MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MotoGP 2025, 11ος γύρος Brno, Pole Position: Πρώτη το 2025 για Bagnaia με ρεκόρ και με πτώση Marquez!

Ταυτόχρονες πτώσεις Marquez – Zarco – Miller
MotoGP Brno: Πρώτη pole position 2025 για Bagnaia με ρεκόρ και με πτώση Marquez!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/7/2025

Η φρέσκια άσφαλτος του Brno που οι αναβάτες Yamaha – Honda ήταν οι μόνοι που την είχαν δοκιμάσει πρόσφατα, έφεραν δυσκολίες σε διάφορους αναβάτες αλλά μόνο αρχικά, στην προσπάθεια για ρυθμίσεις και καθορισμό των ελαστικών. Όπως είπε και ο Bagnaia αυτό θα συνεχίσει και στον Sprint, όμως οι βασικοί διεκδικητές δεν είχαν πρόβλημα να γράψουν χρόνους και η κυριαρχία του Marc Marquez στην FP2 είναι η επισφράγιση.

Η χθεσινή βροχή έφερε όπως πάντα την αλλαγή και ο Bagnaia βρέθηκε στην Q1, παρόλο που έχει ξανά συμβεί, δεν είναι κάτι που θα συνέβαινε σε κανονικές συνθήκες και σήμερα αυτό θα σήμαινε απλά πως κάποιος άλλος δεν θα κατάφερνε να ανέβει στην Q2 γιατί πολύ απλά ο Bagnaia δεν υπήρχε περίπτωση να χάσει την μία θέση.

Ο Fernandez κατάφερε και έδιωξε από την δεύτερη θέση της Q1 τον Di Giannantonio ενώ έκπληξη ήταν ο Paul Espargaro που ήταν κοντά στους χρόνους της VR46 και σε κάθε περίπτωση καλύτερα τα πήγε από τον Rins ο οποίος είχε μόλις δοκιμάσει την πίστα στην ιδιωτική δοκιμή που επιτρέπουν οι κανονισμοί.

Αντιθέτως ο Quartararo κατάφερε κάτι καλύτερο, παίρνοντας την τρίτη θέση της πρώτης σειράς εκκίνησης, αν και δεν είναι δύσκολο για τον αναβάτη της Yamaha στην κατάταξη να βρεθεί μπροστά. Το στοίχημα είναι να αντέξει παραπάνω από έναν γύρο ή τουλάχιστον δεύτερο μετά την εκκίνηση. Πράγμα που η Yamaha θέλει να αλλάξει με την V4 νέα μοτοσυκλέτα που ετοιμάζει.

Οι μόνοι που δουλεύουν σε 3 μοτοσυκλέτες αυτή την στιγμή, αν θυμάστε την πρόσφατη αποκλειστική συνέντευξη που είχαμε με τον διευθυντή του αγωνιστικού τμήματος.

Το δύσκολο ήταν για την δεύτερη θέση της εκκίνησης όπου ο Marc Marquez πήγαινε για την πρώτη θέση και για το ρεκόρ της πίστας, ποτέ δεν θα μάθουμε αν θα το είχε καταφέρει όμως γιατί σημείωσε πτώση, σχεδόν ταυτόχρονα με τον Zarco που έπεσε μπροστά του σε ανεξάρτητο συμβάν απόδειξη του πόσο στο όριο ήταν τα πράγματα, μαζί με την πτώση του Miller εκείνη την στιγμή. Και ο Bastianini έπεσε αλλά οι πτώσεις σε νέα άσφαλτο και μετά από ημέρα βροχής δεν είναι δηλωτικό -ακόμη- των περιθωρίων πρόσφυσης που έχει πλέον το Brno.

Αναμένεται ένας πολύ δυνατός Sprint τουλάχιστον στην αρχή του!

 

 

Αποτελέσματα Q1

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΔΙΑΦ.

ΧΡΟΝΟΣ

1

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

 

01:52.715

2

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+0.060 / +0.060

01:52.775

3

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+0.157 / +0.097

01:52.872

4

44P. Espargaro

Red Bull KTM Tech3

+0.306 / +0.149

01:53.021

5

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+0.370 / +0.064

01:53.085

6

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+0.442 / +0.072

01:53.157

7

88M. Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+0.512 / +0.070

01:53.227

8

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+0.626 / +0.114

01:53.341

9

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+0.846 / +0.220

01:53.561

10

30T. Nakagami

IDEMITSU Honda LCR

+0.847 / +0.001

01:53.562

11

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+1.022 / +0.175

01:53.737

12

7A. Fernandez

Yamaha Factory Racing Team

+1.029 / +0.007

01:53.744

Αποτελέσματα Q2

1

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

 

01:52.303

2

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

+0.219 / +0.219

01:52.522

3

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+0.305 / +0.086

01:52.608

4

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+0.341 / +0.036

01:52.644

5

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+0.460 / +0.119

01:52.763

6

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+0.493 / +0.033

01:52.796

7

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+0.527 / +0.034

01:52.830

8

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+0.547 / +0.020

01:52.850

9

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+0.574 / +0.027

01:52.877

10

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+0.677 / +0.103

01:52.980

11

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+1.014 / +0.337

01:53.317

12

1J. Martin

Aprilia Racing

+1.311 / +0.297

01:53.614