MotoGP Aragon: Διπλή pole position για την Ducati στην καρό

Απίστευτος Lorenzo κλέβει την παράσταση από το πουθενά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/9/2018

Δύσκολα τα πράγματα στο Aragon για μία πληθώρα αναβατών όπου υπήρξαν αρκετές πτώσεις, με μία από αυτές να παίζει καθοριστικό ρόλο για τον Rossi, ένα ήπιο lowside στην 2η στροφή κατά την FP3, που όμως τον έστειλε απευθείας στην Q1. Και είναι καθοριστικό γιατί σήμερα είχε κίνηση από δυνατά ονόματα η Q1, που μπορούσαν να διεκδικήσουν όλοι τους τα δύο εισιτήρια για την Q2…

Ο Rossi δεν είχε βρει κάποια πρόσκαιρη λύση στο μόνιμο πρόβλημα που υπάρχει με την απόδοση της Yamaha, ώστε να κυνηγήσει κάτι καλύτερο, όμως το γεγονός πως έμεινε στην Q1 είναι καθοριστικής σημασίας, αν δει κανείς τι έγινε στην Q2 όπου όλοι έψαχναν το καλύτερο «μουλάρι» που θα τους τραβήξει εμπρός. Κι αυτός είναι ο Marquez…

Απίστευτος ο Marquez στο Aragon, με μία πτώση στην FP4 με 163 χιλιόμετρα που τραβά το βλέμμα από όλα όσα έσωσε πριν και μετά από αυτό. Είχε το καλύτερο γυρολόγιο, εξαιρετικά γρήγορος από τις πρώτες δοκιμές και μέχρι την τελευταία στιγμή, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, και στην πρώτη θέση στην σχάρα εκκίνησης.

Μπορεί ο Marquez -από πλευράς πρώτου χρόνου- να κυριάρχησε μονάχα στην FP2 ωστόσο ήταν σταθερά από τους ταχύτερους στην πίστα, κι αν απομονώσεις τα τμήματα της πίστας, ήταν εκείνος με την πιο δυνατή απόδοση. Τόσο ο Crutchlow, όσο και ο Lorenzo είχαν εξαιρετική επίδοση στις ελεύθερες δοκιμές επίσης, τα μάτια όλων όμως ήταν στην επίθεση που θα έκανε ο Marquez στην Q2 και απόλυτα δικαιολογημένα καθώς μονάχα η συγκυρίες τον κράτησαν στην τρίτη θέση της εκκίνησης.

Στην Q1 ήταν ο Vinales που κρατούσε τα σκήπτρα και το πρώτο εισιτήριο, παραλίγο να το χάσει από τις επιθέσεις του Zarco ο οποίος είχε ορισμένα γλιστρήματα στους γρήγορους γύρους και μονάχα για χιλιοστά δεν πήρε το εισιτήριο από τον Vinales, και ταυτόχρονα έχασε και το δεύτερο για λίγο. Τόσο κοντά ήταν τα πράγματα στην Q1 και τόσο μακριά ταυτόχρονα για τον Rossi που ποτέ δεν πλησίασε την περίπτωση να ανέβει στην Q2.

Μετά τον Vinales ήταν τελικά ο Nakagami που επικράτησε του Zarco αλλά και του Morbidelli, και ανέβηκε στην Q2 κάνοντας ευτυχισμένη την Honda αλλά και την αδελφή του που τον μανατζάρει, θυμίζοντας τις εποχές που ο η παρουσία του ενός στους αγώνες μοτοσυκλέτας, ήταν άθλος για ολόκληρη την οικογένεια.

Η Q2 εξελίχθηκε σε ένα παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι, κυρίως ανάμεσα στον Marquez και τον Dovizioso. Ο Marquez είχε ήδη κατέβει κάτω από το 1.47, οριακά, στο .975 αλλά ταχύτερος με διαφορά. Και όλοι θα ήθελαν έναν γύρο πίσω του, ώστε να τους τραβήξει κοντά στον χρόνο του, πράγμα εξαιρετικά δύσκολο να το διαχειριστούν όλοι τους. Τόσο ο Marquez που αν θυμάστε έχει ξεφύγει αριστοτεχνικά από τον Iannone σε παρόμοια περίπτωση, επιστρέφοντας στα pit και μπλοφάροντας, όσο και από τους υπόλοιπους που ζορίζονταν να συντονιστούν όλοι σε μία μεμονωμένη γραμμή πίσω του..

Το αποτέλεσμα ήταν να χάνονται γρήγοροι γύροι, να φτάνουμε κοντά στην καρό σημαία και να φεύγουν όλοι μαζί για την τελευταία και πιο δυνατή προσπάθεια, αλλά με συνωστισμό αντίστοιχο ενός αγώνα. Ο Dovizioso τελικά δεν έκανε «μουλάρι» τον Marquez, και έφυγε μπροστά, αλλά και ο Marquez με όλο αυτό το παιχνίδι της γάτας και του ποντικιού, έμεινε πίσω και είχε μία στιγμή καθοριστική χάνοντας μερικά χιλιοστά. Και τα χιλιοστά σε μία τόσο «πυκνή» σχάρα εκκίνησης μεταφράζονται σε θέσεις ολόκληρες. Είναι κάτι που το βλέπουμε από πέρσι, τα κενά ανάμεσα στους χρόνους είναι ολοένα και πιο μικρά.

