MotoGP: Αναβιώνουν μάχες του παρελθόντος μέσω MotoE! Το ηλεκτρικό μέλλον

"Μεγάλα" ονόματα στην μάχη των... volt!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/11/2018

Στην EICMA, πέρα από τα μοντέλα και τις τάσεις για το 2019, ήταν διάχυτη η επιρροή και ο προσανατολισμός σχεδόν όλων των κατασκευαστών προς το μέλλον των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών. Είδαμε προτάσεις που ήταν αναμενόμενες από εργοστάσια που παραδοσιακά επενδύουν στο ηλεκτρικό μέλλον, αλλά είδαμε και εκπλήξεις και απροσδόκητες εμφανίσεις –όπως για παράδειγμα το ηλεκτρικό superbike της Kymco- που τονίζουν ακόμη πιο εμφατικά το πόσο άμεσο και κοντά μας είναι αυτό το ηλεκτροκίνητο αύριο.
Ένα όμως από τα σημαντικότερα ηλεκτρικά εκθέματα, όχι τόσο γιατί ήταν κάτι καινούργιο (μιας και δεν ήταν, αφού ήταν κάτι για το οποίο έχουν γραφτεί κι έχουν συμβεί πάρα πολλά πράγματα), αλλά γιατί είμαστε μια ανάσα πριν οι αγώνες μοτοσυκλετών σε κορυφαίο επίπεδο αποκτήσουν τη δική τους ηλεκτρική έκφανση, ήταν η αγωνιστική MotoE.
Ο λόγος για την Energica Ego Corsa , την μοτοσυκλέτα με την οποία θα συμμετέχουν οι ομάδες που θα απαρτίζουν το παγκόσμιο κύπελλο MotoE, το οποίο θα διοργανώνεται στα πλαίσια κάποιων αγώνων GP. Στον αγώνα της Jerez το 2019 θα σηκωθεί η αυλαία της καινούργια κατηγορίας, ενώ ήδη έχουν γίνει δοκιμές και γύροι επίδειξης με σημαντικούς αναβάτες στη σέλα της, όπως ο Loris Capirossi, ο Max Biaggi, ο Colin Edwards, ο Sebastian Porto και ο Mick Doohan. Η μοτοσυκλέτα που εκτέθηκε στην EICMA και αποτελεί την τελική αγωνιστική έκδοση που θα διατεθεί στις ομάδες με την μορφή "ενιαίου", διαφέρει σε ορισμένα σημεία από την μοτοσυκλέτα που δοκίμασαν οι παραπάνω αναβάτες, κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με την σχεδίαση του φαίρινγκ και την πιο αποτελεσματική αεροδυναμική που προσφέρει το μπροστινό τμήμα, ενώ πίσω έχει γίνει πιο λεπτή η ουρά.
Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120Kw (161 ίπποι), ενώ η ροπή του φτάνει το εκπληκτικό νούμερο των 20,4 χιλιογραμμόμετρων. Το βάρος του ανακοινώνεται στα 260 κιλά, αλλά είναι πολύ πιθανό στις πρώτες δοκιμές πριν τους αγώνες, να χρησιμοποιηθεί μια ελαφρύτερη μπαταρία ιόντων λιθίου που θα κατεβάζει το συνολικό βάρος με απόδοση 20Kwh. Οι επιδόσεις της Energica Ego Corsa κάνουν λόγο για 0-100km/h σε λιγότερα από τρία δευτερόλεπτα, με μέγιστη ταχύτητα τα 270km/h. Τα φρένα προέρχονται από την Brembo, οι τροχοί από την Marchesini και οι αναρτήσεις από την ohlins, με μοναδική ελευθερία στις ομάδες να επιλέγουν διαφορετικά ελατήρια, ανάλογα με το βάρος του αναβάτη. Όλα τα υπόλοιπα μέρη θα είναι κοινά στις μοτοσυκλέτες με εξαίρεση ελάχιστα μέρη και οι μοτοσυκλέτες θα φυλάσσονται όλες μαζί σε ειδικά σχεδιασμένο E-paddock όπου η κάθε ομάδα θα έχει το δικό της box. Μέσα εκεί θα βρίσκεται η ημι-κινητή μονάδα φόρτισης που προσφέρει η Enel X (επίσημος χορηγός της MotoE), ενώ η κινητή μονάδα θα βρίσκεται στη σχάρα της εκκίνησης για να φορτιστούν πλήρως οι μοτοσυκλέτες όσο περιμένουν στην διαδικασία εκκίνησης, αλλά και για να έχουν ρεύμα οι ηλεκτρικές κουβέρτες των ελαστικών. Μάλιστα υπάρχει πρόβλεψη για την τοποθέτηση φωτοβολταϊκών πάνελ, τα οποία θα παράγουν ηλεκτρική ενέργεια για να τροφοδοτήσουν τις ανάγκες της κατηγορίας MotoE.
Σε ό,τι αφορά τους αγώνες, αυτοί θα έχουν διάρκεια περίπου 10 γύρων (εξαρτάται από το μήκος της εκάστοτε πίστας) και οι πρώτες επίσημες δοκιμές θα γίνουν στις 28-29 Νοεμβρίου στη Jerez με τη συμμετοχή των ομάδων και των αναβατών που θα πάρουν μέρος στο κύπελλο.

