MotoGP: Αναβιώνουν μάχες του παρελθόντος μέσω MotoE! Το ηλεκτρικό μέλλον

"Μεγάλα" ονόματα στην μάχη των... volt!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/11/2018

Στην EICMA, πέρα από τα μοντέλα και τις τάσεις για το 2019, ήταν διάχυτη η επιρροή και ο προσανατολισμός σχεδόν όλων των κατασκευαστών προς το μέλλον των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών. Είδαμε προτάσεις που ήταν αναμενόμενες από εργοστάσια που παραδοσιακά επενδύουν στο ηλεκτρικό μέλλον, αλλά είδαμε και εκπλήξεις και απροσδόκητες εμφανίσεις –όπως για παράδειγμα το ηλεκτρικό superbike της Kymco- που τονίζουν ακόμη πιο εμφατικά το πόσο άμεσο και κοντά μας είναι αυτό το ηλεκτροκίνητο αύριο.
Ένα όμως από τα σημαντικότερα ηλεκτρικά εκθέματα, όχι τόσο γιατί ήταν κάτι καινούργιο (μιας και δεν ήταν, αφού ήταν κάτι για το οποίο έχουν γραφτεί κι έχουν συμβεί πάρα πολλά πράγματα), αλλά γιατί είμαστε μια ανάσα πριν οι αγώνες μοτοσυκλετών σε κορυφαίο επίπεδο αποκτήσουν τη δική τους ηλεκτρική έκφανση, ήταν η αγωνιστική MotoE.
Ο λόγος για την Energica Ego Corsa , την μοτοσυκλέτα με την οποία θα συμμετέχουν οι ομάδες που θα απαρτίζουν το παγκόσμιο κύπελλο MotoE, το οποίο θα διοργανώνεται στα πλαίσια κάποιων αγώνων GP. Στον αγώνα της Jerez το 2019 θα σηκωθεί η αυλαία της καινούργια κατηγορίας, ενώ ήδη έχουν γίνει δοκιμές και γύροι επίδειξης με σημαντικούς αναβάτες στη σέλα της, όπως ο Loris Capirossi, ο Max Biaggi, ο Colin Edwards, ο Sebastian Porto και ο Mick Doohan. Η μοτοσυκλέτα που εκτέθηκε στην EICMA και αποτελεί την τελική αγωνιστική έκδοση που θα διατεθεί στις ομάδες με την μορφή "ενιαίου", διαφέρει σε ορισμένα σημεία από την μοτοσυκλέτα που δοκίμασαν οι παραπάνω αναβάτες, κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με την σχεδίαση του φαίρινγκ και την πιο αποτελεσματική αεροδυναμική που προσφέρει το μπροστινό τμήμα, ενώ πίσω έχει γίνει πιο λεπτή η ουρά.
Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120Kw (161 ίπποι), ενώ η ροπή του φτάνει το εκπληκτικό νούμερο των 20,4 χιλιογραμμόμετρων. Το βάρος του ανακοινώνεται στα 260 κιλά, αλλά είναι πολύ πιθανό στις πρώτες δοκιμές πριν τους αγώνες, να χρησιμοποιηθεί μια ελαφρύτερη μπαταρία ιόντων λιθίου που θα κατεβάζει το συνολικό βάρος με απόδοση 20Kwh. Οι επιδόσεις της Energica Ego Corsa κάνουν λόγο για 0-100km/h σε λιγότερα από τρία δευτερόλεπτα, με μέγιστη ταχύτητα τα 270km/h. Τα φρένα προέρχονται από την Brembo, οι τροχοί από την Marchesini και οι αναρτήσεις από την ohlins, με μοναδική ελευθερία στις ομάδες να επιλέγουν διαφορετικά ελατήρια, ανάλογα με το βάρος του αναβάτη. Όλα τα υπόλοιπα μέρη θα είναι κοινά στις μοτοσυκλέτες με εξαίρεση ελάχιστα μέρη και οι μοτοσυκλέτες θα φυλάσσονται όλες μαζί σε ειδικά σχεδιασμένο E-paddock όπου η κάθε ομάδα θα έχει το δικό της box. Μέσα εκεί θα βρίσκεται η ημι-κινητή μονάδα φόρτισης που προσφέρει η Enel X (επίσημος χορηγός της MotoE), ενώ η κινητή μονάδα θα βρίσκεται στη σχάρα της εκκίνησης για να φορτιστούν πλήρως οι μοτοσυκλέτες όσο περιμένουν στην διαδικασία εκκίνησης, αλλά και για να έχουν ρεύμα οι ηλεκτρικές κουβέρτες των ελαστικών. Μάλιστα υπάρχει πρόβλεψη για την τοποθέτηση φωτοβολταϊκών πάνελ, τα οποία θα παράγουν ηλεκτρική ενέργεια για να τροφοδοτήσουν τις ανάγκες της κατηγορίας MotoE.
Σε ό,τι αφορά τους αγώνες, αυτοί θα έχουν διάρκεια περίπου 10 γύρων (εξαρτάται από το μήκος της εκάστοτε πίστας) και οι πρώτες επίσημες δοκιμές θα γίνουν στις 28-29 Νοεμβρίου στη Jerez με τη συμμετοχή των ομάδων και των αναβατών που θα πάρουν μέρος στο κύπελλο.

