MotoGP - Από το 1949 έως το 2023, 1.000 Grand Prix δρόμος!

Στο Le Mans θα διεξαχθεί ο χιλιοστός αγώνας του θεσμού
MotoGP 1000 GP!
Από το

motomag

9/5/2023

Στο Le Mans το MotoGP, φτάνει το ορόσημο των 1000 GP, με αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας να έχουν διεξαχθεί σε 29 διαφορετικές χώρες και 73 διαφορετικές πίστες! Παράλληλα, στα 70 χρόνια της ιστορίας του θεσμού, το στέμμα του Παγκόσμιου Πρωταθλητή έχουν κατακτήσει 125 διαφορετικοί αναβάτες.

Αν πάμε πίσω στον Ιούνιο του 1949 θα βρούμε μια σημαντική πληροφορία για τον κόσμο της μοτοσυκλέτας και συγκεκριμένα για το MotoGP. To Isle of Man TT φιλοξένησε το πρώτο Grand Prix μοτοσυκλέτας το 1949 και αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Τώρα, το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Μαΐου του 2023, στο Le Mans το MotoGP θα φτάσει τα 1.000 Grand Prix σηματοδοτώντας ένα ξεχωριστό ορόσημο για τον θεσμό!

Πλησιάζοντας προς την ημέρα του γαλλικού αγώνα, ένα σύντομο ταξίδι σε σημαντικές στιγμές στην ιστορία του Πρωταθλήματος μας θυμίζει ξανά διάφορους πρωταγωνιστές και ορόσημα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του MotoGP.

Το ταξίδι αρχίζει

Leslie Graham

Το 1949, ιδρύεται η Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM), με τις κατηγορίες μοτοσυκλετών 125-250-350-500 κ. εκ. και sidecars 600 κ. εκ. να διαμορφώνουν το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλετών. Ο Βρετανός Leslie Graham έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κατηγορίας 500 κ. εκ. οδηγώντας μια βρετανικής κατασκευής AJC μοτοσυκλέτα, ωστόσο μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα ήταν αυτή που θα μεσουρανούσε στους αγώνες μοτοσυκλετών.

Η ιταλική κυριαρχία

Giacomo Agostini

Μεταξύ 1949 και 1974, οι Ιταλοί κατασκευαστές MV Agusta και Gilera κυριάρχησαν στην κατηγορία των 500 κ. εκ., με τους θρύλους του MotoGP, Giacomo Agostini, Phil Read, Geoff Duke, John Surtees, και Mike Hailwood να κερδίζουν τίτλους με τους προαναφερθέντες κατασκευαστές.

Η άνοδος των Ιαπώνων κατασκευαστών

Jim Redman

Το 1966 ήταν η πρώτη χρονιά που ένας Ιάπωνας κατασκευαστής κέρδισε αγώνα στη μεγάλη κατηγορία. Χάρη στον Jim Redman, η Honda πέτυχε αυτό το κατόρθωμα στο Hockenheim, ενώ η Yamaha κέρδισε τον τίτλο των κατασκευαστών για πρώτη φορά το 1974. Από το 1975 και μετά, η Honda, η Suzuki και η Yamaha άρχισαν να κυριαρχούν στη μεγάλη κατηγορία. Η Suzuki και η Yamaha μοιράστηκαν τη δόξα μεταξύ 1975 και 1982, πριν ο Freddie Spencer χαρίσει στη Honda τον πρώτο της τίτλο στα 500 κ. εκ. το 1983.

Αμερικανοί και Αυστραλοί αναβάτες αφήνουν το στίγμα τους

King Kenny

Ο “King” Kenny Roberts άνοιξε τον δρόμο για μερικούς Αμερικανούς σπουδαίους οδηγούς που σφράγισαν την ιστορία του MotoGP. Ο Roberts κέρδισε τo 1978, 1979 και 1980 με τη Yamaha το Παγκόσμιο στέμμα στα 500 κ. εκ., με τους Freddie Spencer και Eddie Lawson να μοιράζονται τους τίτλους μεταξύ 1983 και 1986.

