MotoGP Aragon, FP1-FP2: Κυριαρχία των Yamaha

Χαμηλές θερμοκρασίες και πτώσεις
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/10/2020

Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές στιγματίστηκαν από τις πολλές πτώσεις εξαιτίας των πολύ χαμηλών θερμοκρασιών που επικρατούσαν στην πίστα της Aragon. Γι' αυτό το λόγο μάλιστα, οι FP1 καθυστέρησαν να ξεκινήσουν κατά μισή ώρα, αν και όταν μπήκαν τελικά οι μοτοσυκλέτες στην πίστα, επικρατούσαν πολύ χαμηλές θερμοκρασίες στην άσφαλτο και στο περιβάλλον, με αποτέλεσμα να σημειωθούν και πολλές πτώσεις.

Ένα επίσης σημαντικό γεγονός, ήταν η απουσία του Rossi λόγω του ότι βρέθηκε θετικός στον κορωνοϊό, δημιουργώντας έτσι ένα ενδιαφέρον στατιστικό στοιχείο: Εν τη απουσία των Rossi και Marc Marquez, οι υπόλοιποι αναβάτες του grid έχουν μόλις 39 νίκες αθροιστικά στα MotoGP, την στιγμή που Rossi και Marquez έχουν 145!

Στο αγωνιστικό κομμάτι όμως, ο Maverick Vinales ήταν αυτός με την μεγαλύτερη αυτοσυγκέντρωση και κατάφερε να επικρατήσει στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά, με το θερμόμετρο να μένει κάτω από τους 10 βαθμούς. Χαρακτηριστικό των συνθηκών που επικρατούσαν, είναι η δήλωση του Danilo Petrucci όταν επέστρεψε στα πιτς, λέγοντας πως "η πρόσφυση είναι μηδενική", στους μηχανικούς της ομάδας της Ducati.

Δυστυχώς αυτό επαληθεύτηκε με τον χειρότερο τρόπο, καθώς πέντε αναβάτες ήρθαν σε βίαιη επαφή με την άσφαλτο, μεταξύ αυτών και ο Fabio Quartararo. Ο Γάλλος έπεσε από μπλοκαρισμένο μπροστινό στην Κ8 και παρά το ότι σύρθηκε μακριά από την μοτοσυκλέτα του, έφυγε από την πίστα κουτσαίνοντας.

Οι υπόλοιποι αναβάτες που μπήκαν στην λίστα των… οικοπεδούχων της Aragon ήταν οι  Johann Zarco και Franco Morbidelli (οι οποίοι είχαν παρόμοιες πτώσεις στην Κ14), μαζί με τους Alex Marquez και Iker Lecuona που έπεσαν στην δεύτερη στροφή της πίστας, την δεξιά στροφή μετά από πολλές αριστερές και ευθείες.

Ο χρόνος του Vinales μπορεί να ήταν ο καλύτερος, αλλά ήταν σχεδόν τρία δευτερόλεπτα πιο αργός από τον απόλυτο χρόνο του Marc Marquez στην Aragon τον περασμένο Σεπτέμβριο. Παρά τις πτώσεις του, οι άλλοι δύο αναβάτες της Yamaha, Morbidelli και Quartararo, ήταν δεύτερος και τρίτος αντίστοιχα, με τέταρτο άλλον έναν αναβάτη που είχε πτώση, τον Alex Marquez.

Ο Takaaki Nakagami ήταν το δεύτερο Honda στην πρώτη πεντάδα των FP1, ακολουθούμενος από τον joan Mir ο οποίος έβγαλε όλο το πρωινό session με ένα ζευγάρι ελαστικά.

Στα FP2 οι συνθήκες ήταν ελαφρώς πιο ζεστές, με την θερμοκρασία της ασφάλτου να έχει ανέβει από τους 12 °C στους 21. Οι δοκιμές ξεκίνησαν από εκεί που είχαν μείνει το πρωί, με τα τρία Yamaha δηλαδή στην κορυφή και τον Quartararo να δείχνει ανεπηρέαστος από την πτώση που είχε στα FP1. Ο Vinales όμως δεν παρέδιδε εύκολα τα όπλα, γράφοντας ξανά ταχύτερο χρόνο.

Όπως και στο Le Mans, έτσι και στις κρύες συνθήκες της Aragon τα Yamaha M1 έδειχναν ότι μπορούσαν να φέρουν τα ελαστικά τους πιο γρήγορα σε θερμοκρασία λειτουργίας σε σχέση με τους υπόλοιπους, παραμένοντας όμως το μεγάλο ερωτηματικό για την φθορά τους σε ρυθμό αγώνα.

