MotoGP Aragon: Γερές επιθέσεις στο κάστρο του Marquez, δύσκολη νίκη για Honda

Πάλεψε γερά για να κερδίσει ο Marquez
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2018

Πήρε ένα ρίσκο της τελευταίας στιγμής ο Marquez, αλλάζοντας το πίσω ελαστικό σε μαλακή γόμα, ενώ είχε επιλέξει την σκληρή και ήταν ευχαριστημένος με αυτή σε όλη την διάρκεια των δοκιμών. Απλά η αίσθηση δεν ήταν εκεί στον απόλυτο βαθμό που θα ήθελε, αποδείχτηκε πως πήρε την σωστή απόφαση, όπως πράττει σχεδόν πάντα όταν αποφασίζει υπό πίεση. Δεν θα κέρδιζε όμως έτσι απλά μέσα στο Aragon, στην αγαπημένη του πίστα, χωρίς πρώτα να κερδίσουν οι θεατές μία εξαιρετική μάχη σε δύο δόσεις, μία στην αρχή του αγώνα και μία πολύ πιο εντυπωσιακή, πολύ πιο σκληρή, στους τελευταίους γύρους.

Ήταν όμως η πρώτη στροφή που άρχισε ο αγώνας να παίρνει εκρηκτική τροπή, καθώς Lorenzo έπεσε με ένα τρομακτικό highside που τον άφησε με κάταγμα στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού. Ένας από τους διεκδικητές της πρώτης θέσης, ένας από τους πιο υπολογίσιμους αντιπάλους τόσο για τον Marquez,όσο και τον Dovizioso, ο Lorenzo βρισκόταν εκτός σε μία σκηνή που ήταν καθαρά αγωνιστικό συμβάν, αλλά είχε τον παράγοντα Marquez. Κι αυτό, θα δούμε τις επόμενες ώρες και μέρες, αν θα επηρεάσει την μεταξύ τους σχέση που αυτή την στιγμή είναι η καλύτερη ως μελλοντικά μέλη της ίδιας ομάδας..

Κι αυτό γιατί ο Marquez πίεσε πολύ τα φρένα και φρενάροντας αρκετά αργά, άρχισε να γλιστρά εμπρός, οπότε μπαίνοντας στο ακάθαρτο κομμάτι αποφάσισε να αφήσει τα φρένα και να φύγει εκτός πίστας για να μην ρισκάρει μία πτώση. Στην εξωτερική του όμως πλευρά ήταν ο Lorenzo, κι αυτή η κίνηση δεν του άφηνε χώρο. Καθαρά αγωνιστικό συμβάν, όμως θα πρέπει να δούμε πια θα είναι η αντίδραση του Lorenzo με τον εκρηκτικό χαρακτήρα που διαθέτει. Είναι ωστόσο καθοριστική και η δήλωση του Dovizioso αργότερα, μία δήλωση που αφήνει αιχμές: «Δεν είδα τι συνέβη στον Lorenzo, αυτό που είδα ήταν πολλούς τρελούς αναβάτες να φρενάρουν πολύ αργά. Εγώ φρέναρα εκεί που έπρεπε και δεν είχα κανένα πρόβλημα».

UPDATE:

Λίγες ώρες μετά από αυτό άρθρο, δυστυχώς επαληθευτήκαμε, ξεκινά μία νέα αντιπαράθεση στα MotoGP καθώς ο Lorenzo κατηγορεί τον Marquez. Διαβάστε στο τέλος του άρθρου τι είπε στις κάμερες.

Με τον Lorenzo εκτός, ο Dovizioso φεύγει μπροστά κάνοντας έναν όμορφο αγώνα με τον Marquez πίσω του να μετρά κάθε κίνηση κάνοντας σωστή διαχείριση του ελαστικού και τις δύο Suzuki να παλεύουν μόνες τους και την τρίτη θέση στο βάθρο. Ο Iannone όμως δεν έβλεπε απλά μία πιθανή τρίτη θέση, αλλά μία πιθανή πρώτη θέση και για αυτό δεν ήθελε να καθυστερήσει σε μία μάχη με τον Rins αλλά να φύγει εμπρός και να κυνηγήσει και τους άλλους δύο. Η επιθυμία του αυτή οδήγησε σε μία αμήχανη στιγμή για τους θεατές, και μία άσχημη για εκείνον, όταν πέρασε τον Rins και αμέσως του έκανε νόημα να κάτσει πίσω. Κάτι που πολύ όμορφα διαχειρίστηκε ο Rins, περνώντας τον στην επόμενη στροφή.