Το πρόγραμμα των αγώνων της MotoE

5 Μαΐου Jerez
19 Μαΐου Le Mans
7 Ιουλίου Sachsenring
11 Αυγούστου Red Bull Ring
15 Σεπτεμβρίου Misano

Η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE

Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, είναι οι ομάδες και οι αναβάτες που θα δούμε την επόμενη χρονιά να τρέχουν με την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Enrgica. Το 2019, λοιπόν, θα συμμετέχουν δώδεκα ομάδες εκ των οποίων οι έξι που είναι ανεξάρτητες ιδιωτικές συμμετοχές θα είναι με δύο αναβάτες και οι άλλες μισές που προέρχονται από τις κατηγορίες Moto2 και Moto3 θα συμμετάσχουν με έναν αναβάτη. Μέχρι στιγμής, υπάρχουν αρκετά ηχηρά ονόματα από το χώρο των αγώνων, όπως ο Randy de Puniet, ο Niccolo Canepa, o Bradley Smith και οι προσφάτως ανακοινωθέντες, Alex de Angelis και Sete Gibernau. Ο τελευταίος μάλιστα, είχε κάνει την τελευταία του εμφάνιση στα MotoGP πριν από μια δεκαετία και αποφάσισε να επιστρέψει με την ομάδα του Sito Pons, όντας μάλιστα και ο μοναδικός αναβάτης του. Ο 45 ετών βετεράνος Ισπανός είχε υπάρξει ξανά αναβάτης της ομάδας του Pons, πίσω στο 1995, όταν έτρεχε στην κατηγορία των 250GP.

Ο Sete, που έχει τερματίσει δύο φορές δεύτερος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP (2003-2004), δήλωσε πως ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα επέστρεφε στους αγώνες μετά από μια δεκαετία αποχής, αλλά η ζωή πάντα σου επιφυλάσσει εκπλήξεις, ενώ κατέστησε σαφές ότι είναι πλέον ταγμένος στην αποστολή του και στο να βοηθήσει στην εξέλιξη του ηλεκτρικού μέλλοντος για τους αγώνες. Από την πλευρά του, ο Sito Pons είπε πως θεωρούσε αυτονόητη την παρουσία της ομάδας σ' αυτό το νέο project της MotoE, καθώς θεωρεί ότι οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες αποτελούν το μέλλον για τους αγώνες. Όπως είπε, ήθελαν να έχουν έναν έμπειρο αναβάτη και η επιλογή του Gibernau ήταν γι' αυτούς μονόδρομος.

