MotoGP: Αποτελέσματα χρονομετρημένων δοκιμών Αυστρίας

Στο 0,002 κρίθηκε η pole Position!!

Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/8/2018

Η αυστριακή πίστα είναι ιδιαίτερα φιλόξενη για τις μοτοσυκλέτες της Ducati, όμως τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει τον Marc Marquez. Όχι μόνο συνεχίζει να οδηγάει λυσσασμένα από το πρώτο μέτρο που θα κάνει μέσα στην πίστα, αλλά πλέον δεν πέφτει!

Έκανε τα πάντα για να σημειώσει χρόνο 0,002’’ ταχύτερο από του Dovizioso.

Είχε φυσικά κάνα-δύο γλιστρήματα, αλλά κανένα δεν ήταν από εκείνα που μας έχει συνηθίσει. Από την Παρασκευή έως και το τέλος των χρονομετρημένων δεν άφησε σε κανέναν την αμφιβολία για ποιο είναι το σχέδιό του για τον αγώνα της Κυριακής. Γιατί μας εντυπωσίασε τόσο πολύ ο Marquez; Μα γιατί με την βαθμολογική διαφορά που έχει, θα μπορούσε ήδη να γράφει τον λόγο του για την κατάκτηση του φετινού πρωταθλήματος.

Ο Ισπανός δεν έχει κανέναν λόγο να ρισκάρει μια πτώση ή να ζορίζει τόσο πολύ τον κινητήρα της Honda διακινδυνεύοντας μια μηχανική βλάβη. Ειδικά σε αυτή την πίστα της Αυστρίας που είναι κομμένη και ραμμένη για τις Ducati. Μια πίστα κανονικό δυναμόμετρο, με ελάχιστες στροφές για να εκμεταλλευτείς την ευελιξία του πλαισίου της Honda. Όμως εδώ να πούμε ότι η τηλεμετρία έδειξε 313km/h τελική ταχύτητα για την Honda του Marquez και 310km/h για τις τρεις πρώτες Ducati.

Οπότε δεν ήταν έκπληξη που οι δύο εργοστασιακές Ducati, αλλά και όλες οι δορυφορικές Ducati έκαναν χρόνους (τόσο στα χρονομετρημένα, όσο και στα ελεύθερα δοκιμαστικά) που οι ανταγωνιστές τους πλησίαζαν μόνο για έναν-δύο γύρους και με τα πιο μαλακά ελαστικά.

Η αλήθεια είναι ότι ο Marquez με τον Dovizioso και τον Lorenzo είναι ένα σκαλί πάνω από τους υπόλοιπους σε ρυθμό αγώνα και σε ταχύτερους χρόνους. Με ακριβώς αυτή την σειρά θα ξεκινήσουν τον αγώνα αύριο. Πίσω τους ο Danilo Petrucci, Cal Crutchlow και Johann Jarco. Η εμφάνιση του Jarco αρκετές θέσεις πάνω από τις εργοστασιακές Yamaha δεν είναι κάτι ασυνήθιστο πλέον, όμως σε αυτή την πίστα που ο κινητήρας έχει πρωταγωνιστικό ρόλο, φέρνει σε ακόμα πιο δύσκολη ψυχολογική θέση τον Rossi (14^ος) και τον Vinales 9 (11^ος). Ο Rossi δοκίμασε τα πάντα, μέχρι και την βοήθεια του ‘’υπάλληλού” του Franco Morbidelli ζήτησε στον τελευταία γύρο του FQ1 για να πάρει το slip-streaming στην ευθεία, αλλά τα δύο δέκατα που κέρδισε από αυτό δεν ήταν αρκετά για να περάσει στα FQ2.

Όπως και ο ίδιος είπε στη συνέντευξη τύπου της Παρασκευής, σχετικά με τα νέα εξαρτήματα που δοκίμασαν την Δευτέρα στο Brno μετά τον αγώνα: Ξέρω ακριβώς ποιο είναι το πρόβλημα (εννοούσε την συνολκή απόδοση του κινητήρα) αλλά αυτό δεν μπορεί να διορθωθεί φέτος. Κοιτάμε να πάρουμε όσα περισσότερα γίνεται από αυτό που έχουμε.

