MotoGP: Αναβιώνουν μάχες του παρελθόντος μέσω MotoE! Το ηλεκτρικό μέλλον

"Μεγάλα" ονόματα στην μάχη των... volt!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/11/2018

Στην EICMA, πέρα από τα μοντέλα και τις τάσεις για το 2019, ήταν διάχυτη η επιρροή και ο προσανατολισμός σχεδόν όλων των κατασκευαστών προς το μέλλον των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών. Είδαμε προτάσεις που ήταν αναμενόμενες από εργοστάσια που παραδοσιακά επενδύουν στο ηλεκτρικό μέλλον, αλλά είδαμε και εκπλήξεις και απροσδόκητες εμφανίσεις –όπως για παράδειγμα το ηλεκτρικό superbike της Kymco- που τονίζουν ακόμη πιο εμφατικά το πόσο άμεσο και κοντά μας είναι αυτό το ηλεκτροκίνητο αύριο.
Ένα όμως από τα σημαντικότερα ηλεκτρικά εκθέματα, όχι τόσο γιατί ήταν κάτι καινούργιο (μιας και δεν ήταν, αφού ήταν κάτι για το οποίο έχουν γραφτεί κι έχουν συμβεί πάρα πολλά πράγματα), αλλά γιατί είμαστε μια ανάσα πριν οι αγώνες μοτοσυκλετών σε κορυφαίο επίπεδο αποκτήσουν τη δική τους ηλεκτρική έκφανση, ήταν η αγωνιστική MotoE.
Ο λόγος για την Energica Ego Corsa , την μοτοσυκλέτα με την οποία θα συμμετέχουν οι ομάδες που θα απαρτίζουν το παγκόσμιο κύπελλο MotoE, το οποίο θα διοργανώνεται στα πλαίσια κάποιων αγώνων GP. Στον αγώνα της Jerez το 2019 θα σηκωθεί η αυλαία της καινούργια κατηγορίας, ενώ ήδη έχουν γίνει δοκιμές και γύροι επίδειξης με σημαντικούς αναβάτες στη σέλα της, όπως ο Loris Capirossi, ο Max Biaggi, ο Colin Edwards, ο Sebastian Porto και ο Mick Doohan. Η μοτοσυκλέτα που εκτέθηκε στην EICMA και αποτελεί την τελική αγωνιστική έκδοση που θα διατεθεί στις ομάδες με την μορφή "ενιαίου", διαφέρει σε ορισμένα σημεία από την μοτοσυκλέτα που δοκίμασαν οι παραπάνω αναβάτες, κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με την σχεδίαση του φαίρινγκ και την πιο αποτελεσματική αεροδυναμική που προσφέρει το μπροστινό τμήμα, ενώ πίσω έχει γίνει πιο λεπτή η ουρά.
Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120Kw (161 ίπποι), ενώ η ροπή του φτάνει το εκπληκτικό νούμερο των 20,4 χιλιογραμμόμετρων. Το βάρος του ανακοινώνεται στα 260 κιλά, αλλά είναι πολύ πιθανό στις πρώτες δοκιμές πριν τους αγώνες, να χρησιμοποιηθεί μια ελαφρύτερη μπαταρία ιόντων λιθίου που θα κατεβάζει το συνολικό βάρος με απόδοση 20Kwh. Οι επιδόσεις της Energica Ego Corsa κάνουν λόγο για 0-100km/h σε λιγότερα από τρία δευτερόλεπτα, με μέγιστη ταχύτητα τα 270km/h. Τα φρένα προέρχονται από την Brembo, οι τροχοί από την Marchesini και οι αναρτήσεις από την ohlins, με μοναδική ελευθερία στις ομάδες να επιλέγουν διαφορετικά ελατήρια, ανάλογα με το βάρος του αναβάτη. Όλα τα υπόλοιπα μέρη θα είναι κοινά στις μοτοσυκλέτες με εξαίρεση ελάχιστα μέρη και οι μοτοσυκλέτες θα φυλάσσονται όλες μαζί σε ειδικά σχεδιασμένο E-paddock όπου η κάθε ομάδα θα έχει το δικό της box. Μέσα εκεί θα βρίσκεται η ημι-κινητή μονάδα φόρτισης που προσφέρει η Enel X (επίσημος χορηγός της MotoE), ενώ η κινητή μονάδα θα βρίσκεται στη σχάρα της εκκίνησης για να φορτιστούν πλήρως οι μοτοσυκλέτες όσο περιμένουν στην διαδικασία εκκίνησης, αλλά και για να έχουν ρεύμα οι ηλεκτρικές κουβέρτες των ελαστικών. Μάλιστα υπάρχει πρόβλεψη για την τοποθέτηση φωτοβολταϊκών πάνελ, τα οποία θα παράγουν ηλεκτρική ενέργεια για να τροφοδοτήσουν τις ανάγκες της κατηγορίας MotoE.
Σε ό,τι αφορά τους αγώνες, αυτοί θα έχουν διάρκεια περίπου 10 γύρων (εξαρτάται από το μήκος της εκάστοτε πίστας) και οι πρώτες επίσημες δοκιμές θα γίνουν στις 28-29 Νοεμβρίου στη Jerez με τη συμμετοχή των ομάδων και των αναβατών που θα πάρουν μέρος στο κύπελλο.