Ομάδες και αναβάτες της MotoE

LCR E-Team:
Randy de Puniet
Niccolo Canepa

Angel Nieto Team:
Nico Terol
Maria Herrera

Avintia Esponsorama Racing:
Xavier Simeon
Eric Granado

Alma Pramac Racing:
Josh Hook
Alex de Angelis

Tech3 Racing:
Kenny Foray
Hector Garzo

Trentino Gresini MotoE:
Matteo Ferrari
Lorenzo Savadori

Pons Racing:
Sete Gibernau

One Energy Racing (Sepang):
Bradley Smith

Dynavolt Intact GP:
Jesko Raffin

Ajo Motorsport MotoE:
Niki Tuuli

SIC58 Squadra Corse:
Matteo Casadei

EG 0,0 Marc VDS:
Mike di Meglio

Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται τώρα, είναι για το ποια θα είναι η τύχη αυτής της νέας κατηγορίας. Αν το δούμε καθαρά αγωνιστικά, οι αγώνες τύπου "ενιαίου", όπως είναι για παράδειγμα η Moto2, έχουν τις προϋποθέσεις για θέαμα και έντονο συναγωνισμό. Βέβαια, στην περίπτωση της MotoE δεν θα υπάρχει η ελευθερία στην επιλογή ή κατασκευή διαφορετικών πλαισίων όπως ισχύει στην Moto2 και θα εναπόκειται καθαρά στις οδηγικές ικανότητες των αναβατών.
Από αυτή την άποψη, οι επιλογές είναι αρκετά ενδιαφέρουσες. Από αναβάτες που μέχρι και την περσινή σεζόν αγωνίζονταν σε παγκόσμια πρωταθλήματα, χωρίς όμως να αποτελούν ονόματα "από το πάνω ράφι", μέχρι βετεράνους των MotoGP που έχουν αποσυρθεί καιρό από το πνεύμα του ανταγωνισμού και της πίεσης. Είναι λίγα τα ονόματα των αναβατών που μπαίνουν στην MotoE ως ανερχόμενα ταλέντα και κατά συνέπεια το κίνητρο, που υπάρχει για παράδειγμα στις Moto3 και Moto2 για μετάβαση στην κορυφαία κατηγορία των αγώνων, δεν είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό για να προϊδεάσει για έντονο συναγωνισμό. Δεν υπάρχει επίσης ο ανταγωνισμός μεταξύ των κατασκευαστών, μιας και μιλάμε για ένα κύπελλο "μονομάρκα" όπου η Energica θα είναι ο αποκλειστικός προμηθευτής των μοτοσυκλετών.

Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120kw (161 ίπποι)

Από την άλλη μεριά, η παγκόσμια τάση που αναφέραμε στην αρχή του άρθρου, για την στροφή και την εξέλιξη των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, είναι ένα πρόσφορο έδαφος για επένδυση σε χρήμα και προβολή από την πλευρά της διοργάνωσης, που ήδη βρίσκεται σε αναζήτηση για το μέλλον των αγώνων, το οποίο είναι και απόλυτα συνυφασμένο με το μέλλον της αγοράς. Ας μην ξεχνάμε ότι η Dorna, η οποία είναι πλέον υπεύθυνη και για την διοργάνωση του παγκόσμιου πρωταθλήματος WSBK, είχε πει πως ακόμη και για την κατηγορία των superbikes όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, καθώς θα μπορούσε να αποτελείται ακόμη και από γυμνά χιλιάρια, αρκεί να το ζητούσαν το εργοστάσια. Αν λοιπόν η παγκόσμια αγορά δείχνει προς την κατεύθυνση των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE. Η πλατφόρμα των 10 γύρων σε κάθε αγώνα και των πέντε αγώνων μέσα στη χρονιά, προδιαθέτει για σφιχτούς και γεμάτους ένταση αγώνες και η σύνδεσή τους ως παράλληλο event με αγώνες των MotoGP αποτελεί ένα συν στην φαρέτρα των προωθητικών ενεργειών.
Απομένει πλέον να δούμε στην πράξη και την αποδοχή που θα έχει η MotoE από το κοινό, και αν θα δημιουργηθούν οι μάχες και οι συγκινήσεις που απαιτούνται για να αντισταθμιστεί η έλλειψη των βρυχώμενων εξατμίσεων και του φρενήρη ρυθμού τον πιστονιών που ανεβοκατεβαίνουν μέσα στους κυλίνδρους…
 

Ετικέτες

MotoGP Βαρκελώνη SPRINT: Νίκη Alex Marquez με μάχη Acosta

Μία άσχημη ημέρα για την Aprilia
MotoGP Βαρκελώνη SPRINT: Νίκη Alex Marquez με μάχη Acosta
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/5/2026

Ο χθεσινός άστατος καιρός που έλειψε από την κατάταξη συνέχισε να λάμπει δια της απουσίας του και μας έδωσε το καλύτερο κλίμα εδώ στην πίστα της Catalunya όπου απολαμβάνουμε την φιλοξενία της BS Battery και της Aprilia.

Οι μοτοσυκλέτες της Aprilia χρησιμοποιούν μπαταρίες της BS Battery όπως επίσης και εκκινητήρες δικούς τους και σε αυτό το πλαίσιο φιλοξενούν καλεσμένους της BS Battery στα MotoGP.

Μάλιστα από φέτος η Aprilia έχει ενοποιήσει τα box των δύο αναβατών και έχει διαμορφώσει ένα δεύτερο για πρόσβαση των προσκεκλημένων ακριβώς πάνω στην pit lane.

