MotoGP Aragon: Pole Position για τραυματισμένο Quartararo

Εκτόπισε Vinales
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/10/2020

Από το Austin το 2019 είχε να βρεθεί ο Crutchlow στην πρώτη γραμμή της εκκίνησης και τα κατάφερε πίσω από τις δύο Yamaha του Quartararo και του Vinales. Έκανε και παύση στην προσπάθειά του ο Crutchlow γιατί είδε το περιστατικό με τους αδελφούς Espargaro και θεώρησε υποχρέωση να ενημερώσει. Ξεκινάμε από αυτόν μιας και έχει καιρό να πρωταγωνιστήσει σε καλή είδηση, μονίμως απασχολεί την επικαιρότητα εξαιτίας τραυματισμού.

Ο Quartararo είναι ο μεγάλος ήρωας της ημέρας. Μετά από αυτή την πτώση όπως αναλυτικά περιγράφεται εδώ, δεν ήξερε αν θα τα κατάφερνε να αγωνιστεί. Όπως είπε ένιωθε αρκετό πόνο εκείνη την στιγμή αλλά και λίγο αργότερα όσο εξεταζόταν από τους γιατρούς και αρχικά είχε την εντύπωση πως θα τον κόψουν από τις δοκιμές γιατί θα έβρισκαν κάποιο κάταγμα. Ευτυχώς όσο περνούσε η ώρα αισθανόταν καλύτερα και οι γιατροί έδωσαν το τελικό οκ.

Στην FP4 είχε τον 6ο χρόνο και ανέβηκε στην Q2 όπου και πήρε την τελευταία στιγμή την pole position από τον Vinales, φρενάροντας απότομα μετά για να τεντώσει τον τραυματισμένο του γόφο, ενώ ήταν φανερό το πόσο άβολα αισθανόταν και στην συνέντευξη.

Η Q2 κύλισε ομαλά με τον Vinales να έχει τον καλύτερο χρόνο πριν τον αρπάξει ο Quartararo και τον Morbidelli να βρίσκεται κοντά του ευελπιστώντας για καλυτέρευση της θέσης του, όπως και ο Crutchlow που είχε βάλει στόχο μία εκκίνηση χωρίς μοτοσυκλέτες μπροστά του.

Νωρίτερα ο Pol Espargaro, κι ενώ κυνηγούσε τον χρόνο, βρήκε στα αριστερά του τον Aleix Espargaro και στα αριστερά τον Alex Marquez ενώ πήγαινε ταχύτερα και από τους δύο. Έκοψε απότομα για να μην βρεθεί πάνω στην Honda και ακούμπησε δυνατά τον αδερφό του στην Aprilia ευτυχώς χωρίς να τον ρίξει. Το αποτέλεσμα ήταν να σπάσει η πτέρυγα των αεροδυναμικών βοηθημάτων αλλά ευτυχώς κανείς δεν έπεσε.

Η ατμόσφαιρα ήταν αρκετά φορτισμένη στην Q1 ανάμεσα στις εργοστασιακές Ducati με τον Dovizioso να δείχνει μία σπάνια στιγμή εκνευρισμού. Είναι μετρημένες στα δάχτυλα οι φορές που ο Dovizioso έχει αφήσει να φανεί ο εκνευρισμός του στην κάμερα και τώρα τον είδαμε όπως ακριβώς τον Miller στον προηγούμενο αγώνα: Μπήκε στο box με βήμα ταχύ μουγκρίζοντας και πέταξε το γάντι κάτω φωνάζοντας. Είχε εκνευριστεί με τον Petrucci που του είχε κόψει την φόρα βγαίνοντας από τα pit κι έπειτα μένοντας πίσω του κέρδιζε τον slipstreaming και μαζί και πολύτιμα χιλιοστά του χρόνου. Ο Binder προσπάθησε και αυτός να πάρει ένα από τα δύο χρυσά εισιτήρια για την Q2 αλλά οι τρεις Ducati δεν άφησαν περιθώρια. Ο τρίτος ήταν ο Miller που τελικά κατάφερε να κάνει καλύτερο χρόνο από τον Dovizioso και μαζί με τον Petrucci να είναι οι δύο νικητές της Q1. «Νικητές» γιατί υπήρχαν δύο εισιτήρια να κερδίσουν… Ο Dovizioso εκνευρίστηκε που δεν βγήκε στην Q2 κατηγορώντας τον Petrucci για δύο λόγους, για το κόψιμο στην έξοδο της pit lane αλλά και για το slipstreaming παρότι ευκαιριακά και τα δύο…

Το σημερινό αποτέλεσμα αντιστρέφει το χθεσινό, όπου ο Vinales είχε τον καλύτερο χρόνο έναντι του Quartararo, ωστόσο εξακολουθεί η Yamaha να είναι κυρίαρχη στην πίστα κι ας έχει η Ducati την υψηλότερη τελική και με διαφορά. Οι απότομες εναλλαγές κλίσεων που υποβάλλει αυτή η πίστα τις μοτοσυκλέτες, έχουν συγκεκριμένο αντίκτυπο.

