MotoGP - Aprilia και Dell’Οrto συνεχίζουν την συνεργασία τους

Για δύο ακόμα χρόνια
Aprilia-Dell'Orto
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

12/9/2023

Η DellOrto, με αφορμή τον εορτασμό των 90 χρόνων από την ίδρυσή της, ανακοίνωσε τη συνέχεια της συνεργασίας της με την Aprilia Racing στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP, για δύο ακόμα χρόνια.

Η συνεργασία της DellOrto με την Aprilia στους αγώνες, βρίσκει τις ρίζες της στις εποχές των δίχρονων 125 και 250 στα MotoGP, ενώ συνεχίστηκε αργότερα στα WSBK με την RSV4, κατακτώντας τρία Παγκόσμια Πρωταθλήματα με τους Max Biaggi και Sylvain Guintoli. Από το 2015, όταν η Aprilia επανήλθε στον κόσμο των MotoGP, η συνεργασία αυτή επεκτάθηκε και στην κορυφαία κατηγορία του μηχανοκίνητου αθλητισμού με μοτοσυκλέτα. Μάλιστα, έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν μία μοτοσυκλέτα, η οποία μαζί με την RC16 της KTM, αποτελούν αυτή την στιγμή τους κύριους αντιπάλους της παντοδύναμης Ducati, που τα τελευταία χρόνια κυριαρχεί στα MotoGP.

Η DellOrto S.p.A. ξεκίνησε την λειτουργία της το 1933 ως “Società anonima Gaetano Dell'Orto e figli" (Gaetano Dell’Orto και υιοί), στην πόλη Seregno της επαρχίας της Brianza, στην Ιταλία, από τους γιούς του Gaetano, Luigi Piero και Giuseppe. Σύντομα, μεταφέρθηκε στην περιοχή Cabiate της ίδιας επαρχίας, όπου βρίσκονται τα κεντρικά της μέχρι και σήμερα. Το πρώτο προϊόν που κυκλοφόρησε με την επωνυμία της ήταν καρμπυρατέρ για μοτοσυκλέτες, ενώ λίγο πριν την έναρξη του 2ου Π.Π. η DellOrto είχε ξεκινήσει την κατασκευή αλουμινένιων καρμπυρατέρ, για αγωνιστική χρήση.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’60, η εταιρεία ξεκίνησε να κατασκευάζει τα καρμπυρατέρ πρώτης τοποθέτησης για λογαριασμό του Ομίλου Fiat και άλλων εγχώριων αλλά και ξένων κατασκευαστών. Τα πρώτα συστήματα ψεκασμού της DellOrto, τεχνολογία που κυριαρχεί στη σημερινή εποχή, έκαναν την εμφάνισή τους στα τέλη της δεκαετίας του ’80. Έκτοτε η Dell’Orto ειδικεύεται στην κατασκευή καρμπυρατέρ, σωμάτων ψεκασμού, αντλιών καυσίμου, αισθητήρων, ηλεκτρονικών μονάδων διαχείρισης καυσίμου και πολλών ακόμη εξαρτημάτων, τόσο για δύο όσο και για τέσσερις τροχούς.

Το 2006, η DellOrto S.p.A θα επεκτείνει τις δραστηριότητές της εκτός Ιταλίας, εγκαινιάζοντας τις νέες της εγκαταστάσεις στην Ινδία, ξεκινώντας συνεργασίες με κατασκευαστές της εκεί αγοράς για την κατασκευή σωμάτων διαχείρισης καυσίμου. Το 2011, συνεχίζοντας την καλή της πορείας, η DellOrto S.p.A θα ανοίξει ένα τεχνολογικό και εμπορικό κέντρο στην Κίνα, το οποίο ειδικεύεται κυρίως στα ηλεκτρονικά καρμπυρατέρ για σκούτερ, παπιά και μοτοσυκλέτες μικρού κυβισμού.

Τα τελευταία δέκα χρόνια έχει έντονη παρουσία στα MotoGP, αποτελώντας από το 2012 τον βασικό προμηθευτή ECU για την κατηγορία Moto3, ενώ το 2019 συμμετείχε στο λανσάρισμα της κατηγορίας ηλεκτρικών μοτοσυκλετών MotoE με σκοπό την απόκτηση δεδομένων για την ηλεκτροκίνηση.

Θέλοντας να συνεχίσει την εξέλιξή της και ακολουθώντας το “ηλεκτρικό” ρεύμα της εποχής για βιώσιμη μικροκινητικότητα, ασχολήθηκε με την εξέλιξη για εμπορική χρήση μίας νέα μονάδας διαχείρισης ισχύος, για χαμηλής και μεσαίας απόδοσης ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, το 2019. Ένα χρόνο αργότερα, συνεργάστηκε με τις Energica, Octo Telematics και το Πανεπιστήμιο της Modena και Regio Emilia, για το project CEMP (Connected Electric Modular Powertrain), το οποίο αφορά στην εξέλιξη ενός προηγμένου ηλεκτροκινητήρα για scooter και άλλα μικρά οχήματα, με συνδεσιμότητα και με εξελιγμένα βοηθήματα αναβάτη.