Wayne Gardner

To 1987 o Wayne Gardner έγραψε ιστορία για την Αυστραλία, κατακτώντας τον τίτλο στα 500 κ. εκ., με τους Lawson (1988 και 1989) και Wayne Rainey (1990, 1991 και 1992) να επαναφέρουν τις Η.Π.Α. στην κορυφή.

Kevin Schwantz

Ο Kevin Schwantz πρόσθεσε το όνομά του στη λίστα των Πρωταθλητών όταν κατέκτησε τον τίτλο το 1993.

Mick Doohan

O ερχομός του Mick Doohan ήταν αυτός που σταμάτησε τους Αμερικανούς καθώς κατέκτησε από το 1994 έως και το 1998 τους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία. Και κάπου εκεί έρχεται ο Alex Criville για να βάλει την Ισπανία στο χάρτη του MotoGP το 1999, κατακτώντας τον τίτλο. Η χαρά των Ισπανών κράτησε λίγο καθώς το 2000 o Kenny Roberts Jr χάρισε στις Η.Π.Α. τον προτελευταίο μέχρι σήμερα τίτλο τους.

Το όνομα Rossi και η νέα εποχή του MotoGP

Rossi

Το 2000 έρχεται στην μεγάλη κατηγορία ένας Ιταλός με το όνομα Valentino Rossi, ένα όνομα που θα άλλαζε για πάντα την ιστορία του θεσμού. Ο Ιταλός το 2001 κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στα 500 κ. εκ. με τη Honda, ενώ την επόμενη χρονιά το MotoGP αλλάζει άρδην.

Four-Stroke MotoGP bikes

Τα δίχρονα 500 κ. εκ. μας αποχαιρετούν με τους τετράχρονους κινητήρες των 1.000 κ.εκ. (που θα έπεφταν στα 800 για να ανέβουν ξανά στα 1.000 κυβικά και να παραμείνουν εκεί) να έρχονται στο προσκήνιο. Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή, με τον Valentino Rossi να κατακτά τους τίτλους από το 2002-2005, ωστόσο το σημαντικό σε αυτές τις χρονιές είναι η μετακίνηση του από την Honda το τέλος του 2003 στη Yamaha.

Hayden-Loukopoulos

To 2006 είχαμε αλλαγή στον θρόνο, με τον αείμνηστο Nicky Hayden να βρίσκεται στην κορυφή με τη Honda. To 2006 βιώσαμε ακόμη μία συγκλονιστική στιγμή για το MotoGP, καθώς ο Casey Stoner κατακτούσε τον πρώτο του τίτλο με τη Ducati, επαναφέροντας τη σημαία της Ιταλίας στην κορυφή μετά το 1974. Η απάντηση του «Γιατρού» δεν άργησε να έρθει με τον Ιταλό να κερδίζει τον τίτλο το 2008 και το 2009.

Οι εξωγήινοι ήρθαν στο MotoGP

Stoner, Rossi, Lorenzo, Pedrosa

Με τον ερχομό των Ισπανών Jorge Lorenzo και Dani Pedrosa η τράπουλα ανακατεύεται καθώς οι Casey Stoner και Valentino Rossi έχουν να αντιμετωπίσουν δυο νέους δυνατούς αντιπάλους. Μεταξύ 2007 και 2012, οι τέσσερις αυτοί αναβάτες έγιναν ευρέως γνωστοί ως "οι εξωγήινοι" καθώς οι μάχες μεταξύ τους ήταν συγκλονιστικές και πέρα από τα συνηθισμένα. Σε αυτές τις έξι σεζόν, οι Stoner (2007, 2011), Rossi (2008-2009) και Lorenzo (2010,2012) κατέκτησαν από δύο τίτλους, ενώ ο Dani Pedrosa τερμάτισε στην πρώτη τριάδα σε πέντε από αυτές τις έξι χρονιές. Στο τέλος του 2012 ο Stoner ανακοίνωσε την απόσυρση του από τους αγώνες σε ηλικία 27 ετών, ωστόσο ένας άλλος “εξωγήινος” ήταν έτοιμος να πάρει τη θέση του, ο λόγος για τον Ισπανό Marc Marquez.