Σήμερα όμως δεν ήταν μία καλή ημέρα για την Aprilia. Απεναντίας ακριβώς δίπλα, στην Gresini τα χαμόγελα περίσσευαν. Ο  Alex Marquez ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, μέσα στο σπίτι του, ενώ ο poleman Pedro Acosta πάλεψε να τον κρατήσει πίσω και το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας ήταν να έχουμε την πιο σφιχτή διαφορά σε Sprint, μόλις με τέσσερα εκατοστά απόσταση!

Ο Fabio Di Giannantonio συμπλήρωσε το βάθρο για την Ducati, μόλις τέσσερα δέκατα πίσω, αλλά χωρίς να δημιουργήσει την πραγματική ευκαιρία να επιτεθεί για τη νίκη.

Ο Acosta κράτησε χωρίς μάχη την πρωτιά ξεκινώντας και πρώτος χωρίς να κάνει λάθη, την ίδια στιγμή που ο Alex Marquez προσπέρασε άνετα τον Morbidelli φεύγοντας από τη γραμμή. Ο Zarco δεν υπολογίζεται πως θα φέρει την απειλή κοντά στους πρώτους, ακόμη και αν ξεκινά από τις πάνω θέσεις, τουλάχιστον με την μέχρι τώρα εικόνα. Σήμερα όμως πάλεψε στην αρχή του πρώτου γύρου για την ανατροπή του αναμενόμενου.

Για ακόμη μία φορά ο Mir δεν ξέφυγε από το δικό του πεπρωμένο και ως πρωταθλητής των πτώσεων σημείωσε άλλη σε εμπλοκή με τον Binder.

Ο Jorge Martin, που έκανε γρήγορη εκκίνηση ξεκινώντας από την 9η θέση, έδωσε την δική του μάχη με Raul Fernandez και Di Giannantonio για την 4η θέση, ενώ ο Morbidelli δέχτηκε πιέσεις στον πρώτο γύρο και κατέβηκε στην 7η θέση, μπροστά από τους συμπατριώτες του Marco Bezzecchi, Pecco Bagnaia και Luca Marini που έτσι συμπλήρωναν τους πρώτους δέκα.

Ο Fabio Quartararo έχασε έδαφος στην εκκίνηση και έμεινε στην 11η θέση, όπου σύντομα βρέθηκε υπό την πίεση του Ai Ogura ο οποίος είχε βρεθεί εκεί από 18ος στην εκκίνηση.

Πίσω στην κορυφή, ο Alex Marquez έκανε από νωρίς την πρώτη του επίθεση στον Acosta, κατευθείαν από την αρχή του 3ου γύρου, μόνο που ο αναβάτης της KTM κατάφερε να τον αποτρέψει.

Έναν γύρο μετά στην επανάληψη ο Alex Marquez τα κατάφερε και πέρασε εμπρός, όχι όμως αναίμακτα καθώς πήρε προειδοποίηση για τα όρια της πίστας και έπρεπε από εδώ και πέρα να είναι εξαιρετικά προσεκτικός.

Acosta και Alex Marquez δημιούργησαν μία δυάδα εμπρός που χάριζε το θέαμα και μαζί τους ακολουθούσαν και οι υπόλοιποι σε μικρή απόσταση, μέχρι την πτώση του Martin.

Η απουσία του άφησε τους Fernandez, Di Giannantonio και Zarco να παλεύουν για την τρίτη θέση, αλλά μόλις ο Fernandez πήρε τον έλεγχο αυτής της τριάδας, βρήκε σύντομα τρόπο να περάσει τον Acosta στην 5η στροφή του 5ου γύρου.

​Από εκεί και πέρα φαινόταν ότι η τετράδα των Alex Marquez, Fernandez, Acosta και Di Giannantonio είχε καταφέρει να ξεφύγει μπροστά, αφήνοντας τον Zarco ένα δευτερόλεπτο πίσω, ενώ οι Bezzecchi και Bagnaia έπαιζαν για την 6η θέση, ένα ακόμη δευτερόλεπτο πιο πίσω.

Οι Morbidelli, Bastianini και Marini βρίσκονταν ακόμα στην πρώτη 10άδα και όχι πολύ μακριά από το να πλησιάσουν για να χαρούμε μία πιο έντονη μάχη εμπρός.

Ακόμη πιο πίσω πάλι με σταθερό βήμα ενός δευτερολέπτου, ο Quartararo συνέχιζε να παλεύει με τον Ai Ogura, ο οποίος αποφάσισε να αφήσει την τελική επίθεση για το τέλος.

Με πέντε γύρους να απομένουν, ο Alex Marquez φαινόταν να κρατά τον έλεγχο εμπρός παρότι δεν είχε διαφορά ασφαλείας, περισσότερο διαφορά ανάσας.

