MotoGP: Αναβιώνουν μάχες του παρελθόντος μέσω MotoE! Το ηλεκτρικό μέλλον

"Μεγάλα" ονόματα στην μάχη των... volt!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/11/2018

Στην EICMA, πέρα από τα μοντέλα και τις τάσεις για το 2019, ήταν διάχυτη η επιρροή και ο προσανατολισμός σχεδόν όλων των κατασκευαστών προς το μέλλον των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών. Είδαμε προτάσεις που ήταν αναμενόμενες από εργοστάσια που παραδοσιακά επενδύουν στο ηλεκτρικό μέλλον, αλλά είδαμε και εκπλήξεις και απροσδόκητες εμφανίσεις –όπως για παράδειγμα το ηλεκτρικό superbike της Kymco- που τονίζουν ακόμη πιο εμφατικά το πόσο άμεσο και κοντά μας είναι αυτό το ηλεκτροκίνητο αύριο.
Ένα όμως από τα σημαντικότερα ηλεκτρικά εκθέματα, όχι τόσο γιατί ήταν κάτι καινούργιο (μιας και δεν ήταν, αφού ήταν κάτι για το οποίο έχουν γραφτεί κι έχουν συμβεί πάρα πολλά πράγματα), αλλά γιατί είμαστε μια ανάσα πριν οι αγώνες μοτοσυκλετών σε κορυφαίο επίπεδο αποκτήσουν τη δική τους ηλεκτρική έκφανση, ήταν η αγωνιστική MotoE.
Ο λόγος για την Energica Ego Corsa , την μοτοσυκλέτα με την οποία θα συμμετέχουν οι ομάδες που θα απαρτίζουν το παγκόσμιο κύπελλο MotoE, το οποίο θα διοργανώνεται στα πλαίσια κάποιων αγώνων GP. Στον αγώνα της Jerez το 2019 θα σηκωθεί η αυλαία της καινούργια κατηγορίας, ενώ ήδη έχουν γίνει δοκιμές και γύροι επίδειξης με σημαντικούς αναβάτες στη σέλα της, όπως ο Loris Capirossi, ο Max Biaggi, ο Colin Edwards, ο Sebastian Porto και ο Mick Doohan. Η μοτοσυκλέτα που εκτέθηκε στην EICMA και αποτελεί την τελική αγωνιστική έκδοση που θα διατεθεί στις ομάδες με την μορφή "ενιαίου", διαφέρει σε ορισμένα σημεία από την μοτοσυκλέτα που δοκίμασαν οι παραπάνω αναβάτες, κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με την σχεδίαση του φαίρινγκ και την πιο αποτελεσματική αεροδυναμική που προσφέρει το μπροστινό τμήμα, ενώ πίσω έχει γίνει πιο λεπτή η ουρά.
Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120Kw (161 ίπποι), ενώ η ροπή του φτάνει το εκπληκτικό νούμερο των 20,4 χιλιογραμμόμετρων. Το βάρος του ανακοινώνεται στα 260 κιλά, αλλά είναι πολύ πιθανό στις πρώτες δοκιμές πριν τους αγώνες, να χρησιμοποιηθεί μια ελαφρύτερη μπαταρία ιόντων λιθίου που θα κατεβάζει το συνολικό βάρος με απόδοση 20Kwh. Οι επιδόσεις της Energica Ego Corsa κάνουν λόγο για 0-100km/h σε λιγότερα από τρία δευτερόλεπτα, με μέγιστη ταχύτητα τα 270km/h. Τα φρένα προέρχονται από την Brembo, οι τροχοί από την Marchesini και οι αναρτήσεις από την ohlins, με μοναδική ελευθερία στις ομάδες να επιλέγουν διαφορετικά ελατήρια, ανάλογα με το βάρος του αναβάτη. Όλα τα υπόλοιπα μέρη θα είναι κοινά στις μοτοσυκλέτες με εξαίρεση ελάχιστα μέρη και οι μοτοσυκλέτες θα φυλάσσονται όλες μαζί σε ειδικά σχεδιασμένο E-paddock όπου η κάθε ομάδα θα έχει το δικό της box. Μέσα εκεί θα βρίσκεται η ημι-κινητή μονάδα φόρτισης που προσφέρει η Enel X (επίσημος χορηγός της MotoE), ενώ η κινητή μονάδα θα βρίσκεται στη σχάρα της εκκίνησης για να φορτιστούν πλήρως οι μοτοσυκλέτες όσο περιμένουν στην διαδικασία εκκίνησης, αλλά και για να έχουν ρεύμα οι ηλεκτρικές κουβέρτες των ελαστικών. Μάλιστα υπάρχει πρόβλεψη για την τοποθέτηση φωτοβολταϊκών πάνελ, τα οποία θα παράγουν ηλεκτρική ενέργεια για να τροφοδοτήσουν τις ανάγκες της κατηγορίας MotoE.
Σε ό,τι αφορά τους αγώνες, αυτοί θα έχουν διάρκεια περίπου 10 γύρων (εξαρτάται από το μήκος της εκάστοτε πίστας) και οι πρώτες επίσημες δοκιμές θα γίνουν στις 28-29 Νοεμβρίου στη Jerez με τη συμμετοχή των ομάδων και των αναβατών που θα πάρουν μέρος στο κύπελλο.

