MotoGP – Aragon

Η πρώτη μέρα των δοκιμών
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/9/2017

Φέτος, είναι ίσως η χρονιά που οι αναβάτες των MotoGP έχουν φάει… τόσο νερό. Η πρώτη μέρα των δοκιμών στην ισπανική πίστα δεν ξέφυγε από τον γενικότερο κανόνα, και προβλημάτισε ιδιαίτερα ομάδες και αναβάτες που αναγκάστηκαν να οδηγήσουν σε συνθήκες που δεν ήταν σταθερές. Μπορεί κάποια στιγμή η βροχή να σταμάτησε, αλλά υπήρχαν κομμάτια στην πίστα που σήκωναν σπρέι στο πέρασμα των μοτοσυκλετών και άλλα που κόντευαν να στεγνώσουν. Τελικά, όλοι τους αποφάσισαν να παραμείνουν με βρόχινα ελαστικά –οι περισσότεροι με τις μαλακές γόμες, ειδικά στα FP1- με τον Marquez να ξεκινά τις δοκιμές ως ο γρηγορότερος αναβάτης, με τον Pedrosa να ακολουθεί στον πίνακα των χρόνων, δείχνοντας από νωρίς ότι παίζει πολύ δυνατά στην Aragon παρά τις δύσκολες συνθήκες. Εξαιρετική επίδοση στα FP1 είχε και ο Joann Zarco, ο οποίος έγραψε χρόνο πίσω από τους δύο αναβάτες της Repsol Honda, αλλά η είδηση ήταν αλλού.

Ανάμεσα στους αναβάτες που βγήκαν να δοκιμάσουν την βρεγμένη πίστα ήταν και ο Valentino Rossi, ο οποίος οδήγησε για οκτώ γύρους συνολικά στο πρώτο session γράφοντας τον 18ο χρόνο στην κατάταξη, μόλις 22 μέρες μετά το ατύχημα που είχε κατά την διάρκεια προπόνησης με endurο. Μάλιστα, στην συνέντευξη τύπου που προηγήθηκε των δοκιμαστικών, ο ίδιος δήλωσε πως "ήθελα να επιστρέψω το συντομότερο δυνατόν, γιατί αυτό είναι που μ' αρέσει να κάνω κι αυτό θέλω να κάνω." Συνέχισε λέγοντας πως δεν είναι η μικρή βαθμολογική διαφορά στο πρωτάθλημα που τον έκανε να επιστρέψει, αλλά το ότι θεωρεί πως όσο πιο σύντομα επιστρέψει πάνω σε μια MotoGP μοτοσυκλέτα, τόσο πιο γρήγορα θα αναρρώσει!

Στα δεύτερα ελεύθερα δοκιμαστικά, ο Pedrosa επιβεβαίωσε με τον καλύτερο τρόπο τον γρήγορο ρυθμό του, επικρατώντας καθολικά στην πίστα, όντας και ο μοναδικός αναβάτης που κατέβηκε κάτω από τα δύο λεπτά. Πίσω του ήταν ο Jorge Lorenzo, σχεδόν μισό δευτερόλεπτο πιο αργός, ενώ τρίτος για άλλη μα φορά ήταν ο Zarco, τον οποίο φαίνεται να ευνοούν ιδιαίτερα οι βρεγμένες συνθήκες στην πίστα. Η έκπληξη ήταν η επίδοση του Karel Abraham με την δορυφορική Ducati της Pull&Bear Aspar, ο οποίος ήταν πέμπτος, μόλις 13 χιλιοστά του δευτερολέπτου πιο αργός από τον Marquez που ήταν στην τέταρτη θέση. Χαρακτηριστικό πάντως ήταν πως παρά τη βρεγμένη άσφαλτο και την επιλογή των βρόχινων ελαστικών ξανά, οι χρόνοι στην πλειοψηφία των αναβατών ήταν βελτιωμένοι. Τα μεγαλύτερα προβλήματα όμως φαίνεται πως τα αντιμετώπισε η εργοστασιακή ομάδα της Movistar Yamaha, καθώς εκτός από τον Rossi που είναι τραυματίας και βρέθηκε στην 20η θέση, ο έτερος αναβάτης της ομάδας, Maverick Vinales, δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από την 17η θέση στην κατάταξη, όντας μάλιστα λιγότερο από τρία δέκατα ταχύτερος από τον ομόσταυλό του.

 

