MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MotoGP: Η BMW αγοράζει την τηλεμετρία της Suzuki για 18εκ. – Μπαίνει το 2027!

Το μακροχρόνιο φλερτ θα δώσει καρπούς
MotoGP: Η BMW αγοράζει την τηλεμετρία της Suzuki για 18εκ. – Μπαίνει το 2027!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/8/2024

Ένα από τα πιο μακρόχρονα φλερτ της ιστορίας των αγώνων, έχει πλέον μεγάλες πιθανότητες να δώσει καρπούς και να δούμε την BMW να έχει έμπρακτη παρουσία στα MotoGP από την επικουρική που διατηρεί αυτή την στιγμή με τις χορηγίες της, τα έπαθλα και το αυτοκίνητο συνοδείας.

Είναι καταγεγραμμένη ιστορία πως αυτό το φλερτ της Dorna εκφράστηκε ολοκληρωτικά στην BMW μόλις έφυγε η Suzuki, όταν τους έγινε πρόταση να κρατήσουν όλο τον εξοπλισμό, τα φορτηγά, το box μέχρι και την σύνθεση της ομάδας δωρεάν, ώστε να κάνουν μία ταχεία εκκίνηση. Δεν είναι πως η BMW χρειάζεται επιδοτήσεις για να αναπτύξει αυτό το κομμάτι των αγώνων, αλλά η Dorna γνωρίζει πολύ καλά πως οι Γερμανοί είναι πραγματιστές και δεν θα μπουν σε υπέρογκα έξοδα μόνο για την δόξα. Χρειαζόταν να τους χρυσώσουν το χάπι, δυστυχώς τότε δεν το κατάπιαν ούτε επιχρυσωμένο.

Σε πρόσφατη συζήτηση που είχα με τα στελέχη του εργοστασίου στην παρουσίαση του M1000XR, τονίσαμε πως η BMW τα πηγαίνει θαυμάσια στις πωλήσεις των superbike με το παράδοξο να έχουν αποτελέσματα οι ιδιώτες, στα εθνικά πρωταθλήματα των χωρών τους και στα track day, αλλά να μην μπορεί να υποστηρίξει αυτή την εικόνα στα παγκόσμια πρωταθλήματα. Επίσης συζητήσαμε πως η σειρά M πηγαίνει ανέλπιστα καλά εμπορικά, ιδιαίτερα από την στιγμή που είναι κάτι ιδιαίτερα ακριβό και θα μπορούσε να υποστηριχθεί ακόμη περισσότερο από τίτλους.

Αυτά είναι δεδομένα. Δεδομένο επίσης είναι πως ο Markus Flasch σε πρόσφατη συνέντευξή του στην επί πληρωμή ηλεκτρονική έκδοση του Motorradonline τόνισε πως χρειάζεται πολύ καλός λόγος για να μπει η BMW στα MotoGP και θεωρεί πως αυτοί υπάρχουν για αυτό και το εξετάζουν ενδελεχώς, οπότε δεν μπορεί να το αποκλείσει ως ενδεχόμενο.

Κι ενώ λοιπόν βρισκόμαστε σε μία πραγματικότητα που γνωρίζουμε πως η Dorna παρακαλά την BMW, πως για χάρη της -μάλλον για αυτό- έχει κρατήσει κενό δύο θέσεων και πως η BMW θέλει πλέον να επισφραγίσει την εμπορική της επιτυχία με αγωνιστικούς τίτλους σε έναν αντίθετο δρόμο από εκείνον που οι άλλοι οδεύουν, έρχεται τώρα ο Mat Oxley, να δώσει κάτι πιο χειροπιαστό. Για αρχή είναι δημοσιογράφος με περγαμηνές και με σημαντικό έργο στα MotoGP, σε σημείο που έχει καταπολεμηθεί από τις εταιρείες για τις αποκαλύψεις του, με πρόσφατη την Ducati. Γράφει στο επί πληρωμή motorsportmagazine στο οποίο εχθές αποκάλυψε πως η BMW έκανε πρόταση στην Suzuki να αγοράσει την τηλεμετρία και όλα τα δεδομένα που έχουν για 18 εκατομμύρια Ευρώ. Το ποσό δείχνει πόσο τεράστιο κόστος υπάρχει στην συμμετοχή μίας εταιρείας στα MotoGP και γιατί η BMW δεν το έπαιζε βαρύ πεπόνι με την Dorna, απλά ζύγιζε τα υπέρ και τα κατά. Για παράδειγμα αν η KTM τα είχε ζυγίσει καλύτερα μπορεί και να μην έπαινε ποτέ στα MotoGP, αλλά το έκανε με τη φόρα πως θα έχει αποτελέσματα σε τρία χρόνια, απέδειξε πως και οι μεγάλοι κάνουν λάθη, όπως έκανε και η Honda με το πρόγραμμα NR (New Racing) που γέννησε ένα μηχανολογικό θαύμα αλλά δεν ήταν αρκετό, ούτε είχε την υπομονή που χρειαζόταν για να το υποστηρίξει όπως θα έπρεπε.