Αλλαγές στους κινητήρες και νέες κατηγορίες

Toni Elias

Το 2010 η τετράχρονη Moto2 αντικατέστησε την κατηγορία των δίχρονων 250 κ. εκ., με τη Honda να γίνεται ο μοναδικός κατασκευαστής κινητήρων στη νέα αυτή κατηγορία. Το 2012, δημιουργήθηκε η επίσης τετράχρονη Moto3 για να αντικαταστήσει τη δίχρονη κατηγορία 125 κ. εκ.. Την ίδια χρονιά, εισήχθησαν και οι CRT (Claiming Rule Teams) στην κορυφαία κατηγορία, με αποτέλεσμα να μπορούν να εισέλθουν στον θεσμό ομάδες με χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Η εποχή του Marc Marquez

Marc Marquez

Το 2013 ξημερώνει η εποχή της Ισπανικής κυριαρχίας στο MotoGP. Ο Marc Marquez κερδίζει τον πρώτο του τίτλο στη μεγάλη κατηγορία, με τον αναβάτη της Honda να κερδίζει συνεχόμενα τον Παγκόσμιο Τίτλο μέχρι και το 2019. Σε αυτή την εποχή της κυριαρχίας Marquez-Honda, βλέπουμε την είσοδο της KTM στο MotoGP -2017- και την εμφάνιση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, πρώτα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati.

2020 έως σήμερα

Fabio Quartararo

Νέες χώρες και νέοι πρωταγωνιστές ξεπρόβαλαν στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του MotoGP. Οι Joan Mir -Suzuki 2020-, Fabio Quartararo -Yamaha 2021- και Francesco Bagnaia -Ducati 2022- βάζουν ένα τέλος στο σερί του Marc Marquez δίνοντας ταυτόχρονα μια νέα πνοή στον θεσμό τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο η σημαντικότερη στιγμή των συγκεκριμένων ετών είναι η απόσυρση του Valentino Rossi στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς του 2021, με τον Ιταλό θρύλο να συνεχίζει ως manager αγωνιστικής ομάδας στη μεγάλη κατηγορία του Πρωταθλήματος.

Στα επόμενα 1.000 Grand Prix

MotoE

Τα συνθετικά καύσιμα ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνιση τους στο Πρωτάθλημα, ενώ ήδη υπάρχει κατηγορία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών (MotoE) στον θεσμό. Τι θα δούμε άραγε στα επόμενα 1.000 GP; Θα υπάρξει αντίστοιχη μετάβαση από τους θερμικούς στους ηλεκτρικούς κινητήρες, όπως έγινε από τον δίχρονο στον τετράχρονο κινητήρα; Ή θα παραμείνει στο επίκεντρο ο κινητήρας εσωτερικής καύσης; Ποια θα είναι τα επόμενα τεχνολογικά επιτεύγματα που θα βοηθήσουν να ανέβει η ασφάλεια των αγωνιζομένων; Και ποιες θα είναι οι επόμενες χώρες που θα φιλοξενήσουν αγώνα MotoGP; Πολλές οι ερωτήσεις, και εμείς θα παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, ώστε να σας ενημερώνουμε συνεχώς για το πιο συναρπαστικό Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας στον κόσμο.

Ετικέτες

MotoGP Ιαπωνία: Νίκη Bagnaia χωρίς μάχη – Ψαλιδίζει την διαφορά στο πρωτάθλημα

Νέα πτώση Acosta ελπίζοντας για την βροχή που δεν έπεσε
MotoGP Ιαπωνία: Νίκη Bagnaia χωρίς μάχη – Ψαλιδίζει την διαφορά στο πρωτάθλημα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/10/2024

Ο καιρός που έβγαλε την κόκκινη σημαία στην Moto2 και απείλησε τον αγώνα των MotoGP δεν επηρέασε τελικά το αποτέλεσμα σε μία στιγμή που θα ήταν πολύ δύσκολη για τους δύο πρώτους του πρωταθλήματος αλλά θα κατάφερνε να ανανεώσει το ενδιαφέρον των θεατών που μετά από το πρώτο κομμάτι του αγώνα δεν είχαν πλέον τίποτα να ελπίζουν με τον αγώνα να καταλήγει βαρετός για τον Marquez όπως χαρακτηριστικά δήλωσε. Είχε βέβαια μία στιγμή ανησυχίας όταν ξεκίνησε να γυρνά στον ρυθμό του Bagnaia την οποία διόρθωσε χωρίς να χάσει θέση, κρατώντας την τελευταία του βάθρου.

