MotoGP Aragon, FP1-FP2: Κυριαρχία των Yamaha

Χαμηλές θερμοκρασίες και πτώσεις
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/10/2020

Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές στιγματίστηκαν από τις πολλές πτώσεις εξαιτίας των πολύ χαμηλών θερμοκρασιών που επικρατούσαν στην πίστα της Aragon. Γι' αυτό το λόγο μάλιστα, οι FP1 καθυστέρησαν να ξεκινήσουν κατά μισή ώρα, αν και όταν μπήκαν τελικά οι μοτοσυκλέτες στην πίστα, επικρατούσαν πολύ χαμηλές θερμοκρασίες στην άσφαλτο και στο περιβάλλον, με αποτέλεσμα να σημειωθούν και πολλές πτώσεις.

Ένα επίσης σημαντικό γεγονός, ήταν η απουσία του Rossi λόγω του ότι βρέθηκε θετικός στον κορωνοϊό, δημιουργώντας έτσι ένα ενδιαφέρον στατιστικό στοιχείο: Εν τη απουσία των Rossi και Marc Marquez, οι υπόλοιποι αναβάτες του grid έχουν μόλις 39 νίκες αθροιστικά στα MotoGP, την στιγμή που Rossi και Marquez έχουν 145!

Στο αγωνιστικό κομμάτι όμως, ο Maverick Vinales ήταν αυτός με την μεγαλύτερη αυτοσυγκέντρωση και κατάφερε να επικρατήσει στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά, με το θερμόμετρο να μένει κάτω από τους 10 βαθμούς. Χαρακτηριστικό των συνθηκών που επικρατούσαν, είναι η δήλωση του Danilo Petrucci όταν επέστρεψε στα πιτς, λέγοντας πως "η πρόσφυση είναι μηδενική", στους μηχανικούς της ομάδας της Ducati.

Δυστυχώς αυτό επαληθεύτηκε με τον χειρότερο τρόπο, καθώς πέντε αναβάτες ήρθαν σε βίαιη επαφή με την άσφαλτο, μεταξύ αυτών και ο Fabio Quartararo. Ο Γάλλος έπεσε από μπλοκαρισμένο μπροστινό στην Κ8 και παρά το ότι σύρθηκε μακριά από την μοτοσυκλέτα του, έφυγε από την πίστα κουτσαίνοντας.

Οι υπόλοιποι αναβάτες που μπήκαν στην λίστα των… οικοπεδούχων της Aragon ήταν οι  Johann Zarco και Franco Morbidelli (οι οποίοι είχαν παρόμοιες πτώσεις στην Κ14), μαζί με τους Alex Marquez και Iker Lecuona που έπεσαν στην δεύτερη στροφή της πίστας, την δεξιά στροφή μετά από πολλές αριστερές και ευθείες.

Ο χρόνος του Vinales μπορεί να ήταν ο καλύτερος, αλλά ήταν σχεδόν τρία δευτερόλεπτα πιο αργός από τον απόλυτο χρόνο του Marc Marquez στην Aragon τον περασμένο Σεπτέμβριο. Παρά τις πτώσεις του, οι άλλοι δύο αναβάτες της Yamaha, Morbidelli και Quartararo, ήταν δεύτερος και τρίτος αντίστοιχα, με τέταρτο άλλον έναν αναβάτη που είχε πτώση, τον Alex Marquez.

Ο Takaaki Nakagami ήταν το δεύτερο Honda στην πρώτη πεντάδα των FP1, ακολουθούμενος από τον joan Mir ο οποίος έβγαλε όλο το πρωινό session με ένα ζευγάρι ελαστικά.

Στα FP2 οι συνθήκες ήταν ελαφρώς πιο ζεστές, με την θερμοκρασία της ασφάλτου να έχει ανέβει από τους 12 °C στους 21. Οι δοκιμές ξεκίνησαν από εκεί που είχαν μείνει το πρωί, με τα τρία Yamaha δηλαδή στην κορυφή και τον Quartararo να δείχνει ανεπηρέαστος από την πτώση που είχε στα FP1. Ο Vinales όμως δεν παρέδιδε εύκολα τα όπλα, γράφοντας ξανά ταχύτερο χρόνο.