Το πρόγραμμα των αγώνων της MotoE

5 Μαΐου Jerez
19 Μαΐου Le Mans
7 Ιουλίου Sachsenring
11 Αυγούστου Red Bull Ring
15 Σεπτεμβρίου Misano

Η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE

Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, είναι οι ομάδες και οι αναβάτες που θα δούμε την επόμενη χρονιά να τρέχουν με την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Enrgica. Το 2019, λοιπόν, θα συμμετέχουν δώδεκα ομάδες εκ των οποίων οι έξι που είναι ανεξάρτητες ιδιωτικές συμμετοχές θα είναι με δύο αναβάτες και οι άλλες μισές που προέρχονται από τις κατηγορίες Moto2 και Moto3 θα συμμετάσχουν με έναν αναβάτη. Μέχρι στιγμής, υπάρχουν αρκετά ηχηρά ονόματα από το χώρο των αγώνων, όπως ο Randy de Puniet, ο Niccolo Canepa, o Bradley Smith και οι προσφάτως ανακοινωθέντες, Alex de Angelis και Sete Gibernau. Ο τελευταίος μάλιστα, είχε κάνει την τελευταία του εμφάνιση στα MotoGP πριν από μια δεκαετία και αποφάσισε να επιστρέψει με την ομάδα του Sito Pons, όντας μάλιστα και ο μοναδικός αναβάτης του. Ο 45 ετών βετεράνος Ισπανός είχε υπάρξει ξανά αναβάτης της ομάδας του Pons, πίσω στο 1995, όταν έτρεχε στην κατηγορία των 250GP.

Ο Sete, που έχει τερματίσει δύο φορές δεύτερος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP (2003-2004), δήλωσε πως ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα επέστρεφε στους αγώνες μετά από μια δεκαετία αποχής, αλλά η ζωή πάντα σου επιφυλάσσει εκπλήξεις, ενώ κατέστησε σαφές ότι είναι πλέον ταγμένος στην αποστολή του και στο να βοηθήσει στην εξέλιξη του ηλεκτρικού μέλλοντος για τους αγώνες. Από την πλευρά του, ο Sito Pons είπε πως θεωρούσε αυτονόητη την παρουσία της ομάδας σ' αυτό το νέο project της MotoE, καθώς θεωρεί ότι οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες αποτελούν το μέλλον για τους αγώνες. Όπως είπε, ήθελαν να έχουν έναν έμπειρο αναβάτη και η επιλογή του Gibernau ήταν γι' αυτούς μονόδρομος.

