MotoGP Aragon, FP1-FP2: Κυριαρχία των Yamaha

Χαμηλές θερμοκρασίες και πτώσεις
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/10/2020

Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές στιγματίστηκαν από τις πολλές πτώσεις εξαιτίας των πολύ χαμηλών θερμοκρασιών που επικρατούσαν στην πίστα της Aragon. Γι' αυτό το λόγο μάλιστα, οι FP1 καθυστέρησαν να ξεκινήσουν κατά μισή ώρα, αν και όταν μπήκαν τελικά οι μοτοσυκλέτες στην πίστα, επικρατούσαν πολύ χαμηλές θερμοκρασίες στην άσφαλτο και στο περιβάλλον, με αποτέλεσμα να σημειωθούν και πολλές πτώσεις.

Ένα επίσης σημαντικό γεγονός, ήταν η απουσία του Rossi λόγω του ότι βρέθηκε θετικός στον κορωνοϊό, δημιουργώντας έτσι ένα ενδιαφέρον στατιστικό στοιχείο: Εν τη απουσία των Rossi και Marc Marquez, οι υπόλοιποι αναβάτες του grid έχουν μόλις 39 νίκες αθροιστικά στα MotoGP, την στιγμή που Rossi και Marquez έχουν 145!

Στο αγωνιστικό κομμάτι όμως, ο Maverick Vinales ήταν αυτός με την μεγαλύτερη αυτοσυγκέντρωση και κατάφερε να επικρατήσει στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά, με το θερμόμετρο να μένει κάτω από τους 10 βαθμούς. Χαρακτηριστικό των συνθηκών που επικρατούσαν, είναι η δήλωση του Danilo Petrucci όταν επέστρεψε στα πιτς, λέγοντας πως "η πρόσφυση είναι μηδενική", στους μηχανικούς της ομάδας της Ducati.

Δυστυχώς αυτό επαληθεύτηκε με τον χειρότερο τρόπο, καθώς πέντε αναβάτες ήρθαν σε βίαιη επαφή με την άσφαλτο, μεταξύ αυτών και ο Fabio Quartararo. Ο Γάλλος έπεσε από μπλοκαρισμένο μπροστινό στην Κ8 και παρά το ότι σύρθηκε μακριά από την μοτοσυκλέτα του, έφυγε από την πίστα κουτσαίνοντας.

Οι υπόλοιποι αναβάτες που μπήκαν στην λίστα των… οικοπεδούχων της Aragon ήταν οι  Johann Zarco και Franco Morbidelli (οι οποίοι είχαν παρόμοιες πτώσεις στην Κ14), μαζί με τους Alex Marquez και Iker Lecuona που έπεσαν στην δεύτερη στροφή της πίστας, την δεξιά στροφή μετά από πολλές αριστερές και ευθείες.

Ο χρόνος του Vinales μπορεί να ήταν ο καλύτερος, αλλά ήταν σχεδόν τρία δευτερόλεπτα πιο αργός από τον απόλυτο χρόνο του Marc Marquez στην Aragon τον περασμένο Σεπτέμβριο. Παρά τις πτώσεις του, οι άλλοι δύο αναβάτες της Yamaha, Morbidelli και Quartararo, ήταν δεύτερος και τρίτος αντίστοιχα, με τέταρτο άλλον έναν αναβάτη που είχε πτώση, τον Alex Marquez.

Ο Takaaki Nakagami ήταν το δεύτερο Honda στην πρώτη πεντάδα των FP1, ακολουθούμενος από τον joan Mir ο οποίος έβγαλε όλο το πρωινό session με ένα ζευγάρι ελαστικά.

Στα FP2 οι συνθήκες ήταν ελαφρώς πιο ζεστές, με την θερμοκρασία της ασφάλτου να έχει ανέβει από τους 12 °C στους 21. Οι δοκιμές ξεκίνησαν από εκεί που είχαν μείνει το πρωί, με τα τρία Yamaha δηλαδή στην κορυφή και τον Quartararo να δείχνει ανεπηρέαστος από την πτώση που είχε στα FP1. Ο Vinales όμως δεν παρέδιδε εύκολα τα όπλα, γράφοντας ξανά ταχύτερο χρόνο.

Όπως και στο Le Mans, έτσι και στις κρύες συνθήκες της Aragon τα Yamaha M1 έδειχναν ότι μπορούσαν να φέρουν τα ελαστικά τους πιο γρήγορα σε θερμοκρασία λειτουργίας σε σχέση με τους υπόλοιπους, παραμένοντας όμως το μεγάλο ερωτηματικό για την φθορά τους σε ρυθμό αγώνα.

Όσο περνούσε η ώρα, το μόνο που άλλαζε ήταν το ποιος αναβάτης της Yamaha θα έμπαινε επικεφαλής στην λίστα με τους χρόνους, με τον Morbidelli να γεύεται κι αυτό για λίγο την "μοναξιά" του πρώτου, ενώ ο Alex Marquez συνέχισε το καλό σερί από τα FP1, ανεβαίνοντας στην τέταρτη θέση.

