MotoGP Aragon 2019: Εξωγήινος Marquez

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θριάμβου
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/9/2019

Η πίστα της Aragon συνέχισε και την Κυριακή να προσφέρει περίεργες συνθήκες, τουλάχιστον το πρωί, μιας και η διαδικασία του warm up έγινε με βρεγμένη άσφαλτο, όπου ο Maverick Vinales ήταν ταχύτερος όλων, με τον Cal Crutchlow να ακολουθεί. Το σκηνικό όμως ήταν διαφορετικό την ώρα του αγώνα, με την θερμοκρασία να έχει ανέβει και την πίστα να είναι στεγνή, αλλά μια σχετικά απειλητική συννεφιά ανάγκασε τις ομάδες να έχουν σε ετοιμότητα τις μοτοσυκλέτες με τις βρόχινες ρυθμίσεις.

Μετά και τις δύο προηγούμενες μέρες των δοκιμών, το μεγάλο φαβορί ήταν αδιαμφισβήτητα ο Marc Marquez (ο οποίος «γιόρτασε» τις 200 εκκινήσεις του στα GP), με το ενδιαφέρον όλων να είναι συγκεντρωμένο για τις άλλες δύο θέσεις του βάθρου. Η εκκίνηση του αγώνα γύρων δεν είχε κάποιο μεγάλο δράμα, με τον Marquez να προσπαθεί να χτίσει μια καλή διαφορά με το «καλημέρα». Πριν συμπληρωθεί ο πρώτος γύρος είχαμε ήδη την πρώτη πτώση, αυτή του Franco Morbidelli που έπεσε θύμα της επιθετικής κίνησης του Rins, ενώ ο Ισπανός πρωταθλητής συμπλήρωσε τον πρώτο γύρο με πάνω από ένα δευτερόλεπτο διαφορά από τους υπόλοιπους!

Ο Miller είχε εν τω μεταξύ ανέβει στην δεύτερη θέση, με τους Vinales και Quartararo να μάχονται για την τρίτη, με τον εξαιρετικό Aleix Espargaro, την ευχάριστη έκπληξη των δοκιμαστικών, που παρέμενε στην πέμπτη θέση μπροστά από τον Rossi. Κι αφού όλοι έβλεπαν τον Marquez να κερδίζει σχεδόν ένα δευτερόλεπτο στον γύρο, τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα στην μάχη της τρίτης θέσης, αλλά και λίγο πιο πίσω για την πέμπτη θέση ανάμεσα στους Espargaro, Rossi και Dovizioso, με τον τελευταίο μάλιστα να πετυχαίνει και νέο ρεκόρ τελικής ταχύτητας.

Με 18 γύρους να απομένουν, ο Vinales έκανε την κίνησή του στον Quartararo και έβαλε στόχο τον Miller, τον οποίο και πλησίασε πολύ γρήγορα. Εξίσου γρήγορα ο «Top Gun» άφησε τον αναβάτη της Ducati πίσω του, με ένα τρομερό πέρασμα από εξωτερική μεταξύ τέταρτης και πέμπτης στροφής. Ο Dovizioso εν τω μεταξύ με συνεχόμενους γρήγορους γύρους και όντας στην πέμπτη θέση, πλησίασε το γκρουπ των αναβατών που πάλευαν για μια θέση στο βάθρο. Εκμεταλλευόμενος την υψηλή τελική της μοτοσυκλέτας του πέρασε τέταρτος μπροστά από τον Quartararo, με ένα τρενάκι πέντε αναβατών να σχηματίζεται και το οποίο δεν μπορούσε να ακολουθήσει ο Rossi που είχε πέσει στην όγδοη θέση πίσω από τον Crutchlow.

Ωραίες μάχες όμως δίνονταν και για τις θέσεις «11» μέχρι «9», με τον Petrucci να προσπαθεί να αποκρούσει τις επιθέσεις του Rins και τον Iannone να οδηγεί επιθετικά την Aprilia στην κόντρα του με τον Oliveira και την ΚΤΜ.

Εννέα γύρους πριν την πτώση της καρό σημαίας, ο Dovizioso κατάφερε επιτέλους να περάσει τον Miller, «σημαδεύοντας» πλέον τον Vinalles, στην προσπάθειά του για τον καλύτερο δυνατό τερματισμό, μιας και όπως προαναφέραμε, ο Marquez ήταν μόνος του, μπροστά σε έναν άλλο αγώνα… Η μάχη για την έκτη θέση ήταν επίσης ενδιαφέρουσα, κυρίως για το γεγονός ότι συμμετείχε σ’ αυτή ο Aleix Espargaro με την Aprilia απέναντι στην Honda του Cal Crutchlow.

Οι τελευταίοι πέντε γύροι του αγώνα έδειχναν ότι θα είχαμε θέαμα στις κόντρες για την δεύτερη θέση, αφού ο Dovizioso είχε μικρύνει την διαφορά του με τον Vinalles σε κάτι λιγότερο από μισό δευτερόλεπτο. Ο Dovi επιβεβαίωσε τις προβλέψεις και πριν μπει στον προτελευταίο γύρο είχε ήδη περάσει μπροστά από τον Vinales. Ο Ισπανός δεν μπόρεσε να ανταγωνιστεί την μεγάλη διαφορά στην τελική ταχύτητα, γεγονός που έδωσε το δικαίωμα και στον Jack Miller να επιτεθεί στον εργοστασιακό αναβάτη της Yamaha. Στον τελευταίο γύρο ο Miller πέρασε μπροστά, με τον Vinales να τα δίνει όλα προκειμένου να μην χάσει το βάθρο.

