MotoGP Assen: Σαρωτική νίκη Bagnaia – Ισοφαρίζει τις νίκες του Stoner με Ducati

Bagnaia και Martin σε άλλο επίπεδο εμπρός
Σαρωτική νίκη bagnaia
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/6/2024

Αγώνας χωρίς έντονες μάχες στο μεγαλύτερο μέρος του και με την ξεκάθαρη επικράτηση του Bagnaia που δεν είχε αντίπαλο στην Ολλανδική πίστα φέτος, ξεκινώντας από την κατάκτηση της pole position με νέο ρεκόρ πολύ κάτω από πέρσι. Η καλύτερη στιγμή του αγώνα από πλευράς προσπεράσεων ήταν οι μάχες για την 4η, 5η και 6η θέση στο τέλος του αγώνα. Για τους δύο εμπρός είχαμε μία επανάληψη του Sprint όπου ο Bagnaia γυρνούσε μόνος του σε απόσταση με τον Martin επίσης σε μοναχικό αγώνα στην 2η θέση χωρίς να τον ενοχλεί κανείς από την 3η που σήμερα άλλαζε συνεχώς καθότι δεν είχαμε μόνο του τον Vinales χωρίς ανταγωνισμό.

Για αρχή όμως η παντοδύναμια των δύο πρώτων πρέπει να τονιστεί, καθώς αν επικεντρωθείς στη μάχες πίσω, παραβλέπεις την κορυφαία οδήγηση του Bagnaia και του Martin με τον Bagnaia σήμερα να ισοφαρίζει το ρεκόρ του Stoner σε νίκες. Στον 12ο γύρο ο Bagnaia είχε τον ταχύτερο γύρο του αγώνα ο οποίος ήταν μόλις 0,4 πάνω από την περσινή pole position. Δηλαδή στην μέση -σχεδόν- του αγώνα ο Bagnaia ήταν δίπλα στο περσινό απόλυτο όριο που έγινε με νέα ελαστικά. Αντίστοιχα ο Martin σε ένα δικό του αγώνα με τεράστιο κενό οι δυο τους από όλους τους υπόλοιπους.

Ο Martin έκανε και μία φοβερή εκκίνηση για να ξεφύγει της ποινής που του επιβλήθηκε εξαιτίας καθυστέρησης αναβάτη στην Q2 με τον Vinales να βρίσκεται για λίγο στην δεύτερη θέση. Ο Bagnaia πρώτος, ο Martin τρίτος και πίσω του οι αδερφοί Marquez. Το οποίο δεν θα κρατούσε φυσικά παρά ελάχιστες στροφές με τον Martin να μπαίνει δεύτερος και από εκείνη την ώρα οι δύο εμπρός να είναι άπιαστοι.

 Μία εύκολη προσπέραση του Marc Marquez στον Vinales που άφησε ανοικτή την πόρτα θα άλλαζε και αυτή τη θέση. Εδώ φάνηκε αυτό που λέγαμε στον Sprint ότι έλειψε εχθές αυτή η μάχη μετά από το λάθος του Marquez που η ίδια η ομάδα χαρακτήρισε rookie, από εκείνα που απλά τα προσπερνάς, μία άτυχη στιγμή που μπορεί να συμβεί και στους καλύτερους. Αντίστοιχα άτυχη στιγμή είχε ο Rins στην εκκίνηση όταν βρέθηκε πολύ έξω στην πρώτη στροφή και ανοίγοντας το γκάζι είχε ένα άσχημο highside με συνολικά όμως την εικόνα των δύο Ιαπώνων να είναι άσχημη. Ο Marini που εχθές είχε μηχανικό πρόβλημα σημείωσε αργότερα και αυτός έξοδο και πτώση είχε και ο Mir με τον Quartararo εκτός δεκάδας.

Σήμερα τα πράγματα θα ήταν λοιπόν διαφορετικά έναντι του Sprint για την 3η θέση, όπου παράλληλα με τον Marc που περνούσε εμπρός, ο Alex έχανε μία θέση έναντι του Acosta. Θα υπήρχε αναταραχή στην αρχή και στο τέλος του αγώνα για αυτές τις θέσεις. Πιο περίεργη προσπέραση ήταν του Di Giannantonio στον Marquez καθώς ο Marc κυριολεκτικά του άνοιξε την πόρτα και τον άφησε να περάσει κοιτώντας πίσω και σηκώνοντας το χέρι. Είχε προηγηθεί μία πολύ καλή οδήγηση από τον Di Giannantonio που ανέβηκε πολλές θέσεις την στιγμή που ο ομόσταυλός του είχε πτώση από την οποία συνέχισε αλλά με λευκό καπνό να βγαίνει από την κίτρινη Ducati.

