MotoGP Aragon 2019: Εξωγήινος Marquez

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θριάμβου
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/9/2019

Η πίστα της Aragon συνέχισε και την Κυριακή να προσφέρει περίεργες συνθήκες, τουλάχιστον το πρωί, μιας και η διαδικασία του warm up έγινε με βρεγμένη άσφαλτο, όπου ο Maverick Vinales ήταν ταχύτερος όλων, με τον Cal Crutchlow να ακολουθεί. Το σκηνικό όμως ήταν διαφορετικό την ώρα του αγώνα, με την θερμοκρασία να έχει ανέβει και την πίστα να είναι στεγνή, αλλά μια σχετικά απειλητική συννεφιά ανάγκασε τις ομάδες να έχουν σε ετοιμότητα τις μοτοσυκλέτες με τις βρόχινες ρυθμίσεις.

Μετά και τις δύο προηγούμενες μέρες των δοκιμών, το μεγάλο φαβορί ήταν αδιαμφισβήτητα ο Marc Marquez (ο οποίος «γιόρτασε» τις 200 εκκινήσεις του στα GP), με το ενδιαφέρον όλων να είναι συγκεντρωμένο για τις άλλες δύο θέσεις του βάθρου. Η εκκίνηση του αγώνα γύρων δεν είχε κάποιο μεγάλο δράμα, με τον Marquez να προσπαθεί να χτίσει μια καλή διαφορά με το «καλημέρα». Πριν συμπληρωθεί ο πρώτος γύρος είχαμε ήδη την πρώτη πτώση, αυτή του Franco Morbidelli που έπεσε θύμα της επιθετικής κίνησης του Rins, ενώ ο Ισπανός πρωταθλητής συμπλήρωσε τον πρώτο γύρο με πάνω από ένα δευτερόλεπτο διαφορά από τους υπόλοιπους!

Ο Miller είχε εν τω μεταξύ ανέβει στην δεύτερη θέση, με τους Vinales και Quartararo να μάχονται για την τρίτη, με τον εξαιρετικό Aleix Espargaro, την ευχάριστη έκπληξη των δοκιμαστικών, που παρέμενε στην πέμπτη θέση μπροστά από τον Rossi. Κι αφού όλοι έβλεπαν τον Marquez να κερδίζει σχεδόν ένα δευτερόλεπτο στον γύρο, τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα στην μάχη της τρίτης θέσης, αλλά και λίγο πιο πίσω για την πέμπτη θέση ανάμεσα στους Espargaro, Rossi και Dovizioso, με τον τελευταίο μάλιστα να πετυχαίνει και νέο ρεκόρ τελικής ταχύτητας.

Με 18 γύρους να απομένουν, ο Vinales έκανε την κίνησή του στον Quartararo και έβαλε στόχο τον Miller, τον οποίο και πλησίασε πολύ γρήγορα. Εξίσου γρήγορα ο «Top Gun» άφησε τον αναβάτη της Ducati πίσω του, με ένα τρομερό πέρασμα από εξωτερική μεταξύ τέταρτης και πέμπτης στροφής. Ο Dovizioso εν τω μεταξύ με συνεχόμενους γρήγορους γύρους και όντας στην πέμπτη θέση, πλησίασε το γκρουπ των αναβατών που πάλευαν για μια θέση στο βάθρο. Εκμεταλλευόμενος την υψηλή τελική της μοτοσυκλέτας του πέρασε τέταρτος μπροστά από τον Quartararo, με ένα τρενάκι πέντε αναβατών να σχηματίζεται και το οποίο δεν μπορούσε να ακολουθήσει ο Rossi που είχε πέσει στην όγδοη θέση πίσω από τον Crutchlow.

Ωραίες μάχες όμως δίνονταν και για τις θέσεις «11» μέχρι «9», με τον Petrucci να προσπαθεί να αποκρούσει τις επιθέσεις του Rins και τον Iannone να οδηγεί επιθετικά την Aprilia στην κόντρα του με τον Oliveira και την ΚΤΜ.

Εννέα γύρους πριν την πτώση της καρό σημαίας, ο Dovizioso κατάφερε επιτέλους να περάσει τον Miller, «σημαδεύοντας» πλέον τον Vinalles, στην προσπάθειά του για τον καλύτερο δυνατό τερματισμό, μιας και όπως προαναφέραμε, ο Marquez ήταν μόνος του, μπροστά σε έναν άλλο αγώνα… Η μάχη για την έκτη θέση ήταν επίσης ενδιαφέρουσα, κυρίως για το γεγονός ότι συμμετείχε σ’ αυτή ο Aleix Espargaro με την Aprilia απέναντι στην Honda του Cal Crutchlow.

