MotoGP Assen: ‘Ένα-Δύο για την Yamaha με απόλυτη κυριαρχία Quartararo!

Κανείς πιο γρήγορος από την Yamaha στο Assen!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/6/2021

Μία πολύ δυναμική εκκίνηση, όπως είχε προβλεφθεί εχθές, έφερε επαφή Quartararo και Vinales με τον Quartararo να μπαίνει μπροστά κρατώντας πίσω του τον Bagnaia και τον Nakagami με τον Vinales να χάνει για λίγο κι άλλη θέση από τον Rins κερδίζοντάς την όμως αμέσως. Καταστροφική εκκίνηση για τον Rossi που έμεινε σχεδόν στο τέλος, δύσκολα τα πράγματα για τον Oliveira που επίσης έχασε τρεις θέσεις και φαντάστηκα τα πήγε ο Marquez κερδίζοντας θέσεις από την εκκίνηση και συνεχίζοντας μία πολύ γρήγορη άνοδο ώστε να ανακάμψει από την πιο άσχημη κατάταξη της καριέρας του.

Με τον Bagnaia να περνά μπροστά ο Quartararo είχε μία δύσκολη δουλειά γιατί η Ducati έκλεινε τον δρόμο σε κάθε στροφή και το μόνο σημείο που μπορούσε να περάσει ήταν στο τελευταίο εσάκι πριν την ευθεία. Το δοκίμασε δύο φορές συνεχόμενα με την Ducati να επιταχύνει πολύ πιο γρήγορα και τις δύο φορές στην ευθεία χωρίς να αφήνει στην συνέχεια ευκαιρία για απάντηση. Ήταν ξεκάθαρο πως ο Quartararo μπορούσε να πάει ταχύτερα από τον Bagnaia αν κατάφερνε να περάσει μπροστά, καθώς έμενε κολλημένος πίσω του χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια σε αντίθεση με τον Bagnaia που προσπαθούσε να κρατήσει την μοτοσυκλέτα μέσα στο πλάτος της πίστας. Έκανε όμως εξαιρετική δουλειά κλείνοντας κάθε πόρτα πίσω του, μέχρι που ο Quartararo με μία επιθετική κίνηση βάζει την μοτοσυκλέτα του λίγο πιο νωρίς μέσα στην γραμμή του Bagnaia και περνώντας πρώτος πριν το εσάκι καταφέρνει να μείνει μπροστά και στην πρώτη στροφή.

Από εκεί και πέρα πήρε στον Quartararo μόλις τρεις γύρους για να ανοίξει μπροστά με τον Bagnaia να λαμβάνει στον δέκατο γύρο ενημέρωση από την ομάδα του πως ο Nakagami πλησιάζει. Όσο ο Quartararo πάλευε να περάσει τον Bagnaia ο Vinales από την τρίτη θέση προσπαθούσε να κρατήσει τον Rins πίσω και μετά τον Zarco. Φρόντισε ο Zarco να απαλλάξει τον Vinales από τον Rins όταν με ένα επιθετικό προσπέρασμα που οδήγησε σε επαφή, δεν του άφησε περιθώρια και τον οδήγησε εκτός, ευτυχώς όμως χωρίς πτώση. Αργότερα κάτι αντίστοιχο θα έκανε και ο Mir στον Nakagami, που από εκείνη την στιγμή και μετά άρχισε να χάνει συνέχεια θέσεις μέχρι που έκανε και λάθος στα φρένα μόνος του και κατέληξε πίσω από τον Marquez. Μέχρι να γίνει αυτό ο Nakagami είχε παλέψει για λίγο με τον Bagnaia κάτι που δεν χρειάστηκε να κάνει ο Vinales σε πίεση μάλιστα από τον Zarco, γιατί μετά από προειδοποίηση των κριτών στον Bagnaia για τα όρια της πίστας ήρθε και η ποινή με την μορφή του μακρύτερο γύρου. Ο Quartararo ήταν ήδη σε απόσταση ασφαλείας, οδηγώντας μόνος του και με μόνο αντίπαλο τον εαυτό του γιατί όπως αποκάλυψε αργότερα από την μέση και μετά το χειρουργημένο του χέρι άρχισε να τον ενοχλεί ιδιαίτερα. Από την στιγμή του μακρύτερου γύρου του Bagnaia και μετά, διαφορά ασφαλείας θα έχτιζε και ο Vinales χωρίς πλέον κανέναν να τον κυνηγά.