Το πρόγραμμα των αγώνων της MotoE

5 Μαΐου Jerez
19 Μαΐου Le Mans
7 Ιουλίου Sachsenring
11 Αυγούστου Red Bull Ring
15 Σεπτεμβρίου Misano

Η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE

Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, είναι οι ομάδες και οι αναβάτες που θα δούμε την επόμενη χρονιά να τρέχουν με την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Enrgica. Το 2019, λοιπόν, θα συμμετέχουν δώδεκα ομάδες εκ των οποίων οι έξι που είναι ανεξάρτητες ιδιωτικές συμμετοχές θα είναι με δύο αναβάτες και οι άλλες μισές που προέρχονται από τις κατηγορίες Moto2 και Moto3 θα συμμετάσχουν με έναν αναβάτη. Μέχρι στιγμής, υπάρχουν αρκετά ηχηρά ονόματα από το χώρο των αγώνων, όπως ο Randy de Puniet, ο Niccolo Canepa, o Bradley Smith και οι προσφάτως ανακοινωθέντες, Alex de Angelis και Sete Gibernau. Ο τελευταίος μάλιστα, είχε κάνει την τελευταία του εμφάνιση στα MotoGP πριν από μια δεκαετία και αποφάσισε να επιστρέψει με την ομάδα του Sito Pons, όντας μάλιστα και ο μοναδικός αναβάτης του. Ο 45 ετών βετεράνος Ισπανός είχε υπάρξει ξανά αναβάτης της ομάδας του Pons, πίσω στο 1995, όταν έτρεχε στην κατηγορία των 250GP.

Ο Sete, που έχει τερματίσει δύο φορές δεύτερος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP (2003-2004), δήλωσε πως ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα επέστρεφε στους αγώνες μετά από μια δεκαετία αποχής, αλλά η ζωή πάντα σου επιφυλάσσει εκπλήξεις, ενώ κατέστησε σαφές ότι είναι πλέον ταγμένος στην αποστολή του και στο να βοηθήσει στην εξέλιξη του ηλεκτρικού μέλλοντος για τους αγώνες. Από την πλευρά του, ο Sito Pons είπε πως θεωρούσε αυτονόητη την παρουσία της ομάδας σ' αυτό το νέο project της MotoE, καθώς θεωρεί ότι οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες αποτελούν το μέλλον για τους αγώνες. Όπως είπε, ήθελαν να έχουν έναν έμπειρο αναβάτη και η επιλογή του Gibernau ήταν γι' αυτούς μονόδρομος.