Ομάδες και αναβάτες της MotoE

LCR E-Team:
Randy de Puniet
Niccolo Canepa

Angel Nieto Team:
Nico Terol
Maria Herrera

Avintia Esponsorama Racing:
Xavier Simeon
Eric Granado

Alma Pramac Racing:
Josh Hook
Alex de Angelis

Tech3 Racing:
Kenny Foray
Hector Garzo

Trentino Gresini MotoE:
Matteo Ferrari
Lorenzo Savadori

Pons Racing:
Sete Gibernau

One Energy Racing (Sepang):
Bradley Smith

Dynavolt Intact GP:
Jesko Raffin

Ajo Motorsport MotoE:
Niki Tuuli

SIC58 Squadra Corse:
Matteo Casadei

EG 0,0 Marc VDS:
Mike di Meglio

Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται τώρα, είναι για το ποια θα είναι η τύχη αυτής της νέας κατηγορίας. Αν το δούμε καθαρά αγωνιστικά, οι αγώνες τύπου "ενιαίου", όπως είναι για παράδειγμα η Moto2, έχουν τις προϋποθέσεις για θέαμα και έντονο συναγωνισμό. Βέβαια, στην περίπτωση της MotoE δεν θα υπάρχει η ελευθερία στην επιλογή ή κατασκευή διαφορετικών πλαισίων όπως ισχύει στην Moto2 και θα εναπόκειται καθαρά στις οδηγικές ικανότητες των αναβατών.
Από αυτή την άποψη, οι επιλογές είναι αρκετά ενδιαφέρουσες. Από αναβάτες που μέχρι και την περσινή σεζόν αγωνίζονταν σε παγκόσμια πρωταθλήματα, χωρίς όμως να αποτελούν ονόματα "από το πάνω ράφι", μέχρι βετεράνους των MotoGP που έχουν αποσυρθεί καιρό από το πνεύμα του ανταγωνισμού και της πίεσης. Είναι λίγα τα ονόματα των αναβατών που μπαίνουν στην MotoE ως ανερχόμενα ταλέντα και κατά συνέπεια το κίνητρο, που υπάρχει για παράδειγμα στις Moto3 και Moto2 για μετάβαση στην κορυφαία κατηγορία των αγώνων, δεν είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό για να προϊδεάσει για έντονο συναγωνισμό. Δεν υπάρχει επίσης ο ανταγωνισμός μεταξύ των κατασκευαστών, μιας και μιλάμε για ένα κύπελλο "μονομάρκα" όπου η Energica θα είναι ο αποκλειστικός προμηθευτής των μοτοσυκλετών.

Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120kw (161 ίπποι)

Από την άλλη μεριά, η παγκόσμια τάση που αναφέραμε στην αρχή του άρθρου, για την στροφή και την εξέλιξη των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, είναι ένα πρόσφορο έδαφος για επένδυση σε χρήμα και προβολή από την πλευρά της διοργάνωσης, που ήδη βρίσκεται σε αναζήτηση για το μέλλον των αγώνων, το οποίο είναι και απόλυτα συνυφασμένο με το μέλλον της αγοράς. Ας μην ξεχνάμε ότι η Dorna, η οποία είναι πλέον υπεύθυνη και για την διοργάνωση του παγκόσμιου πρωταθλήματος WSBK, είχε πει πως ακόμη και για την κατηγορία των superbikes όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, καθώς θα μπορούσε να αποτελείται ακόμη και από γυμνά χιλιάρια, αρκεί να το ζητούσαν το εργοστάσια. Αν λοιπόν η παγκόσμια αγορά δείχνει προς την κατεύθυνση των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE. Η πλατφόρμα των 10 γύρων σε κάθε αγώνα και των πέντε αγώνων μέσα στη χρονιά, προδιαθέτει για σφιχτούς και γεμάτους ένταση αγώνες και η σύνδεσή τους ως παράλληλο event με αγώνες των MotoGP αποτελεί ένα συν στην φαρέτρα των προωθητικών ενεργειών.
Απομένει πλέον να δούμε στην πράξη και την αποδοχή που θα έχει η MotoE από το κοινό, και αν θα δημιουργηθούν οι μάχες και οι συγκινήσεις που απαιτούνται για να αντισταθμιστεί η έλλειψη των βρυχώμενων εξατμίσεων και του φρενήρη ρυθμού τον πιστονιών που ανεβοκατεβαίνουν μέσα στους κυλίνδρους…
 

Ετικέτες

MotoGP Βραζιλία: Ο Zarco ταχύτερος στις δοκιμές – Πανικός στην Q1

Δύσκολη η πρώτη ημέρα στην Βραζιλία
MotoGP Βραζιλία: Ο Zarco ταχύτερος στις δοκιμές – Πανικός στην Q1
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/3/2026

Η βροχή που ταλαιπώρησε την επιστροφή των MotoGP στην Βραζιλία είχε τον τελευταίο λόγο το απόγευμα της Παρασκευής. Ολόκληρο το grid των MotoGP γνώριζε ότι θα έπιανε βροχή κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια των χρονομετρημένων δοκιμών, το ερώτημα ήταν απλώς το πότε. Αυτό ανάγκασε τους πάντες να προσπαθήσουν να κυνηγήσουν έναν χρόνο αρκετά καλό για το Q2 από το ξεκίνημα της διαδικασίας, ενώ ταυτόχρονα περίμεναν την βροχή να πέσει.

Αυτή η φρενήρης και γεμάτη άγχος περίοδος δοκιμών έφερε στο φως πολλές εκπλήξεις, αλλά και αρκετές απογοητεύσεις. Ο Johann Zarco βρέθηκε στην κορυφή, με τον αναβάτη της LCR Honda να πιέζει αμέσως, όπως ακριβώς κάθε ένας αναβάτης που δεν έχει πολλά να χάσει, μπορεί να κάνει. Και ο Zarco δεν έχει βλέψεις για την κορυφή του πρωταθλήματος. Κατάφερε έτσι να κρατήσει πίσω του τον Marc Marquez της Ducati Lenovo. Ο Toprak Razgatlioglu εκμεταλλεύτηκε σωστά τόσο τις συνθήκες όσο και το slipstream του Jorge Martin για να σημειώσει τον τρίτο ταχύτερο χρόνο, όντας γρήγορος σε όλο το πρώτο, στεγνό μισό των δοκιμών και φυσικά, χωρίς και αυτός να έχει κάτι να χάσει.