Μέχρι να φτάσουμε εκεί όμως ήταν ένας πολύ ωραίος αγώνας με δυνατή εκκίνηση και μάχες σχεδόν σε όλη την πρώτη δεκάδα.

Αποτινάσσοντας πλήρως πλέον την σειρά 5 κακών εκκινήσεων ο Bagnaia ξεκίνησε όπως και εχθές στον Sprint, αλάνθαστος παίρνοντας την πρώτη θέση από τον Acosta με τον Martin και τον Marquez επίσης να τα πηγαίνουν εξαιρετικά και σπρώχνοντας τον Morbidelli εκτός γραμμής, ακουμπώντας και με τον Vinales, ανέβηκαν στην 5η και 6η θέση.

Υπήρχαν δύο KTM στις πρώτες θέσεις καθώς πίσω από τον Acosta στην δεύτερη θέση είχε καταφέρει να κρατηθεί ο Binder και μέσα από την μάχη για την τέταρτη θέση κατάφερε να ανέβει με ταυτόχρονες προσπεράσεις ο Miller από την 7η θέση.

Έδειχνε πως δεν κολλάει με τους υπόλοιπους εκεί όμως και δεν θα έμενε για πολύ καθώς ο Martin περνά εμπρός στην 4η θέση που ήταν ο Bastianini που βρέθηκε στην 7η πίσω από τον Marquez.

Ο άλλος Marquez πίσω κάρφωσε την Gresini πάνω στον Mir που μπορεί αυτή τη φορά το μόνο του λάθος να είναι πως γυρνούσε τέρμα πίσω αλλά τα στατιστικά θα γράψουν άλλη μία πτώση και κανείς δεν θα θυμάται πως αυτή τη φορά δεν έφταιγε.

Βγήκε από την πίστα έχοντας την Gresini σφηνωμένη ανάμεσα στον πίσω τροχό και το υποπλαίσιο εγκαταλείποντας εκνευρισμένος.

Πολύ νωρίς αυτή τη φορά μόλις στον 4ο γύρο ο Acosta πέφτει και στην ίδια στροφή ο Binder ανοίγει γραμμή και ο Martin μπαίνει δεύτερος. Ο Acosta έκανε μία απέλπιδα προσπάθεια να ξανά μπει με την ευχή να βρέξει καθώς τότε υπήρχε περιθώριο να ξανά μπει στους βαθμούς και να βελτιώσει τα στατιστικά του. Καθυστέρησε λίγο να το κάνει αυτό έχοντας όλο το εμπρός κομμάτι του φαίρινγκ ασταθές και βρέθηκε να γυρνά ελάχιστα μπροστά από τον Bagnaia. Λίγους γύρους αργότερα κάθισε εκτός γραμμής για να μην τους χαλάσει τον αγώνα και μπήκε πίσω από τον Bastianini που εκείνη την στιγμή κυνηγούσε τον Binder που είχε χάσει θέση και από τον Marquez.

Ο Bastianini ζορίστηκε να περάσει τον Binder αφήνοντας τον Marquez να κάνει ένα ήσυχο αγώνα που καθόλου δεν του άρεσε και όπως είπε βαρέθηκε. Ιδιαίτερα όταν είδε πως δεν γινόταν να πιάσει τους μπροστά.

Εκείνη την στιγμή ο Bagnaia είχε καταφέρει να φτάσει έως και το 1,4 δευτερόλεπτα που πολύ γρήγορα ο Martin μείωσε μόλις στο μισό. Ο Bagnaia έκανε έναν αγώνα στρατηγικής, ήταν φανταστικό να τον παρακολουθείς να διευθετεί το κενό από τον Martin με γνώμονα τα ελαστικά κρατώντας εκ νέου την απόστασή τους στο ένα δευτερόλεπτο. Τα γλιστρήματα που ένιωσε ο Martin ήταν ο δεύτερος λόγος που αποφάσισε ότι η δεύτερη θέση ήταν φανταστική με δεδομένο πως ξεκίνησε από την 11η. Σε μία σπάνια στιγμή αυτοσυγκράτησης που δεν είναι αρκετή για να πει κανείς πως έχει διορθώσει για πάντα το βασικό του μειονέκτημα, ο Martin έμεινε σε σταθερό ρυθμό και βολεύτηκε στην 2η θέση.