Πολλές θεωρίες, μία όμως εξήγηση υπάρχει για την κίνηση αυτή, και τον εκνευρισμό του Iannone και πρέπει να αναζητηθούν νωρίτερα σήμερα, όταν οι τρεις ταχύτεροι στην προθέρμανση, ήταν ο Iannone, ο Dovizioso και ο Marquez. Παρά την πτώση του Lorenzo λοιπόν και πριν από αυτή, ο Iannone είχε μπει από την αρχή του αγώνα με μία ψυχολογία νικητή, θεωρώντας πιθανό το βάθρο και μάλιστα όχι στην τελευταία θέση. Δεν μπορούσε να καταλάβει λοιπόν το «θράσος» του Rins που τολμούσε να τον περάσει… Τελικά οι δύο Suzuki θα άλλαζαν θέσεις και θα έμεναν όμως λίγο πιο πίσω από την Honda και την Ducati, που καθώς μάχονταν στο τρίτο μέρος του αγώνα, έδιναν την ευκαιρία στον Iannone να πλησιάσει.

Οι τελευταίοι γύροι του Aragon ήταν εξαιρετικοί, μία ωδή στο άθλημα και ο λόγος που παρακολουθούμε αγώνες. Ο Marquez κάνει την επίθεση του στον Dovizioso στην 12η στροφή, ο Ιταλός του αντεπιτίθεται με τους δυο τους να ακουμπούν και την Honda να πατά εκτός και ανοίγοντας έτσι την πόρτα στον καρχαρία Iannone που είχε μυριστεί αίμα μπροστά του και απλά όρμησε! Ο Marquez μπαίνει στο κέντρο της πίστας, ο Dovizioso παίρνει αυτομάτως μία κλειστή γραμμή και περνά στα αριστερά του Marquez με μία κίνηση που θυμίζει μπαλέτο, ενώ ο Iannone παίρνει την εξωτερική και προσπαθεί να βρεθεί μπροστά, όμως η Suzuki δεν έχει το απαραίτητο γκάζι ανάμεσα στις άλλες δύο.

Ο Dovisiozo μένει μπροστά και ο Marquez κάνει συνέχεια επιθέσεις, αναγκάζοντάς τον να κρατά πολύ κλειστές, αμυντικές γραμμές. Ήταν εξαιρετικό θέαμα να βλέπεις την 12 στροφή σε όλους τους πιθανούς συνδυασμούς, μέχρι που ο Marquez μετέφερε αλλού την μάχη, σε άλλη σημείο. Ο στόχος του ήταν να κερδίσει λίγο χώρο, ώστε στις ευθείες ο Dovizioso να μην καταφέρνει να τον πλησιάζει τόσο που να μπορεί να του επιτεθεί, κι αυτό δύο γύρους πριν το τέλος δούλευε μια χαρά. Τελικά ο Ισπανός κατάφερε να σβήσει το άτυπο σερί των τριών νικών του Dovizioso, απέναντί του κάθε φορά που έχουν βρεθεί να κυνηγιούνται στο τέλος του αγώνα.

Το κάστρο του Marquez άντεξε στο Aragon, δίνοντάς του ένα προβάδισμα 72 πόντων στο πρωτάθλημα, κάνοντας τα πράγματα δύσκολο να αντιστραφούν. Σε δύο εβδομάδες, η νέα πίστα στην Ταϊλάνδη, θα δώσει την ευκαιρία στους υπόλοιπους να ανακόψουν αυτή την πορεία…

UPDATE:

Ο Lorenzo για την πτώση του στο Aragon

Απ’ έξω ξέρω τι φαίνεται. Φαίνεται πως εγώ μπήκα πολύ αργά, πολύ γρήγορα και άνοιξα το γκάζι άγαρμπα. Πως είναι δικό μου λάθος καθαρά. Η αλήθεια που εγώ βίωσα, η πραγματικότητα είναι πως ο Marquez με οδήγησε σε πτώση και ξέρει πως το έκανε. Το γνωρίζει. Εγώ πήρα μία γραμμή κανονική, μία γραμμή που είχα και πέρσι και ξαφνικά είδα στην εσωτερική τον Marquez που είχε μπει πολύ επιθετικά. Μόλις εκείνος με είδε εκεί, άνοιξε την γραμμή του για να μην με αφήσει, να με μπλοκάρει. Τότε εγώ δεν είχα επιλογές, ή θα έβγαινα εκτός ή θα έπρεπε να μείνει εκεί και να ανοίξω το γκάζι γιατί οι υπόλοιποι πίσω μου ερχόντουσαν πολύ επιθετικά. Φυσικά δεν περίμενα πως το πίσω ελαστικό δεν θα έβρισκε πρόσφυση (σημ. προς αποσαφήνιση: το traction control δεν σημαίνει πως δεν λειτούργησε, απλά πως ήταν τόσο έντονες οι δυνάμεις που δεν προλάβαινε να επέμβει, ακόμη και στην εξελιγμένη εκδοχή των MotoGP).

Στο Misano ήταν δικό μου το λάθος, εδώ όχι. Ο Marquez μου κατέστρεψε το πόδι και τον αγώνα, μου κατέστρεψε την μεγάλη πιθανότητα που είχα να κερδίσω αυτό τον αγώνα.

(Σε ερώτηση αν τα κατέθεσε όλα αυτά στην επιτροπή του αγώνα): Όχι δεν πήγα και δεν θα πάω. Διότι απ’ έξω, από τις κάμερες ξέρω τι φαίνεται. Φαίνεται πως είναι δικό μου το λάθος, πως πλάγιασα πολύ και άνοιξα το γκάζι πολύ, και αυτό ακριβώς είναι που με εκνευρίζει περισσότερο. Όμως ο Marquez ξέρει, ξέρει τι έκανε, άνοιξε την γραμμή του και δεν είχα που να πάω, ή θα έπεφτα ή θα έβγαινα εκτός πίστας.

Ο Lorenzo λοιπόν πηγαίνει ένα βήμα πιο κάτω, προσθέτοντας δόλο στην πράξη του Marquez. Ο Marquez από την άλλη είπε αμέσως μετά τον αγώνα πως γλίστρησε με τον εμπρός τροχό και αμόλησε το φρένο για να μην πέσει…

Η αλήθεια είναι πως ο Marquez μπήκε επιθετικά, το αναφέρει χαρακτηριστικά και ο Dovizioso, η πρόθεση όμως που του αποδίδει ο μελλοντικός του συναθλητής, ο Lorenzo, είναι ταυτόχρονα κάτι το τραβηγμένο αλλά και που δεν γίνεται να αποδειχθεί ποτέ, όσο και αν το σχολιάσει κανείς. Για αυτό και ο Lorenzo δεν θα δώσει συνέχεια, διότι όπως ο ίδιος παραδέχεται, όσα λέει δεν γίνονται να αποδειχθούν…

Ετικέτες

MotoGP: Ελάχιστος ετήσιος μισθός αναβατών τα 500.000 ευρώ - Από το 2027

Η πλειοψηφία ήδη κερδίζει πολλά περισσότερα - Αφορά περισσότερο στους rookies
MotoGP - Ελάχιστος μισθός αναβατών από το 2027
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Όπως γράφει το Motorsport.com, ο διοργανωτής MotoGP Sports Entertainment -πρώην Dorna- και οι ομάδες της κορυφαίας κατηγορίας του Πρωταθλήματος βρίσκονται λίγο πριν τη σύναψη συμφωνίας για θέσπιση ελάχιστου ετήσιου μισθού ύψους 500.000 ευρώ για όλους τους αναβάτες, με στόχο την αντιμετώπιση των μεγάλων αποκλίσεων στις αποδοχές που κυριαρχούν σήμερα στη σειρά.

