MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MotoGP, San Marino Qualifying: Καταιγιστικός Marco Bezzecchi - 1ος με απόλυτο ρεκόρ πίστας

Χωρίς αντίπαλο Bez και Aprilia, μπροστά από δύο Ducati - M.Marquez και F.Aldeguer 2ος και 3ος αντίστοιχα
Marco Bezzecchi, Aprilia, San Marino 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

12/9/2026

O Marco Bezzecchi και η εργοστασιακή του Aprilia έδειξαν πως είναι ο απόλυτος συνδυασμός ταχύτητας στο GP του San Marino, παίρνοντας την pole position για να σημειώσουν παράλληλα και απόλυτο ρεκόρ πίστας, μακριά από τους υπόλοιπους αναβάτες.

Οι Q2 ξεκίνησαν με τον M.Marquez να έχει σημειώσει νωρίτερα τον καλύτερο χρόνο στα ελεύθερα δοκιμαστικά έχοντας ελάχιστα πίσω του τους δύο αναβάτες της Aprilia με τον τρίτο Marco Bezzechi να δείχνει γρήγορος σε όλο το session και τον Jorge Martin να σημειώνει τον δεύτερο καλύτερο χρόνο μόλις στο τελευταίο γύρο.

Στις Q1 ο Fransesco Bagnaia ήταν αυτός που σημείωσε τον πρώτο γρήγορο γύρο στην προσπάθειά του να προκριθεί στις Q2 για να πάρει απάντηση από τον Raul Fernandez (1:30.535) της Trackhouse, ο οποίος παραλίγο να πέσει αμέσως μετά την ολοκλήρωση της προσπάθειας χάνοντας το μπροστινό αλλά το έσωσε εντυπωσιακά.

Οχτώ λεπτά πριν το τέλος ο Ισπανός είχε πίσω του τους F.Quartararo, Fermin Aldeguer, F. Bagnaia και τον Diogo Moreira 5ο, στα τέσσερα δέκατα από την κορυφή.

Ο Bagnaia μπήκε ξανά στην πίστα περίπου έξι λεπτά πριν το τέλος με τον Alex Rins πίσω του να τον ακολουθεί. Στην πρώτη του προσπάθεια ο Ιταλός έκανε λάθος στην πρώτη κιόλας στροφή της πίστας, ενώ ο Raul Fernandez με καινούργιο πίσω ελαστικό ξεκινούσε την δική του προσπάθεια για να βελτιώσει τον χρόνο χωρίς να το καταφέρει τελικά για ένα δέκατο.

Aldeguer και Bagnaia είχαν ακόμη μία ευκαιρία με τον εργοστασιακό αναβάτη της Ducati να κάνει νέο λάθος και να χάνει έτσι την ευκαιρία να προκριθεί -έκανε και άλλο λάθος έπειτα σε έναν τελευταίο γύρο που επιχείρηση για να πάρει τελικά την 14η θέση τη σχάρα εκκίνησης. Η μάχη για τη δύτερη θέση που οδηγεί στην επόμενη φάσει έγινε μεταξύ Aldeguer και Quartararo με τον Ισπανό να εκτοπίζει τον Γάλλο στην 3η θέση, ενώ λίγο ήθελε για να περάσει και τον χρόνο του Fernandez. 

Η μάχη για την pole position ξεκίνησε στις 2ες κατατακτήριες με τον Α.Marquez να σημειώνει ήπια ευτυχώς πτώση περίπου 4 λεπτά μετά την έναρξη και τον M.Marquez να κάνει τον πρώτο καλό χρόνο μεταξύ των αναβατών (1:30,504). Με καταιγιστικό ρυθμό όμως, ο Bezzechi απάντησε σχεδόν αμέσως και έγινε ο πρώτος αναβάτης που κατέβηκε κάτω από το 1:30 για να σημειώσει απόλυτο ρεκόρ γύρου με 1:29.982 στην ιταλική πίστα! 