Ο Bagnaia χθες κατέρριψε το ρεκόρ τελικής του Dovizioso εδώ μέσα, και έφτασε τα 351,8km/h. Αυτό σημαίνει πως το Aragon μπήκε πλέον στο στενό club των πιστών με ταχύτητες μεγαλύτερες των 350km/h με πρώτο το Mugello και έπειτα Cataluna και Losail.

Αύριο η δουλειά του Quartararo θα είναι πιο εύκολη από ότι ήταν στον προηγούμενο αγώνα, ενώ ενδιαφέρον θα έχει να δούμε την δίχως ηλεκτρονικά προσπάθεια του Vinales! Σύμφωνα με τον ίδιο, θα προσπαθήσει να ξεκινήσει χωρίς το launch control κάτι που έκανε και την τελευταία φορά με άσχημα αποτελέσματα. Θεωρεί πως είναι θέμα εξάσκησης και δεν εμπιστεύεται τα ηλεκτρονικά της Yamaha να κάνουν πάντα το καλύτερο δυνατό, για αυτό και θα προσπαθήσει χωρίς το πιο σημαντικό για όλους τους άλλους, το launch control. Είχε δει τον Pedrosa να ξεκινά καλύτερα χωρίς αυτό και θεωρεί βέβαιο πως αξίζει να το δοκιμάσει… Αύριο με βάση τις νέες ώρες του αγώνα, θα φανεί κατά πόσο είχε δίκιο σε αυτό

 

Κατάταξη Q1
Pos.
Num.
Rider
Bike
Time
Gap 1st/Prev.
1
9
Ducati
1'47.605
 
2
43
Ducati
1'47.737
0.132 / 0.132
3
4
Ducati
1'47.752
0.147 / 0.015
4
33
KTM
1'47.853
0.248 / 0.101
5
27
KTM
1'48.005
0.400 / 0.152
6
5
Ducati
1'48.068
0.463 / 0.063
7
63
Ducati
1'48.386
0.781 / 0.318
8
88
KTM
1'48.431
0.826 / 0.045
9
38
Aprilia
1'48.556
0.951 / 0.125
10
53
Ducati
1'48.558
0.953 / 0.002
11
6
Honda
1'49.166
1.561 / 0.608
Κατάταξη Q2
1
20
Yamaha
1'47.076
 
2
12
Yamaha
1'47.122
0.046 / 0.046
3
35
Honda
1'47.305
0.229 / 0.183
4
21
Yamaha
1'47.317
0.241 / 0.012
5
43
Ducati
1'47.413
0.337 / 0.096
6
36
Suzuki
1'47.679
0.603 / 0.266
7
30
Honda
1'47.759
0.683 / 0.080
8
9
Ducati
1'47.924
0.848 / 0.165
9
41
Aprilia
1'47.988
0.912 / 0.064
10
42
Suzuki
1'48.035
0.959 / 0.047
11
73
Honda
1'48.189
1.113 / 0.154
12
44
KTM
1'48.202
1.126 / 0.013

Ετικέτες

MotoGP: Από 2 έως 2184 ημέρες – Είναι όλοι τους ήρωες

Όλοι αγαπάνε ένα comeback - Ο Nick Harris θυμάται τις πιο εντυπωσιακές επιστροφές στην ιστορία του MotoGP
MotoGP Comebacks
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

9/10/2025

Από τον Mike Hailwood ως τον Marc Márquez, η ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας είναι γεμάτη με αναβάτες που αρνήθηκαν να τα παρατήσουν. Άλλοι χρειάστηκαν λίγες μέρες. Άλλοι, όπως ο Márquez, πάνω από έξι χρόνια. Όλοι όμως απέδειξαν πως η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται στο γκάζι, αλλά στο κουράγιο

Μπορεί να διαρκέσει δυο μέρες. Μπορεί να κρατήσει πάνω από μια δεκαετία. Όμως όλοι αγαπάμε ένα ηρωικό comeback, όσο μακρύ κι αν είναι. Από τον Mike Hailwood, τον Barry Sheene και τον Mick Doohan, μέχρι τον Jorge Lorenzo και τον σημερινό “βασιλιά των comeback” Marc Márquez, όλοι τους κέρδισαν επάξια μια θέση στις καρδιές μας.