Όπως και στο Le Mans, έτσι και στις κρύες συνθήκες της Aragon τα Yamaha M1 έδειχναν ότι μπορούσαν να φέρουν τα ελαστικά τους πιο γρήγορα σε θερμοκρασία λειτουργίας σε σχέση με τους υπόλοιπους, παραμένοντας όμως το μεγάλο ερωτηματικό για την φθορά τους σε ρυθμό αγώνα.

Όσο περνούσε η ώρα, το μόνο που άλλαζε ήταν το ποιος αναβάτης της Yamaha θα έμπαινε επικεφαλής στην λίστα με τους χρόνους, με τον Morbidelli να γεύεται κι αυτό για λίγο την "μοναξιά" του πρώτου, ενώ ο Alex Marquez συνέχισε το καλό σερί από τα FP1, ανεβαίνοντας στην τέταρτη θέση.

Η πρώτη πτώση στην διαδικασία των FP2 ανήκε στον Brad Binder, ο οποίος στην Κ14 έστειλε το ΚΤΜ του στην αμμοπαγίδα, από γλίστρημα του μπροστινού. Λίγα λεπτά αργότερα ο Joan Mir έσπαγε την κυριαρχία των Yamaha γράφοντας τον ταχύτερο χρόνο μέχρι εκείνη την στιγμή. Ο Mir είχε μαλακά ελαστικά, σε αντίθεση με τον Quartararo που μπόρεσε να γράψει αντίστοιχο χρόνο με του Ισπανού, έχοντας όμως τοποθετημένα τα ελαστικά με την μεσαία γόμα.

Ο Stefan Bradl ήταν η δεύτερη πτώση των FP2, στην δωδέκατη στροφή της πίστας, ενώ ο Quartararo αλλάζοντας από τα medium σε soft ελαστικά, πέρασε επικεφαλής στους χρόνους και μάλιστα με σημαντική διαφορά. Όσο όμως πλησιάζαμε προς το τέλος της διαδικασίας, άρχισαν να εμφανίζονται στις πρώτες θέσεις αναβάτες που μέχρι εκείνη την ώρα δεν έδειχναν ότι μπορούσαν να ανταγωνιστούν αυτούς τους χρόνους, όπως ο Nakagami με την Honda RC213V που ήταν για λίγο τρίτος, πριν τον εκθρονίσει ο Aleix Espargaro με την Aprilia.

Η πρόβλεψη για κρύο καιρό και την αυριανή ημέρα, σήμαινε πως η σημερινή κατάταξη θα μπορούσε να καθορίσει την σειρά των αναβατών για τα Q1 και Q2, με τους Dovizioso, Miller και Pol Espargaro να μένουν εκτός της πρώτης δεκάδας. Μια πτώση όμως του Zarco (η δεύτερη της ημέρας για τον Γάλλο) τον έστειλε στο τέλος της δεκάδας, ρισκάροντας την παρουσία του απευθείας στα αυριανά Q2.

Τελικά, στο τέλος της ημέρας, ήταν ξανά τα τρία Yamaha στις τρεις πρώτες θέσεις, με τους Vinales, Quartararo και Morbidelli να κατατάσσονται αντίστοιχα. Αυτή τη φορά όμως, σε αντίθεση με τα FP1, πίσω τους ήταν μια μοτοσυκλέτα της Suzuki με αναβάτη τον Mir και πέμπτο το Honda της LCR με τον Crutchlow. Εξαιρετική ήταν η επίδοση του Aleix Espargaro με την Aprilia στην έκτη θέση, ενώ η δεκάδα έκλεισε με τους Pol Espargaro, Alex Marquez, Takaaki Nakagami και Alex Rins.

 

