντας ερωτηματικά για το αν θα καταφέρει να παραμείνει εκεί, καθώς η ομάδα δεν έχει καταφέρει να βρει τις κατάλληλες ρυθμίσεις και ήταν ο μόνος εκ των κορυφαίων αναβατών με τόσο έντονο πρόβλημα στα σαμαράκια.

Ο Luca Marini έδειξε πως αν βρίσκεσαι στην πρώτη γραμμή γιατί χρησιμοποίησες κάποιο cheat code, στην προκειμένη περίπτωση περιμένοντας τον Bagnaia να πάει μπροστά, τότε δύσκολα θα τα καταφέρεις και στην κανονική εκκίνηση, όπως κι έγινε. Έχει άλλη μία ευκαιρία αύριο όμως και ενδεχομένως να τα πάει και καλύτερα.

Δυστυχώς και ο Bezzecchi δεν τα κατάφερε και έχασε πολλές θέσεις που ταυτόχρονα ήταν και η αιτία που μαζί με τον Quartararo βρέθηκε μπροστά και ο Aleix Espargaro ένας ακόμη από εκείνους που δεν τα πήγαν καλά στις δοκιμές, έναντι του Vinales που είχε σαφώς καλύτερη εικόνα.

Ο Martin έδειξε πως μπορεί να σφίξει τα δόντια και να ξεπεράσει την ίωση που τον καταβάλλει και βρέθηκε μπροστά.

Στο μεταξύ ο Rins πολύ γρήγορα έκανε την επίθεσή του στον Bagnaia μόλις στην έκτη στροφή του πρώτου γύρου, αλλά πριν ολοκληρωθεί ο γύρος ο Bagnaia είχε πάρει ξανά την πρώτη θέση. Ένα λάθος του Rins στην 12η στροφή έφερε τον Espargaro στην δεύτερη θέση την ώρα που και ο Martin περνούσε τον Quartararo στην ευθεία με μεγάλη διαφορά ταχύτητας.

Στον τέταρτο γύρο ο Alex Marquez με τον Zarco είχαν ένα δευτερόλεπτο διαφορά καθώς ο Γάλλος έδινε και μάχες προς τα πίσω με τις KTM αλλά και την δορυφορική Aprilia του Oliveira. Για αρκετή ώρα ο Espargaro ήταν δεύτερος με τον Bagnaia πρώτο με πολύ μεγάλη διαφορά, μέχρι ο Rins να καταφέρει να σβήσει το κενό. Όσο ο Rins ανέβαινε η άλλη Ιαπωνική μοτοσυκλέτα, η Yamaha του Quartararo θα σημείωνε πτώση.

Ο Rins είχε σθεναρή αντίσταση από τον Espargaro πέρασε μπροστά αλλά στην δύσκολη 12η στροφή άνοιξε γραμμή και παρέσυρε και τον Espargaro εκτός με τον Marquez αρκετά μακριά πίσω τους και χωρίς να συνδέεται με το περιστατικό, να σημειώνει πτώση.

Το τεράστιο κενό δεν θα μπορούσε να καλυφθεί εύκολα, οπότε οι τελευταίοι τρεις γύροι δεν είχαν να προσφέρουν κάποια μάχη μπροστά, με τον Bagnaia να παίρνει μία εύκολη νίκη και τον Rins να μετρά τις δυνάμεις και τις καταστάσεις για αύριο.

 

 

 

 

 

Θέση

No.

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος/Διαφ.

1

1

Francesco Bagnaia

Ducati

20:35.2700

2

42

Alex Rins

Honda

2.545

3

89

Jorge Martin

Ducati

4.706

4

41

Aleix Espargaro

Aprilia

5.052

5

33

Brad Binder

KTM

8.175

6

72

Marco Bezzecchi

Ducati

8.877

7

10

Luca Marini

Ducati

9.453

8

88

Miguel Oliveira

Aprilia

10.768

9

43

Jack Miller

KTM

12.448

10

12

Maverick Viñales

Aprilia

12.739

11

5

Johann Zarco

Ducati

14.251

12

36

Joan Mir

Honda

14.988

13

30

Takaaki Nakagami

Honda

15.592

14

21

Franco Morbidelli

Yamaha

16.534

15

25

Raul Fernandez

Aprilia

19.290

16

37

Augusto Fernandez

KTM

23.128

17

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

25.626

18

6

Stefan Bradl

Honda

25.787

19

20

Fabio Quartararo

Yamaha

27.169

20

94

Jonas Folger

KTM

46.973

Not Classified

 

73

Alex Marquez

Ducati

12:23.0850

 

51

Michele Pirro

Ducati

11:26.5200

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.