Ομάδες και αναβάτες της MotoE

LCR E-Team:
Randy de Puniet
Niccolo Canepa

Angel Nieto Team:
Nico Terol
Maria Herrera

Avintia Esponsorama Racing:
Xavier Simeon
Eric Granado

Alma Pramac Racing:
Josh Hook
Alex de Angelis

Tech3 Racing:
Kenny Foray
Hector Garzo

Trentino Gresini MotoE:
Matteo Ferrari
Lorenzo Savadori

Pons Racing:
Sete Gibernau

One Energy Racing (Sepang):
Bradley Smith

Dynavolt Intact GP:
Jesko Raffin

Ajo Motorsport MotoE:
Niki Tuuli

SIC58 Squadra Corse:
Matteo Casadei

EG 0,0 Marc VDS:
Mike di Meglio

Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται τώρα, είναι για το ποια θα είναι η τύχη αυτής της νέας κατηγορίας. Αν το δούμε καθαρά αγωνιστικά, οι αγώνες τύπου "ενιαίου", όπως είναι για παράδειγμα η Moto2, έχουν τις προϋποθέσεις για θέαμα και έντονο συναγωνισμό. Βέβαια, στην περίπτωση της MotoE δεν θα υπάρχει η ελευθερία στην επιλογή ή κατασκευή διαφορετικών πλαισίων όπως ισχύει στην Moto2 και θα εναπόκειται καθαρά στις οδηγικές ικανότητες των αναβατών.
Από αυτή την άποψη, οι επιλογές είναι αρκετά ενδιαφέρουσες. Από αναβάτες που μέχρι και την περσινή σεζόν αγωνίζονταν σε παγκόσμια πρωταθλήματα, χωρίς όμως να αποτελούν ονόματα "από το πάνω ράφι", μέχρι βετεράνους των MotoGP που έχουν αποσυρθεί καιρό από το πνεύμα του ανταγωνισμού και της πίεσης. Είναι λίγα τα ονόματα των αναβατών που μπαίνουν στην MotoE ως ανερχόμενα ταλέντα και κατά συνέπεια το κίνητρο, που υπάρχει για παράδειγμα στις Moto3 και Moto2 για μετάβαση στην κορυφαία κατηγορία των αγώνων, δεν είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό για να προϊδεάσει για έντονο συναγωνισμό. Δεν υπάρχει επίσης ο ανταγωνισμός μεταξύ των κατασκευαστών, μιας και μιλάμε για ένα κύπελλο "μονομάρκα" όπου η Energica θα είναι ο αποκλειστικός προμηθευτής των μοτοσυκλετών.

Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120kw (161 ίπποι)

Από την άλλη μεριά, η παγκόσμια τάση που αναφέραμε στην αρχή του άρθρου, για την στροφή και την εξέλιξη των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, είναι ένα πρόσφορο έδαφος για επένδυση σε χρήμα και προβολή από την πλευρά της διοργάνωσης, που ήδη βρίσκεται σε αναζήτηση για το μέλλον των αγώνων, το οποίο είναι και απόλυτα συνυφασμένο με το μέλλον της αγοράς. Ας μην ξεχνάμε ότι η Dorna, η οποία είναι πλέον υπεύθυνη και για την διοργάνωση του παγκόσμιου πρωταθλήματος WSBK, είχε πει πως ακόμη και για την κατηγορία των superbikes όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, καθώς θα μπορούσε να αποτελείται ακόμη και από γυμνά χιλιάρια, αρκεί να το ζητούσαν το εργοστάσια. Αν λοιπόν η παγκόσμια αγορά δείχνει προς την κατεύθυνση των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE. Η πλατφόρμα των 10 γύρων σε κάθε αγώνα και των πέντε αγώνων μέσα στη χρονιά, προδιαθέτει για σφιχτούς και γεμάτους ένταση αγώνες και η σύνδεσή τους ως παράλληλο event με αγώνες των MotoGP αποτελεί ένα συν στην φαρέτρα των προωθητικών ενεργειών.
Απομένει πλέον να δούμε στην πράξη και την αποδοχή που θα έχει η MotoE από το κοινό, και αν θα δημιουργηθούν οι μάχες και οι συγκινήσεις που απαιτούνται για να αντισταθμιστεί η έλλειψη των βρυχώμενων εξατμίσεων και του φρενήρη ρυθμού τον πιστονιών που ανεβοκατεβαίνουν μέσα στους κυλίνδρους…
 

Ετικέτες

Toprak Razgatlioglu: Ο πολλά υποσχόμενος rookie του MotoGP [VIDEO]

Έρχεται με φόρα με δύο σερί Παγκόσμια Πρωταθλήματα αλλά το στοίχημα προσαρμογής είναι δύσκολο
toprak
Από τον

Παύλο Καρατζά

14/1/2026

Ο "El Turco" έχει γίνει πολύ αγαπητός στο παγκόσμιο στερέωμα της μοτοσυκλέτας, χάρη στα τρία του Παγκόσμια Πρωταθλήματα WSBK, το ιδιαίτερο στυλ οδήγησης, τα εντυπωσιακά endo που συνηθίζει να κάνει αλλά και τις προσγειωμένες δηλώσεις του.