Ο Bagnaia κατέληξε μπροστά από τον Marquez και πίσω από τον Aleix Espargaro που τον κυνήγησαν και τον πέρασαν και οι δύο με τον Marquez να μην καταφέρνει να κάνει αντίστοιχη κίνηση στον Bagnaia, αν και φαινόταν πως μπορούσε να είναι πιο γρήγορος σε όλη την πίστα πλην της ευθείας. Πίσω του θα έμπαινε ο Nakagami μετά την προσπέραση που του έκανε ο Mir και για λίγο θα έχανε την επαφή με τον Bagnaia από μία επιθετική προσπέραση του Aleix στην οποία απάντησε γρήγορα μπαίνοντας ξανά πίσω από την Ducati.

Από την ώρα που ο Vinales δεν είχε μπροστά του την Ducati η μάχη ήταν μόνο για την τρίτη θέση, οι δύο πρώτες ήταν άπιαστες με απόλυτη κυρίαρχη την Yamaha. Ο Mir ξεμπέρδεψε με τον Zarco πιο καθαρά από εκείνο που θα έκανε στον Nagami και στο τέλος και η τρίτη θέση είχε ξεκάθαρο όνομα καθώς η απόσταση από τον Γάλλο ήταν απόσταση ασφαλείας.

Ο Quartararo μπροστά μείωσε τον φρενήρη ρυθμό που είχε στην αρχή με τον Vinales να ψαλιδίζει την διαφορά περίπου στο μισό, αλλά και πάλι πάνω από τα 2,5 δευτερόλεπτα, χάνοντας οπτική επαφή με τον Quartararo σε πολλά σημεία της πίστας. Ο Quartararo είχε φτάσει στο σημείο να καταρρίψει και το ρεκόρ γύρου στον αγώνα, που κρατούσε ο Marquez από το 2015 κατεβαίνοντας κάτω από το 1,33 ώστε να είναι βέβαιο πως δεν θα έχει πρόβλημα από τις Ducati στην ευθεία. Δεν είχε κανένα λόγο να συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό και ήταν αδιαμφισβήτητα ο καλύτερος αναβάτης σήμερα.

Σημαντική για το πρωτάθλημα ήταν η πτώση του Miller, ακίνδυνη και συνέχισε μέχρι που οι κριτές του ζήτησαν να βγει εκτός διακρίνοντας τεχνικό πρόβλημα στην μοτοσυκλέτα του και πιο άσχημη, παρότι δεν τραυματίστηκε, ήταν η πτώση του Rossi καθώς έγινε στην 7η στροφή με πολλά χιλιόμετρα. Στην είσοδο για το τελευταίο εσάκι έπεσε και ο Lecuona με την μοτοσυκλέτα να καταλήγει στην μέση της πίστας χωρίς ευτυχώς άλλο πρόβλημα, ενώ εγκατέλειψε και ο Jorge Martin. Έτσι ο Gerloff, που ήρθε από τα MOTUL WSBK ως αντικαταστάτης του Morbidelli που χειρουργήθηκε στο γόνατο, βρέθηκε μία ανάσα από τους βαθμούς, έχοντας περάσει και τον Luca Marini.

Πολύ καλή επάνοδο είχε και ο Rins μετά την έξοδό του, καταφέρνοντας να φτάσει στην 11η θέση και προφανώς χωρίς να είναι καθόλου ευχαριστημένος μιας και πάλευε για το βάθρο που τελικά πράγματι πήγε στην Suzuki με τον Mir να κάνει κι αυτός σημαντική πορεία σήμερα, από το βάθος της εκκίνησης.

Ο Quartararo πηγαίνει έτσι στο μακρύ καλοκαιρινό διάλειμμα με ένα σημαντικό προβάδισμα για το πρωτάθλημα!

Στην Moto2 o Fernandez πήρε μία σημαδιακή νίκη, καθώς έχει βρεθεί αυτές τις ημέρες στο στόχαστρο ερωτήσεων για το μέλλον του στην μεγάλη κατηγορία, ιδιαίτερα από εχθές το βράδυ που αποκαλύφθηκε πως ο Vinales σπάει το συμβόλαιο του με την Yamaha πηγαίνοντας στην Aprilia. Και ήταν μία μεγάλη νίκη καθώς από λάθος βρέθηκε στο όριο της πίστας χάνοντας πολλές θέσεις αλλά ανέκαμψε γρήγορα και μπήκε επικεφαλής του αγώνα κάνοντας και μία μικρή διαφορά από τον Remy Gardner!

