MotoGP: Ανανέωσε με LCR ο Nakagami

Με συμβόλαιο ενός έτους
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

15/10/2019

Μπορεί ο Marquez να κλέβει όλη τη δόξα από τους υπόλοιπους αναβάτες της Honda, όμως αυτό δεν σημαίνει πως δεν είναι αναγκαίοι για την Big-H. Για την ακρίβεια, τόσο ο Lorenzo, όσο o Crutchlow και ο Nakagami είναι εξίσου σημαντικοί και συνδράμουν ενεργά στην εξέλιξη της RC213V, που είναι μια από τις πιο “δύστροπες” μοτοσυκλέτες στο grid.

Η Honda λοιπόν, εν όψει του αγώνα στο Motegi, αποφάσισε να ανανεώσει τη συνεργασία της με τον Takaaki Nakagami ως αναβάτης της δορυφορικής της ομάδας, LCR Honda IDEMITSU. Ο Nakagami μετρά ήδη δύο χρόνια πάνω στη σέλα της RC213V και έχει αποδείξει χρόνο με το χρόνο πως βελτιώνεται με σταθερό ρυθμό, φέρνοντας θετικά αποτελέσματα στην ομάδα. Με εννέα τερματισμούς μέσα στη δεκάδα και με καλύτερο αποτέλεσμα την πέμπτη θέση, ο Nakagami έχει καταφέρει να μαζέψει περισσότερους από τους διπλάσιους βαθμούς που είχε συγκεντρώσει την πρώτη του χρονιά ως rookie.

Η ανανέωση του συμβολαίου του Nakagami με τη Honda πριν τον αγώνα στο Motegi αναπτέρωσε το ηθικό του, μιας και αυτός θα είναι ο τελευταίος του αγώνας για φέτος, αφού αποφάσισε να χειρουργηθεί στον ώμο πριν τη λήξη του πρωταθλήματος υποφέροντας από το ίδιο πρόβλημα με τον Marquez. Συγκεκριμένα, οι σύνδεσμοι του ώμου του έχουν χαλαρώσει τόσο πολύ, που πλέον έχει φτάσει στο σημείο να εξαρθρώνεται χωρίς αφορμή, κάτι που είχε συμβεί στον Marquez στη χειρουργική αίθουσα όταν του έκαναν την αναισθησία. Η απόφαση του Nakagami να μπει στο χειρουργείο πριν τη λήξη του πρωταθλήματος, πάρθηκε με βάση την πορεία αποκατάστασης του ώμου του Marquez μετά το χειρουργείο και τόσο η LCR όσο και η Honda τον στήριξαν σε αυτό. Ειδικότερα, μια τέτοια επέμβαση απαιτεί αρκετό διάστημα για να επανέλθει ο ώμος στο 100% και αν ο Nakagami έμπαινε στο νοσοκομείο μετά τη λήξη του πρωταθλήματος δεν θα προλάβαινε να επιστρέψει στον αγώνα του Qatar της επόμενης σεζόν στο 100% της φυσικής του κατάστασης.

Σε δηλώσεις του ο Ιάπωνας αναβάτης είπε: “Πρώτα από όλα θα ήθελα να εκφράσω το πόσο χαρούμενος είμαι που θα παραμείνω στη Honda και την ομάδα της LCR. Κατάφερα να βελτιωθώ αρκετά φέτος και η Honda με στήριξε ιδιαίτερα και μου έδωσε μια πολύ καλή μοτοσυκλέτα. Είμαι σίγουρος που θα συνεχίσουμε με αυτόν τον τρόπο και το 2020. Σχετικά με τον τραυματισμό μου, μετά την πτώση στο Assen διαπίστωσα πως ο πόνος παρέμενε και ότι ο ώμος μου δεν είχε πια την ίδια δύναμη. Επισκέφτηκα το γιατρό για να κατανοήσω πλήρως την φύση του προβλήματός μου και παρότι μπορούσα να οδηγήσω κανονικά δεν είχα τη δυνατότητα να πιέσω όσο ήθελα. Έτσι, παρέα με την Honda και την LCR πήραμε τη δύσκολη απόφαση να κάνω τώρα την επέμβαση.”

Ο Διευθυντής του HRC, Tetsuhiro Kuwata ανέφερε ότι είναι πολύ περήφανος που η Honda θα συνεχίσει να υποστηρίζει τον Nakagami για το 2020, καθώς έχει βελτιωθεί και συνεχίζει να εξελίσσεται σαν αναβάτης καθ’ όλη τη διάρκεια της φετινής σεζόν. “Είναι ένας απ’ τους αναβάτες που εμπνέει πολλά νέα ταλέντα στην Ιαπωνία και την Ασία μέσω της σκληρής δουλειάς του και της αφοσίωσής του”, τόνισε ο Kuwata, ενώ έκλεισε της δηλώσεις τους με ευχές για μια ταχεία αποκατάσταση του ώμου του.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.