MotoGP Aragon 2019: Εξωγήινος Marquez

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θριάμβου
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/9/2019

Η πίστα της Aragon συνέχισε και την Κυριακή να προσφέρει περίεργες συνθήκες, τουλάχιστον το πρωί, μιας και η διαδικασία του warm up έγινε με βρεγμένη άσφαλτο, όπου ο Maverick Vinales ήταν ταχύτερος όλων, με τον Cal Crutchlow να ακολουθεί. Το σκηνικό όμως ήταν διαφορετικό την ώρα του αγώνα, με την θερμοκρασία να έχει ανέβει και την πίστα να είναι στεγνή, αλλά μια σχετικά απειλητική συννεφιά ανάγκασε τις ομάδες να έχουν σε ετοιμότητα τις μοτοσυκλέτες με τις βρόχινες ρυθμίσεις.

Μετά και τις δύο προηγούμενες μέρες των δοκιμών, το μεγάλο φαβορί ήταν αδιαμφισβήτητα ο Marc Marquez (ο οποίος «γιόρτασε» τις 200 εκκινήσεις του στα GP), με το ενδιαφέρον όλων να είναι συγκεντρωμένο για τις άλλες δύο θέσεις του βάθρου. Η εκκίνηση του αγώνα γύρων δεν είχε κάποιο μεγάλο δράμα, με τον Marquez να προσπαθεί να χτίσει μια καλή διαφορά με το «καλημέρα». Πριν συμπληρωθεί ο πρώτος γύρος είχαμε ήδη την πρώτη πτώση, αυτή του Franco Morbidelli που έπεσε θύμα της επιθετικής κίνησης του Rins, ενώ ο Ισπανός πρωταθλητής συμπλήρωσε τον πρώτο γύρο με πάνω από ένα δευτερόλεπτο διαφορά από τους υπόλοιπους!

Ο Miller είχε εν τω μεταξύ ανέβει στην δεύτερη θέση, με τους Vinales και Quartararo να μάχονται για την τρίτη, με τον εξαιρετικό Aleix Espargaro, την ευχάριστη έκπληξη των δοκιμαστικών, που παρέμενε στην πέμπτη θέση μπροστά από τον Rossi. Κι αφού όλοι έβλεπαν τον Marquez να κερδίζει σχεδόν ένα δευτερόλεπτο στον γύρο, τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα στην μάχη της τρίτης θέσης, αλλά και λίγο πιο πίσω για την πέμπτη θέση ανάμεσα στους Espargaro, Rossi και Dovizioso, με τον τελευταίο μάλιστα να πετυχαίνει και νέο ρεκόρ τελικής ταχύτητας.

Με 18 γύρους να απομένουν, ο Vinales έκανε την κίνησή του στον Quartararo και έβαλε στόχο τον Miller, τον οποίο και πλησίασε πολύ γρήγορα. Εξίσου γρήγορα ο «Top Gun» άφησε τον αναβάτη της Ducati πίσω του, με ένα τρομερό πέρασμα από εξωτερική μεταξύ τέταρτης και πέμπτης στροφής. Ο Dovizioso εν τω μεταξύ με συνεχόμενους γρήγορους γύρους και όντας στην πέμπτη θέση, πλησίασε το γκρουπ των αναβατών που πάλευαν για μια θέση στο βάθρο. Εκμεταλλευόμενος την υψηλή τελική της μοτοσυκλέτας του πέρασε τέταρτος μπροστά από τον Quartararo, με ένα τρενάκι πέντε αναβατών να σχηματίζεται και το οποίο δεν μπορούσε να ακολουθήσει ο Rossi που είχε πέσει στην όγδοη θέση πίσω από τον Crutchlow.

Ωραίες μάχες όμως δίνονταν και για τις θέσεις «11» μέχρι «9», με τον Petrucci να προσπαθεί να αποκρούσει τις επιθέσεις του Rins και τον Iannone να οδηγεί επιθετικά την Aprilia στην κόντρα του με τον Oliveira και την ΚΤΜ.

Εννέα γύρους πριν την πτώση της καρό σημαίας, ο Dovizioso κατάφερε επιτέλους να περάσει τον Miller, «σημαδεύοντας» πλέον τον Vinalles, στην προσπάθειά του για τον καλύτερο δυνατό τερματισμό, μιας και όπως προαναφέραμε, ο Marquez ήταν μόνος του, μπροστά σε έναν άλλο αγώνα… Η μάχη για την έκτη θέση ήταν επίσης ενδιαφέρουσα, κυρίως για το γεγονός ότι συμμετείχε σ’ αυτή ο Aleix Espargaro με την Aprilia απέναντι στην Honda του Cal Crutchlow.

Οι τελευταίοι πέντε γύροι του αγώνα έδειχναν ότι θα είχαμε θέαμα στις κόντρες για την δεύτερη θέση, αφού ο Dovizioso είχε μικρύνει την διαφορά του με τον Vinalles σε κάτι λιγότερο από μισό δευτερόλεπτο. Ο Dovi επιβεβαίωσε τις προβλέψεις και πριν μπει στον προτελευταίο γύρο είχε ήδη περάσει μπροστά από τον Vinales. Ο Ισπανός δεν μπόρεσε να ανταγωνιστεί την μεγάλη διαφορά στην τελική ταχύτητα, γεγονός που έδωσε το δικαίωμα και στον Jack Miller να επιτεθεί στον εργοστασιακό αναβάτη της Yamaha. Στον τελευταίο γύρο ο Miller πέρασε μπροστά, με τον Vinales να τα δίνει όλα προκειμένου να μην χάσει το βάθρο.