Η πρώτη πτώση στην διαδικασία των FP2 ανήκε στον Brad Binder, ο οποίος στην Κ14 έστειλε το ΚΤΜ του στην αμμοπαγίδα, από γλίστρημα του μπροστινού. Λίγα λεπτά αργότερα ο Joan Mir έσπαγε την κυριαρχία των Yamaha γράφοντας τον ταχύτερο χρόνο μέχρι εκείνη την στιγμή. Ο Mir είχε μαλακά ελαστικά, σε αντίθεση με τον Quartararo που μπόρεσε να γράψει αντίστοιχο χρόνο με του Ισπανού, έχοντας όμως τοποθετημένα τα ελαστικά με την μεσαία γόμα.

Ο Stefan Bradl ήταν η δεύτερη πτώση των FP2, στην δωδέκατη στροφή της πίστας, ενώ ο Quartararo αλλάζοντας από τα medium σε soft ελαστικά, πέρασε επικεφαλής στους χρόνους και μάλιστα με σημαντική διαφορά. Όσο όμως πλησιάζαμε προς το τέλος της διαδικασίας, άρχισαν να εμφανίζονται στις πρώτες θέσεις αναβάτες που μέχρι εκείνη την ώρα δεν έδειχναν ότι μπορούσαν να ανταγωνιστούν αυτούς τους χρόνους, όπως ο Nakagami με την Honda RC213V που ήταν για λίγο τρίτος, πριν τον εκθρονίσει ο Aleix Espargaro με την Aprilia.

Η πρόβλεψη για κρύο καιρό και την αυριανή ημέρα, σήμαινε πως η σημερινή κατάταξη θα μπορούσε να καθορίσει την σειρά των αναβατών για τα Q1 και Q2, με τους Dovizioso, Miller και Pol Espargaro να μένουν εκτός της πρώτης δεκάδας. Μια πτώση όμως του Zarco (η δεύτερη της ημέρας για τον Γάλλο) τον έστειλε στο τέλος της δεκάδας, ρισκάροντας την παρουσία του απευθείας στα αυριανά Q2.

Τελικά, στο τέλος της ημέρας, ήταν ξανά τα τρία Yamaha στις τρεις πρώτες θέσεις, με τους Vinales, Quartararo και Morbidelli να κατατάσσονται αντίστοιχα. Αυτή τη φορά όμως, σε αντίθεση με τα FP1, πίσω τους ήταν μια μοτοσυκλέτα της Suzuki με αναβάτη τον Mir και πέμπτο το Honda της LCR με τον Crutchlow. Εξαιρετική ήταν η επίδοση του Aleix Espargaro με την Aprilia στην έκτη θέση, ενώ η δεκάδα έκλεισε με τους Pol Espargaro, Alex Marquez, Takaaki Nakagami και Alex Rins.

 

Αποτελέσματα FP2
1
Maverick Viñales
Monster Yamaha (YZR-M1)
1'47.771s
2
Fabio Quartararo
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.249s
3
Franco Morbidelli
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.447s
4
Joan Mir
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+0.730s
5
Cal Crutchlow
LCR Honda (RC213V)
+0.827s
6
Aleix Espargaro
Aprilia Gresini (RS-GP)
+0.899s
7
Pol Espargaro
Red Bull KTM (RC16)
+0.975s
8
Alex Marquez
Repsol Honda (RC213V)*
+1.052s
9
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
+1.053s
10
Alex Rins
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+1.068s
11
Johann Zarco
Reale Avintia (GP19)
+1.135s
12
Tito Rabat
Reale Avintia (GP19)
+1.232s
13
Andrea Dovizioso
Ducati Team (GP20)
+1.244s
14
Jack Miller
Pramac Ducati (GP20)
+1.255s
15
Danilo Petrucci
Ducati Team (GP20)
+1.336s
16
Iker Lecuona
Red Bull KTM Tech3 (RC16)*
+1.394s
17
Miguel Oliveira
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
+1.437s
18
Bradley Smith
Aprilia Gresini (RS-GP)
+1.487s
19
Francesco Bagnaia
Pramac Ducati (GP20)
+1.717s
20
Stefan Bradl
Repsol Honda (RC213V)
+2.320s
21
Brad Binder
Red Bull KTM (RC16)*
+2.473s

 

Ετικέτες

Βιογραφία Marc Marquez: «Στα 12 ήμουν τόσο μικροκαμωμένος που χρειάστηκαν οριακές πατέντες στη μοτοσυκλέτα»

«Η μητέρα μου ξεσκόνιζε τους γιατρούς για την ανάπτυξή μου»
Βιογραφία Marc Marquez: «Στα 12 ήμουν τόσο μικροκαμωμένος που χρειάστηκαν οριακές πατέντες στη μοτοσυκλέτα»
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/12/2025

