MotoGP Aragon: Κατάταξη με ρεκόρ αλλά με ελάχιστες χρονικές διαφορές

Και ποιος θα στρίψει πρώτος αύριο

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/9/2021

Η ποιο σταθερή Ducati σε ρυθμό εχθές, όπως λέγαμε για τον Bagnaia, πήρε την pole position αλλά με ρεκόρ αλλά ταυτόχρονα με δθαφορά που δεν αφήνει ασφαλή συμπεράσματα. Το σκηνικό στο Aragon έχει στηθεί για μία άκρως θεαματική εκκίνηση με δύο Ducati εμπρός που ακολουθούνται από μία τρίτη με παρεμβολή Quartararo και Marquez.

Ο Bagnaia πήρε από νωρίς το προβάδισμα στην Q2 αλλά ο Quartararo έδειξε πως δεν αφήσει την ημέρα να κυλίσει όπως εχθές, χωρίς να κυνηγήσει την ευκαιρία για την pole position και οι δυο τους άρχισαν να παλεύουν για το ρεκόρ γύρου. Ο Quartararo έδειχνε πως θα καταφέρει να αφήσει το όνομά του σήμερα δίπλα στο πεδίο που αναγράφει τον καλύτερο χρόνο, όμως ο Bagnaia δεν άφησε περιθώριο όταν βγήκε για την δεύτερη προσπάθειά του. Όχι μόνο πήρε αμέσως το απόλυτο ρεκόρ πίστας αλλά το έκανε και χτίζοντας διαφορά χρόνου από τον Quartararo.

Ο Quartararo προσπάθησε να βελτιώσει τον χρόνο του αλλά το βασικότερο που κατάφερε ήταν να βοηθήσει τον Miller να κάνει εκείνος έναν πολύ καλό χρόνο και να κάνει το 1-2 για την Ducati συμπληρώνοντας την 50^η pole position της Ducati με μία δεύτερη θέση.

Ο Marquez θα μπορούσε να είχε θέα εκκίνησης από την πρώτη σειρά αν δεν ήταν ο Miller στο τέλος, ακόμη κι έτσι όμως ο Marquez έχει μία πολύ καλή θέση, την καλύτερη από την ημέρα που επέστρεψε. Το πρόβλημα βέβαια τόσο του Marquez, όσο και των υπόλοιπων τριών δεν είναι μόνο η μεταξύ τους αναμέτρηση αλλά να κρατήσουν πίσω τον Martin ενώ δεν πρέπει κανείς να μην υπολογίζει τον Aleix Espargaro, ιδιαίτερα μετά από όσα έχουμε δει στους τελευταίους αγώνες.

Η Suzuki έπρεπε να τα πάει καλύτερα αντί για την 7^η θέση, παρόλο που ο ανταγωνισμός μπροστά δεν άφηνε πολλά περιθώρια, ενώ δεν γίνεται να μην υπάρξει αναφορά στον Bastianini που βρέθηκε στην Q2 χωρίς να χρειαστεί να περάσει από την Q1, αναφορά που ισχύει ακριβώς στο αντίθετο για τον Zarco που πήρε το ένα από τα δύο εισιτήρια της Q1, με το άλλο να πηγαίνει στον Binder. Ο Binder έβαλε και καινούριο soft ελαστικό αλλά δεν τα κατάφερε πολύ καλά μένοντας τελευταίος με την 11^η θέση να είναι του Nakagami.

Κι αν ο Mir δεν τα πήγε πολύ καλά, με δυνατή δικαιολογία τους απίστευτους χρόνους εμπρός του, ο Rins δεν μπορεί να δικαιολογήσει το ίδιο εύκολα την θέση του πίσω από τον Vinales που τρέχει με την νέα του μοτοσυκλέτα. Σε κάθε περίπτωση βέβαια, ο Rins δεν έχει και πολύ τύχη στην κατάταξη αυτής της σεζόν.

Αύριο θα είναι μία δυναμιτισμένη εκκίνηση, το μόνο σίγουρο.

Κατάταξη Q2:
Θέση	N#	Αναβάτης	ΜΟΤΟ	Χρόνο	Διαφ.	Προηγ.
1	63	Francesco Bagnaia	Ducati	1'46.322
2	43	Jack Miller	Ducati	1'46.688	0.366	0.366
3	20	Fabio Quartararo	Yamaha	1'46.719	0.397	0.031
4	93	Marc Marquez	Honda	1'46.736	0.414	0.017
5	89	Jorge Martin	Ducati	1'46.878	0.556	0.142
6	41	Aleix Espargaro	Aprilia	1'46.883	0.561	0.005
7	36	Joan Mir	Suzuki	1'47.162	0.840	0.279
8	44	Pol Espargaro	Honda	1'47.194	0.872	0.032
9	23	Enea Bastianini	Ducati	1'47.278	0.956	0.084
10	5	Johann Zarco	Ducati	1'47.288	0.966	0.010
11	30	Takaaki Nakagami	Honda	1'47.366	1.044	0.078
12	33	Brad Binder	KTM	1'47.932	1.610	0.566
Κατάταξη Q1:
Q2	5	Johann Zarco	Ducati	1'47.293
Q2	33	Brad Binder	KTM	1'47.344	0.051	0.051
13	27	Iker Lecuona	KTM	1'47.508	0.215	0.164
14	73	Alex Marquez	Honda	1'47.542	0.249	0.034
15	35	Cal Crutchlow	Yamaha	1'47.613	0.320	0.071
16	9	Danilo Petrucci	KTM	1'47.708	0.415	0.095
17	10	Luca Marini	Ducati	1'47.741	0.448	0.033
18	88	Miguel Oliveira	KTM	1'47.750	0.457	0.009
19	12	Maverick Viñales	Aprilia	1'47.764	0.471	0.014
20	42	Alex Rins	Suzuki	1'47.790	0.497	0.026
21	46	Valentino Rossi	Yamaha	1'47.863	0.570	0.073
22	96	Jake Dixon	Yamaha	1'48.146	0.853	0.283

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!