Mike Hailwood – Η επιστροφή του θρύλου

Όταν η Honda αποχώρησε από τους αγώνες Grand Prix στο τέλος του 1967, πλήρωσε τον Hailwood, τετράκις παγκόσμιο πρωταθλητή, για να μην αγωνιστεί με άλλη εργοστασιακή ομάδα. Εκείνος στράφηκε στη Formula 1, ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο και μάλιστα βραβεύτηκε με το George Medal όταν έσωσε τον Clay Regazzoni από φλεγόμενο μονοθέσιο στο Kyalami.
Όμως το μικρόβιο των δύο τροχών δεν έσβησε ποτέ. Το 1978, στα 38 του χρόνια, επέστρεψε στο Isle of Man TT με Ducati και φυσικά… νίκησε. Το επανέλαβε και το 1979, πριν αποσυρθεί οριστικά. Τραγικά, δύο χρόνια αργότερα, σκοτώθηκε σε τροχαίο μαζί με την 9χρονη κόρη του Michelle.

MotoGP Comebacks

Barry Sheene – Ο ήρωας με το τσιγάρο στο χέρι

Ήταν 1975 όταν η κάμερα της Thames Television κατέγραφε τον Barry Sheene να πετάγεται στον αέρα με 250 km/h στη Daytona. Το φρικτό ατύχημα τον έκανε εθνικό ήρωα, σπασμένος μηρός, σπασμένο χέρι, καμένα γόνατα, αλλά ο Barry προσπαθούσε να λύσει το κράνος του μόνος του, ενώ περιέγραφε τις κακώσεις του χαμογελώντας στην κάμερα, ζητώντας ένα τσιγάρο.
Μόλις επτά εβδομάδες αργότερα, επέστρεψε στους αγώνες στο Cadwell Park και σε τέσσερις μήνες κέρδισε το πρώτο του Grand Prix στο Assen. Ακολούθησαν δύο παγκόσμιοι τίτλοι και 18 νίκες. Ακόμα και μετά το τρομακτικό ατύχημα στο Silverstone το 1982, ο Sheene γύρισε πίσω επτά μήνες αργότερα για να συνεχίσει να αγωνίζεται.

MotoGP Comebacks

Mick Doohan – Από τη διάσωση στο μεγαλείο

Το 1992, ο Mick Doohan βρισκόταν ένα βήμα πριν από τον πρώτο του τίτλο, όταν ένα ατύχημα στο Assen του κόστισε σοβαρό τραυματισμό στο πόδι. Το νοσοκομείο δεν αντέδρασε σωστά, και όταν απειλήθηκε ακρωτηριασμός, ο θρυλικός Dr. Costa τον ”απήγαγε” για να τον μεταφέρει στην κλινική του στην Ιταλία.
Ο Doohan επέστρεψε επτά εβδομάδες αργότερα, σχεδόν ανίκανος να περπατήσει, αλλά αποφασισμένος να μην αφήσει τον Wayne Rainey να του πάρει τον τίτλο. Έχασε εκείνο το πρωτάθλημα για μόλις τέσσερις βαθμούς, αλλά έναν χρόνο μετά ξανακέρδισε, και στη συνέχεια κατέκτησε πέντε συνεχόμενα παγκόσμια πρωταθλήματα.

MotoGP Comebacks

Jorge Lorenzo – Ο άνθρωπος των δύο ημερών

Το 2013, ο Lorenzo έσπασε την κλείδα του σε πτώση στις ελεύθερες δοκιμές του Assen. Όλοι υπέθεσαν πως η σεζόν του τελείωσε. Όμως δύο μέρες μετά, γύρισε στην πίστα με δέκα βίδες και μια πλάκα τιτανίου και τερμάτισε πέμπτος μέσα σε αφόρητο πόνο. Δύο εβδομάδες αργότερα έπεσε ξανά και ξανατραυματίστηκε, αλλά δεν εγκατέλειψε ποτέ. Μέσα σε ενάμιση χρόνο, το 2015, έγινε τριπλός παγκόσμιος πρωταθλητής MotoGP.

MotoGP Comebacks

Marc Márquez – Ο βασιλιάς των comebacks

Κανείς δεν έχει γράψει ιστορία όπως ο Marc Márquez. Μετά τον τραυματισμό του το 2020, πέρασε πέντε μεγάλες επεμβάσεις, 108 πτώσεις, και 2184 μέρες μέχρι να ξανασηκώσει το τρόπαιο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή στο Motegi το 2025.
Περισσότερα από 1000 μέρες χωρίς νίκη, μια ατελείωτη διαδρομή αποκατάστασης και ψυχικής αντοχής — και τελικά, μια από τις πιο συγκλονιστικές επιστροφές στην ιστορία του αθλητισμού.

MotoGP Comebacks

Δεν έχει σημασία ο χρόνος, οι τραυματισμοί ή οι συνθήκες.
Όλοι αυτοί οι αναβάτες αλλά και πολλοί ακόμη, απέδειξαν ότι το θάρρος, η επιμονή και η ψυχή είναι τα πραγματικά χαρακτηριστικά ενός πρωταθλητή.
Και για αυτό είναι όλοι τους ήρωες.