MotoGP: Αμφισβητήσιμη λύση με «σαμαράκια» για να μην πατούν εκτός πίστας!

Ενεργοποιήθηκε μία οδηγία της FIM από το 2022
MotoGP: Αμφισβητήσιμη λύση με «σαμαράκια» για να μην πατούν εκτός πίστας!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/8/2023

Μία ακριβή λύση που θα κοστίσει σχεδόν €150.000 σε κάθε πίστα μπαίνει σε δοκιμαστική περίοδο ξεκινώντας από την Jerez, αν και φέρει το όνομα Misano 200 γιατί σε εκείνη την πίστα δοκιμάστηκαν σε κάποιες στροφές.

Το ζήτημα φυσικά δεν είναι στο κόστος της νέας προδιαγραφής για τις πίστες που φιλοξενούν τα MotoGP, αλλά για το γεγονός πως θυσιάζεται η ασφάλεια των αναβατών για να τηρηθούν οι κανονισμού.

Η πράσινη περιοχή προστέθηκε ώστε να μην υπάρχουν πτώσεις αν κάποιος πατήσει εκτός πίστας, προβλέποντας αντίστοιχα και τον κανονισμό τόσο για την διάρκεια του αγώνα όσο και για τις δοκιμές κατάταξης όπου ακυρώνεται η προσπάθεια του αναβάτη.

Στην πορεία βέβαια το «πατάω στο πράσινο από ανάγκη» άλλαξε στο «εκμεταλλεύομαι το πλάτος πατώντας στο πράσινο» και χρειάστηκε αυστηριοποίηση των κανονισμών όπως και καλύτερη παρακολούθηση για το ποιος πατά εκτός.

Και η αυστηριοποίηση έφερε και σχόλια για το πότε έχουν πάρει την σωστή απόφαση, με τελευταίο παράδειγμα τη φετινή σεζόν και όλες τις κουβέντες που γίνονται για τον αν οι κριτές βοηθούν την Ducati, έναντι της KTM και της Aprilia. Στο μεταξύ η διαφορά της Ducati θα ήταν εξίσου μεγάλη με τους υπόλοιπους σε κάθε περίπτωση αλλά αυτή είναι μία άλλη κουβέντα που έχει γίνει ήδη στην ανάλυση του τελευταίου αγώνα.

Μετά από όλα αυτά λοιπόν είναι φυσιολογικό να υπάρχει μία ευαισθησία στο θέμα που η τελευταία είδηση από την Jerez αναμοχλεύει περισσότερο καθώς δείχνει πως η προδιαγραφή Misano 200 που ρητά αναφέρεται στο βιβλίο κανονισμών της FIM για το 2023 και πρώτη φορά προστέθηκε το 2022, ακυρώνει ουσιαστικά την πράσινη περιοχή.

MotoGP: Αμφισβητήσιμη λύση με «σαμαράκια» για να μην πατούν εκτός πίστας!
Από τους ανανεωμένους κανονισμούς του 2023 - Η χρήση των "Misano 200" προβλέπεται ήδη από το 2022

Οι πρώτες φωτογραφίες από την τοποθέτηση των νέων κερμπ αυτό δείχνουν, ωστόσο βρισκόμαστε στα μισά της διαδικασίας που σημαίνει πως η τελική τους μορφή μπορεί να είναι πιο ήπια και πιο ομαλή από την φορά της πίστας.

Σε κάθε περίπτωση όμως θα προεξέχουν περισσότερο από άλλες παρόμοιες λύσεις που υπάρχουν χρόνια σε πίστες που δεν διοργανώνουν MotoGP, εκεί όπου γενικά στα εθνικά πρωταθλήματα οι αναβάτες έχουν μάθει να μην χρησιμοποιούν το κερμπ με τον ίδιο τρόπο που συμβαίνει στα MotoGP, ή που συνέβαινε ως τώρα.

MotoGP: Αμφισβητήσιμη λύση με «σαμαράκια» για να μην πατούν εκτός πίστας!

Ακυρώνεται λοιπόν ένα μέτρο που είχε γίνει για την ασφάλεια των αναβατών καθώς έδειξε πως στην πορεία δεν αντιμετωπίστηκε με τον ίδιο τρόπο από όλους και τα κερμπ ξανά γίνονται το μέρος που δεν θέλεις να πατήσεις. Μένει φυσικά να δούμε ολοκληρωμένη την εικόνα τους και τα πρώτα σχόλια από τους αναβάτες. Τα 50 χιλιοστά αρνητικής κλίσης δεν είναι λίγα, ούτε όμως μπαίνουν και αψήφιστα καθώς υπήρχαν ήδη στους κανονισμούς του 2022 και αναφέρονται ξεκάθαρα και στης τρέχουσας χρονιάς. Είναι και μία σημαντική επένδυση που δεν μπορεί κανείς να αναιρεί από χρονιά σε χρονιά, οπότε η διαμάχη για το «πάτησες ή όχι, εκτός πίστας» δεν θα συνεχιστεί για πολύ.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.