Απόδειξη ότι το πρόβλημα της M1 είναι η απόδοση του κινητήρα, είναι το γεγονός ότι όποτε χρειάζονται δυνατές επιταχύνσεις στις εξόδους των στροφών, οι μηχανικοί έχουν ως μοναδικές λύσεις την “άγρια” ρύθμιση του ψεκασμού και την χρήση πιο κοντών σχέσεων στο κιβώτιο σε σχέση με τους υπόλοιπους, κάτι που προκαλεί απότομα γλιστρήματα του πίσω τροχού (το βασικό πρόβλημα του Rossi σε αυτά τα δοκιμαστικά) αλλά και πρόωρη φθορά των ελαστικών μέσα στον αγώνα, που είναι το μόνιμο πρόβλημα του Rossi φέτος.

Βέβαια από την άλλη μεριά, έχεις την M1 του Zarco στην 6^η θέση με χρόνο μόλις 0,646’ από την κορυφή…

Όπως κι αν έχει, αύριο προβλέπεται να δούμε άλλον ένα αγώνα που θα κριθεί στην τελευταία στροφή. Ίσως να μην δούμε για πολύ ώρα εκείνο το μεγάλο μπουλούκι μοτοσυκλετών που είχαμε στο Brno, αλλά σίγουρα 5-6 αναβάτες θα παλέψουν για το podium ως το τέλος.

Αποτελέσματα χρονομετρημένων δοκιμών:

1.Marc Marquez ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 23.241s [Lap 7/10] 313km/h (Top Speed)

2.Andrea Dovizioso ITA Ducati Team (GP18) 1m 23.243s +0.002s [Lap 8/9] 310k

3.Jorge Lorenzo ESP Ducati Team (GP18) 1m 23.376s +0.135s [Lap 8/9] 309k

4.Danilo Petrucci ITA Pramac Ducati (GP18) 1m 23.503s +0.262s [Lap 8/9] 310k

5.Cal Crutchlow GBR LCR Honda (RC213V) 1m 23.812s +0.571s [Lap 8/9] 310k

6.Johann Zarco FRA Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1) 1m 23.887s +0.646s [Lap 9/9] 307k

7.Tito Rabat ESP Reale Avintia (GP17) 1m 23.922s +0.681s [Lap 8/9] 312k

8.Andrea Iannone ITA Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 24.091s +0.850s [Lap 6/9] 304k

9.Dani Pedrosa ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 24.124s +0.883s [Lap 9/10] 308k

10.Alex Rins ESP Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 24.227s +0.986s [Lap 3/8] 306k

11.Maverick Viñales ESP Movistar Yamaha (YZR-M1) 1m 24.284s +1.043s [Lap 8/9] 307k

12.Alvaro Bautista ESP Angel Nieto Team (GP17) 1m 24.342s +1.101s [Lap 6/9] 308k

13.Bradley Smith GBR Red Bull KTM Factory (RC16) 1m 24.245s 304k

14.Valentino Rossi ITA Movistar Yamaha (YZR-M1) 1m 24.309s 307k

15.Aleix Espargaro ESP Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 24.762s 305k

16.Franco Morbidelli ITA EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 1m 24.767s 306k

17.Jack Miller AUS Pramac Ducati (GP17) 1m 24.805s 308k

18.Hafizh Syahrin MAL Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1)* 1m 24.834s 303k

19.Xavier Simeon ESP Reale Avintia (GP16)* 1m 24.868s 300k

20.Scott Redding GBR Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 25.067s 306k

21.Takaaki Nakagami JPN LCR Honda (RC213V)* 1m 25.178s 301k

22.Thomas Luthi SWI EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 1m 25.310s 303k

23.Karel Abraham CZE Angel Nieto Team (GP16) 1m 25.339s 306k

https://bit.ly/MOTO_682

Race News

Επικαιρότητα

MotoGP: Προσπάθεια να περιοριστεί ο αριθμός Ισπανών αναβατών - "Χρειαζόμαστε ισορροπημένη σύνθεση"

Εννιά Ισπανοί ήδη έχουν συμβόλαια για το 2027 στη μεγάλη κατηγορία, όσοι είναι και φέτος

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

24/9/2026

Η εθνική προέλευση των αναβατών και η εμπορική στρατηγική του πρωταθλήματος στο επίκεντρο, με τον Manuel González να μένει εκτός παρά την κυριαρχία του στη Moto2

Εννέα Ισπανοί αναβάτες αναμένεται να αγωνιστούν στα MotoGP το 2027, ενώ ο Manuel González, πρωταγωνιστής της φετινής Moto2, δεν θα βρει θέση στη μεγάλη κατηγορία. Σύμφωνα κάποιες φωνές, η εθνική ισορροπία του grid αποτελεί πλέον ζήτημα που συνδέεται άμεσα με τα εμπορικά συμφέροντα του πρωταθλήματος.