Αποτελέσματα FP2
1
Maverick Viñales
Monster Yamaha (YZR-M1)
1'47.771s
2
Fabio Quartararo
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.249s
3
Franco Morbidelli
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.447s
4
Joan Mir
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+0.730s
5
Cal Crutchlow
LCR Honda (RC213V)
+0.827s
6
Aleix Espargaro
Aprilia Gresini (RS-GP)
+0.899s
7
Pol Espargaro
Red Bull KTM (RC16)
+0.975s
8
Alex Marquez
Repsol Honda (RC213V)*
+1.052s
9
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
+1.053s
10
Alex Rins
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+1.068s
11
Johann Zarco
Reale Avintia (GP19)
+1.135s
12
Tito Rabat
Reale Avintia (GP19)
+1.232s
13
Andrea Dovizioso
Ducati Team (GP20)
+1.244s
14
Jack Miller
Pramac Ducati (GP20)
+1.255s
15
Danilo Petrucci
Ducati Team (GP20)
+1.336s
16
Iker Lecuona
Red Bull KTM Tech3 (RC16)*
+1.394s
17
Miguel Oliveira
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
+1.437s
18
Bradley Smith
Aprilia Gresini (RS-GP)
+1.487s
19
Francesco Bagnaia
Pramac Ducati (GP20)
+1.717s
20
Stefan Bradl
Repsol Honda (RC213V)
+2.320s
21
Brad Binder
Red Bull KTM (RC16)*
+2.473s

 

Ετικέτες

Concorde Agreement: Η συμφωνία που έχει μπλοκάρει το MotoGP – Οι διοργανωτές ζητούν πολλά, δεν δίνουν τίποτα

Αυτός είναι ο βασικός λόγος που δεν έχει ανακοινωθεί καμιά μεταγραφή ακόμη
liberty media
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/4/2026

Η συμφωνία που είναι γνωστή ως Concorde Agreement ουσιαστικά αφορά στα συμβόλαια συμμετοχής των κατασκευαστών στο πρωτάθλημα MotoGP για την πενταετία από το 2027 ως και το 2031, καθώς τα τρέχοντα έχουν διάρκεια ως το τέλος της φετινής σεζόν. Δανείζεται το όνομά της από τον χώρο της Formula 1, το έτερο τέκνο της αμερικανικής Liberty Media που εσχάτως έχει βαλθεί να αλλάξει το MotoGP σε μια ανάλογη λογική.

Αυτή η συμφωνία θα έπρεπε κανονικά να έχει υπογραφεί από την αρχή της φετινής σεζόν, ωστόσο από την πρώτη στιγμή ήταν σαφές πως μεταξύ των δύο πλευρών υπήρχε ένα μεγάλο χάσμα. Από την πλευρά της διοργάνωσης βρίσκεται η Liberty Media και η MotoGP Sports Entertainment Group (MGPSEG, πρώην Dorna), ενώ απέναντί τους βρίσκεται η Ένωση Κατασκευαστών (MSMA) και η Ένωση Αγωνιστικών Ομάδων (IRTA).

Η αρχική αποτυχία συμφωνίας οδήγησε σε νέα συνάντηση στα τέλη του Μαρτίου, στο περιθώριο του τρίτου αγώνα MotoGP της σεζόν στις ΗΠΑ, η οποία επίσης απέβη άκαρπη. Στο μεταξύ έχουν γίνει γνωστές αρκετές πρωτοκλασάτες μεταγραφές αναβατών ενόψει 2027, αλλά καμιά τους δεν έχει ανακοινωθεί επισήμως και ο μόνος λόγος γι’ αυτό είναι η αποτυχία της συμφωνίας.

Επισήμως δεν υπάρχουν πολλές ανακοινώσεις, κάτι αναμενόμενο όταν μιλάμε για μια διαπραγμάτευση που είναι ακόμη σε εξέλιξη, αλλά σταδιακά αρχίζουν να βρίσκουν τον δρόμο τους προς τη δημοσιότητα αρκετές πληροφορίες σχετικά με τα σημεία που μπλοκάρουν τη συμφωνία. Ή μάλλον το ένα σημείο που διατρέχει όλα τα υπόλοιπα: το χρήμα.

Ένα βασικό ζητούμενο για τις Liberty και MGPSEG είναι η ανάπτυξη του MotoGP στα πρότυπα της F1 και ήδη έχουμε δει κάποια πρώτα βήματα που προωθεί η νέα διοργανώτρια, όπως η κατάργηση του Phillip Island για να αντικατασταθεί από μια πίστα σε δημόσιο δρόμο στη Αδελαΐδα. Κατατέθηκαν επίσης και αρκετά πιο αμφιλεγόμενες απόψεις, όπως αυτή που θέλει την καταμέτρηση των πρωταθλημάτων των αναβατών να μην κάνει αναφορά στις μικρότερες κατηγορίες (Moto2, Moto3), θέλοντας να απομονώσει επικοινωνιακά το MotoGP από τις άλλες κλάσεις ώστε να είναι πιο “συμπαγές” ως προϊόν μάρκετινγκ.