Αξίζει να σημειωθεί ότι 90 χρόνια μετά την ίδρυσή της, η DellOrto παραμένει μία 100% οικογενειακή επιχείρηση, με πρόεδρο τον Giuseppe DellOrtο, γιος ενός εκ των αρχικών ιδρυτών της επιχείρησης.

Ετικέτες

MotoGP-Yamaha: Σε τέλμα η εξέλιξη της V4 για τους Ιάπωνες

Τα αποτελέσματα δεν είναι πολύ θετικά με τη μοτοσυκλέτα να υπολείπεται ακόμη σημαντικά έναντι της M1
v4
Από τον

Παύλο Καρατζά

27/10/2025

Ο Augusto Fernandez παραδέχτηκε ότι το νέο πρωτότυπο V4 της Yamaha δεν έδειξε βελτίωση στη Μαλαισία σε σχέση με το Misano μετά από ένα δύσκολο Σαββατοκύριακο στο Sepang: “Χρειαζόμαστε κάτι άλλο”.

Κάνοντας τη δεύτερη εμφάνισή της σε GP μετά το ντεμπούτο του τον Σεπτέμβριο στο Misano, η πρωτότυπη V4 μοτοσυκλέτα δεν έδειξε ιδιαίτερη πρόοδο, ίσως λίγο περισσότερο σε ρυθμό κυρίως αγώνα. Γεγονός είναι πάντως ότι έμεινε πολύ πίσω από την εν σειρά 4κύλινδρη M1 της Yamaha, ενώ αναμενόμενα η απόδοσή της δεν μπορεί να συγκριθεί ακόμη με τις υπόλοιπες V4.

Ο Fernandez ήταν πολύ μακριά από την κορυφή, με διαφορά +25,412 δευτερόλεπτα στο Sprint και +47,060 δευτερόλεπτα στο Grand Prix. Στο Misano, οι διαφορές ήταν +27,893 δευτερόλεπτα και +61,504 δευτερόλεπτα, αντίστοιχα.

Η διαφορά από τον πιο αργό από τους μόνιμους αναβάτες της Yamaha με εν σειρά κινητήρα ήταν +7,7 δευτερόλεπτα (Alex Rins) στο Sprint δέκα γύρων και 21,9 δευτερόλεπτα (Jack Miller) στο Grand Prix.

Επίσης, η V4 κατέγραψε μέγιστη ταχύτητα 329,2 km/h, σε σύγκριση με τα 341,7 χλμ./ώρα του Pedro Acosta της KTM, με την τελική ταχύτητα των υπόλοιπων αναβατών της Yamaha να κυμαίνεται από 333,3 χλμ./ώρα (Fabio Quartararo) έως 336,4 χλμ./ώρα (Jack Miller).

Ο Fernandez δήλωσε “Δύσκολο Σαββατοκύριακο για εμάς. Ξεκινήσαμε το Σαββατοκύριακο χειρότερα από ό,τι τελειώσαμε στο Misano, οπότε νιώθαμε ότι έπρεπε να ξεκινήσουμε ξανά να ανακαλύπτουμε τι χρειαζόμασταν για να βρούμε ξανά τη βάση. Το θετικό είναι ότι με όλη τη δουλειά που έχουμε κάνει, είμαστε τώρα στο ίδιο σημείο με το πώς τελειώσαμε τον αγώνα στο Misano. Μπορούμε να πούμε ότι το θετικό είναι μόνο αυτό, γιατί έχουμε μια σαφή κατεύθυνση να ακολουθήσουμε τουλάχιστον για την επόμενη δοκιμή και τον επόμενο αγώνα στη Βαλένθια. Αλλά χρειαζόμαστε εξαρτήματα, χρειαζόμαστε κάτι άλλο. Επειδή κάναμε ό,τι μπορούσαμε με αυτά που έχουμε, από πλευράς ρυθμίσεων. Έτσι, τουλάχιστον έχουμε μια κατεύθυνση να ακολουθήσουμε, αλλά τώρα χρειαζόμαστε τους μηχανικούς να εργαστούν σε νέα πράγματα και να ακολουθήσουν αυτήν την κατεύθυνση”.

Η επόμενη εμφάνιση του δοκιμαστή της Yamaha V4 με wild card είναι προγραμματισμένη για τον τελευταίο αγώνα της σεζόν στη Βαλένθια.