Τελικά ο Dovizioso θα πήγαινε για την pole position και εκεί στην καρό σημαία ήταν τελικά δεύτερος και τρίτος ο Marquez. Είχε σπάσει το όριο του 1.46.9, είχε πέσει στο .895 και έπρεπε να είχε την πρώτη θέση. Ένας όμως σιωπηλός Lorenzo που τελευταία φορά είχε μιλήσει στην FP4 δεν είχε πει την τελευταία του λέξη και μένοντας μακριά από οποιαδήποτε μάχη έκανε χρόνο 1,46.881 παίρνοντας δικαιωματικά την πρώτη θέση στην εκκίνηση. Κι έτσι η Ducati κατάφερε κάτι μοναδικό απέναντι στην Honda που έχει τον συνδυασμό Aragon και Marquez, δηλαδή ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά που θα μπορούσε, έφερε και τους δύο αναβάτες μπροστά της. Αυτό ανεβάζει τον πήχη, και όλα όσα θα πρέπει να περιμένει κανείς για αύριο στον αγώνα. Το μόνο σίγουρο πως η εκκίνηση θα είναι καυτή και τόσο ο Marquez, αλλά και ο Dovizioso ακόμα, θα προσπαθήσουν να μην αφήσουν τον Lorenzo να παίξει το δικό του δυνατό χαρτί, να φύγει μπροστά…

Αναμένεται ένας αρκετά ενδιαφέρον αγώνας.. και με τον Crutchlow να παραμένει μέρος της εξίσωσης παρόλο την πτώση του, από την στιγμή που έχει βρει το δικό του σετάρισμα ελαστικών που διαφέρει από τους άλλους, οι παίχτες του αυριανού αγώνα θα είναι αρκετοί για περισσότερες από μία μάχες…

Ετικέτες

Isle of Man TT: Τέλος εποχής για τη SuperTwin κατηγορία

Η νέα αλλαγή στους κανονισμούς του ΤΤ υπακούει στην πραγματικότητα της αγοράς
michael dunlop
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/9/2026

Οι διοργανωτές του Isle of Man Tourist Trophy ανακοίνωσαν το τέλος της κατηγορίας SuperTwin, καθώς από το ΤΤ του 2027 οι κανονισμοί της θα εναρμονιστούν πλήρως με αυτούς της κατηγορίας Sportbike, ως έχει στο παγκόσμιο WSPB και στην ανάλογη κλάση του αγγλικού πρωταθλήματος BSB.

Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει από το 2024 και εξαρχής προέβλεπε τη σταδιακή κατάργηση των SuperTwin αγωνιστικών, έχοντας ήδη αναβαπτίσει την κατηγορία Sportbike και ενσωματώνοντας σε αυτήν τις μοτοσυκλέτες που την έχουν στελεχώσει και στο παγκόσμιο, με κινητήρες που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν παραπάνω από δύο κυλίνδρους, όπως οι τρικύλινδρες Triumph Daytona 660 και CFMOTO 675 SR.

Michael Dunlop

Η SuperTwin θεσπίστηκε το 2012 και θεωρείται ως μια από τις τελευταίες αγωνιστικές κατηγορίες που επέτρεπαν μεγάλη ελευθερία στις μετατροπές στις μοτοσυκλέτες, ενώ ήταν το πεδίο όπου δοξάστηκαν τα σπεσιαλάκια Paton S1-R 650, ειδικά διά χειρός του Michael Dunlop και παλιότερα του John Mc Guinness.

Η SuperTwin είχε στο παρελθόν γεμίσει από κάθε λογής τροποποιημένες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όπως οι Honda CB500, Kawasaki ER-6 και Suzuki GS500, ωστόσο τα τελευταία χρόνια “καθαρόαιμες” κατασκευές όπως οι Paton είχαν κυριαρχήσει εύλογα στην κατηγορία, παίρνοντας τη νίκη στους έξι από τους οκτώ τελευταίους αγώνες.

Η άφιξη μιας νέας γενιάς δικύλινδρων, όπως οι Aprilia RS660 και Yamaha R7 αναζωογόνησαν ελαφρώς τον ανταγωνισμό, αν και στο φετινό ΤΤ και πάλι ήταν δύο Paton που πήραν άνετα την κορυφή με τους Michael Dunlop και Mike Browne.

Sportbike TT

Για τους διοργανωτές του ΤΤ η Sportbike κατηγορία έχει πια το πλεονέκτημα των μοντέλων παραγωγής, με το εμπορικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, θέλοντας να λειτουργήσει ως μια από τις πιο προσιτές οδούς για νέους αναβάτες χωρίς τα εκτυφλωτικά κόστη των μεγάλων κατηγοριών. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι κανονισμοί της θα έχουν αρκετά περιοριστικό χαρακτήρα στις επιτρεπόμενες επεμβάσεις στις μοτοσυκλέτες, πιο κοντά στη superstock λογική.

Τελικός στόχος είναι μια κλάση που δεν θα απαιτεί μια περιουσία για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που θα διευκρινιστεί πλήρως τον ερχόμενο Νοέμβριο, όταν θα δοθούν στη δημοσιότητα οι αναλυτικοί κανονισμοί της Sportbike, ως θα ισχύσουν από το 2027 και εφεξής.

Αυτό που είναι ήδη γνωστό, είναι πως στους νέους κανονισμούς δεν θα υπάρχουν πια τα SuperTwins όπως τα γνωρίζαμε ως σήμερα, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μια αγωνιστική κατηγορία που έχει τις ρίζες της σε μια πιο ρομαντική εποχή του ΤΤ.