Όσο περνούσε η ώρα, το μόνο που άλλαζε ήταν το ποιος αναβάτης της Yamaha θα έμπαινε επικεφαλής στην λίστα με τους χρόνους, με τον Morbidelli να γεύεται κι αυτό για λίγο την "μοναξιά" του πρώτου, ενώ ο Alex Marquez συνέχισε το καλό σερί από τα FP1, ανεβαίνοντας στην τέταρτη θέση.

Η πρώτη πτώση στην διαδικασία των FP2 ανήκε στον Brad Binder, ο οποίος στην Κ14 έστειλε το ΚΤΜ του στην αμμοπαγίδα, από γλίστρημα του μπροστινού. Λίγα λεπτά αργότερα ο Joan Mir έσπαγε την κυριαρχία των Yamaha γράφοντας τον ταχύτερο χρόνο μέχρι εκείνη την στιγμή. Ο Mir είχε μαλακά ελαστικά, σε αντίθεση με τον Quartararo που μπόρεσε να γράψει αντίστοιχο χρόνο με του Ισπανού, έχοντας όμως τοποθετημένα τα ελαστικά με την μεσαία γόμα.

Ο Stefan Bradl ήταν η δεύτερη πτώση των FP2, στην δωδέκατη στροφή της πίστας, ενώ ο Quartararo αλλάζοντας από τα medium σε soft ελαστικά, πέρασε επικεφαλής στους χρόνους και μάλιστα με σημαντική διαφορά. Όσο όμως πλησιάζαμε προς το τέλος της διαδικασίας, άρχισαν να εμφανίζονται στις πρώτες θέσεις αναβάτες που μέχρι εκείνη την ώρα δεν έδειχναν ότι μπορούσαν να ανταγωνιστούν αυτούς τους χρόνους, όπως ο Nakagami με την Honda RC213V που ήταν για λίγο τρίτος, πριν τον εκθρονίσει ο Aleix Espargaro με την Aprilia.

Η πρόβλεψη για κρύο καιρό και την αυριανή ημέρα, σήμαινε πως η σημερινή κατάταξη θα μπορούσε να καθορίσει την σειρά των αναβατών για τα Q1 και Q2, με τους Dovizioso, Miller και Pol Espargaro να μένουν εκτός της πρώτης δεκάδας. Μια πτώση όμως του Zarco (η δεύτερη της ημέρας για τον Γάλλο) τον έστειλε στο τέλος της δεκάδας, ρισκάροντας την παρουσία του απευθείας στα αυριανά Q2.

Τελικά, στο τέλος της ημέρας, ήταν ξανά τα τρία Yamaha στις τρεις πρώτες θέσεις, με τους Vinales, Quartararo και Morbidelli να κατατάσσονται αντίστοιχα. Αυτή τη φορά όμως, σε αντίθεση με τα FP1, πίσω τους ήταν μια μοτοσυκλέτα της Suzuki με αναβάτη τον Mir και πέμπτο το Honda της LCR με τον Crutchlow. Εξαιρετική ήταν η επίδοση του Aleix Espargaro με την Aprilia στην έκτη θέση, ενώ η δεκάδα έκλεισε με τους Pol Espargaro, Alex Marquez, Takaaki Nakagami και Alex Rins.

 

Αποτελέσματα FP2
1
Maverick Viñales
Monster Yamaha (YZR-M1)
1'47.771s
2
Fabio Quartararo
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.249s
3
Franco Morbidelli
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.447s
4
Joan Mir
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+0.730s
5
Cal Crutchlow
LCR Honda (RC213V)
+0.827s
6
Aleix Espargaro
Aprilia Gresini (RS-GP)
+0.899s
7
Pol Espargaro
Red Bull KTM (RC16)
+0.975s
8
Alex Marquez
Repsol Honda (RC213V)*
+1.052s
9
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
+1.053s
10
Alex Rins
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+1.068s
11
Johann Zarco
Reale Avintia (GP19)
+1.135s
12
Tito Rabat
Reale Avintia (GP19)
+1.232s
13
Andrea Dovizioso
Ducati Team (GP20)
+1.244s
14
Jack Miller
Pramac Ducati (GP20)
+1.255s
15
Danilo Petrucci
Ducati Team (GP20)
+1.336s
16
Iker Lecuona
Red Bull KTM Tech3 (RC16)*
+1.394s
17
Miguel Oliveira
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
+1.437s
18
Bradley Smith
Aprilia Gresini (RS-GP)
+1.487s
19
Francesco Bagnaia
Pramac Ducati (GP20)
+1.717s
20
Stefan Bradl
Repsol Honda (RC213V)
+2.320s
21
Brad Binder
Red Bull KTM (RC16)*
+2.473s

 

Ετικέτες

MotoGP: Προσπάθεια να περιοριστεί ο αριθμός Ισπανών αναβατών - "Χρειαζόμαστε ισορροπημένη σύνθεση"