Διαβάζοντας την βιογραφία του Marc Marquez, ανακαλύπτει κανείς μικρά σημεία με μεγάλη όμως σημασία, τόσο για το χτίσιμο ενός πρωταθλητή από πολύ νωρίς, όσο και για την νοοτροπία μίας ολόκληρης χώρας, κυρίως όμως για την προσήλωση της οικογένειας αποκλειστικά στους αγώνες και στην βελτίωση του μικρού αθλητή. Ο Marc εξιστορεί:

Είναι δεύτερη χρονιά στο τοπικό, ιδιαίτερα σημαντικό πρωτάθλημα της Κατανολονίας και είναι μόλις 12 ετών, αγωνιζόμενος στα 125 με την Honda RS125R. Την προηγούμενη χρονιά είχε ανέβει από τα 50 κυβικά στα 125 όπου νικητής ήταν τότε ο Pol Espargaro. Ο Marc τερμάτισε δεύτερος στην πρώτη του χρονιά με την RS125!

Σημειώστε εδώ πως ένα τοπικό πρωτάθλημα έβγαζε σε κάθε φουρνιά αναβάτες για το παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Την δεύτερη χρονιά του στο GP της Καταλονίας έχει ήδη την στόφα του πρωταθλητή, αλλά η μοτοσυκλέτα είναι το μεγάλο του πρόβλημα. Στην εκκίνηση δεν πατά κάτω παρά μόνο όταν κάθεται στραβά με το ένα πόδι, πράγμα που το δυσκολεύει και έτσι δεν γίνεται να φεύγει κάθε φορά πρώτος.

Η ομάδα του είχε ήδη προσθέσει βάρος στην μοτοσυκλέτα και δέρμα στην φόρμα του για να έχουν το ελάχιστο που απαιτείται όμως από πλευράς εργονομίας δεν είχαν καταφέρει πολλά.

Τότε ήταν που μπήκαν στην διαδικασία να κοντύνουν το μήκος του ρεζερβουάρ κατά 15 ολόκληρους πόντους, για να μπορεί να φτάσει τα κλιπόν ο Marc και να μην δυσκολεύεται στην οδήγησή του.

Τότε ήταν που τον απελευθέρωσαν κιόλας.

Δεν κέρδισε απλά το τοπικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας Καταλονίας στην κατηγορία των 125 κυβικών το 2005, αλλά κατατρόπωσε τους υπόλοιπους καθώς σε ορισμένους αγώνες κέρδιζε με 20 δευτερόλεπτα διαφοράς!

Τερμάτιζε μισή πίστα εμπρός από τους υπόλοιπους που είχαν όλοι τους, μοτοσυκλέτες με την ίδια ιπποδύναμη!

Παράλληλα η μητέρα του είχε πάρει σβάρνα τους γιατρούς υποβάλλοντας τον Marc Marquez σε κάθε γνωστή ιατρική εξέταση της εποχής εκείνης ψάχνοντας τρόπους να τον κάνει να ψηλώσει περισσότερο. Δεν τα κατάφερε, έκανε όμως τον δικό της αγώνα.

Εκείνη η χρονιά που κόντυναν το ρεζερβουάρ της μοτοσυκλέτας ενώ της είχαν προσθέσει βάρος, απελευθερώνοντας τον Marc, ο μικρός αθλητής εκτός από πρωταθλητής Καταλονίας στα 125 κυβικά της Ταχύτητας, πήρε και τον τίτλο στο Supermotard στην κατηγορία των 85 κυβικών.

Ο άνθρωπος που έκοψε τα 15 εκατοστά, ήταν ο Emilio Alzamora, που λίγα χρόνια πριν ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής στα 125 και απόδειξη ότι δάσκαλοι μπορούν να γίνουν λίγοι, όχι όλοι και δεν εξαρτάται η καριέρα τους ως δάσκαλοι από το τι πώς οδηγούν οι ίδιοι.

Την επόμενη χρονιά, μόλις στα 13, ο Marc Marquez πήρε ξανά το πρωτάθλημα της Καταλονίας και ήταν έτοιμος για το Ισπανικό Πρωτάθλημα CEV, τον προθάλαμο για τα MotoGP. Εκείνη την χρονιά τερμάτισε 8ος και ήταν ο νεότερος αναβάτης.

Το πρόβλημα των κιλών παρέμενε.

Από την ηλικία των 11 ετών ο Marc Marquez ήταν μόλις 29 κιλά σταθερά!
Για αυτό και η μητέρα του είχε γυρίσει όλους τους γιατρούς της Ισπανίας ψάχνοντας εκείνον που θα βοηθούσε τον γιό της να κερδίσει βάρος!

Στο CEV ο Alzamora έπρεπε να βρει τρόπο να προσθέσει 21 κιλά έρμα στην μοτοσυκλέτα με τρόπου που θα διατηρεί την ευελιξία της!

Μόλις 15 ετών, μπαίνει στα MotoGP με τον Alzamora να πιέζει για να μην περιμένει μέχρι τα 16…

Ετικέτες