MotoGP Aragon, FP1-FP2: Κυριαρχία των Yamaha

Χαμηλές θερμοκρασίες και πτώσεις
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/10/2020

Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές στιγματίστηκαν από τις πολλές πτώσεις εξαιτίας των πολύ χαμηλών θερμοκρασιών που επικρατούσαν στην πίστα της Aragon. Γι' αυτό το λόγο μάλιστα, οι FP1 καθυστέρησαν να ξεκινήσουν κατά μισή ώρα, αν και όταν μπήκαν τελικά οι μοτοσυκλέτες στην πίστα, επικρατούσαν πολύ χαμηλές θερμοκρασίες στην άσφαλτο και στο περιβάλλον, με αποτέλεσμα να σημειωθούν και πολλές πτώσεις.

Ένα επίσης σημαντικό γεγονός, ήταν η απουσία του Rossi λόγω του ότι βρέθηκε θετικός στον κορωνοϊό, δημιουργώντας έτσι ένα ενδιαφέρον στατιστικό στοιχείο: Εν τη απουσία των Rossi και Marc Marquez, οι υπόλοιποι αναβάτες του grid έχουν μόλις 39 νίκες αθροιστικά στα MotoGP, την στιγμή που Rossi και Marquez έχουν 145!

Στο αγωνιστικό κομμάτι όμως, ο Maverick Vinales ήταν αυτός με την μεγαλύτερη αυτοσυγκέντρωση και κατάφερε να επικρατήσει στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά, με το θερμόμετρο να μένει κάτω από τους 10 βαθμούς. Χαρακτηριστικό των συνθηκών που επικρατούσαν, είναι η δήλωση του Danilo Petrucci όταν επέστρεψε στα πιτς, λέγοντας πως "η πρόσφυση είναι μηδενική", στους μηχανικούς της ομάδας της Ducati.

Δυστυχώς αυτό επαληθεύτηκε με τον χειρότερο τρόπο, καθώς πέντε αναβάτες ήρθαν σε βίαιη επαφή με την άσφαλτο, μεταξύ αυτών και ο Fabio Quartararo. Ο Γάλλος έπεσε από μπλοκαρισμένο μπροστινό στην Κ8 και παρά το ότι σύρθηκε μακριά από την μοτοσυκλέτα του, έφυγε από την πίστα κουτσαίνοντας.

Οι υπόλοιποι αναβάτες που μπήκαν στην λίστα των… οικοπεδούχων της Aragon ήταν οι  Johann Zarco και Franco Morbidelli (οι οποίοι είχαν παρόμοιες πτώσεις στην Κ14), μαζί με τους Alex Marquez και Iker Lecuona που έπεσαν στην δεύτερη στροφή της πίστας, την δεξιά στροφή μετά από πολλές αριστερές και ευθείες.

Ο χρόνος του Vinales μπορεί να ήταν ο καλύτερος, αλλά ήταν σχεδόν τρία δευτερόλεπτα πιο αργός από τον απόλυτο χρόνο του Marc Marquez στην Aragon τον περασμένο Σεπτέμβριο. Παρά τις πτώσεις του, οι άλλοι δύο αναβάτες της Yamaha, Morbidelli και Quartararo, ήταν δεύτερος και τρίτος αντίστοιχα, με τέταρτο άλλον έναν αναβάτη που είχε πτώση, τον Alex Marquez.

Ο Takaaki Nakagami ήταν το δεύτερο Honda στην πρώτη πεντάδα των FP1, ακολουθούμενος από τον joan Mir ο οποίος έβγαλε όλο το πρωινό session με ένα ζευγάρι ελαστικά.

Στα FP2 οι συνθήκες ήταν ελαφρώς πιο ζεστές, με την θερμοκρασία της ασφάλτου να έχει ανέβει από τους 12 °C στους 21. Οι δοκιμές ξεκίνησαν από εκεί που είχαν μείνει το πρωί, με τα τρία Yamaha δηλαδή στην κορυφή και τον Quartararo να δείχνει ανεπηρέαστος από την πτώση που είχε στα FP1. Ο Vinales όμως δεν παρέδιδε εύκολα τα όπλα, γράφοντας ξανά ταχύτερο χρόνο.

Όπως και στο Le Mans, έτσι και στις κρύες συνθήκες της Aragon τα Yamaha M1 έδειχναν ότι μπορούσαν να φέρουν τα ελαστικά τους πιο γρήγορα σε θερμοκρασία λειτουργίας σε σχέση με τους υπόλοιπους, παραμένοντας όμως το μεγάλο ερωτηματικό για την φθορά τους σε ρυθμό αγώνα.