Πέντε λεπτά πριν το τέλος πίσω από τον Bezzecchi ήταν το πρώτο Ducati, αυτό του F. Di Giannantonio, με τον M.Marquez 3ο και τον J.Martin να έχει αναρριχηθεί 4ος και σχεδόν επτά δέκατα μακριά από την κορυφή, ενώ ο Diogo Moreira έκλεινε την  πεντάδα.

Οδεύοντας προς τη λήξη ο M.Marquez έκανε την επίθεσή του αλλά γρήγορα έκανε λάθος και εγκατέλειψε την προσπάθειά του, τη στιγμή που ο F.Aldeguer με εξαιρετική εμφάνιση έκανε τον 2ο καλύτερο χρόνο για να αφήσει πίσω του τον Di Giannantonio που έπεσε στην δική του προσπάθεια για κάτι καλύτερο, μένοντας τρίτος.

Η νέα προσπάθεια του Marquez, ένα λεπτό πριν τον τέλος τον έφερε μπροστά από τον Fermin Aldeguer ρίχνοντας έτσι τον αναβάτη της VR46 στην 4η θέση και τον Jorge Martin να συμπληρώνει την πρώτη πεντάδα. Έκανε και άλλη μία αλλά δεν την ολοκλήρωσε καθώς κατάλαβε ότι δεν μπορεί να πιάσει τον Bezzechi στην κορυφή.

Κάπως έτσι ολοκληρώθηκαν οι κατατακτήριες με τον Bezzecchi να παίρνει την 4η pole position φέτος κάνοντας παράλληλα και απόλυτο ρεκόρ πίσταw -έσπασε του Bagnaia που κρατούσε από το 2024- και δείχνοντας ότι οι εργοστασιακές Aprilia υπερτερούν κατά πολύ των υπόλοιπων μοτοσυκλετών σε αυτή την πίστα τουλάχιστον και σε ότι αφορά την απόλυτη ταχύτητα σε έναν γύρο.

Έπειτα από τη λήξη ο F. Aldeguer δεν μπορούσε ούτε προσπάθησε να κρύψει τη χαρά του που θα ξεκινήσει από την 3η θέση, ενώ ο Raul Fernandez δεν κατάφερε να αξιοποιήσει την πρόκρισή του και δεν βελτίωσε ούτε το χρόνο που έκανε στις Q1 για να καταλήξει. 

Ο M. Marquez δήλωσε επίσης πως όταν είδε το 1.29 του Bez ήξερε ότι δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να το χτυπήσει για αυτό και αμέσως εγκατέλειψε την προσπάθειά του έχοντας όμως πιάσει τον στόχο του που ήταν να βρεθεί μεταξύ των τριών πρώτων αναβατών στη σχάρα εκκίνησης, μια δήλωση που μεγαλώνει ακόμη περισσότερο την ανυπομονησία να ξεκινήσει ο Sprint!

ΘΕΣΗ ΑΝΒΑΤΗΣ ΟΜΑΔΑ ΧΡΟΝΟΣ ΔΙΑΦΟΡΑ
1 Marco BEZZECCHI Aprilia Racing 1'29.982  
2 Marc MARQUEZ Ducati Lenovo 1'30.180 0,198
3 Fermin ALDEGUER BK8 Gresini Racing MotoGP 1'30.350 0,368
4 F. DI GIANNANTONIO Pertamina Enduro VR46 Racing 1'30.386 0,404
5 Jorge MARTIN Aprilia Racing 1'30.569 0,587
6 Luca MARINI Honda HRC Castrol 1'30.609 0,627
7 Pedro ACOSTA Red Bull KTM Factory Racing 1'30.640 0,658
8 Franco MORBIDELLI Pertamina Enduro VR46 Racing 1'30.643 0,661
9 Alex MARQUEZ BK8 Gresini Racing MotoGP 1'30.696 0,714
10 Raul FERNANDEZ SuperFile Trackhouse MotoGP 1'30.853 0,871
11 Johann ZARCO Castrol Honda LCR 1'30.887 0,905
12 Pol ESPARGARO Red Bull KTM Tech3 1'31.180 1,198