Ο αριθμός των Ισπανών ως επιχειρηματικό ζήτημα

Πολλοί φίλοι των MotoGP αναρωτιούνται γιατί ο πρωτοπόρος της Moto2 Manuel González δεν θα μπορέσει να ανέβει στη μεγάλη κατηγορία μετά από μια τόσο επιτυχημένη σεζόν, ενώ στο παρελθόν αναβάτες με σαφώς λιγότερο εντυπωσιακές επιδόσεις στη Moto2 είχαν εξασφαλίσει θέση στο MotoGP.

Η εξήγηση σχετίζεται με τη στρατηγική του διοργανωτή του πρωταθλήματος, MotoGP Sports Entertainment Group, ο οποίος δεν επιθυμεί να αυξηθεί περαιτέρω η ήδη καθαρή πλειοψηφία των Ισπανών αναβατών. Η ανησυχία αφορά τις πιθανές επιπτώσεις στα τηλεοπτικά έσοδα και τα δικαιώματα των διοργανωτών, αλλά και στη δυνατότητα ανάδειξης τοπικών ηρώων σε σημαντικές αγορές.

Η Μεγάλη Βρετανία, για παράδειγμα, δεν έχει αναβάτη στα MotoGP από την εποχή του Cal Crutchlow, ενώ από το 2025 η Γερμανία δεν διαθέτει αναβάτη σε καμία από τις τρεις κατηγορίες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι οι αγώνες σε Assen, Sachsenring και Spielberg βρίσκονται σε σχετικά κοντινή απόσταση από τη μεγάλη γερμανική βάση φιλάθλων. Η εποχή των Stefan Bradl, Sandro Cortese και Jonas Folger, με δύο παγκόσμιους πρωταθλητές και δύο αναβάτες που έφτασαν στο MotoGP, έχει πλέον περάσει.

Στο grid του MotoGP για το 2027 περιλαμβάνονται οι Ισπανοί Marc και Alex Márquez, Jorge Martín, Raúl Fernández, Fermín Aldeguer, Joan Mir, Izan Guevara και Daniel Holgado, καθώς και ο David Alonso, ο οποίος διαθέτει διπλή ισπανική και κολομβιανή υπηκοότητα. Ο Alonso γεννήθηκε στη Μαδρίτη στις 25 Απριλίου 2006. Πολύ πρόσφατα μάλιστα, στο Misano οι Ισπανοί αναβάτες κατέλαβαν και τις έξι πρώτες θέσεις στον αγώνα MotoGP.

Η ιταλική παρουσία για το 2027 είναι επίσης σημαντική, με έξι αναβάτες: Marco Bezzecchi, Francesco Bagnaia, Nicolo Bulega, Fabio Di Giannantonio, Luca Marini και Enea Bastianini.

Από τους Ισπανούς, οι Alex Rins και Maverick Viñales δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν συμβόλαιο για το 2027, ενώ από την ιταλική πλευρά ο Franco Morbidelli έμεινε χωρίς θέση. Οι Holgado και Guevara θα κάνουν το ντεμπούτο τους ως Ισπανοί rookies το 2027, μια εξέλιξη που, σύμφωνα με δημοσιεύματα, δεν αντιμετωπίστηκε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό από τις Liberty Media και MotoGP Sports Entertainment Group (MPSEG).

Ο διοργανωτής του πρωταθλήματος εκφράζει την απογοήτευσή του για την αποχώρηση έμπειρων και δημοφιλών αναβατών, αλλά και νικητών αγώνων, όπως ο Brad Binder από τη Νότια Αφρική και ο Jack Miller από την Αυστραλία. Από την άλλη, ο 21χρονος Αυστραλός Senna Agius θα ανέβει στη μεγάλη κατηγορία.

Η περίπτωση του Ai Ogura

Στο paddock του MotoGP αποτελεί κοινό μυστικό ότι η Trackhouse Aprilia είχε σκοπό να υπογράψει τον Ισπανό Sergio Garcia για το 2026. Ωστόσο, ο CEO της MPSEG, Carmelo Ezpeleta, υποστήριξε την επιλογή του Ai Ogura, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι τέσσερα Grand Prix διεξάγονται στην Ασία: Buriram, Motegi, Lombok και Sepang.