Οι τελευταίοι πέντε γύροι του αγώνα έδειχναν ότι θα είχαμε θέαμα στις κόντρες για την δεύτερη θέση, αφού ο Dovizioso είχε μικρύνει την διαφορά του με τον Vinalles σε κάτι λιγότερο από μισό δευτερόλεπτο. Ο Dovi επιβεβαίωσε τις προβλέψεις και πριν μπει στον προτελευταίο γύρο είχε ήδη περάσει μπροστά από τον Vinales. Ο Ισπανός δεν μπόρεσε να ανταγωνιστεί την μεγάλη διαφορά στην τελική ταχύτητα, γεγονός που έδωσε το δικαίωμα και στον Jack Miller να επιτεθεί στον εργοστασιακό αναβάτη της Yamaha. Στον τελευταίο γύρο ο Miller πέρασε μπροστά, με τον Vinales να τα δίνει όλα προκειμένου να μην χάσει το βάθρο.

Η δύναμη όμως του κινητήρα είναι κάτι που δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί και τελικά η Ducati κατάφερε να έχει δύο μοτοσυκλέτες της στο πόντιουμ. Ο Vinales τερμάτισε τέταρτος, με τους Quartararo, Cruthlow και Espargaro να ακολουθούν, ενώ ο Rossi με τον Rins και τον Nakano συμπλήρωσαν την πρώτη δεκάδα. Για άλλον έναν αγώνα ο Lorenzo ήταν απογοητευτικός τερματίζοντας εκτός της βαθμολογούμενης δεκαπεντάδας, ενώ στα highlights του αγώνα αξίζει να μπει η επίδοση των δύο Aprilia.

MotoGP – Bagnaia στην Aprilia, Martin στη Yamaha κι ένα ντόμινο που αρχίζει να χάνει το νόημα

Η μεταγραφική φημολογία έχει αρχίσει να χτυπάει κόκκινο
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/3/2026

Μια σειρά από μετακινήσεις κορυφαίων αναβατών φημολογούνται ή θεωρούνται σίγουρες εδώ και μήνες, ελλείψει επίσημων ανακοινώσεων, αρχίζουν να έρχονται σε σύγκρουση με την πραγματικότητα των αποτελεσμάτων.

Πολύ πριν ξεκινήσει το φετινό Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP το γαϊτανάκι της μεταγραφολογίας άνοιξε με τον Fabio Quartararo, ο οποίος εμφανίζεται να έχει ήδη υπογράψει με τη Honda. Η πληροφορία διαψεύστηκε γρήγορα ως προς την υπογραφή, ο Γάλλος όμως δεν αρνήθηκε πως μιλά με τη Honda.

quartararo
Fabio Quartararo

Ανοίγοντας μια τρύπα στην εργοστασιακή ομάδα, η Yamaha έπρεπε να τη γεμίσει γρήγορα και με κάποιον ανάλογου επιπέδου αναβάτη. Το όνομα αυτού έχει επίσης κυκλοφορήσει καιρό τώρα και φέρεται να είναι ο Jorge Martin, ο οποίος πέρυσι παραλίγο να χωρίσει πολύ άκομψα με την Aprilia ενόσω ήταν τραυματίας. Αυτό αποφεύχθηκε μεν, αλλά ο Martinator εξακολουθεί να θεωρείται σίγουρος αναβάτης Yamaha από το 2027 – παρότι ούτε εδώ υπάρχει κάτι επίσημο.

Κι αν φύγει ο Martin από την Aprilia, ποιος θα πάει στη θέση του; Ο Pecco Bagnaia φέρεται ως το σιγουράκι του Noale, αν κρίνουμε από τις πληροφορίες που διακινούνται, με τον ίδιο πάντως να μην έχει επιβεβαιώσει κάτι, ομοίως και η Aprilia. Η πρόσφατη δήλωσή του πως “πήρα την απόφασή μου, ακολούθησα το ένστικτό μου” δεν μας έκανε σοφότερους.

martin
Jorge Martin

Έκτοτε πέρασαν τρία Grand Prix μα ανακοίνωση δεν ήρθε, παρότι και στο Austin κυκλοφόρησαν οι σχετικές φήμες (εν είδει ειδήσεων) πως … ο Pecco υπέγραψε. Δεν έχει υπογράψει ή, αν έχει υπογράψει, δεν έχει ανακοινωθεί από καμιά πλευρά.

Όταν πάντως θα υπογράψει, ποιος θα έρθει στη θέση του στη Ducati; Μα ο κύριος Pedro Acosta φυσικά, ο οποίος είναι ο επόμενος σίγουρος που φέρεται επίσης να έχει συμφωνήσει. Για τον νεαρό Ισπανό είναι δεδομένο το φλερτ με τη Ducati, μα ξανά δεν υπάρχει καμιά επίσημη ανακοίνωση ακόμη.

bagnaia
Pecco Bagnaia

Πάμε στο επόμενο βήμα λοιπόν: ποιος θα καλύψει στην ΚΤΜ το κενό του Acosta; Κι εδώ η καφενειακή συζήτηση έχει έτοιμη την απάντηση: Alex Marquez. Ο δευτεραθλητής του 2025 ψάχνει μια εργοστασιακή θέση και, αφού δεν του τη δίνει η Ducati, θα την πάρει στην ΚΤΜ που φαίνεται πως του την προσφέρει μετά χαράς.