Όσο περνούσε η ώρα, το μόνο που άλλαζε ήταν το ποιος αναβάτης της Yamaha θα έμπαινε επικεφαλής στην λίστα με τους χρόνους, με τον Morbidelli να γεύεται κι αυτό για λίγο την "μοναξιά" του πρώτου, ενώ ο Alex Marquez συνέχισε το καλό σερί από τα FP1, ανεβαίνοντας στην τέταρτη θέση.

Η πρώτη πτώση στην διαδικασία των FP2 ανήκε στον Brad Binder, ο οποίος στην Κ14 έστειλε το ΚΤΜ του στην αμμοπαγίδα, από γλίστρημα του μπροστινού. Λίγα λεπτά αργότερα ο Joan Mir έσπαγε την κυριαρχία των Yamaha γράφοντας τον ταχύτερο χρόνο μέχρι εκείνη την στιγμή. Ο Mir είχε μαλακά ελαστικά, σε αντίθεση με τον Quartararo που μπόρεσε να γράψει αντίστοιχο χρόνο με του Ισπανού, έχοντας όμως τοποθετημένα τα ελαστικά με την μεσαία γόμα.

Ο Stefan Bradl ήταν η δεύτερη πτώση των FP2, στην δωδέκατη στροφή της πίστας, ενώ ο Quartararo αλλάζοντας από τα medium σε soft ελαστικά, πέρασε επικεφαλής στους χρόνους και μάλιστα με σημαντική διαφορά. Όσο όμως πλησιάζαμε προς το τέλος της διαδικασίας, άρχισαν να εμφανίζονται στις πρώτες θέσεις αναβάτες που μέχρι εκείνη την ώρα δεν έδειχναν ότι μπορούσαν να ανταγωνιστούν αυτούς τους χρόνους, όπως ο Nakagami με την Honda RC213V που ήταν για λίγο τρίτος, πριν τον εκθρονίσει ο Aleix Espargaro με την Aprilia.

Η πρόβλεψη για κρύο καιρό και την αυριανή ημέρα, σήμαινε πως η σημερινή κατάταξη θα μπορούσε να καθορίσει την σειρά των αναβατών για τα Q1 και Q2, με τους Dovizioso, Miller και Pol Espargaro να μένουν εκτός της πρώτης δεκάδας. Μια πτώση όμως του Zarco (η δεύτερη της ημέρας για τον Γάλλο) τον έστειλε στο τέλος της δεκάδας, ρισκάροντας την παρουσία του απευθείας στα αυριανά Q2.

Τελικά, στο τέλος της ημέρας, ήταν ξανά τα τρία Yamaha στις τρεις πρώτες θέσεις, με τους Vinales, Quartararo και Morbidelli να κατατάσσονται αντίστοιχα. Αυτή τη φορά όμως, σε αντίθεση με τα FP1, πίσω τους ήταν μια μοτοσυκλέτα της Suzuki με αναβάτη τον Mir και πέμπτο το Honda της LCR με τον Crutchlow. Εξαιρετική ήταν η επίδοση του Aleix Espargaro με την Aprilia στην έκτη θέση, ενώ η δεκάδα έκλεισε με τους Pol Espargaro, Alex Marquez, Takaaki Nakagami και Alex Rins.

 

Αποτελέσματα FP2
1
Maverick Viñales
Monster Yamaha (YZR-M1)
1'47.771s
2
Fabio Quartararo
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.249s
3
Franco Morbidelli
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.447s
4
Joan Mir
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+0.730s
5
Cal Crutchlow
LCR Honda (RC213V)
+0.827s
6
Aleix Espargaro
Aprilia Gresini (RS-GP)
+0.899s
7
Pol Espargaro
Red Bull KTM (RC16)
+0.975s
8
Alex Marquez
Repsol Honda (RC213V)*
+1.052s
9
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
+1.053s
10
Alex Rins
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+1.068s
11
Johann Zarco
Reale Avintia (GP19)
+1.135s
12
Tito Rabat
Reale Avintia (GP19)
+1.232s
13
Andrea Dovizioso
Ducati Team (GP20)
+1.244s
14
Jack Miller
Pramac Ducati (GP20)
+1.255s
15
Danilo Petrucci
Ducati Team (GP20)
+1.336s
16
Iker Lecuona
Red Bull KTM Tech3 (RC16)*
+1.394s
17
Miguel Oliveira
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
+1.437s
18
Bradley Smith
Aprilia Gresini (RS-GP)
+1.487s
19
Francesco Bagnaia
Pramac Ducati (GP20)
+1.717s
20
Stefan Bradl
Repsol Honda (RC213V)
+2.320s
21
Brad Binder
Red Bull KTM (RC16)*
+2.473s