Με αυτόν τον τρόπο, η Ιαπωνία απέκτησε έναν ισχυρό τοπικό ήρωα, στα πρότυπα του Takaaki Nakagami, μετά την αποτυχία του Ταϊλανδού Somkiat Chantra να καθιερωθεί σταθερά στη μεγάλη κατηγορία - ο Chantra μετακινήθηκε από τη Honda στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Οι μελλοντικοί σχεδιασμοί του MotoGP αναμένεται να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στην ποικιλομορφία ως προς την προέλευση των αναβατών, χωρίς ωστόσο να υποβαθμιστεί το επίπεδο των αγώνων.

Η ισπανική υπεροχή και τα πλεονεκτήματα της γεωγραφίας

Η ισπανική κυριαρχία στις μικρότερες κατηγορίες, Moto3 και Moto2, αποτελεί έναν από τους παράγοντες που δυσκολεύουν την προσπάθεια για μεγαλύτερη εθνική εκπροσώπηση.

Η Ισπανία φιλοξενεί πέντε Grand Prix, διαθέτει τουλάχιστον δώδεκα κατάλληλες πίστες με ευνοϊκές καιρικές συνθήκες κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ενώ το JuniorGP διεξάγεται κυρίως στην Ισπανία και την Πορτογαλία. Ως αποτέλεσμα, αναβάτες από την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη και χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Ολλανδία, οι σκανδιναβικές χώρες και η Γερμανία ενδέχεται να συνεχίσουν να βρίσκονται σε μειονεκτική θέση όσον αφορά την ανταγωνιστικότητά τους.

Ένας ακόμη παράγοντας, είναι ότι οι αναβάτες από αυτές τις χώρες συχνά διαθέτουν μεγαλύτερη σωματική διάπλαση, γεγονός που μπορεί να λειτουργεί εις βάρος τους στις μικρότερες κατηγορίες.

Παρά τα παραπάνω, δεν υπάρχουν συγκεκριμένες ποσοστώσεις αναβατών βάσει της παγκόσμιας κατάταξης όπως συμβαίνει, για παράδειγμα, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Σκι ή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδηλασίας. Οι ομάδες και οι χορηγοί διατηρούν παραδοσιακά την ελευθερία να επιλέγουν τους αναβάτες τους, τουλάχιστον εντός συγκεκριμένων ορίων.

Carmelo Ezpeleta: "Χρειαζόμαστε ισορροπημένο grid"

Ο Carmelo Ezpeleta αναφέρθηκε στο ζήτημα κατά τη διάρκεια του αυστριακού Grand Prix. "Πρέπει να διασφαλίσουμε μια ισορροπημένη σύνθεση αναβατών. Ο όμιλος MotoGP επενδύει σημαντικά στο άθλημα, επειδή θέλουμε και πρέπει να αναπτυχθούμε. Είναι δική μας δουλειά να πείσουμε τους συνεργάτες μας για τον τρόπο λειτουργίας της επιχείρησής μας."

Οι ισπανικοί τίτλοι στη μεγάλη κατηγορία

Ο Alex Crivillé κατέκτησε το 1999 τον πρώτο παγκόσμιο τίτλο της Ισπανίας στην κορυφαία κατηγορία, οδηγώντας τη Repsol Honda στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα των 500cc.

Από την έναρξη της νέας εποχής των τετράχρονων κινητήρων, το 2002, οι Ισπανοί αναβάτες έχουν κυριαρχήσει στα MotoGP. Ο Marc Márquez έχει κατακτήσει επτά τίτλους, ο Jorge Lorenzo τρεις, ο Joan Mir έναν και ο Jorge Martín άλλον έναν, ανεβάζοντας το ισπανικό σύνολο στους δώδεκα παγκόσμιους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία.

Η Ιταλία ακολουθεί με οκτώ τίτλους, εκ των οποίων έξι ανήκουν στον Valentino Rossi και δύο στον Francesco "Pecco" Bagnaia. Οι υπόλοιποι τίτλοι της τετράχρονης εποχής κατακτήθηκαν από τον Casey Stoner το 2007 και το 2011, καθώς και από τον αμερικανό Nicky Hayden το 2006.