Η μάχη Acosta και Zarco στη 10η στροφή βοήθησε λίγο περισσότερο αυτή την ανάσα, αλλά ο Acosta έδειχνε αποφασισμένος να παλέψει για την νίκη και μάζεψε την διαφορά αυτή.
 

Καθώς ξεκινούσε ο προτελευταίος γύρος, τους δύο Ισπανούς χώριζαν μόνο μερικά δέκατα του δευτερολέπτου, αφήνοντας τον Fernandez να υπερασπιστεί την τρίτη θέση από τον Di Giannantonio – μια αποστολή που τελικά απέτυχε, καθώς ο Ιταλός πέρασε άνετα πριν την πρώτη στροφή.

Αν και ο Acosta έμεινε στον τελευταίο γύρο κολλημένος στον πίσω τροχό της Ducati, δεν μπόρεσε να βρει τη λύση και ο Marquez πέρασε τη γραμμή του τερματισμού τέσσερα εκατοστά του δευτερολέπτου μπροστά.

Ο Di Giannantonio δεν γινόταν παρά να συμβιβαστεί με την τρίτη θέση περίπου τέσσερα δέκατα αργότερα, ενώ ο Fernandez υποχώρησε σε μια μακρινή τέταρτη θέση. Ο Zarco άντεξε στην πίεση της τελευταίας στιγμής από τον Bagnaia για να κρατήσει την 5η θέση, αφού ο Ιταλός είχε προσπεράσει τον Bezzecchi μερικούς γύρους πριν το τέλος. Ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος έδειχνε να δυσκολεύεται σε αυτά τα τελικά στάδια, αφήνοντας θέσεις κατά σειρά στον Morbidelli, στον ταχύτατα επερχόμενο Ai Ogura και στον Enea Bastianini σε γρήγορη διαδοχή – αν και ένα λάθος του τελευταίου στη στροφή 7 επέστρεψε τον τελευταίο διαθέσιμο βαθμό στον Bezzecchi στον τελευταίο γύρο.

Μια αρκετά κακή μέρα για το εργοστασιακό δίδυμο της Aprilia κατέληξε να έχει μικρή διαφορά στη βαθμολογία του πρωταθλήματος, με τους Bezzecchi και Martin να χωρίζονται πλέον από δύο βαθμούς. Ο Acosta ανέβηκε ξανά μπροστά από τον Di Giannantonio στην τρίτη θέση, μειώνοντας τη διαφορά του από τον Bezzecchi στους 37 βαθμούς και κρατώντας έναν βαθμό πλεονέκτημα έναντι του αντιπάλου του στην VR46.

Στο Box της Aprilia πάντως επικρατούσε ηρεμία χωρίς εντάσεις.

Ο Bezzecchi ήταν φανερά καταβεβλημένος χωρίς ιδιαίτερη όρεξη μετά τον αγώνα, ενώ ο Martin πριν τον Sprint περπατούσε κουτσαίνοντας, μετά την πτώση λίγο πιο έντονα με εμφανή πόνο αλλά χωρίς κάποιον μέσα στο box να ανησυχεί ιδιαίτερα καθώς όπως λένε, ο άνθρωπος αυτός έχει διαφορετική αντοχή στον πόνο!

ΘΕΣΗ

No.

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

MOTO

Χρόνος

1

73

Alex Marquez

Ducati

20:02.258

2

37

Pedro Acosta

KTM

0.041

3

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

0.457

4

25

Raul Fernandez

Aprilia

2.928

5

5

Johann Zarco

Honda

4.764

6

63

Francesco Bagnaia

Ducati

4.894

7

21

Franco Morbidelli

Ducati

6.175

8

79

Ai Ogura

Aprilia

6.871

9

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

7.381

10

23

Enea Bastianini

KTM

7.869

11

10

Luca Marini

Honda

8.343

12

54

Fermin Aldeguer

Ducati

9.721

13

20

Fabio Quartararo

Yamaha

10.042

14

11

Diogo Moreira

Honda

14.096

15

42

Alex Rins

Yamaha

14.166

16

43

Jack Miller

Yamaha

14.334

17

7

Toprak Razgatlioglu

Yamaha

20.452

18

47

Augusto Fernandez

Yamaha

20.558

ΠΤΩΣΕΙΣ

 

12

Maverick Viñales

KTM

10:36.895

 

89

Jorge Martin

Aprilia

03:24.105

 

33

Brad Binder

KTM

 

 

36

Joan Mir

Honda