Τώρα γίνονται γνωστές και άλλες απαιτήσεις της διοργάνωσης προς τις ομάδες, όπως το να ενισχύσουν δραστικά τα τμήματα μάρκετινγκ και τις επικοινωνιακές δράσεις τους ώστε να πολλαπλασιαστεί η προβολή του αθλήματος.

Θέλουν επίσης όλες οι ομάδες να προσλάβουν σε μόνιμη βάση εφεδρικούς αναβάτες ώστε να μην σημειώνονται απουσίες στη σχάρα εκκίνησης όταν κάποιος τραυματιστεί, ενώ απαιτούν να έχουν όλοι οι κατασκευαστές λειτουργικά πρωτότυπα των αγωνιστικών μοτοσυκλετών τους διαθέσιμα για προωθητικές εκδηλώσεις καιρό πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Αυτά περιγράφονται ως μέρος των απαιτήσεων της Liberty Media προς MSMA και IRTA, ενώ η πλευρά των αναβατών και ομάδων ζητά περισσότερα χρήματα με ένα νέο συμβόλαιο που να προβλέπει ανταπόδοση ως ποσοστό των εσόδων και όχι με σταθερό ετήσιο ποσό όπως γίνεται ως τώρα.

Σύμφωνα με όσα έχουν διαρρεύσει από τις διαπραγματεύσεις, η Liberty προτείνει μια πάγια ετήσια πληρωμή 8 εκατομμυρίων ευρώ σε κάθε ομάδα, η οποία είναι κατά ένα εκατομμύριο αυξημένη από αυτή που λαμβάνουν τώρα - ή, κατά άλλες φήμες, ένα σταθερό ετήσιο ποσό ανά μοτοσυκλέτα στα ίδια επίπεδα με τα τωρινά. Από την πλευρά τους, οι ομάδες δηλώνουν πως αυτή η πρόταση συνιστά κοροϊδία, καθώς τα κόστη που καλούνται να επωμιστούν από τις νέες απαιτήσεις της Liberty θα τους κοστίσουν αρκετά περισσότερα χρήματα και επιμένουν σε ποσοστό επί των κερδών όπως στη F1.

Υπάρχουν κάποιες αντιπροτάσεις από τις ομάδες, όπως λ.χ. να προσληφθεί ένας εφεδρικός αναβάτης ανά κατασκευαστή και να χρησιμοποιείται στη θέση απόντα οποιασδήποτε ομάδας χρησιμοποιεί τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα, ενώ εκπρόσωπος της MSMA είπε ανώνυμα πως “οι κατασκευαστές δεν είναι αρνητικοί στην πρόταση αυτή, αν η Liberty πληρώσει τα δέοντα”, ωστόσο είναι μάλλον σαφές πως ο εφεδρικός αναβάτης δεν ακούγεται ως ιδανική λύση και θα προτιμούσαν να μην γίνει καμιά αλλαγή στο σημείο αυτό απ’ όσα ισχύουν σήμερα.

Το θέμα είναι πως έχει αρχίσει να διαγράφεται πλέον η γενική εικόνα και δυστυχώς μοιάζει να είναι αυτή που υποπτευόμασταν: η Liberty Media ήρθε με μεγάλες ορέξεις και πλάνα για το MotoGP, ζητώντας τα πάντα και δίνοντας τίποτα.

Στο τέλος βέβαια το ερώτημα είναι ένα και αμείλικτο: ποιος θα υποχωρήσει πρώτος; Είναι τα εργοστάσια σε θέση να απειλήσουν με αποχώρηση ή μήπως δεν έχουν κανένα πραγματικό διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια τους; Κι αν στο τέλος δεν επιτευχθεί η περίφημη Concorde Agreement για το MotoGP, πού οδεύουμε; Προς μια σεζόν χωρίς πρωτάθλημα το 2027;

Αν η τι άλλο, η συνέχεια αυτού του ανομολόγητου θρίλερ που διεξάγεται πίσω από κλειστές πόρτες και μακριά από μικρόφωνα και κάμερες θα έχει πολύ ενδιαφέρον.