Ο Toprak ξεκίνησε το motocross μετά από παρακίνηση του πατέρα του και παρά το γεγονός πως κατέκτησε τέσσερα εθνικά πρωταθλήματα, άλλαξε τερέν και στα 11 του χρόνια ασχολήθηκε με την ταχύτητα. Το 2013 και το 2014 συμμετείχε στο Red Bull MotoGP Rookies Cup, ενώ την ίδια χρονιά θα τρέξει σε έναν αγώνα του πρωταθλήματος FIM European Superstock 600 και θα κερδίσει στο ντεμπούτο του. Την επόμενη σεζόν συμμετέχει κανονικά στον θεσμό και κατακτά τον τίτλο, κάτι που του δίνει το εισιτήριο για την συμμετοχή του στο FIM Superstock 1000 Cup, όπου ήρθε πέμπτος, και το 2017 έτρεξε στο European Superstock 1000 Championship τερματίζοντας δεύτερος. Το 2018 η ομάδα Puccetti Racing του δίνει την ευκαιρία να τρέξει στο WSBK, και ξεκινά να αναδεικνύεται το ταλέντο του σε παγκόσμια κλίμακα.

Toprak

Από φέτος θα βλέπουμε τον Toprak στο MotoGP με τα χρώματα της Prima Pramac Yamaha MotoGP που μόλις παρουσίασε την ομάδα της για τη νέα σεζόν. Ο Razgatlioglu έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής από την γειτονική Τουρκία και αυτό έγινε με εκκωφαντικό τρόπο καθώς το 2021 συμμετείχε στον θεσμό με την ομάδα Pata Yamaha, καταφέρνοντας να εκθρονίσει τον έξι σερί φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή Jonathan Rea. Σημειώστε πως αυτός ήταν ο πρώτος τίτλος της Yamaha μετά από εκείνον του Ben Spies το 2009. Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε και την ανασκόπηση της σεζόν του 2021.

Υπάρχει και ένα μικρό ντοκιμαντέρ με τίτλο The Final Stunt του WSBK για τον Toprak και τον πρώτο του Παγκόσμιο τίτλο που μπορείτε να δείτε παρακάτω:

Τη σεζόν του 2024, ο Toprak κάνει μία αμφιλεγόμενη τότε κίνηση και αφήνει την Yamaha για να πάει στην BMW Motorrad WorldSBK Team που τον ήθελε διακαώς για να κατακτήσει τον πρώτο της Παγκόσμιο τίτλο. Πολλοί αμφισβήτησαν την κίνηση αυτή τότε, όμως ο Toprak έκανε μία εξαιρετική σεζόν με 18 νίκες συνολικά και 13 συνεχόμενες που είναι και ρεκόρ, που μάλιστα ισοφάρισε το 2025. Με αυτό τον τρόπο ο Razgatlioglu έγινε ένας από τους τρεις μόλις αναβάτες που κατέκτησαν τίτλο Superbike με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Οι άλλοι δύο είναι ο Troy Corser το 1996 και το 2005 με τη Ducati και τη Suzuki και ο James Toseland το 2004 και το 2007 με τη Ducati και τη Honda.

Βέβαια, δεν ήταν όλα ρόδινα, καθώς μετά από τις 13 συνεχόμενες νίκες, ο Toprak είχε ένα σοβαρό ατύχημα στο Magny-Cours, το οποίο τον έθεσε εκτός αγώνων για δύο γύρους με τον Bulega να απειλεί να του "κλέψει" τον τίτλο. Όμως ο Τούρκος επέστρεψε το ίδιο διψασμένος -και ικανός- για νίκες, παίρνοντας τον τίτλο, με τον Ιταλό και την Ducati να αρκούνται στη δεύτερη θέση. Περισσότερα για την σεζόν του 2024 μπορείτε να δείτε στο παρακάτω ντοκιμαντέρ The greatest stunt.