Η δύναμη όμως του κινητήρα είναι κάτι που δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί και τελικά η Ducati κατάφερε να έχει δύο μοτοσυκλέτες της στο πόντιουμ. Ο Vinales τερμάτισε τέταρτος, με τους Quartararo, Cruthlow και Espargaro να ακολουθούν, ενώ ο Rossi με τον Rins και τον Nakano συμπλήρωσαν την πρώτη δεκάδα. Για άλλον έναν αγώνα ο Lorenzo ήταν απογοητευτικός τερματίζοντας εκτός της βαθμολογούμενης δεκαπεντάδας, ενώ στα highlights του αγώνα αξίζει να μπει η επίδοση των δύο Aprilia.

Επτά και συνεχίζει: Μεγαλώνει η λίστα των νικητών στο φετινό πρωτάθλημα MotoGP

Δώδεκα αγώνες με επτά νικητές - Τόσοι κέρδισαν σε ολόκληρη την σεζόν του 2025
MotoGP
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/8/2026

Η φετινή σεζόν του MotoGP εξελίσσεται σε μία από τις πιο απρόβλεπτες των τελευταίων ετών, με επτά διαφορετικούς νικητές στους πρώτους 12 αγώνες και το ρεκόρ των εννέα νικητών του 2016 να βρίσκεται πλέον στο στόχαστρο

Η σεζόν του 2026 ξεκίνησε με τον Marco Bezzecchi να κυριαρχεί. Ο αναβάτης της Aprilia Racing κέρδισε τους τρεις πρώτους αγώνες της χρονιάς, πριν η σκυτάλη περάσει σε άλλους.

Στη Jerez ήταν η σειρά του Alex Marquez (BK8 Gresini Racing MotoGP), ο οποίος επέστρεψε στις νίκες μπροστά στο ισπανικό κοινό. Στο Le Mans ακολούθησε ο Jorge Martin (Aprilia Racing), ο οποίος πήρε τους 25 βαθμούς της νίκης και στη συνέχεια ανέλαβε την πρωτοπορία στη βαθμολογία του Πρωταθλήματος.

Στο Καταλανικό Grand Prix επικράτησε ο Fabio Di Giannantonio (Pertamina Enduro VR46 Racing Team), σε ένα έντονo Σαββατοκύριακο για τον Ιταλό. Ο Marc Marquez (Ducati Lenovo Team) πρόσθεσε στη συνέχεια το όνομά του στη λίστα των νικητών, κατακτώντας την πρώτη από τις τρεις νίκες του στο πρώτο μισό της σεζόν, στη Balaton Park.

Στο Assen ήρθε η σειρά του Ai Ogura (SuperFile Trackhouse MotoGP Team), ο οποίος πανηγύρισε την πρώτη νίκη της καριέρας του στο MotoGP. Και στον αγώνα του Silverstone, ο Raul Fernandez (SuperFile Trackhouse MotoGP Team) έγινε ο έβδομος διαφορετικός νικητής της χρονιάς.

Η νίκη του Fernandez είχε και ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς έγινε o έβδομος διαφορετικός νικητής MotoGP για το 2026, στο βρετανικό GP. Παράλληλα, έγινε ο 12ος διαφορετικός νικητής στις τελευταίες 12 διοργανώσεις του Βρετανικού GP.

Ποιος θα είναι ο επόμενος;

Με την επιστροφή στη δράση στο Aragon, ο Jorge Martin διατηρεί προβάδισμα 31 βαθμών στη βαθμολογία, το μεγαλύτερο πλεονέκτημα που έχει αποκτήσει οποιοσδήποτε αναβάτης μέχρι τώρα στη φετινή σεζόν.

Απομένουν ακόμη δέκα αγώνες και αρκετοί αναβάτες μπορούν να μπουν στη λίστα των νικητών. Ο Pedro Acosta (Red Bull KTM Factory Racing) αναζητά μια νίκη που θα έδινε ιδανικό τέλος στην παρουσία του στην εργοστασιακή ομάδα της KTM, ενώ ο Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team), που κέρδισε αγώνα το 2025, θέλει να επιστρέψει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου.

Στο ίδιο παιχνίδι βρίσκεται και ο Fermin Aldeguer (BK8 Gresini Racing MotoGP), ο οποίος αναμένεται να επιστρέψει στη δράση και έχει ήδη δείξει ότι μπορεί να πρωταγωνιστήσει.

Το ρεκόρ πάντως παραμένει στους εννέα διαφορετικούς νικητές, αριθμός που καταγράφηκε στην εντυπωσιακή σεζόν του 2016.

Με επτά διαφορετικούς νικητές ήδη μετά από 12 αγώνες, η σεζόν MotoGP του 2026 έχει μπροστά της δέκα ακόμη ευκαιρίες να γράψει ιστορία.

Ετικέτες