Η πρόταση που βρίσκεται στην τελική φάση συμφωνίας μεταξύ διοργάνωσης και ομάδων, αναμένεται να τεθεί σε ισχύ από τη σεζόν του 2027, παράλληλα με τις ευρύτερες αλλαγές στους κανονισμούς και το τεχνικό πλαίσιο του πρωταθλήματος.

Σύμφωνα με το άρθρο του Motorsport, το νέο μέτρο στοχεύει στο να εξασφαλίσει έναν “αξιοπρεπή βασικό μισθό” σε όλους τους αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας του MotoGP, ανεξαρτήτως εμπειρίας ή φήμης. Σύμφωνα με τη σχετική πρόταση, κάθε αναβάτης θα πρέπει να λαμβάνει κατ’ ελάχιστο 500.000 € ετησίως, ποσό που δεν περιλαμβάνει πιθανά μπόνους απόδοσης ή συμφωνίες με χορηγούς.

Η κίνηση αυτή έρχεται ως απάντηση σε χρόνια ανισορροπιών: ενώ τα μεγάλα ονόματα της κατηγορίας όπως ο Marc Márquez και ο Fabio Quartararo έχουν συμβόλαια με ετήσιες αποδοχές που υπερβαίνουν τα 10 εκατομμύρια ευρώ χωρίς να υπολογίζονται τα έσοδα από τους χορηγούς που μπορεί να είναι ακόμα περισσότερα, από την άλλη "δευτεροκλασάτοι" αναβάτες σε μικρότερες ή δορυφορικές ομάδες λαμβάνουν σημαντικά λιγότερα, με συμβόλαια που σε κάποιες -λίγες- περιπτώσεις βρίσκονται κάτω από τα 120.000 €.

Η πρωτοβουλία για έναν ελάχιστο μισθό αποτελούσε θέμα συζήτησης τα τελευταία χρόνια, με πολλές ομάδες και αναβάτες να υποστηρίζουν ότι είναι απαραίτητη για τη βιωσιμότητα και την ελκυστικότητα του πρωταθλήματος.

Το μέτρο περιλαμβάνεται στο προσχέδιο της νέας πενταετούς εμπορικής συμφωνίας που θα δεσμεύσει τη διοργάνωση, τις ομάδες και τους συμμετέχοντες από το 2027 έως το 2031. Η πρόταση βρίσκεται σε τελικό στάδιο πριν από τη τυπική επικύρωσή της, με συζητήσεις που αναμένεται να ολοκληρωθούν τις επόμενες εβδομάδες.

Αν και δεν υπάρχουν επίσημα συγκεντρωτικά στοιχεία από τον διοργανωτή για όλους τους μισθούς των αγωνιζομένων της κορυφαίας κατηγορίας, στοιχεία από ανακοινώσεις ομάδων, αναβατών και μέσων του ειδικού τύπου τοποθετούν Marc Marquez & Fabio Quartararo στην κορυφή με περίπου 12 εκατομμύρια μισθό το 2025, ενώ την ίδια χρονιά ο Bagnaia αμείφθηκε με 7 εκατομμύρια ευρώ, ο Martin με 4,2, ο Vinales με 4, ο Zarco με 3, ο Bastianini με 2,5, ο Acosta με 1,5, o Alex Marquez με 900.000 ευρώ, ενώ οι “δευτεροκλασάτοι” και rookies (πχ. Chantra) με μισθούς που κυμαινόταν από 300-800.000 ευρώ.

Εδώ που τα λέμε, ο “αξιοπρεπής βασικός μισθός” των 500.000 ευρώ δεν νομίζουμε να αντιμετωπίσει ιδιαίτερα τις μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των χαμηλόμισθων και των καλύτερα αμοιβόμενων αναβατών, αφού από το μισό μέχρι τα 12 εκατομμύρια των MM93 και Quartararo, το κενό είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Όμως αν λάβουμε υπόψη τα προηγούμενα 300.000 ευρώ που αποτελούσαν το κατώτατο όριο, σίγουρα η αύξηση δεν είναι καθόλου αμελητέα.

Ετικέτες