MotoGP Argentina: Ιστορική Pole Position για Aprilia

Ο Aleix Espargaro φέρνει την Aprilia στην πρώτη γραμμή για πρώτη φορά!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/4/2022

Γεμάτο δυσκολίες το MotoGP στην Αργεντινή, με την δράση της Παρασκευής να συρρικνώνεται και τελικά να αλλάζει και το πρόγραμμα του Σαββάτου εκ νέου με τις ελεύθερες δοκιμές να κολλούν μεταξύ τους και την FP1 και FP2 να καθορίζουν ποιος θα πάει στην Q2.

Από την πρώτη στιγμή η Aprilia ξεχώρισε γιατί ήταν εντός πεντάδας στην FP1 και στην FP2 έκανε κάτι σπουδαίο, Ο Aleix Espargaro είναι τον καλύτερο χρόνο με τον Maverick Vinales να ακολουθεί στην δεύτερη θέση! Ήταν μία εξαιρετική στιγμή που λίγο αργότερα έγινε ανέλπιστα καλύτερη, όταν ο Aleix Espargaro κατέκτησε την πρώτη θέση της εκκίνησης.

Οι κατατακτήριες δοκιμές δεν ήταν ελεύθερες συμβάντων, ευτυχώς όμως οι πτώσεις δεν κυριάρχησαν όπως υπήρξε ο φόβος εξαιτίας του πολύ μικρού χρόνου προετοιμασίας. Χαρακτηριστικό πως η ομάδα της Mooney ξεκίνησε να προετοιμάζει το box και μετά τις μοτοσυκλέτες της τα ξημερώματα καθώς τότε έφτασε το αεροπλάνο με τον εξοπλισμό της. Κι αργότερα οι μηχανικοί θα είχαν περισσότερη δουλειά μιας και ο Bezzecchi έπεσε.

Χαρακτηριστικό των προβλημάτων πως ο Mir έχασε αρκετό χρόνο καθώς η μοτοσυκλέτα του δεν ήταν έτοιμη, πράγμα που δείχνει και την ετοιμότητα της η Aprilia μιας που τα κατάφερε σε τέτοιες συνθήκες.

Η Honda κυριάρχησε της Q1 τόσο γιατί ο Pol Espargaro και ο Nakagami πήραν τα δύο χρυσά εισιτήρια να συνεχίσουν, αλλά κυρίως με τον τρόπο που το έκαναν, γλιστρώντας και παλεύοντας στο όριο για τον καλύτερο χρόνο. Στην πάλη για το ποιος θα περάσει στην Q2 ο Bagnaia βρέθηκε να ακυρώνει γύρους για να μην αφήσει άλλους να τον ακολουθούν σε σημείο να βρίσκεται μέσα στην πίστα με επικίνδυνα αργό ρυθμό κάνοντας χειρονομίες, ενώ λίγο αργότερα και ο Quartararo έπεσε σε κίνηση και δεν κατάφερε να κάνει τον χρόνο που θα ήθελε, έχοντας να κατηγορήσει τον Miller για αυτό. Στην Q1 ο Bagnaia ήταν ακόμη περισσότερο εκνευρισμένος από την FP2, άργησε να κάνει την προσπάθειά του για καλύτερο χρόνο και για να ξεφύγει στην Q2 και για λίγο τα κατάφερε, πριν οι Honda τον αφήσουν στις πίσω θέσεις της αυριανής εκκίνησης. Κοντά του ο Bastianini που οδηγεί το πρωτάθλημα σε μία εξέλιξη που δεν την περίμενες.

Ο Martin ήταν το φαβορί για την πρώτη θέση στην εκκίνηση αύριο, ενώ λίγο έλειψε να χάσει την πρώτη pole position στην ιστορία της η Aprilia, όταν στην κόψη του ξυραφιού ο Binder πήγαινε για καλύτερο χρόνο αλλά χάνοντας για λίγο πρόσφυση, έχασε και την ευκαιρία του καλύτερου χρόνου.

Ήταν μία καλή ημέρα για τους αδελφούς Espargaro παρόλο που ο Pol έπεσε στην FP1 και αναγκάστηκε να περάσει από την Q1 και σίγουρα μία δύσκολη εκκίνηση αύριο για όλους, καθώς είχαν δύσκολη προετοιμασία και αύριο υπάρχει μία περίεργη σύνθεση των γραμμών που θα φέρει έντονες μάχες στην αρχή.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.