Ο Bastianini δεν κατάφερε να απειλήσει ποτέ τον Marquez ενώ ο Acosta όταν είδε πως μετά την απειλή βροχής που ανάγκασε τους κριτές να βγάλουν τις άσπρες σημαίες αλλά δεν έφτασε ποτέ να επηρεάζει τον ρυθμό οδήγησης, εγκατέλειψε στις πρώτες ηλιαχτίδες. Μετά άνοιξε και τρύπα στα σύννεφα και τα πράγματα βελτιώθηκαν.

Ο Nakagami δεν είχε πρόβλημα από τον Zarco αυτή τη φορά θέλοντας να τερματίσει μέσα στην έδρα του και να κάνει τον γύρο της πίστας με την Ιαπωνική σημαία ενώ μετά το τέλος του αγώνα έτρεξε στην κερκίδα και άφησε ενθύμιο γάντια και μπότες.

Σε άλλη μία δύσκολη εξέλιξη για την Yamaha, ο Quartararo έμεινε από καύσιμα στην γραμμή τερματισμού και έχασε μία θέση από τον Zarco κρατώντας πίσω τον Nakagami ενώ ο Miller κατέληξε στο τέλος του αγώνα σε μία πιο ταιριαστή θέση από πλευράς απόδοσης, κλείνοντας την δεκάδα.

Ο Bagnaia κατάφερε, όχι πολύ εύκολα, να πάρει τους μέγιστους βαθμούς που θα μπορούσε από την Ιαπωνία με τον Martin να είναι δεύτερος. Όπως είχαμε γράψει και στην ανάλυση του προηγούμενου αγώνα, βαδίσαμε αυτό το πρώτο βήμα των πέντε αγώνων με μικρή βαθμολογική διαφορά. Έτσι είχε γίνει και πέρσι μέχρι την Valencia.

Ο Bagnaia κατάφερε να πάρει την 8η νίκη του σε ένα σερί που στην ιστορία των MotoGP το έχουν καταφέρει λίγοι, όπως ο Rossi, Marquez, Stoner, Lorenzo… έκανε την 13η σερί νίκη της Ducati και συμπλήρωσε 900 νίκες για τους Ιταλούς στην ιστορία του αθλήματος.

 

 

Θέση

Βαθμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος / Διαφ.

1

25

1F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

42:09.790

2

20

89J. Martin

Prima Pramac Racing

+1.189

3

16

93M. Marquez

Gresini Racing MotoGP

+3.822

4

13

23E. Bastianini

Ducati Lenovo Team

+4.358

5

11

21F. Morbidelli

Prima Pramac Racing

+17.940

6

10

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+18.502

7

9

72M. Bezzecchi

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+19.371

8

8

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+20.199

9

7

41A. Espargaro

Aprilia Racing

+30.442

10

6

43J. Miller

Red Bull KTM Factory Racing

+31.184

11

5

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+31.567

12

4

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+32.299

13

3

30T. Nakagami

IDEMITSU Honda LCR

+33.003

14

2

10L. Marini

Repsol Honda Team

+35.974

15

1

25R. Fernandez

Trackhouse Racing

+39.321

16

 

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+40.839

17

 

87R. Gardner

Yamaha Factory Racing Team

+59.547

Πτώσεις-Εγκαταλείψεις

   

31P. Acosta

Red Bull GASGAS Tech3

12 laps

   

12M. Viñales

Aprilia Racing

11 laps

   

37A. Fernandez

Red Bull GASGAS Tech3

6 laps

   

32L. Savadori

Trackhouse Racing

1 laps

Εκτός πρώτου γύρου

   

36J. Mir

Repsol Honda Team

 
   

73A. Marquez

Gresini Racing MotoGP