Εννιά Ισπανοί ήδη έχουν συμβόλαια για το 2027 στη μεγάλη κατηγορία, όσοι είναι και φέτος
Nationalities
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

24/9/2026

Η εθνική προέλευση των αναβατών και η εμπορική στρατηγική του πρωταθλήματος στο επίκεντρο, με τον Manuel González να μένει εκτός παρά την κυριαρχία του στη Moto2

Εννέα Ισπανοί αναβάτες αναμένεται να αγωνιστούν στα MotoGP το 2027, ενώ ο Manuel González, πρωταγωνιστής της φετινής Moto2, δεν θα βρει θέση στη μεγάλη κατηγορία. Σύμφωνα κάποιες φωνές, η εθνική ισορροπία του grid αποτελεί πλέον ζήτημα που συνδέεται άμεσα με τα εμπορικά συμφέροντα του πρωταθλήματος.

Nationalities

Ο αριθμός των Ισπανών ως επιχειρηματικό ζήτημα

Πολλοί φίλοι των MotoGP αναρωτιούνται γιατί ο πρωτοπόρος της Moto2 Manuel González δεν θα μπορέσει να ανέβει στη μεγάλη κατηγορία μετά από μια τόσο επιτυχημένη σεζόν, ενώ στο παρελθόν αναβάτες με σαφώς λιγότερο εντυπωσιακές επιδόσεις στη Moto2 είχαν εξασφαλίσει θέση στο MotoGP.

Nationalities

Η εξήγηση σχετίζεται με τη στρατηγική του διοργανωτή του πρωταθλήματος, MotoGP Sports Entertainment Group, ο οποίος δεν επιθυμεί να αυξηθεί περαιτέρω η ήδη καθαρή πλειοψηφία των Ισπανών αναβατών. Η ανησυχία αφορά τις πιθανές επιπτώσεις στα τηλεοπτικά έσοδα και τα δικαιώματα των διοργανωτών, αλλά και στη δυνατότητα ανάδειξης τοπικών ηρώων σε σημαντικές αγορές.

Nationalities

Η Μεγάλη Βρετανία, για παράδειγμα, δεν έχει αναβάτη στα MotoGP από την εποχή του Cal Crutchlow, ενώ από το 2025 η Γερμανία δεν διαθέτει αναβάτη σε καμία από τις τρεις κατηγορίες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι οι αγώνες σε Assen, Sachsenring και Spielberg βρίσκονται σε σχετικά κοντινή απόσταση από τη μεγάλη γερμανική βάση φιλάθλων. Η εποχή των Stefan Bradl, Sandro Cortese και Jonas Folger, με δύο παγκόσμιους πρωταθλητές και δύο αναβάτες που έφτασαν στο MotoGP, έχει πλέον περάσει.

Nationalities

Στο grid του MotoGP για το 2027 περιλαμβάνονται οι Ισπανοί Marc και Alex Márquez, Jorge Martín, Raúl Fernández, Fermín Aldeguer, Joan Mir, Izan Guevara και Daniel Holgado, καθώς και ο David Alonso, ο οποίος διαθέτει διπλή ισπανική και κολομβιανή υπηκοότητα. Ο Alonso γεννήθηκε στη Μαδρίτη στις 25 Απριλίου 2006. Πολύ πρόσφατα μάλιστα, στο Misano οι Ισπανοί αναβάτες κατέλαβαν και τις έξι πρώτες θέσεις στον αγώνα MotoGP.

Nationalities

Η ιταλική παρουσία για το 2027 είναι επίσης σημαντική, με έξι αναβάτες: Marco Bezzecchi, Francesco Bagnaia, Nicolo Bulega, Fabio Di Giannantonio, Luca Marini και Enea Bastianini.

Από τους Ισπανούς, οι Alex Rins και Maverick Viñales δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν συμβόλαιο για το 2027, ενώ από την ιταλική πλευρά ο Franco Morbidelli έμεινε χωρίς θέση. Οι Holgado και Guevara θα κάνουν το ντεμπούτο τους ως Ισπανοί rookies το 2027, μια εξέλιξη που, σύμφωνα με δημοσιεύματα, δεν αντιμετωπίστηκε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό από τις Liberty Media και MotoGP Sports Entertainment Group (MPSEG).

Ο διοργανωτής του πρωταθλήματος εκφράζει την απογοήτευσή του για την αποχώρηση έμπειρων και δημοφιλών αναβατών, αλλά και νικητών αγώνων, όπως ο Brad Binder από τη Νότια Αφρική και ο Jack Miller από την Αυστραλία. Από την άλλη, ο 21χρονος Αυστραλός Senna Agius θα ανέβει στη μεγάλη κατηγορία.