Δυνατές μάχες στην Moto3 έφεραν τον Dennis Foggia στην πρώτη θέση, ελάχιστα μπροστά από τον Sergio Garcia και τον Fenati να ακολουθεί λίγο πιο πίσω με τον φοβερό Acosta να αρκείται στην τέταρτη θέση.

Επόμενο ραντεβού για τα MotoGP στην Αυστρία πλέον για δύο διαδοχικούς αγώνες ξεκινώντας στις 8 Αυγούστου. Στο μεσοδιάστημα όμως αναμένονται εξελίξεις στην σύνθεση των ομάδων για την επόμενη σεζόν με την Yamaha να έχει δύο ανοικτές θέσεις…

 

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
1
Yamaha
174.5
40'35.031
2
Yamaha
174.3
+2.757
3
Suzuki
174.1
+5.760
4
Ducati
174.1
+6.130
5
KTM
173.9
+8.402
6
Ducati
173.8
+10.035
7
Honda
173.8
+10.110
8
Aprilia
173.8
+10.346
9
Honda
173.7
+12.225
10
Honda
173.2
+18.565
11
Suzuki
173.0
+21.372
12
KTM
173.0
+21.676
13
KTM
172.6
+27.783
14
Honda
172.4
+29.772
15
Ducati
172.2
+32.785
16
Aprilia
171.9
+37.573
17
Yamaha
170.8
+53.213
18
Ducati
169.9
+1'06.791
 
KTM
173.0
8 Laps
 
Ducati
167.8
8 Laps
 
Ducati
170.5
12 Laps
 
Yamaha
170.3
19 Laps
  
Ετικέτες

MotoGP: Το ρόστερ του 2027 - Ποιος πάει πού και οι εκκρεμότητες που απομένουν

Εννιά θέσεις δεν έχουν κλείσει ακόμη στο σύνολο των 22 αναβατών της επόμενης χρονιάς
motogp
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/7/2026

Η φετινή μεταγραφική περίοδος είναι μια από τις πιο περίεργες των αρκετών τελευταίων ετών. Από τη μια έχουμε τη μεγάλη αλλαγή των κανονισμών του πρωταθλήματος, η οποία συνοδεύεται από τη λήξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμβολαίων, άρα το γερό ανακάτεμα στη σύνθεση του 2027 ήταν εξαρχής δεδομένο.

Φέτος επιπλέον η μεταγραφολογία άρχισε λίγο πριν την αγωνιστική δράση, κάτι που επίσης προσέδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με τις πρώτες μετακινήσεις να γίνονται γνωστές ήδη από το Sepang Test πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Γνωστές όμως δεν σημαίνει και επίσημες, καθώς οι διαπραγματεύσεις για την εμπορική συμφωνία διοργανωτών και κατασκευαστών τράβηξαν πολύ και καθυστέρησαν τις μεταγραφικές ανακοινώσεις ως το Καλοκαίρι. Παρότι λοιπόν ένα μεγάλο μέρος των μετακινήσεων ήταν ήδη λίγο-πολύ γνωστές, οι επίσημες ανακοινώσεις άρχισαν να έρχονται ταχύρρυθμα τον τελευταίο καιρό και πλέον έχουμε σχηματοποιημένη την πλειοψηφία του πρωταθλήματος για το 2027.

Θα έχουμε τρεις ή τέσσερις μεταγραφές από τη Moto2 και υπάρχει λόγος που φέτος οι ομάδες κοιτούν με ενδιαφέρον στη μεσαία κατηγορία: η Pirelli. Η ιταλική εταιρεία εξοπλίζει τις δύο μικρότερες κατηγορίες, οπότε ενόψει της επέκτασής της και στο MotoGP από του χρόνου, η εμπειρία με τα λάστιχα είναι ένα επιπλέον προσόν για τους ταλαντούχους αναβάτες της μεσαίας κατηγορίας. Ήδη έχουν ανακοινωθεί δύο, οι David Alonso και Daniel Holgado.

motogp

Από τις εργοστασιακές ομάδες η μόνη που δεν έχει ακόμη καθορισμένο ρόστερ είναι η Honda HRC, καθώς ο Fabio Quartararo ανακοινώθηκε επίσημα μόλις την 20ή Ιουλίου, ενώ δίπλα του η θέση παραμένει ακόμη κενή με δύο μνηστήρες: τον David Alonso που έχει ήδη ενταχθεί επίσημα στην οικογένεια HRC αλλά χωρίς σαφή προορισμό και τον Diogo Moreira, ο οποίος είναι ένας από τους λίγους που συνεχίζουν με συμβόλαιο από πέρυσι. Ο Βραζιλιάνος έχει δείξει καλά δείγματα και μάλλον οι Ιάπωνες σκέφτονται τώρα πως είναι καλύτερη επιλογή για μια εργοστασιακή Honda καθώς θα έχει σαφώς περισσότερη εμπειρία από τον rookie Alonso, άρα μικρότερο ρίσκο για την πρώτη ομάδα της Honda.

