MotoGP Aragon: Διπλή pole position για την Ducati στην καρό

Απίστευτος Lorenzo κλέβει την παράσταση από το πουθενά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/9/2018

Δύσκολα τα πράγματα στο Aragon για μία πληθώρα αναβατών όπου υπήρξαν αρκετές πτώσεις, με μία από αυτές να παίζει καθοριστικό ρόλο για τον Rossi, ένα ήπιο lowside στην 2η στροφή κατά την FP3, που όμως τον έστειλε απευθείας στην Q1. Και είναι καθοριστικό γιατί σήμερα είχε κίνηση από δυνατά ονόματα η Q1, που μπορούσαν να διεκδικήσουν όλοι τους τα δύο εισιτήρια για την Q2…

Ο Rossi δεν είχε βρει κάποια πρόσκαιρη λύση στο μόνιμο πρόβλημα που υπάρχει με την απόδοση της Yamaha, ώστε να κυνηγήσει κάτι καλύτερο, όμως το γεγονός πως έμεινε στην Q1 είναι καθοριστικής σημασίας, αν δει κανείς τι έγινε στην Q2 όπου όλοι έψαχναν το καλύτερο «μουλάρι» που θα τους τραβήξει εμπρός. Κι αυτός είναι ο Marquez…

Απίστευτος ο Marquez στο Aragon, με μία πτώση στην FP4 με 163 χιλιόμετρα που τραβά το βλέμμα από όλα όσα έσωσε πριν και μετά από αυτό. Είχε το καλύτερο γυρολόγιο, εξαιρετικά γρήγορος από τις πρώτες δοκιμές και μέχρι την τελευταία στιγμή, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, και στην πρώτη θέση στην σχάρα εκκίνησης.

Μπορεί ο Marquez -από πλευράς πρώτου χρόνου- να κυριάρχησε μονάχα στην FP2 ωστόσο ήταν σταθερά από τους ταχύτερους στην πίστα, κι αν απομονώσεις τα τμήματα της πίστας, ήταν εκείνος με την πιο δυνατή απόδοση. Τόσο ο Crutchlow, όσο και ο Lorenzo είχαν εξαιρετική επίδοση στις ελεύθερες δοκιμές επίσης, τα μάτια όλων όμως ήταν στην επίθεση που θα έκανε ο Marquez στην Q2 και απόλυτα δικαιολογημένα καθώς μονάχα η συγκυρίες τον κράτησαν στην τρίτη θέση της εκκίνησης.

Στην Q1 ήταν ο Vinales που κρατούσε τα σκήπτρα και το πρώτο εισιτήριο, παραλίγο να το χάσει από τις επιθέσεις του Zarco ο οποίος είχε ορισμένα γλιστρήματα στους γρήγορους γύρους και μονάχα για χιλιοστά δεν πήρε το εισιτήριο από τον Vinales, και ταυτόχρονα έχασε και το δεύτερο για λίγο. Τόσο κοντά ήταν τα πράγματα στην Q1 και τόσο μακριά ταυτόχρονα για τον Rossi που ποτέ δεν πλησίασε την περίπτωση να ανέβει στην Q2.

Μετά τον Vinales ήταν τελικά ο Nakagami που επικράτησε του Zarco αλλά και του Morbidelli, και ανέβηκε στην Q2 κάνοντας ευτυχισμένη την Honda αλλά και την αδελφή του που τον μανατζάρει, θυμίζοντας τις εποχές που ο η παρουσία του ενός στους αγώνες μοτοσυκλέτας, ήταν άθλος για ολόκληρη την οικογένεια.

Η Q2 εξελίχθηκε σε ένα παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι, κυρίως ανάμεσα στον Marquez και τον Dovizioso. Ο Marquez είχε ήδη κατέβει κάτω από το 1.47, οριακά, στο .975 αλλά ταχύτερος με διαφορά. Και όλοι θα ήθελαν έναν γύρο πίσω του, ώστε να τους τραβήξει κοντά στον χρόνο του, πράγμα εξαιρετικά δύσκολο να το διαχειριστούν όλοι τους. Τόσο ο Marquez που αν θυμάστε έχει ξεφύγει αριστοτεχνικά από τον Iannone σε παρόμοια περίπτωση, επιστρέφοντας στα pit και μπλοφάροντας, όσο και από τους υπόλοιπους που ζορίζονταν να συντονιστούν όλοι σε μία μεμονωμένη γραμμή πίσω του..

Το αποτέλεσμα ήταν να χάνονται γρήγοροι γύροι, να φτάνουμε κοντά στην καρό σημαία και να φεύγουν όλοι μαζί για την τελευταία και πιο δυνατή προσπάθεια, αλλά με συνωστισμό αντίστοιχο ενός αγώνα. Ο Dovizioso τελικά δεν έκανε «μουλάρι» τον Marquez, και έφυγε μπροστά, αλλά και ο Marquez με όλο αυτό το παιχνίδι της γάτας και του ποντικιού, έμεινε πίσω και είχε μία στιγμή καθοριστική χάνοντας μερικά χιλιοστά. Και τα χιλιοστά σε μία τόσο «πυκνή» σχάρα εκκίνησης μεταφράζονται σε θέσεις ολόκληρες. Είναι κάτι που το βλέπουμε από πέρσι, τα κενά ανάμεσα στους χρόνους είναι ολοένα και πιο μικρά.