Η περίπτωση του Ai Ogura

Στο paddock του MotoGP αποτελεί κοινό μυστικό ότι η Trackhouse Aprilia είχε σκοπό να υπογράψει τον Ισπανό Sergio Garcia για το 2026. Ωστόσο, ο CEO της MPSEG, Carmelo Ezpeleta, υποστήριξε την επιλογή του Ai Ogura, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι τέσσερα Grand Prix διεξάγονται στην Ασία: Buriram, Motegi, Lombok και Sepang.

Nationalities

Με αυτόν τον τρόπο, η Ιαπωνία απέκτησε έναν ισχυρό τοπικό ήρωα, στα πρότυπα του Takaaki Nakagami, μετά την αποτυχία του Ταϊλανδού Somkiat Chantra να καθιερωθεί σταθερά στη μεγάλη κατηγορία - ο Chantra μετακινήθηκε από τη Honda στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Οι μελλοντικοί σχεδιασμοί του MotoGP αναμένεται να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στην ποικιλομορφία ως προς την προέλευση των αναβατών, χωρίς ωστόσο να υποβαθμιστεί το επίπεδο των αγώνων.

Η ισπανική υπεροχή και τα πλεονεκτήματα της γεωγραφίας

Η ισπανική κυριαρχία στις μικρότερες κατηγορίες, Moto3 και Moto2, αποτελεί έναν από τους παράγοντες που δυσκολεύουν την προσπάθεια για μεγαλύτερη εθνική εκπροσώπηση.

Η Ισπανία φιλοξενεί πέντε Grand Prix, διαθέτει τουλάχιστον δώδεκα κατάλληλες πίστες με ευνοϊκές καιρικές συνθήκες κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ενώ το JuniorGP διεξάγεται κυρίως στην Ισπανία και την Πορτογαλία. Ως αποτέλεσμα, αναβάτες από την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη και χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Ολλανδία, οι σκανδιναβικές χώρες και η Γερμανία ενδέχεται να συνεχίσουν να βρίσκονται σε μειονεκτική θέση όσον αφορά την ανταγωνιστικότητά τους.

Nationalities

Ένας ακόμη παράγοντας, είναι ότι οι αναβάτες από αυτές τις χώρες συχνά διαθέτουν μεγαλύτερη σωματική διάπλαση, γεγονός που μπορεί να λειτουργεί εις βάρος τους στις μικρότερες κατηγορίες.

Παρά τα παραπάνω, δεν υπάρχουν συγκεκριμένες ποσοστώσεις αναβατών βάσει της παγκόσμιας κατάταξης όπως συμβαίνει, για παράδειγμα, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Σκι ή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδηλασίας. Οι ομάδες και οι χορηγοί διατηρούν παραδοσιακά την ελευθερία να επιλέγουν τους αναβάτες τους, τουλάχιστον εντός συγκεκριμένων ορίων.

Carmelo Ezpeleta: "Χρειαζόμαστε ισορροπημένο grid"

Ο Carmelo Ezpeleta αναφέρθηκε στο ζήτημα κατά τη διάρκεια του αυστριακού Grand Prix. "Πρέπει να διασφαλίσουμε μια ισορροπημένη σύνθεση αναβατών. Ο όμιλος MotoGP επενδύει σημαντικά στο άθλημα, επειδή θέλουμε και πρέπει να αναπτυχθούμε. Είναι δική μας δουλειά να πείσουμε τους συνεργάτες μας για τον τρόπο λειτουργίας της επιχείρησής μας."

Nationalities

Οι ισπανικοί τίτλοι στη μεγάλη κατηγορία

Ο Alex Crivillé κατέκτησε το 1999 τον πρώτο παγκόσμιο τίτλο της Ισπανίας στην κορυφαία κατηγορία, οδηγώντας τη Repsol Honda στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα των 500cc.

Nationalities

Από την έναρξη της νέας εποχής των τετράχρονων κινητήρων, το 2002, οι Ισπανοί αναβάτες έχουν κυριαρχήσει στα MotoGP. Ο Marc Márquez έχει κατακτήσει επτά τίτλους, ο Jorge Lorenzo τρεις, ο Joan Mir έναν και ο Jorge Martín άλλον έναν, ανεβάζοντας το ισπανικό σύνολο στους δώδεκα παγκόσμιους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία.

Nationalities

Η Ιταλία ακολουθεί με οκτώ τίτλους, εκ των οποίων έξι ανήκουν στον Valentino Rossi και δύο στον Francesco "Pecco" Bagnaia. Οι υπόλοιποι τίτλοι της τετράχρονης εποχής κατακτήθηκαν από τον Casey Stoner το 2007 και το 2011, καθώς και από τον αμερικανό Nicky Hayden το 2006.

Nationalities