Διαφορετικές ιστορίες που όμως δείχνουν τώρα πόσο απαιτητικό είναι να είσαι στην κορυφή του πιο ανταγωνιστικού πρωταθλήματος που υπάρχει, ενώ από πλευράς χρημάτων τα 18 εκατομμύρια απλά σου αγοράζουν λίγη εμπειρία και το συνολικό κόστος είναι προφανώς σημαντικά πολλαπλάσιο. Με αυτό το μεγάλο ποσό, η BMW θα κερδίσει μάλιστα μία έκπτωση στο συνολικό λογαριασμό που μαζεύεται στο τέλος. Είναι ξεκάθαρα ένα τεράστιο εγχείρημα και δικαιολογείται να σκέφτεται κανείς αρκετά πριν κάνει το βήμα. Διότι στην περίπτωσή τους τα πράγματα είναι και δύσκολα, έχουν ήδη εμπορική επιτυχία, άρα θα πρέπει να έρθουν και οι αγωνιστικές περγαμηνές και δεν γίνεται να γυρνάνε απλά στο τέλος, έτσι για να δηλώσουν την παρουσία τους. Η αλλαγή κανονισμών που θα επιφέρει ένα πιο καθαρό σημείο εκκίνησης για όλους, είναι μία συγκυρία που δεν υπήρχε πριν και το καλύτερο σημείο για την BMW, να μπει στα MotoGP.

Η Ducati απέδειξε πως η συλλογή δεδομένων είναι ο καλύτερος τρόπος να κερδίσεις στα MotoGP και ο μόνος τρόπος για την BMW να κάνει ένα άλμα προόδου, αντί να περιμένει το 2030 για την πρώτη ευκαιρία στο βάθρο, είναι να πάρει τα δεδομένα της Suzuki. Μίας εξαιρετικής μοτοσυκλέτας στα MotoGP που έφυγε στο απόγειό της και που μάλιστα ταιριάζει αρκετά και στους τετρακύλινδρους της BMW. Δεν έχει σημασία αν τα δεδομένα αυτά είναι δύο ετών ή από έναν κυβισμό που δεν θα υπάρχει τότε στους αγώνες, πρώτα είναι καλύτερα από το τίποτα και έπειτα είναι αυτό με το οποίο θα ξεκινήσουν και οι υπόλοιποι την προετοιμασία εκείνης της μοτοσυκλέτας.

Στη χειρότερη περίπτωση που η BMW δεν μπει στους αγώνες θα έχει αποκτήσει την αγωνιστική εμπειρία της Suzuki. Το ερώτημα γιατί η Suzuki να θέλει να πουλήσει κάτι τόσο σημαντικό, το έχω εξηγήσει σε παλαιότερο editorial καθώς είναι ο πρώτος -και ελπίζω ο τελευταίος- από τους 4 Ιάπωνες που έβαλε πρώτη την αγορά της Ασίας και συγκεκριμένα της Κίνας, πάνω από την Ευρώπη. Για χρόνια τα νούμερα δικαιολογούσαν αυτή την κίνηση από όλους και τώρα το κάνουν ακόμη πιο πολύ, αλλά συνεχίζουν να δίνουν στην Ευρώπη μοτοσυκλέτες με πολύ μεγάλο κόστος ανάπτυξης καθώς όλος ο κόσμος στρέφει τα μάτια του εδώ, όταν μιλά για μεγάλες μοτοσυκλέτες. Είναι ένας από τους βασικούς λόγους που και οι Κινέζοι θέλουν να μπουν σε αυτή την αγορά. Για την Suzuki λοιπόν τα δεδομένα αυτά είναι κάτι που μπορούν να ψαλιδίσουν το κόστος ανάπτυξης που έδωσαν στα MotoGP και το γεγονός πως τα διαπραγματεύονται, δείχνει πως δεν στοχεύουν να επιστρέψουν σύντομα. Σε κάθε περίπτωση το γάντι είναι τώρα στην BMW με την ευχή να τα αξιοποιήσουν για να μπουν τελικά στα MotoGP χωρίς να αλλάξουν για άλλη μία φορά γνώμη, την τελευταία στιγμή από κάποιο στέλεχος που κοιτά μόνο το οικονομικό κομμάτι.