MotoGP Americas: Pole Position Bagnaia με ρεκόρ πίστας και κυνηγητό με ακολούθους

Απίστευτος ο Rins

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/4/2023

Δυνατές στιγμές στην κατάταξη της πίστας του Austin με τον Bagnaia να έχει την pole position, τον Martin που ήταν ταχύτερος εχθές και είχε και την pole position πέρσι, να πέφτει και να ξανά μπαίνει τρέχοντας στην πίστα, την ίδια στιγμή που ο Bagnaia έπαιζε την γάτα με το ποντίκι με τον Alex Marquez και τους υπόλοιπους που τον ακολουθούσαν, προσπαθώντας να τους αποτινάξει. Έκοβε ταχύτητα και έκανε τα ελαστικά του να κρυώνουν χάνοντας πρόσφυση και φλερτάροντας με την πτώση στον πρώτο γρήγορο γύρο που προσπάθησε μετά από αυτό το παιχνίδι.

Ο Alex Marquez έπεσε επίσης μετά από εκείνη την προσπάθεια ενώ στο μεταξύ ο Alex Rins με την μοτοσυκλέτα που επί χρόνια κυριαρχούσε στην πίστα αυτή στα χέρια του Marc Marquez έκανε τον ταχύτερο γύρο και κρατούσε την pole position. Αν έμενε έτσι, τότε το παιχνίδι του Bagnaia που οδηγούσε κοιτώντας πίσω του, θα ήταν καταστροφικό.

Όλα βέβαια είχαν ξεκινήσει από την Q1 που εχθές λόγο πτώσης του Zarco και λάθους τελευταίας στιγμής του Bezzecchi, δεν πέρασαν απευθείας στην Q2 ευνοώντας πιο αργούς αναβάτες όπως ο Quartararo. Είναι φυσικά οι δύο που πήραν το εισιτήριο για την Q2 αφήνοντας έξω τον Mir που επίσης ήταν πολύ γρήγορος και ίσως θα μπορούσε να βρεθεί στην τρίτη γραμμή εκκίνησης αν είχε αναμετρηθεί με άλλους αναβάτες στην Q1. Ο χρόνος του ήταν οριακά καλύτερος από του Quartararo στην Q2, ο οποίος συνέχιζε και σήμερα να έχει τα ίδια ακριβώς προβλήματα με της Παρασκευής, προσπαθώντας να καταπιεί τα σαμαράκια της πίστας.

Θα περίμενε κανείς πως οι KTM θα ήταν καλύτερες σε αυτό, αν και οι υπόλοιπες ομάδες με Ohlins στηρίζονται σε περισσότερα δεδομένα για το νέο πιρούνι. Πέντε πτώσεις σημείωσε ο Miller που παρά τα εντυπωσιακά endo, όπως κάνει κάθε φορά, δεν κατάφερε να κυνηγήσει τις Ducati με τις οποίες αγωνιζόταν έως τώρα.

Οι Ducati βέβαια έχουν το προβάδισμα με διαφορά σε αυτή την πίστα, παρόλο που ο Rins είχε πολύ καλό χρόνο και αύριο ξεκινά από την δεύτερη θέση. Η Honda κέρδιζε εδώ μέσα από συνδυασμό αναβάτη και μοτοσυκλέτας που ο Rins θα πρέπει να πλησιάσει, όπως και έκανε, σε αντίθεση με τις Ducati που πιο εύκολα ξεχωρίζουν με διαφορετικά οδηγικά στυλ εκμεταλλευόμενες τα σημεία που η πίστα ξεδιπλώνει το γκάζι τους.

Στο τέλος της Q2 και με τον Martin να έχει πέσει για δεύτερη φορά, όπως και τον Alex Marquez που πλέον δεν ακολουθούσε τον Bagnaia, ήταν στο χέρι του περσινού πρωταθλητή να κάνει ένα μικρό θαύμα. Είχε ήδη πάρει την ψυχρολουσία, χάνοντας το μπροστινό επειδή το ελαστικό είχε κρυώσει, είχε δει τον Alex να πέφτει ακριβώς όπως παραλίγο να πάθει και εκείνος και έπρεπε να ανεβάσει την θερμοκρασία των ελαστικών του και ταυτόχρονα να σιγουρευτεί πως το όριο πρόσφυσης έχει ξανά ανέβει εκεί που ήταν, πριν προσπαθήσει για ακόμη μία φορά.

Ευτυχώς το κατάφερε και μάλιστα όχι από το πρώτο section που σημαίνει πως θα μπορούσε να πάει το ρεκόρ ακόμη πιο κάτω. Ήταν όμως ταχύτερος σε όλη την υπόλοιπη πίστα κατεβαίνοντας κάτω από το 2:02 και κερδίζοντας επάξια ακόμη μία pole position! Ο Luca Marini που ήταν ένας από τους ακολούθους του Bagnaia, επίσης κατάφερε να μπει στην πρώτη τριάδα με τον Alex Marquez να έχει την τέταρτη θέση μετά από όλα αυτά.

Αποτελέσματα Q2:
Θέση	No.	Αναβάτης	ΜΟΤΟ	Χρόνος	Διαφ.
1	1	Francesco Bagnaia	Ducati	2:01.892
2	42	Alex Rins	Honda	2:02.052	0.160
3	10	Luca Marini	Ducati	2:02.181	0.289
4	73	Alex Marquez	Ducati	2:02.242	0.350
5	72	Marco Bezzecchi	Ducati	2:02.268	0.376
6	41	Aleix Espargaro	Aprilia	2:02.539	0.647
7	20	Fabio Quartararo	Yamaha	2:02.749	0.857
8	12	Maverick Viñales	Aprilia	2:02.882	0.990
9	5	Johann Zarco	Ducati	2:03.062	1.170
10	43	Jack Miller	KTM	2:03.084	1.192
11	33	Brad Binder	KTM	2:03.107	1.215
12	89	Jorge Martin	Ducati	2:03.292	1.400
Αποτελέσματα Q1:
Q2	5	Johann Zarco	Ducati	2:02.387
Q2	72	Marco Bezzecchi	Ducati	2:02.523	0.136
13	36	Joan Mir	Honda	2:02.743	0.356
14	21	Franco Morbidelli	Yamaha	2:02.950	0.563
15	88	Miguel Oliveira	Aprilia	2:03.065	0.678
16	49	Fabio Di Giannantonio	Ducati	2:03.350	0.963
17	30	Takaaki Nakagami	Honda	2:03.403	1.016
18	51	Michele Pirro	Ducati	2:03.452	1.065
19	25	Raul Fernandez	Aprilia	2:03.527	1.140
20	37	Augusto Fernandez	KTM	2:03.798	1.411
21	6	Stefan Bradl	Honda	2:03.907	1.520
22	94	Jonas Folger	KTM	2:07.597	5.210

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.