Αποτελέσματα FP2

1. Dani Pedrosa ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 59.858s [Lap 8/10] 324km/h (Max)
2. Jorge Lorenzo ESP Ducati Team (GP17) 2m 00.072s +0.214s [10/12] 325km/h
3. Johann Zarco FRA Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1)* 2m 00.320s +0.462s [16/16] 323km/h
4. Marc Marquez ESP Repsol Honda (RC213V) 2m 00.459s +0.601s [7/9] 326km/h
5. Karel Abraham CZE Pull&Bear Aspar (GP15) 2m 00.471s +0.613s [13/15] 326km/h
6. Cal Crutchlow GBR LCR Honda (RC213V) 2m 00.482s +0.624s [11/13] 328km/h
7. Sam Lowes GBR Factory Aprilia Gresini (RS-GP)* 2m 00.585s +0.727s [10/11] 319km/h
8. Andrea Dovizioso ITA Ducati Team (GP17) 2m 00.962s +1.104s [4/6] 324km/h
9. Aleix Espargaro ESP Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 2m 01.015s +1.157s [5/7] 322km/h
10. Pol Espargaro ESP Red Bull KTM Factory (RC16) 2m 01.042s +1.184s [8/10] 327km/h
11. Alvaro Bautista ESP Pull&Bear Aspar (GP16) 2m 01.103s +1.245s [13/16] 328km/h
12. Jack Miller AUS EG 0,0 Marc VDS (RC213V) 2m 01.149s +1.291s [3/7] 322km/h
13. Bradley Smith GBR Red Bull KTM Factory (RC16) 2m 01.350s +1.492s [11/14] 322km/h
14. Andrea Iannone ITA Suzuki Ecstar (GSX-RR) 2m 01.471s +1.613s [10/11] 322km/h
15. Mika Kallio FIN Red Bull KTM Factory (RC16) 2m 01.492s +1.634s [12/12] 326km/h
16. Scott Redding GBR Octo Pramac (GP16) 2m 01.516s +1.658s [10/11] 325km/h
17. Maverick Viñales ESP Movistar Yamaha (YZR-M1) 2m 01.632s +1.774s [12/12] 324km/h
18. Jonas Folger GER Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1)* 2m 01.745s +1.887s [13/14] 325km/h
19. Danilo Petrucci ITA Octo Pramac (GP17) 2m 01.810s +1.952s [9/14] 328km/h
20. Valentino Rossi ITA Movistar Yamaha (YZR-M1) 2m 01.917s +2.059s [6/13] 321km/h
21. Alex Rins ESP Suzuki Ecstar (GSX-RR)* 2m 02.077s +2.219s [15/16] 323km/h

Isle of Man TT: Τέλος εποχής για τη SuperTwin κατηγορία

Η νέα αλλαγή στους κανονισμούς του ΤΤ υπακούει στην πραγματικότητα της αγοράς
michael dunlop
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/9/2026

Οι διοργανωτές του Isle of Man Tourist Trophy ανακοίνωσαν το τέλος της κατηγορίας SuperTwin, καθώς από το ΤΤ του 2027 οι κανονισμοί της θα εναρμονιστούν πλήρως με αυτούς της κατηγορίας Sportbike, ως έχει στο παγκόσμιο WSPB και στην ανάλογη κλάση του αγγλικού πρωταθλήματος BSB.

Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει από το 2024 και εξαρχής προέβλεπε τη σταδιακή κατάργηση των SuperTwin αγωνιστικών, έχοντας ήδη αναβαπτίσει την κατηγορία Sportbike και ενσωματώνοντας σε αυτήν τις μοτοσυκλέτες που την έχουν στελεχώσει και στο παγκόσμιο, με κινητήρες που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν παραπάνω από δύο κυλίνδρους, όπως οι τρικύλινδρες Triumph Daytona 660 και CFMOTO 675 SR.

Michael Dunlop

Η SuperTwin θεσπίστηκε το 2012 και θεωρείται ως μια από τις τελευταίες αγωνιστικές κατηγορίες που επέτρεπαν μεγάλη ελευθερία στις μετατροπές στις μοτοσυκλέτες, ενώ ήταν το πεδίο όπου δοξάστηκαν τα σπεσιαλάκια Paton S1-R 650, ειδικά διά χειρός του Michael Dunlop και παλιότερα του John Mc Guinness.

Η SuperTwin είχε στο παρελθόν γεμίσει από κάθε λογής τροποποιημένες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όπως οι Honda CB500, Kawasaki ER-6 και Suzuki GS500, ωστόσο τα τελευταία χρόνια “καθαρόαιμες” κατασκευές όπως οι Paton είχαν κυριαρχήσει εύλογα στην κατηγορία, παίρνοντας τη νίκη στους έξι από τους οκτώ τελευταίους αγώνες.

Η άφιξη μιας νέας γενιάς δικύλινδρων, όπως οι Aprilia RS660 και Yamaha R7 αναζωογόνησαν ελαφρώς τον ανταγωνισμό, αν και στο φετινό ΤΤ και πάλι ήταν δύο Paton που πήραν άνετα την κορυφή με τους Michael Dunlop και Mike Browne.

Sportbike TT

Για τους διοργανωτές του ΤΤ η Sportbike κατηγορία έχει πια το πλεονέκτημα των μοντέλων παραγωγής, με το εμπορικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, θέλοντας να λειτουργήσει ως μια από τις πιο προσιτές οδούς για νέους αναβάτες χωρίς τα εκτυφλωτικά κόστη των μεγάλων κατηγοριών. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι κανονισμοί της θα έχουν αρκετά περιοριστικό χαρακτήρα στις επιτρεπόμενες επεμβάσεις στις μοτοσυκλέτες, πιο κοντά στη superstock λογική.

Τελικός στόχος είναι μια κλάση που δεν θα απαιτεί μια περιουσία για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που θα διευκρινιστεί πλήρως τον ερχόμενο Νοέμβριο, όταν θα δοθούν στη δημοσιότητα οι αναλυτικοί κανονισμοί της Sportbike, ως θα ισχύσουν από το 2027 και εφεξής.

Αυτό που είναι ήδη γνωστό, είναι πως στους νέους κανονισμούς δεν θα υπάρχουν πια τα SuperTwins όπως τα γνωρίζαμε ως σήμερα, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μια αγωνιστική κατηγορία που έχει τις ρίζες της σε μια πιο ρομαντική εποχή του ΤΤ.