Η δύναμη όμως του κινητήρα είναι κάτι που δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί και τελικά η Ducati κατάφερε να έχει δύο μοτοσυκλέτες της στο πόντιουμ. Ο Vinales τερμάτισε τέταρτος, με τους Quartararo, Cruthlow και Espargaro να ακολουθούν, ενώ ο Rossi με τον Rins και τον Nakano συμπλήρωσαν την πρώτη δεκάδα. Για άλλον έναν αγώνα ο Lorenzo ήταν απογοητευτικός τερματίζοντας εκτός της βαθμολογούμενης δεκαπεντάδας, ενώ στα highlights του αγώνα αξίζει να μπει η επίδοση των δύο Aprilia.

MotoGP: Ducati και VR46 μαζί ως το 2029 με αναβαθμισμένο ρόλο και εργοστασιακή υποστήριξη

Η ομάδα του Valentino Rossi συνεχίζει τη στενή της συνεργασία με τη Ducati για άλλα τρία χρόνια
MotoGP VR46 k Ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/7/2026

Το πρωί της Παρασκευής 3 Ιουλίου ανακοινώθηκε η ανανέωση συνεργασίας μεταξύ της Ducati Corse και της ομάδας VR46 Racing Team για άλλα τρία χρόνια, δηλαδή ως και τη σεζόν του 2029.

Η VR46 θα διατηρήσει το ίδιος στάτους που είχε τα τελευταία δύο χρόνια, δηλαδή θα έχει μια πλήρως εργοστασιακή μοτοσυκλέτα μεταξύ των δύο που θα τρέξει, αν και αυτό το γεγονός θα έχει πλέον διαφορετική βαρύτητα το 2027. Ο λόγος είναι πως το πρωτάθλημα MotoGP ανοίγει μια νέα σελίδα του χρόνου με καινούργιες μοτοσυκλέτες 850cc, γεγονός που σημαίνει πως την πρώτη χρονιά δεν θα υπάρχουν φετινές και περσινές μοτοσυκλέτες, καθώς όλες θα είναι ίδιες.

Ωστόσο, ο “εργοστασιακός” αναβάτης της ομάδας θα έχει την πλήρη υποστήριξη του εργοστασίου και θα λαμβάνει όλες τις αναβαθμίσεις που θα παίρνουν και οι αναβάτες της Lenovo Ducati, ενώ ο δεύτερος θα έχει χαμηλότερου επιπέδου εξέλιξη στη μοτοσυκλέτα του.

Ειδικά πάντως για την επόμενη χρονιά, την πρώτη με τις νέες μοτοσυκλέτες MotoGP, αυτή η κατάσταση ενδεχομένως να είναι πιο ομαλοποιημένη για την ομάδα του Valentino Rossi και αυτό έχει να κάνει αφενός με την ιδιαιτερότητα του νέου ξεκινήματος για το πρωτάθλημα, αφετέρου με τους δύο αναβάτες που θα έχει.

Ως γνωστόν, αμφότεροι οι φετινοί αναβάτες της VR46 αναμένονται να αλλάξουν στρατόπεδα, με τον Fabio Di Giannantonio να πηγαίνει πιθανότατα (δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη) σε μια εργοστασιακή KTM δίπλα στον Alex Marquez, ενώ ο Franco Morbidelli κατά 99% θα βρεθεί εκτός πρωταθλήματος.

Στη θέση τους αναμένονται (ανεπιβεβαίωτα ακόμη) δύο νέα πρόσωπα: ο Fermin Aldeguer που μετακινείται παράλληλα από τη Ducati της Gresini σε αυτή της VR46 και ο Nicolo Bulega που θα έρθει από το WSBK. Το θέμα είναι πως ο Aldeguer έχει συμβόλαιο απευθείας με τη Ducati Corse (γι’ αυτό και μπορεί να φύγει χωρίς πολλές αντιρρήσεις από τη Gresini) το οποίο προέβλεπε πλήρη εργοστασιακή υποστήριξη μετά τη rookie χρονιά του, ενώ ο Bulega έχει χριστεί αναβάτης εξέλιξης της νέας αγωνιστικής 850cc και κατά συνέπεια τουλάχιστον το 2027 η λογική λέει πως θα έχει όλες τις αναβαθμίσεις και στη δική του μοτοσυκλέτα.

Μόλις μια μέρα πιο πριν είχε ανακοινωθεί και η ανανέωση συνεργασίας της Ducati με τη Gresini Racing, η οποία επίσης θα έχει μια εργοστασιακή Ducati στους κόλπους της και η οποία θα δοθεί στον Joan Mir.

Στο σχήμα αυτό πάντως είναι ξεκάθαρο πως η VR46 είναι πλέον η πρώτη τη τάξει δορυφορική ομάδα της Ducati, κρίνοντας από το γεγονός πως εδώ έρχεται με τις ευλογίες της Ducati Corse τόσο ο Aldeguer, αναβάτης που χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης και προσοχής στο Borgo Panigale, όσο και ο πολύ σημαντικός λόγω του εξελικτικού του ρόλου Bulega, έχοντας και μηχανικούς της Ducati “αποσπασμένους” μαζί με την εργοστασιακή μοτοσυκλέτα της VR46.

Ετικέτες