Προσθέστε και τη διαφαινόμενη μετακίνηση του Fermin Aldeguer από τη Gresini στη VR46 - πάντα με Ducati - και το παζλ της επόμενης χρονιάς αρχίζει να παίρνει μορφή.

Ή μήπως όχι;

Δεν θα επιχειρήσουμε να εξηγήσουμε για ποιον λόγο μια σειρά από μεταγραφές που θεωρούνται τελειωμένες και υπογεγραμμένες δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμη, αλλά μετά από τρία Grand Prix στη σεζόν του 2026 αρχίζουμε να αποκτούμε άλλου είδους απορίες.

acosta
Pedro Acosta

Για παράδειγμα, αποκλείουμε το ενδεχόμενο αυτός ο Jorge Martin του Austin να γοητεύσει εκ νέου την Aprilia; Ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2024 πάνω στην καλύτερη μοτοσυκλέτα στην αρχή του 2026 μοιάζει με ονειρεμένος συνδυασμός, πολλώ δε μάλλον όταν δίπλα του έχει τον Marco Bezzecchi με μιαν ακόμη RS-GP να κάνει πλάκα στον ανταγωνισμό σπάζοντας ρεκόρ.

Ναι, καλά φιλαράκια ο Bez με τον Bagnaia από την ακαδημία του Rossi, αλλά όλοι είδαμε τις αγκαλιές του Massimo Rivola με τον Martin στο παρκ φερμέ της COTA και κάποιοι αντιλαμβανόμαστε πως ενδεχόμενο σερί καλών αγώνων από τον Ισπανό θα κάνει οπωσδήποτε δυσκολότερο το έργο των Ιταλών στο να τον αποχαιρετήσουν ελαφρά τη καρδία.

amarquez
Alex Marquez

Και την ίδια ακριβώς συζήτηση μπορεί κανείς να κάνει για τον Pedro Acosta, ο οποίος ήδη παίζει ένα επίπεδο πάνω από κάθε άλλον αναβάτη με ΚΤΜ. Και δεν είναι ακριβώς τυχαίοι οι Maverick Vinales, Brad Binder και Enea Bastianini… Τον αφήνεις να φύγει έτσι εύκολα; Ειδικά τώρα που και η RC16 βελτιώθηκε και ο Acosta δείχνει να τα βρίσκει μια χαρά μαζί της;

Σημειώστε ακόμη πως ο Acosta ήρθε στην ΚΤΜ επί Pierer, ενώ τώρα είμαστε στην εποχή Bajaj. Κάποια δεδομένα σίγουρα έχουν αλλάξει, θα δείξει πόσο και για ποιους.

aldeguer
Fermin Aldeguer

Και, για να ανεβάσουμε λίγο παραπάνω το θερμόμετρο, ο Marc Marquez γιατί δεν έχει υπογράψει ακόμη επέκταση με τη Ducati; Θυμίζουμε πως η Ducati Corse θεωρεί θεμελιώδη την υπογραφή του πρωταθλητή 2025 και έχει δηλώσει διά στόματος Davide Tardozzi πως πρώτα θα κλείσει αυτός και μετά όλοι οι υπόλοιποι. Θυμίζουμε επίσης πως ο λόγος που δεν έχει επισημοποιηθεί η ανανέωση είναι επειδή ο ίδιος ο Marc τους ζήτησε να περιμένουν. Τι ακριβώς περιμένει;

Στο Buriram Test της Ταϊλάνδης, όταν ο Bagnaia είχε πει πως πήρε την απόφασή του, είχε συμπληρώσει και κάτι άλλο: “Τις ερχόμενες μέρες θα έρθουν πολλές ανακοινώσεις από πολλές ομάδες. Να περιμένετε και τη δική μου. Δεν βλέπω για ποιον λόγο να πω κάτι τώρα.”

 

mmarquez
Marc Marquez

Οι μέρες πέρασαν και πλέον έχουν γίνει ολάκερος μήνας, αλλά από ανακοινώσεις ουδέν. Μήπως έχουν αρχίσει να αλλάζουν κάποια δεδομένα στο μεταξύ; Μήπως αυτός είναι ο λόγος που ουδείς έχει επισημοποιήσει αυτά που καθημερινά γράφονται και ξαναγράφονται ως τελειωμένα γεγονότα;

Το μόνο σίγουρο τελικώς είναι ένα: με τους νέους κανονισμούς να χρίζουν ως άγνωστες τις αυριανές αξίες των Κατασκευαστών και σχεδόν όλους τους κορυφαίους αναβάτες να ψάχνουν νέα συμβόλαια για το 2027, αυτή η μεταγραφική περίοδος έχει τα φόντα να εξελιχθεί σε πολύ καυτή και απρόβλεπτη.

Ετικέτες