Το πρόγραμμα των αγώνων της MotoE

5 Μαΐου Jerez
19 Μαΐου Le Mans
7 Ιουλίου Sachsenring
11 Αυγούστου Red Bull Ring
15 Σεπτεμβρίου Misano

Η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE

Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, είναι οι ομάδες και οι αναβάτες που θα δούμε την επόμενη χρονιά να τρέχουν με την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Enrgica. Το 2019, λοιπόν, θα συμμετέχουν δώδεκα ομάδες εκ των οποίων οι έξι που είναι ανεξάρτητες ιδιωτικές συμμετοχές θα είναι με δύο αναβάτες και οι άλλες μισές που προέρχονται από τις κατηγορίες Moto2 και Moto3 θα συμμετάσχουν με έναν αναβάτη. Μέχρι στιγμής, υπάρχουν αρκετά ηχηρά ονόματα από το χώρο των αγώνων, όπως ο Randy de Puniet, ο Niccolo Canepa, o Bradley Smith και οι προσφάτως ανακοινωθέντες, Alex de Angelis και Sete Gibernau. Ο τελευταίος μάλιστα, είχε κάνει την τελευταία του εμφάνιση στα MotoGP πριν από μια δεκαετία και αποφάσισε να επιστρέψει με την ομάδα του Sito Pons, όντας μάλιστα και ο μοναδικός αναβάτης του. Ο 45 ετών βετεράνος Ισπανός είχε υπάρξει ξανά αναβάτης της ομάδας του Pons, πίσω στο 1995, όταν έτρεχε στην κατηγορία των 250GP.

Ο Sete, που έχει τερματίσει δύο φορές δεύτερος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP (2003-2004), δήλωσε πως ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα επέστρεφε στους αγώνες μετά από μια δεκαετία αποχής, αλλά η ζωή πάντα σου επιφυλάσσει εκπλήξεις, ενώ κατέστησε σαφές ότι είναι πλέον ταγμένος στην αποστολή του και στο να βοηθήσει στην εξέλιξη του ηλεκτρικού μέλλοντος για τους αγώνες. Από την πλευρά του, ο Sito Pons είπε πως θεωρούσε αυτονόητη την παρουσία της ομάδας σ' αυτό το νέο project της MotoE, καθώς θεωρεί ότι οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες αποτελούν το μέλλον για τους αγώνες. Όπως είπε, ήθελαν να έχουν έναν έμπειρο αναβάτη και η επιλογή του Gibernau ήταν γι' αυτούς μονόδρομος.