Ήδη στον 6ο γύρο ο Di Giannantonio είχε βάλει πλώρη να περάσει τον Vinales έχοντας ήδη καθαρίσει με τον Acosta. Πέρασε τον Vinales και όπως είπαμε δεν χρειάστηκε να παλέψει για τον Marc Marquez.

Από την μέση του αγώνα και ο Bastianini έδειξε καλύτερα γιατί βρίσκεται σχετικά ψηλά στην βαθμολογία του πρωταθλήματος και πλησίασε την τριάδα που διεκδικούσε την τελευταία θέση στο βάθρο. Πέρασε και από Binder και από Acosta για να το κάνει αυτό και στον 19ο γύρο ήταν έτοιμος για την επίθεσή του. Εκεί είχαμε άλλο ένα περίεργο προσπέρασμα καθώς ο Di Giannantonio άνοιξε τη γραμμή του, ο Marc Marquez πήγε να περάσει αλλά καλύτερα βρέθηκε ο Vinales που μπήκε εμπρός και πήρε πίσω την τρίτη θέση. Παράλληλα ο Bastianini πέρασε τον Di Giannantonio ενώ λίγο αργότερα έπεσε και ο Acosta τερματίζοντας έτσι τον όποιο κίνδυνο υπήρχε από πίσω.

Τώρα η τελευταία θέση του βάθρου ήταν μία εσωτερική υπόθεση ανάμεσα σε 4 αναβάτες από τους οποίους ο Bastianini είχε τον καλύτερο ρυθμό και ταυτόχρονα το περισσότερο πάθος κάνοντας μία πολύ επιθετική προσπέραση στον 21ο γύρο στον Marc Marquez ακουμπώντας τον και ουσιαστικά ωθώντας τον εκτός γραμμής με τον Marquez ξεκάθαρα να δείχνει τον εκνευρισμό του.

Η προσπέραση του Bastianini στον Vinales στην αρχή του 23ου γύρου ήταν πολύ πιο ευγενική ενώ στον τελευταίο γύρο ένα λάθος του Vinales άνοιξε την πόρτα στον Marc Marquez ο οποίος βρέθηκε έτσι στην τρίτη θέση λίγο πριν τον τερματισμό, παράλληλα με την πτώση του Acosta όπως είπαμε νωρίτερα. Παραλίγο να περάσει και ο Di Giannantonio όμως τελικά ο Vinales δεν έχασε άλλη θέση.

Επόμενος αγώνας στη Γερμανία, μία πίστα που ο Marc Marquez έχει υπάρξει αήττητος με ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα και αναμένουμε να δούμε εντονότερες μάχες από ότι στο Assen.

UPDATE:
MotoGP: Στην 10η θέση ο Marc Marquez με ποινή – Εξηγεί και γιατί άφησε τον Di Giannantonio

Θέση

Βαθιμοί

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος / Διαφ.

1

25

1F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

40:07.214

2

20

89J. Martin

Prima Pramac Racing

+3.676

3

16

23E. Bastianini

Ducati Lenovo Team

+7.073

4

13

93M. Marquez

Gresini Racing MotoGP

+7.868

5

11

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+8.299

6

10

12M. Viñales

Aprilia Racing

+8.258

7

9

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+16.005

8

8

73A. Marquez

Gresini Racing MotoGP

+21.095

9

7

25R. Fernandez

Trackhouse Racing

+22.368

10

6

21F. Morbidelli

Prima Pramac Racing

+23.413

11

5

43J. Miller

Red Bull KTM Factory Racing

+24.004

12

4

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+24.057

13

3

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+42.767

14

2

37A. Fernandez

Red Bull GASGAS Tech3

+42.871

15

1

88M. Oliveira

Trackhouse Racing

+44.429

16

 

30T. Nakagami

IDEMITSU Honda LCR

+46.246

17

 

10L. Marini

Repsol Honda Team

+70.937

Πτωσεισ

   

31P. Acosta

Red Bull GASGAS Tech3

25 laps

   

36J. Mir

Repsol Honda Team

6 laps

   

72M. Bezzecchi

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

5 laps

χωρισ 1ο γυρο

   

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.