Το 2025 ο El Turco υπερασπίστηκε τον τίτλο του με επιτυχία, κάνοντας ένα εκπληκτικό δεύτερο μισό της σεζόν, προσπερνώντας τον Nicolo Bulega στην βαθμολογία και κάνοντας για δεύτερη σερί σεζόν, 13 συνεχόμενες νίκες! Αυτός λοιπόν είναι ο Toprak και για κλείσιμο δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε στον πατέρα του, τον Arif Razgatlioglu που τον έβαλε στον κόσμο της μοτοσυκλέτας, καθώς και ο ίδιος ήταν stunt rider. Το όνειρο του Arif ήταν να δει τον γιο του στο MotoGP. Ο Arif έφυγε από την ζωή σε τροχαίο δυστύχημα το 2017, όμως ο Toprak τα κατάφερε και από το 2026 θα συμμετέχει στον κορυφαίο θεσμό.

ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΝΙΚΕΣ ΤΟΥ TOPRAK: από την πρώτη νίκη έως τον ήρωα του WorldSBK

Toprak vs Rea

Είναι αυτονόητο ότι η μεγαλύτερη έλξη του Toprak είναι ο τρόπος που οδηγεί, προσελκύοντας πλήθος οπαδών από όλο τον κόσμο που έρχονται μόνο και μόνο για να δουν το εξαιρετικό φρενάρισμα και την μοναδική αποφασιστικότητά του. Μαζί με αυτό, έχει μια δυνατή προσωπικότητα, δεν φοβάται να προκαλέσει αντιδράσεις, να λέει αυτό που σκέφτεται και πάντα να ανταμοίβει τους φαν με θέαμα, κάτι που φυσικά τον κάνει αγαπητό στο κοινό. Μερικές από τις καλύτερες νίκες του ήταν επικές ανατροπές, όπως η πρώτη του νίκη εναντίον του Jonathan Rea το 2019 στο Magny-Cours στον Αγώνα 1, ενώ ένα από τα πιο αμφίρροπα βάθρα του WorldSBK κατακτήθηκε από τον Τούρκο αστέρα στο ντεμπούτο του με τη Yamaha το 2020 στο Phillip Island. Το 2021 είχε αμέτρητες κλασικές στιγμές, με δύο από αυτές να είναι η μάχη του Most με τον Scott Redding στον Αγώνα 1 και ο αγώνας που του χάρισε τον τίτλο στη Mandalika.

Toprak - Alvaro

Το 2022 έχασε τον τίτλο, ενώ η σεζόν του 2023 προσέφερε μερικές από τις καλύτερες μάχες εναντίον του Alvaro Bautista της Ducati, ακόμα κι αν έπρεπε να αρκεστεί στη δεύτερη θέση. Ο τίτλος του 2024 είχε πολλά αξιοσημείωτα στιγμιότυπα, ξεκινώντας από την πρώτη του νίκη με τη BMW στη Βαρκελώνη -και, για την ακρίβεια, τον αγώνα Tissot Superpole Race την επόμενη μέρα. Άλλα αξιοσημείωτα γεγονότα ήταν η 13η συνεχόμενη νίκη του, η πρώτη του νίκη μετά τον τραυματισμό του στο Estoril και οι ξεχωριστές στιγμές του πρώτου τίτλου της BMW στο Jerez.

Toprak

Μένει να δούμε αν ο Toprak δικαιώσει τις προσδοκίες των οπαδών του, καταφέρνοντας να παλέψει κάποια στιγμή για τις κορυφαίες θέσεις στο MotoGP, όπως έκανε στο WorldSBK. Για την ώρα όμως το στοίχημα δείχνει δύσκολο, τόσο γιατί ο Τούρκος πρέπει να προσαρμοστεί σε ένα εντελώς διαφορετικό πακέτο μοτοσυκλέτας, με υψηλότερη ιπποδύναμη, φρένα που είναι "αλλού" και ανταγωνιστές τους κορυφαίους αναβάτες του κόσμου, ενώ παράλληλα με την εξέλιξή του θα εξελίσσεται και η νέα V4 μοτοσυκλέτα της Yamaha που στις πρώτες δοκιμές δεν έχει αφήσει θετικές εντυπώσεις, με τον Quartararo να ασκεί σκαιώδη κριτική στη Yamaha.