Ομάδες και αναβάτες της MotoE

LCR E-Team:
Randy de Puniet
Niccolo Canepa

Angel Nieto Team:
Nico Terol
Maria Herrera

Avintia Esponsorama Racing:
Xavier Simeon
Eric Granado

Alma Pramac Racing:
Josh Hook
Alex de Angelis

Tech3 Racing:
Kenny Foray
Hector Garzo

Trentino Gresini MotoE:
Matteo Ferrari
Lorenzo Savadori

Pons Racing:
Sete Gibernau

One Energy Racing (Sepang):
Bradley Smith

Dynavolt Intact GP:
Jesko Raffin

Ajo Motorsport MotoE:
Niki Tuuli

SIC58 Squadra Corse:
Matteo Casadei

EG 0,0 Marc VDS:
Mike di Meglio

Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται τώρα, είναι για το ποια θα είναι η τύχη αυτής της νέας κατηγορίας. Αν το δούμε καθαρά αγωνιστικά, οι αγώνες τύπου "ενιαίου", όπως είναι για παράδειγμα η Moto2, έχουν τις προϋποθέσεις για θέαμα και έντονο συναγωνισμό. Βέβαια, στην περίπτωση της MotoE δεν θα υπάρχει η ελευθερία στην επιλογή ή κατασκευή διαφορετικών πλαισίων όπως ισχύει στην Moto2 και θα εναπόκειται καθαρά στις οδηγικές ικανότητες των αναβατών.
Από αυτή την άποψη, οι επιλογές είναι αρκετά ενδιαφέρουσες. Από αναβάτες που μέχρι και την περσινή σεζόν αγωνίζονταν σε παγκόσμια πρωταθλήματα, χωρίς όμως να αποτελούν ονόματα "από το πάνω ράφι", μέχρι βετεράνους των MotoGP που έχουν αποσυρθεί καιρό από το πνεύμα του ανταγωνισμού και της πίεσης. Είναι λίγα τα ονόματα των αναβατών που μπαίνουν στην MotoE ως ανερχόμενα ταλέντα και κατά συνέπεια το κίνητρο, που υπάρχει για παράδειγμα στις Moto3 και Moto2 για μετάβαση στην κορυφαία κατηγορία των αγώνων, δεν είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό για να προϊδεάσει για έντονο συναγωνισμό. Δεν υπάρχει επίσης ο ανταγωνισμός μεταξύ των κατασκευαστών, μιας και μιλάμε για ένα κύπελλο "μονομάρκα" όπου η Energica θα είναι ο αποκλειστικός προμηθευτής των μοτοσυκλετών.

Η ισχύς που παράγει ο ηλεκτρικός κινητήρας ανέρχεται στα 120kw (161 ίπποι)

Από την άλλη μεριά, η παγκόσμια τάση που αναφέραμε στην αρχή του άρθρου, για την στροφή και την εξέλιξη των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, είναι ένα πρόσφορο έδαφος για επένδυση σε χρήμα και προβολή από την πλευρά της διοργάνωσης, που ήδη βρίσκεται σε αναζήτηση για το μέλλον των αγώνων, το οποίο είναι και απόλυτα συνυφασμένο με το μέλλον της αγοράς. Ας μην ξεχνάμε ότι η Dorna, η οποία είναι πλέον υπεύθυνη και για την διοργάνωση του παγκόσμιου πρωταθλήματος WSBK, είχε πει πως ακόμη και για την κατηγορία των superbikes όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, καθώς θα μπορούσε να αποτελείται ακόμη και από γυμνά χιλιάρια, αρκεί να το ζητούσαν το εργοστάσια. Αν λοιπόν η παγκόσμια αγορά δείχνει προς την κατεύθυνση των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, η FIM και η Dorna έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν και να προβάλλουν όσο περισσότερο μπορούν τη νεοσύστατη MotoE. Η πλατφόρμα των 10 γύρων σε κάθε αγώνα και των πέντε αγώνων μέσα στη χρονιά, προδιαθέτει για σφιχτούς και γεμάτους ένταση αγώνες και η σύνδεσή τους ως παράλληλο event με αγώνες των MotoGP αποτελεί ένα συν στην φαρέτρα των προωθητικών ενεργειών.
Απομένει πλέον να δούμε στην πράξη και την αποδοχή που θα έχει η MotoE από το κοινό, και αν θα δημιουργηθούν οι μάχες και οι συγκινήσεις που απαιτούνται για να αντισταθμιστεί η έλλειψη των βρυχώμενων εξατμίσεων και του φρενήρη ρυθμού τον πιστονιών που ανεβοκατεβαίνουν μέσα στους κυλίνδρους…
 

Ετικέτες

MotoGP 2026, Buriram Test – Bezzecchi και Aprilia δείχνουν τα δόντια τους με νέο ρεκόρ πίστας

Απειλητική η Aprilia στις δύο μέρες της τελευταίας δοκιμής στην Ταϊλάνδη, με τον Marco Bezzecchi να καταρρίπτει το ρεκόρ πίστας και τον Ai Ogura από κοντά δεύτερο.
marco bezzecchi
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/2/2026

Τελευταίο επίσημο τεστ πριν ξεκινήσει η νέα σεζόν με το GP της Ταϊλάνδης στην πίστα Chang International Circuit της Buriram σε λίγες μέρες (27/2-1/3) και η διήμερη δοκιμή δεν άλλαξε ιδιαίτερα την οπτική που έχει διαμορφωθεί ως τώρα. Οι μοτοσυκλέτες των Ducati και Aprilia δείχνουν ένα βήμα μπροστά, καθώς στους πρώτους 11 της τελικής κατάταξης του τεστ κατάφεραν να παρεισφρήσουν μόλις δύο αναβάτες με μοτοσυκλέτες άλλου κατασκευαστή, οι Pedro Acosta με KTM και Joan Mir με Honda.