Όλες οι άλλες εργοστασιακές έχουν ήδη ανακοινώσει τους αναβάτες τους, με ολικό lifting για τις KTM και Yamaha που θα αλλάξουν εντελώς σύνθεση, κάτι που σίγουρα θα ισχύσει και για τη Honda.

Aprilia και Ducati διατηρούν τον ένα αναβάτη τους, Marco Bezzecchi και Marc Marquez εν προκειμένω, για να έρθουν δίπλα τους οι Pecco Bagnaia και Pedro Acosta αντιστοίχως.

Στις ιδιωτικές ομάδες η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον Joan Mir και τον rookie Daniel Holgado από τη Moto2, ενώ η LCR έχει δεμένο τον Johann Zarco και μια σκιά δίπλα του. Αυτή η σκιά είναι που επιβεβαιώνει το δίλημμα της Honda για Moreira ή Alonso στην εργοστασιακή ομάδα, διαφορετικά ο Βραζιλιάνος θα έπρεπε να μοστράρει δίπλα στον Zarco στη φωτογραφία, μιας και έχει συμβόλαιο με το HRC ως το 2028. Προφανώς δηλαδή οι δύο εκκρεμούσες θέσεις της Honda έχουν ονόματα, απλά δεν έχει οριστικοποιθεί ακόμη η κατανομή τους. Πολύ δύσκολα θα έχουμε εκπλήξεις με τρίτο όνομα εδώ.

Αυτές που δεν έχουν ακόμη ανακοινώσει κανέναν αναβάτη είναι οι VR46, Tech3 και Trackhouse, ενώ αγνοείται και ο παρτενέρ του Toprak Ragzatlioglu στην Pramac.

Στην ομάδα του Valentino Rossi πάντως η σύνθεση της επόμενης χρονιάς είναι μάλλον γνωστή, καθώς ο Fermin Aldeguer είναι σχεδόν βέβαιος – η Gresini έχει ήδη ανακοινώσει τον αντικαταστάτη του, ενώ το συμβόλαιό του απευθείας με τη Ducati Corse παραμένει σε ισχύ – και δίπλα του θα έρθει κατά πάσα πιθανότητα ο rookie Nicolo Bulega, λογικά ως παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK και σίγουρα ως αναβάτης δοκιμών της Ducati.

Η Tech3 παραμένει ένα μυστήριο, με το όνομα του Luca Marini να ακούγεται με σοβαρές πιθανότητες – φέρεται να είναι σε συζητήσεις για συμβόλαιο εδώ και σχεδόν έναν μήνα – και δίπλα του ένα rookie ταλέντο από τη Moto2 που, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, παίζεται μεταξύ Manuel Gonzalez (πρωτοπόρος Moto2 φέτος) και Senna Agius.

Όσο για την Trackhouse, ο Raul Fernandez πιθανότατα θα μείνει στη θέση του μετά τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στους τελευταίους αγώνες, ενώ αυτός που θα πάρει τη θέση του Ai Ogura του χρόνου θα είναι σχεδόν σίγουρα ο Enea Bastianini.

Τέλος, στην Pramac το πιθανότερο σενάριο είναι να έρθει ένας ακόμη αναβάτης από τη Moto2, εν προκειμένω ο Izan Guevara στη θέση του Jack Miller.

Τα παραπάνω σημαίνουν πως μας χαιρετούν οι κ.κ. Alex Rins, Maverick Vinales, Jack Miller, Brad Binder και Franco Morbidelli. Στη λίστα αυτή δεν περιλαμβάνουμε και τον Luca Marini, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμη ομάδα μεν, αλλά έχει συγκεντρώσει αρκετό ενδιαφέρον από ομάδες και το όνομά του έχει κατά καιρούς συνδεθεί με όλες τις κενές σέλες, από την Tech3 (όπου πιθανώς θα καταλήξει) και τις Trackhouse και VR46, ως εργοστασιακές θέσεις που έχουν πια κλείσει με άλλους.

 

Ετικέτες