Τελικά ο Dovizioso θα πήγαινε για την pole position και εκεί στην καρό σημαία ήταν τελικά δεύτερος και τρίτος ο Marquez. Είχε σπάσει το όριο του 1.46.9, είχε πέσει στο .895 και έπρεπε να είχε την πρώτη θέση. Ένας όμως σιωπηλός Lorenzo που τελευταία φορά είχε μιλήσει στην FP4 δεν είχε πει την τελευταία του λέξη και μένοντας μακριά από οποιαδήποτε μάχη έκανε χρόνο 1,46.881 παίρνοντας δικαιωματικά την πρώτη θέση στην εκκίνηση. Κι έτσι η Ducati κατάφερε κάτι μοναδικό απέναντι στην Honda που έχει τον συνδυασμό Aragon και Marquez, δηλαδή ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά που θα μπορούσε, έφερε και τους δύο αναβάτες μπροστά της. Αυτό ανεβάζει τον πήχη, και όλα όσα θα πρέπει να περιμένει κανείς για αύριο στον αγώνα. Το μόνο σίγουρο πως η εκκίνηση θα είναι καυτή και τόσο ο Marquez, αλλά και ο Dovizioso ακόμα, θα προσπαθήσουν να μην αφήσουν τον Lorenzo να παίξει το δικό του δυνατό χαρτί, να φύγει μπροστά…

Αναμένεται ένας αρκετά ενδιαφέρον αγώνας.. και με τον Crutchlow να παραμένει μέρος της εξίσωσης παρόλο την πτώση του, από την στιγμή που έχει βρει το δικό του σετάρισμα ελαστικών που διαφέρει από τους άλλους, οι παίχτες του αυριανού αγώνα θα είναι αρκετοί για περισσότερες από μία μάχες…

Ετικέτες

MotoGP: Επίσημο αντίο Davide Brivio στην Trackhouse – Προορίζεται για αντικαταστάτης του Alberto Puig στο HRC

Μια ακόμη ηχηρή μεταγραφή επιβεβαιώνεται, κατά το ήμισυ τουλάχιστον
Davide-Brivio
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/5/2026

Με επίσημο ανακοινωθέν της ομάδας Trackhouse Racing MotoGP στο περιθώριο του Καταλανικού Grand Prix στη Βαρκελώνη επισημοποιήθηκε μια φήμη που είχε φουντώσει τις προηγούμενες εβδομάδες. Ο Davide Brivio θα αποχωρήσει από τη διεύθυνση της ομάδας μετά το τέλος της φετινής σεζόν, γεγονός που καλύπτει κατά το ήμισυ την επικαιρότητα. Επιβεβαιώνεται δηλαδή ότι ο έμπειρος Ιταλός φεύγει, αλλά δεν αποκαλύπτεται ο νέος του προορισμός.

Πριν λίγες μέρες γράφαμε για την αναβάθμιση του Alberto Puig από διευθυντή της εργοστασιακής ομάδας Honda HRC Castrol σε έναν πιο κομβικό ρόλο με ευρύτερες αρμοδιότητες εντός του αγωνιστικού τμήματος HRC (Honda Racing Corporation). Το προφανές ερώτημα που εξαρχής δημιουργήθηκε αφορούσε τον αντικαταστάτη του και η διασύνδεση των δύο ειδήσεων μας δίνει την απάντηση.

Η φημολογία ήδη ήθελε τον 58χρονο Brivio σε διαπραγματεύσεις με τη Honda για τη θέση αυτή και η ανακοίνωση της Trackhouse ανοίγει τον δρόμο για τον επόμενο προορισμό του Ιταλού, με μόνο τις επίσημες ανακοινώσεις να απομένουν.

Ο Brivio είναι ένα πολύ έμπειρο στέλεχος με πολλά χρόνια προϋπηρεσίας και ανάλογα πολλές επιτυχίες στο βιογραφικό του. Προερχόμενος από μια πενταετία στην ηγεσία της Yamaha στο WSBK, μετακινήθηκε εντός της ιαπωνικής εταιρείας στο MotoGP το 2001. Εκεί, παρέα με τον Lin Jarvis ήταν κομβικός στο να προσελκύσει τον Valentino Rossi στη Yamaha το 2004, παίρνοντας μαζί του μια σειρά αξέχαστα πρωταθλήματα.

Ένας από τους επόμενους σταθμούς του Brivio ήταν η Suzuki (2013), με την οποία πανηγύρισε τον ιστορικό τίτλο του Joan Mir το 2020, τον πρώτο για τη Suzuki μετά από μια στείρα 20ετία από τον τελευταίο τίτλο του Kenny Roberts Jr. στη δίχρονη ακόμη εποχή του πρωταθλήματος το 2000.

Η αποχώρησή του από το MotoGP ήρθε το 2021 για να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην ομάδα Alpine F1, περνώντας τρία χρόνια στο κορυφαίο τετράτροχο πρωτάθλημα πριν επιστρέψει το 2024 ως αγωνιστικός διευθυντής της νεοσύστατης αμερικανικής ομάδας Trackhouse Racing MotoGP.

Όσο για την Trackhouse, η φετινή χρονιά συνδυάζει αγωνιστικές επιτυχίες με δυσάρεστες ειδήσεις, καθώς εκτός από τον team manager της, Brivio, χάνει του χρόνου και τον Ai Ogura που οδεύει πως μια εργοστασιακή Yamaha το 2027.