 

Ετικέτες

MotoGP: Ducati και VR46 μαζί ως το 2029 με αναβαθμισμένο ρόλο και εργοστασιακή υποστήριξη

Η ομάδα του Valentino Rossi συνεχίζει τη στενή της συνεργασία με τη Ducati για άλλα τρία χρόνια
MotoGP VR46 k Ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/7/2026

Το πρωί της Παρασκευής 3 Ιουλίου ανακοινώθηκε η ανανέωση συνεργασίας μεταξύ της Ducati Corse και της ομάδας VR46 Racing Team για άλλα τρία χρόνια, δηλαδή ως και τη σεζόν του 2029.

Η VR46 θα διατηρήσει το ίδιος στάτους που είχε τα τελευταία δύο χρόνια, δηλαδή θα έχει μια πλήρως εργοστασιακή μοτοσυκλέτα μεταξύ των δύο που θα τρέξει, αν και αυτό το γεγονός θα έχει πλέον διαφορετική βαρύτητα το 2027. Ο λόγος είναι πως το πρωτάθλημα MotoGP ανοίγει μια νέα σελίδα του χρόνου με καινούργιες μοτοσυκλέτες 850cc, γεγονός που σημαίνει πως την πρώτη χρονιά δεν θα υπάρχουν φετινές και περσινές μοτοσυκλέτες, καθώς όλες θα είναι ίδιες.

Ωστόσο, ο “εργοστασιακός” αναβάτης της ομάδας θα έχει την πλήρη υποστήριξη του εργοστασίου και θα λαμβάνει όλες τις αναβαθμίσεις που θα παίρνουν και οι αναβάτες της Lenovo Ducati, ενώ ο δεύτερος θα έχει χαμηλότερου επιπέδου εξέλιξη στη μοτοσυκλέτα του.

Ειδικά πάντως για την επόμενη χρονιά, την πρώτη με τις νέες μοτοσυκλέτες MotoGP, αυτή η κατάσταση ενδεχομένως να είναι πιο ομαλοποιημένη για την ομάδα του Valentino Rossi και αυτό έχει να κάνει αφενός με την ιδιαιτερότητα του νέου ξεκινήματος για το πρωτάθλημα, αφετέρου με τους δύο αναβάτες που θα έχει.

Ως γνωστόν, αμφότεροι οι φετινοί αναβάτες της VR46 αναμένονται να αλλάξουν στρατόπεδα, με τον Fabio Di Giannantonio να πηγαίνει πιθανότατα (δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη) σε μια εργοστασιακή KTM δίπλα στον Alex Marquez, ενώ ο Franco Morbidelli κατά 99% θα βρεθεί εκτός πρωταθλήματος.

Στη θέση τους αναμένονται (ανεπιβεβαίωτα ακόμη) δύο νέα πρόσωπα: ο Fermin Aldeguer που μετακινείται παράλληλα από τη Ducati της Gresini σε αυτή της VR46 και ο Nicolo Bulega που θα έρθει από το WSBK. Το θέμα είναι πως ο Aldeguer έχει συμβόλαιο απευθείας με τη Ducati Corse (γι’ αυτό και μπορεί να φύγει χωρίς πολλές αντιρρήσεις από τη Gresini) το οποίο προέβλεπε πλήρη εργοστασιακή υποστήριξη μετά τη rookie χρονιά του, ενώ ο Bulega έχει χριστεί αναβάτης εξέλιξης της νέας αγωνιστικής 850cc και κατά συνέπεια τουλάχιστον το 2027 η λογική λέει πως θα έχει όλες τις αναβαθμίσεις και στη δική του μοτοσυκλέτα.

Μόλις μια μέρα πιο πριν είχε ανακοινωθεί και η ανανέωση συνεργασίας της Ducati με τη Gresini Racing, η οποία επίσης θα έχει μια εργοστασιακή Ducati στους κόλπους της και η οποία θα δοθεί στον Joan Mir.

Στο σχήμα αυτό πάντως είναι ξεκάθαρο πως η VR46 είναι πλέον η πρώτη τη τάξει δορυφορική ομάδα της Ducati, κρίνοντας από το γεγονός πως εδώ έρχεται με τις ευλογίες της Ducati Corse τόσο ο Aldeguer, αναβάτης που χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης και προσοχής στο Borgo Panigale, όσο και ο πολύ σημαντικός λόγω του εξελικτικού του ρόλου Bulega, έχοντας και μηχανικούς της Ducati “αποσπασμένους” μαζί με την εργοστασιακή μοτοσυκλέτα της VR46.

Ετικέτες