MotoGP Aragon: Έραψε κάθε στόμα! Νίκη Marc Marquez σε ρεκόρ δεκαετίας

Απόλυτα πιο γρήγορος σε κάθε ημέρα
MotoGP Aragon: Έραψε κάθε στόμα! Νίκη Marc Marquez σε ρεκόρ δεκαετίας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/6/2025

Ακριβώς δέκα χρόνια είχαμε να δούμε έναν αναβάτη να είναι ο απόλυτα ταχύτερος κάθε ημέρας, ξεκινώντας από τις ελεύθερες δοκιμές της Παρασκευής. Την τελευταία φορά δεν υπήρχε μάλιστα ο αγώνας Sprint και ο αναβάτης αυτός ήταν ο Marc Marquez.

Θα είχε σπάσει και νωρίτερα φέτος αν δεν είχε σημειώσει συγκεκριμένες πτώσεις, αλλά σήμερα, ανεξαρτήτως αν πάρει τον φετινό τίτλο, που κακά τα ψέματα είναι ήδη δικός του, ο Marc Marquez δίδαξε σήμερα ένα μεγάλο μάθημα σε κάθε έναν εκεί έξω τα προηγούμενα χρόνια που είχε βιαστεί να μιλήσει για αυτόν.

Από το πιο “light” όπως το «μη μας ενημερώνετε για την υγεία του, δεν θα επιστρέψει», μέχρι τα πιο επιθετικά που έλεγαν πως έτσι και αλλιώς δεν θα τα καταφέρει απέναντι στους νεότερους αναβάτες, ο Marc Marquez τους κέρασε τσιχλίτσα. Το είχα γράψει πολλές φορές με τον πιο απλό τρόπο: «Γιατί η βιασύνη;» Ασχέτως αν τον συμπαθεί κανείς ή όχι, δεν μπορείς να ξεγράψεις έναν τέτοιο αναβάτη τόσο εύκολα.

Αυτός είναι και ο λόγος που κρατιούνται τώρα με τον Martin, γιατί απλά κατάλαβαν το λάθος του να βιάζεσαι να μιλήσεις.

Σήμερα ο Marc Marquez ξεκίνησε καλύτερα και μαζί και ο Bagnaia σε μία αντίστροφη εικόνα από τον Sprint, έκανε πολύ γρήγορα την διαφορά με τον αδερφό του στην δεύτερη θέση και το βάθρο για τις θέσεις 1-2 κλείδωσε από την εκκίνηση.

Ο Bagnaia είχε δρόμο μπροστά του, θα έπρεπε να παλέψει περισσότερο.

Για αρχή οι δύο KTM που εχθές πάλεψαν με τις VR46, σήμερα έκαναν φανταστική εκκίνηση και βρέθηκαν πίσω από το βάθρο να πιέζουν για να ανέβουν.

Με την σκληρή γόμα και με μπόλικη πίεση στον Bagnaia, βάζοντας συνέχεια μούρη στα φρένα για να βρεθεί ο Acosta να δυσκολεύεται να μαζέψει μετά την γραμμή του και τον Bagnaia να ξανά κερδίζει, ήταν σίγουρο πως κάνουν σκληρότερη χρήση των ελαστικών.

Στο μεταξύ ο Binder πίσω από τον Acosta είχε να αντικρούσει τις επιθέσεις του Morbidelli που είχε παλέψει και εχθές για το βάθρο και είχε σκοπό σήμερα να μην το χάσει έτσι εύκολα. Χαρακτηριστική στιγμή όταν ο Morbidelli προσπάθησε να περάσει τον Binder την στιγμή που ο Acosta έκανε επίθεση στον Bagnaia!

Την μάχη αυτή με την πρόσφυση οδηγώντας κολλημένοι στον μπροστινό τους ενώ η άσφαλτος είχε 51 βαθμούς, θα την έχανε πρώτος ο Binder σημειώνοντας πτώση στην μέση του αγώνα.

Ο Aldeguer έδινε επίσης πολύ καλή μάχη, ξεκαθαρίζοντας πως είναι πολύ δυνατός Rookie, ξεχωρίζοντας παράλληλα με την απουσία του Ai Ogura βέβαια…

Στο δεύτερο μισό του αγώνα η μάχη του Aldeguer με τον Morbidelli μας κράτησε στον αγώνα που έτσι και αλλιώς η απονομή του βάθρου ήταν σαν να είχε τελειώσει, από την στιγμή που και ο Bangnaia είχε αρχίσει να κερδίζει την μάχη.

Η πτώση του Vinales, παρόλο που ξανά μπήκε στον αγώνα, έβαλε σκέψεις για το αν ο Acosta θα καταφέρει να μείνει εμπρός, τελικά όμως πήρε την 4η θέση.

Είχε προηγηθεί και η πτώση του Zarco που πήγαινε για σερί καλύτερων εμφανίσεων με βάση το προσωπικό ρεκόρ που έχει η Honda φυσικά, ιδιαίτερα χαμηλό τις τελευταίες σεζόν. Και φυσικά στην αρχή η ατυχία του Quartararo που έφερε συνολικά 3 απουσίες από την συνολική δράση.

Ο Morbidelli πήρε τελικά την μάχη από τον Aldeguer, τον θυμωμένο Aldeguer μετά από κάτι τόσο έντονο και ταυτόχρονα τους ευχαριστούμε γιατί μας έδιναν το έναυσμα να παροακολουθούμε την πίστα πιο συγκεντρωμένα.

Ο ρυθμός των πρώτων ήταν καταπληκτικός για τις συνθήκες, ο Bagnaia κατάφερε στο τέλος να κάνει τον ταχύτερο χρόνο και ο Marc Marquez έπρεπε να οδηγεί αλάνθαστα για να διατηρήσει την απόστασή του και το έκανε.

Ένας καταπληκτικός αγώνας για την οικογένεια Marquez!

 

Θέση

Βαθμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

 

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

41:11.19

2

 

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+1.107

3

 

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+2.029

4

 

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+7.657

5

 

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+10.363

6

 

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+11.889

7

 

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+14.938

8

 

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+16.022

9

 

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+18.321

10

 

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+19.190

11

 

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+19.646

12

 

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+24.624

13

 

7A. Fernandez

Yamaha Factory Racing

+25.986

14

 

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+26.761

15

 

88M. Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+27.122

16

 

35S. Chantra

IDEMITSU Honda LCR

+37.117

17

 

32L. Savadori

Aprilia Racing

+43.588

18

 

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+86.319

Πτώσεις / Εγκαταλείψεις

   

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

 
   

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

 
   

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.