Στο στρατόπεδο της Aprilia ο ενθουσιασμός είναι δεδομένος, όσο και δικαιολογημένος. Την πρώτη μέρα του Buriram Test και οι τέσσερεις αναβάτες της ήταν μέσα στην πρώτη δεκάδα, ενώ η ίδια εικόνα διατηρήθηκε και μετά τη δεύτερη μέρα, με μόνη τη διαφορά πως ο πιο αργός αναβάτης με RS-GP, Raul Fernandez, ήταν τώρα 11ος.

Ai Ogura
Ai Ogura​​​​​

Η ουσία είναι πως ο Marco Bezzecchi διέλυσε τα χρονόμετρα καταρρίπτοντας το ρεκόρ πίστας (που κατείχε ο Pecco Bagnaia) και γράφοντας τον ταχύτερο γύρο του διημέρου, ενώ στη δεύτερη θέση τον ακολούθησε ο Ai Ogura.

Ο πρωταθλητής 2024, Jorge Martin, δηλώνει 100% θεραπευμένος αλλά όχι 100% σε φυσική κατάσταση, παρόλα αυτά ο 8ος ταχύτερος χρόνος με μισό δευτερόλεπτο από τον πρώτο δεν είναι καθόλου άσχημη επίδοση για τον Ισπανό που δεν ήταν καν παρών στο Sepang Test και τώρα ουσιαστικά συστήνεται με τη μοτοσυκλέτα του.

Marc Marquez
Marc Marquez

Στη Ducati ο Marc Marquez ξεκίνησε με δύο πτώσεις, αλλά και τον ταχύτερο γύρο την πρώτη μέρα, με τον Pecco Bagnaia να επιβεβαιώνει πως η GP26 του αρέσει γράφοντας τον δεύτερο ταχύτερο χρόνο.

Ατυχώς, η δεύτερη μέρα του τεστ δεν ήταν εξίσου καλή, καθώς ο μεν M. Marquez ήταν άρρωστος, έκανε λίγους γύρους και είχε μια νέα, ευτυχώς ανώδυνη πτώση καθώς επιχειρούσε προσομοίωση αγώνα, ενώ ο Bagnaia αντιμετώπισε τεχνικό πρόβλημα που τον περιόρισε σε πολύ λίγους γύρους.

Έτσι οι δυο τους δεν βελτίωσαν τις επιδόσεις τους τη δεύτερη μέρα του Buriram Test, ωστόσο παρέμειναν ψηλά στα συγκεντρωτικά γυρολόγια.

Alex Marquez
Alex Marquez

Εξίσου καλά νιώθουν με τις μοτοσυκλέτες τους και ο Alex Marquez και οι δύο αναβάτες της VR46. Ο A. Marquez είχε τον τέταρτο ταχύτερο χρόνο την πρώτη μέρα και ήταν πολύ κοντά στους χρόνους των δύο εργοστασιακών Ducati και του Bezzecchi που ήταν μπροστά του, αλλά στις προσομοιώσεις αγώνα της δεύτερης μέρας ο μικρότερος των αδελφών Marquez δεν κατάφερε να πέσει κάτω από το 1'30.

O Fabio Di Giannantonio ήταν ταχύτερος σε ρυθμό αγώνα παρά σε έναν απόλυτο γύρο, ενώ ο Frankie Morbidelli βλέπει το αντίστροφο αποτέλεσμα στους πίνακες χρόνων της Buriram.

Οι αναβάτες της Honda δηλώνουν ικανοποιημένοι, σε σωστό δρόμο αλλά ακόμη αρκετά πιο πίσω από τους πρωτοπόρους με τις ιταλικές μοτοσυκλέτες, ενώ οι συνάδελφοί τους με Yamaha δεν έμειναν με θετικές αναμνήσεις από το τεστ της Ταϊλάνδης.

