MotoGP Aprilia: Με εργοστασιακή μοτοσυκλέτα του 2024 ο Oliveira και κινητήρα του 2024 ο Fernandez

Πλήρη εργοστασιακή υποστήριξη στη νέα δορυφορική ομάδα

Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/12/2023

Μετά την επεισοδιακή αποχώρηση της RNF από τα MotoGP και την αντικατάστασή της από την αμερικάνικη Trackhouse με τις ευλογίες της Dorna και της Aprilia, η ιταλική εταιρεία έχει αποφασίσει να υποστηρίξει πολύ πιο ουσιαστικά την δορυφορική της ομάδα, ακολουθώντας το επιτυχημένο παράδειγμα της Ducati με την Pramac, δηλαδή την δημιουργία δύο ισοδύναμων τεχνολογικά ομάδων που μπορούν να μοιράζονται μεταξύ τους δεδομένα. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του Masimo Rivola που έχει αναλάβει να επαναφέρει την Aprilia στις δόξες τις “δίχρονης εποχής” των RS125 και RS250, την επόμενη χρονιά ο Miguel Oliveira θα έχει ακριβώς την ίδια RS-GP24 που θα καβαλάνε οι εργοστασιακοί Aleix Espargaro και Maverick Vinales, ενώ ο “νέος” Raul Fernandez θα έχει ένα υβρίδιο με κινητήρα του 2024 αλλά πλαίσιο του 2023. Ο βασικός λόγος αυτής της παράξενης – εκ πρώτης όψεως - επιλογής είναι πως η Aprilia θέλει τον Oliveira για να συλλέγει δεδομένα και να αποτελεί μέρος της εξέλιξης της εργοστασιακής μοτοσυκλέτας, ενώ στην περίπτωση του νεαρού Raul Fernandez θέλει να τον βοηθήσει στην προσαρμογή του στα MotoGP προσφέροντάς του σε κάθε αγώνα μια βάση έτοιμων δεδομένων από τις προηγούμενες χρονιές. Μάλιστα η Aprilia αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να αποκτήσει και αυτός μια πλήρως εργοστασιακή RS-GP24 στην περίπτωση που τα αποτελέσματα του Fernandez μετά τους πρώτους αγώνες δείξουν πως η περίοδος προσαρμογής έχει τελειώσει και μπορεί να προσφέρει και αυτός με την σειρά του δεδομένα για την εξέλιξη της εργοστασιακής μοτοσυκλέτας. Βέβαια δεν θα πρέπει ποτέ να ξεχνάμε πως μέσα στα κριτήρια για το ποιοι θα καβαλάνε τις τελευταίες εκδόσεις των εργοστασιακών μοτοσυκλετών είναι το κόστος. Η τεχνική υποστήριξη μιας καινούριας μοτοσυκλέτας κοστίζει πάντα πολύ ακριβότερα από εκείνη που έχει ήδη ολοκληρώσει ένα πρωτάθλημα, οπότε και το budget της Aprilia και της Trackhouse θα πρέπει να αυξηθεί αντίστοιχα όταν μέσα στην πίστα υπάρχουν τέσσερεις RS-GP24 και τουλάχιστον άλλες τέσσερεις στα BOX, αφού κάθε αναβάτης χρειάζεται δύο μοτοσυκλέτες και τουλάχιστον άλλη μία σε ανταλλακτικά… Οι Αμερικάνοι φαίνεται πως έχουν πολύ βαθιά τσέπη ή τουλάχιστον πως σκοπεύουν να βάλουν το χέρι βαθιά στην τσέπη τα επόμενα χρόνια. Το σίγουρο είναι πως η Aprilia θα έχει την επόμενη χρονιά σε κάθε αγώνα τρεις κορυφαίους αναβάτες με ισάξιες μοτοσυκλέτες και αυτό έχει αποδειχθεί πως φέρνει πάντα καλά αποτελέσματα.

https://bit.ly/MOTO_683

Race News

Isle of Man TT: Τέλος εποχής για τη SuperTwin κατηγορία

Η νέα αλλαγή στους κανονισμούς του ΤΤ υπακούει στην πραγματικότητα της αγοράς

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/9/2026

Οι διοργανωτές του Isle of Man Tourist Trophy ανακοίνωσαν το τέλος της κατηγορίας SuperTwin, καθώς από το ΤΤ του 2027 οι κανονισμοί της θα εναρμονιστούν πλήρως με αυτούς της κατηγορίας Sportbike, ως έχει στο παγκόσμιο WSPB και στην ανάλογη κλάση του αγγλικού πρωταθλήματος BSB.

Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει από το 2024 και εξαρχής προέβλεπε τη σταδιακή κατάργηση των SuperTwin αγωνιστικών, έχοντας ήδη αναβαπτίσει την κατηγορία Sportbike και ενσωματώνοντας σε αυτήν τις μοτοσυκλέτες που την έχουν στελεχώσει και στο παγκόσμιο, με κινητήρες που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν παραπάνω από δύο κυλίνδρους, όπως οι τρικύλινδρες Triumph Daytona 660 και CFMOTO 675 SR.

Η SuperTwin θεσπίστηκε το 2012 και θεωρείται ως μια από τις τελευταίες αγωνιστικές κατηγορίες που επέτρεπαν μεγάλη ελευθερία στις μετατροπές στις μοτοσυκλέτες, ενώ ήταν το πεδίο όπου δοξάστηκαν τα σπεσιαλάκια Paton S1-R 650, ειδικά διά χειρός του Michael Dunlop και παλιότερα του John Mc Guinness.

Η SuperTwin είχε στο παρελθόν γεμίσει από κάθε λογής τροποποιημένες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όπως οι Honda CB500, Kawasaki ER-6 και Suzuki GS500, ωστόσο τα τελευταία χρόνια “καθαρόαιμες” κατασκευές όπως οι Paton είχαν κυριαρχήσει εύλογα στην κατηγορία, παίρνοντας τη νίκη στους έξι από τους οκτώ τελευταίους αγώνες.

Η άφιξη μιας νέας γενιάς δικύλινδρων, όπως οι Aprilia RS660 και Yamaha R7 αναζωογόνησαν ελαφρώς τον ανταγωνισμό, αν και στο φετινό ΤΤ και πάλι ήταν δύο Paton που πήραν άνετα την κορυφή με τους Michael Dunlop και Mike Browne.

Για τους διοργανωτές του ΤΤ η Sportbike κατηγορία έχει πια το πλεονέκτημα των μοντέλων παραγωγής, με το εμπορικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, θέλοντας να λειτουργήσει ως μια από τις πιο προσιτές οδούς για νέους αναβάτες χωρίς τα εκτυφλωτικά κόστη των μεγάλων κατηγοριών. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι κανονισμοί της θα έχουν αρκετά περιοριστικό χαρακτήρα στις επιτρεπόμενες επεμβάσεις στις μοτοσυκλέτες, πιο κοντά στη superstock λογική.

Τελικός στόχος είναι μια κλάση που δεν θα απαιτεί μια περιουσία για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που θα διευκρινιστεί πλήρως τον ερχόμενο Νοέμβριο, όταν θα δοθούν στη δημοσιότητα οι αναλυτικοί κανονισμοί της Sportbike, ως θα ισχύσουν από το 2027 και εφεξής.

Αυτό που είναι ήδη γνωστό, είναι πως στους νέους κανονισμούς δεν θα υπάρχουν πια τα SuperTwins όπως τα γνωρίζαμε ως σήμερα, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μια αγωνιστική κατηγορία που έχει τις ρίζες της σε μια πιο ρομαντική εποχή του ΤΤ.