Με την κατάκτηση της τρίτης θέσης από τον αναβάτη της Pramac Yamaha, ο Jorge Martin, έμεινε στην τέταρτη θέση, μόλις ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου πίσω από τον Razgatlioglu. Ο Pedro Acosta πήρε την πέμπτη θέση με την εργοστασιακή Red Bull KTM, τερματίζοντας ακριβώς μπροστά από τον Alex Marquez με την Gresini Ducati. Ο Fabio Quartararo ανέβασε μια δεύτερη Yamaha στην πρώτη δεκάδα, παίρνοντας την έβδομη θέση μπροστά από έναν εντυπωσιακό Fermin Aldeguer. Ο αναβάτης της Gresini Ducati μόλις επέστρεψε από ένα σοβαρό κάταγμα στο μηριαίο οστό και εξακολουθεί να κουτσαίνει έντονα, οπότε η προσπάθειά του μετράει διπλά.

Ο Pecco Bagnaia πήρε την ένατη θέση πίσω από τον Aldeguer, με τον αναβάτη της Ducati Lenovo να βρίσκεται άνετα μέσα στην πρώτη δεκάδα, ενώ ο Ai Ogura της Trackhouse Racing μόλις που ξεπέρασε τον Luca Marini και τον Jack Miller για να πάρει την τελευταία διαθέσιμη θέση στο Q2.

Ο μεγαλύτερος χαμένος της ημέρας ήταν ο Marco Bezzecchi, με τον εργοστασιακό αναβάτη της Aprilia να μην μπορεί να συγχρονίσει σωστά την προσπάθειά του και να καταλήγει πολύ χαμηλά, στην 20η θέση. Γύρω του βρίσκονταν οι αναβάτες της Pertamina VR46, Franco Morbidelli και Fabio Di Giannantonio, ενώ ο Brad Binder της KTM είχε πτώση στην πρώτη του προσπάθεια να κυνηγήσει μια θέση στο Q2, χάνοντας το μπροστινό μέρος της μοτοσυκλέτας του στην Κ2. Από λάθος βρέθηκε πολύ πίσω και ο Mobidelli καθώς δεν είδε τις οδηγίες της ομάδας του για την βενζίνη που είχε απομείνει και συνέχισε μένοντας στην πίστα. Αυτό πρακτικά ακύρωσε την δεύτερη προσπάθειά του καθώς δεν υπήρχε χρόνος για συνεχίσει.

Οπότε αύριο ο πανικός θα είναι στην Q1 για το ποιος θα καταφέρει να πάρει το εισιτήριο για την Q2, και είναι περισσότεροι από τις δύο θέσεις, άρα θα παλέψουν για αυτό.

Μένει να δούμε ποιος θα καταφέρει να πάρει την πρώτη εκκίνηση στην Βραζιλία μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες.

 

Θέση

No.

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

Διαφ.

Προηγ.

1

5

Johann Zarco

Honda

1:21.257

 

 

2

93

Marc Marquez

Ducati

1:21.382

0.125

0.125

3

7

Toprak Razgatlioglu

Yamaha

1:21.565

0.308

0.183

4

89

Jorge Martin

Aprilia

1:21.566

0.309

0.001

5

37

Pedro Acosta

KTM

1:21.750

0.493

0.184

6

73

Alex Marquez

Ducati

1:21.795

0.538

0.045

7

20

Fabio Quartararo

Yamaha

1:21.825

0.568

0.030

8

54

Fermin Aldeguer

Ducati

1:21.882

0.625

0.057

9

63

Francesco Bagnaia

Ducati

1:21.967

0.710

0.085

10

79

Ai Ogura

Aprilia

1:22.067

0.810

0.100

Περνάνε από Q1:

11

10

Luca Marini

Honda

1:22.088

0.831

0.021

12

43

Jack Miller

Yamaha

1:22.130

0.873

0.042

13

42

Alex Rins

Yamaha

1:22.132

0.875

0.002

14

12

Maverick Viñales

KTM

1:22.226

0.969

0.094

15

11

Diogo Moreira

Honda

1:22.355

1.098

0.129

16

36

Joan Mir

Honda

1:22.392

1.135

0.037

17

33

Brad Binder

KTM

1:22.692

1.435

0.300

18

21

Franco Morbidelli

Ducati

1:22.733

1.476

0.041

19

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:22.890

1.633

0.157

20

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

1:23.300

2.043

0.410

21

25

Raul Fernandez

Aprilia

1:23.901

2.644

0.601

Δεν έπιασε το 105%

 

23

Enea Bastianini

KTM

1:25.963

4.706

2.062

 

Ετικέτες