Jack Miller
Jack Miller

Ταχύτερη Yamaha ήταν αυτή του Jack Miller στη 16η θέση και ένα δευτερόλεπτο μακριά από τον πρώτο, ενώ ο Fabio Quartararo έδειχνε εκνευρισμένος, έκανε χειρονομίες προς τη μοτοσυκλέτα του και δήλωνε πως βρίσκεται πολύ πίσω από τους αντιπάλους τους. Στο ίδιο κλίμα ο Alex Rins βρίσκεται απογοητευτικά μακριά από τους χρόνους που θα ήθελε να γράφει, ενώ ο Toprak Razgatlioglu εξακολουθεί να μαθαίνει πόσο διαφορετικό είναι το MotoGP από το WSBK και δείχνει εντελώς μη ανταγωνιστικός σε αυτή την πρώιμη φάση όπου προσπαθεί να κατανοήσει πώς δουλεύουν τα λάστιχα της Michelin.

Το πιο αντικειμενικό ενδιαφέρον δεν είναι τόσο οι απόλυτοι χρόνοι που κατάφερε ο καθένας, αλλά περισσότερο οι προσομοιώσεις αγώνα που έκαναν σχεδόν όλοι, με τους περισσότερους να αφήνουν αυτή τη δουλειά για τη δεύτερη μέρα.

Pedro Acosta
Pedro Acosta

Εκεί ήταν που έλαμψαν οι Aprilia και κυρίως οι Bezzecchi και Ogura με πληθώρα συνεχόμενων γύρων μέσα στο 1’29, κάτι που κατάφεραν ελάχιστοι άλλοι. Ατυχώς δεν έχουμε το ανάλογο δείγμα από τους εργοστασιακούς αναβάτες της Ducati, οι οποίοι όπως είπαμε πιο πριν δεν απόλαυσαν την απροβλημάτιστη δεύτερη μέρα που θα ήθελαν στην Ταϊλάνδη.

Ήταν επίσης σαφές πως ΚΤΜ, Honda και Yamaha δεν δείχνουν ακόμη σε θέση να ανταγωνιστούν τις Aprilia και Ducati σε ρυθμό αγώνα, καθώς οι προσομοιώσεις που έκαναν ήταν στην καλύτερη στα μεσαία 1’30, με τον Luca Marini να δείχνει λίγο πιο γρήγορος στη διαδικασία αυτή.

Πλέον μετράμε αντίστροφα για την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου, όταν θα ξεκινήσουν οι ελεύθερες δοκιμές του εναρκτήριου αγώνα MotoGP για το 2026 στην Ταϊλάνδη.

Joan Mir
Joan Mir

MotoGP 2026 Buriram Test – Συνδυαστικά αποτελέσματα διημέρου

#

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

Διαφορά

1

M. BEZZECCHI

Aprilia Racing

1’28.668

 

2

A. OGURA

Trackhouse MotoGP Team

1’28.765

0.097

3

M. MARQUEZ

Ducati Lenovo Team

1’28.836

0.168

4

F. BAGNAIA

Ducati Lenovo Team

1’28.883

0.215

5

A. MARQUEZ

BK8 Gresini Racing MotoGP

1’28.961

0.293

6

P. ACOSTA

Red Bull KTM Factory Racing

1’29.021

0.353

7

F. MORBIDELLI

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1’29.071

0.403

8

J. MARTIN

Aprilia Racing

1’29.167

0.499

9

F. DI GIANNANTONIO

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1’29.173

0.505

10

J. MIR

Honda HRC Castrol

1’29.296

0.628

11

R. FERNANDEZ

Trackhouse MotoGP Team

1’29.302

0.634

12

B. BINDER

Red Bull KTM Factory Racing

1’29.392

0.724

13

L. MARINI

Honda HRC Castrol

1’29.451

0.783

14

M. VINALES

Red Bull KTM Tech3

1’29.569

0.901

15

J. ZARCO

Castrol Honda LCR

1’29.608

0.940

16

J. MILLER

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1’29.672

1.004

17

F. QUARTARARO

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

1’29.701

1.033

18

E. BASTIANINI

Red Bull KTM Tech3

1’29.728

1.060

19

D. MOREIRA

Pro Honda LCR

1’29.920

1.252

20

A. RINS

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

1’30.122

1.454

21

T. RAZGATLIOGLU

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1’30.772

2.104

22

M. PIRRO

BK8 Gresini Racing MotoGP

1’31.777

3.109