MotoGP Assen: Σουρωτήρι το ρεκόρ πίστας από την Yamaha!

Πράγματα βγαλμένα από σενάριο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

26/6/2021

Σκηνές που μοιάζουν με σενάριο σήμερα στο Assen καθώς ο Fabio Quartararo έκανε ρεκόρ πίστας μόλις στον τρίτο γύρο της προσπάθειάς του για την pole position θεωρώντας πως την έχει σίγουρα κερδίσει και οι υπόλοιποι θα πρέπει να παλέψουν για την δεύτερη και την τρίτη μονάχα. Μέχρι που ο τελευταίος της προηγούμενης εβδομάδας, ο άνθρωπος που είχε παράπονα για την ομάδα και την μοτοσυκλέτα του, έδειξε πως είχαν δουλέψει αρκετά από την FP1 και μπορούσε να κάνει την διαφορά! Παρόλο που ο Vinales ήταν ταχύτερος σε FP1, FP2 και FP3 με τον Quartararo να καταφέρνει να περάσει οριακά μπροστά στην FP4, δεν μπορούσε κανείς να περιμένει δεύτερη κατάρριψη του ρεκόρ πίστας - κι όμως αυτό ακριβώς συνέβη.

Ο Vinales κατάφερε και πέρασε μπροστά με μικρή διαφορά αλλά έχοντας γλιτώσει και από ένα γλίστρημα στην 9η στροφή. Αντίστοιχα έχασε χρόνο και ο Quartararo στην προσπάθειά του να απαντήσει και δεν κατάφερε να βελτιώσει ακόμη περισσότερο τον ήδη πολύ χαμηλό χρόνο!

Ο Zarco έκανε φιλότιμες προσπάθειες για να φέρει την Ducati στην πρώτη γραμμή αλλά ήταν τελικά ο Bagnaia που συμπλήρωσε την τρίτη θέση, έχοντας και οι δυο τους ανέβει από την Q1. Καλύτερη Honda και μάλιστα στην τέταρτη θέση της εκκίνησης ο Nakagami, όπως ακριβώς ήταν και για το διάστημα που ο Marquez απουσίαζε, με τον Marquez να κάνει αρνητικό προσωπικό ρεκόρ και να ξεκινά αύριο από την 20η θέση συνέπεια πτώσης στην 9η στροφή.

Ο Oliveira επάξια πήρε την 6η θέση πίσω από τον Zarco που έμεινε στην 5η με την KTM να βρίσκεται σε κάποια στιγμή στο κυνήγι και για μία ακόμη καλύτερη θέση, ακολουθούμενη από τον Rins ο οποίος έπεσε και με ένα lowside στην 8η στροφή στον τελευταίο γρήγορο γύρο. Η παρουσία του Miller δικαιολογεί την 8η θέση στην εκκίνηση αύριο με την δωδεκάδα να κλείνουν ο Aleix Espargaro, Mir, Pol Espargaro και Rossi. Τρίτος στην Q1 και καλύτερη κατάταξη στην καριέρα του στα MotoGP ήταν ο Iker Lekuona και ο οφείλει στον Marquez που ελπίζει να έχει περάσει ο πόνος μέχρι αύριο.

Ο Vinales αποδίδει την σημερινή τεράστια διαφορά συγκριτικά με την Γερμανία στην πρόσφυση και την καλύτερη οδηγική απόδοση της μοτοσυκλέτας του. Οι δύο Yamaha δεν είναι καθόλου σίγουρο πως αύριο θα ακολουθήσουν την ίδια επιλογή στις γόμες των ελαστικών με τον Vinales να περιμένει να δει τον καιρό και αν η ζέστη παραμείνει και δεν βρέξει, όπως την γλίτωσε σήμερα η μεγάλη κατηγορία, τότε θα πάει για Hard πίσω ελαστικό. Θα είναι μία ενδιαφέρουσα εκκίνηση αύριο στο Assen καθώς οι δύο Yamaha θα παλέψουν για την πρώτη στροφή…

 

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Χρόνος
Διαφ.
Αποτελέσματα Q2:
1
Maverick Viñales
Yamaha
1'31.814
 
2
Fabio Quartararo
Yamaha
1'31.885
0.071
3
Francesco Bagnaia
Ducati
1'32.116
0.302
4
Takaaki Nakagami
Honda
1'32.314
0.500
5
Johann Zarco
Ducati
1'32.394
0.580
6
Miguel Oliveira
KTM
1'32.450
0.636
7
Alex Rins
Suzuki
1'32.597
0.783
8
Jack Miller
Ducati
1'32.609
0.795
9
Aleix Espargaro
Aprilia
1'32.666
0.852
10
Joan Mir
Suzuki
1'32.748
0.934
11
Pol Espargaro
Honda
1'32.830
1.016
12
Valentino Rossi
Yamaha
1'32.919
1.105
Αποτελέσματα Q1:
Q2
Johann Zarco
Ducati
1'32.541
 
Q2
Francesco Bagnaia
Ducati
1'32.657
0.116
13
Iker Lecuona
KTM
1'32.724
0.183
14
Jorge Martin
Ducati
1'32.850
0.309
15
Lorenzo Savadori
Aprilia
1'33.258
0.717
16
Alex Marquez
Honda
1'33.288
0.747
17
Luca Marini
Ducati
1'33.321
0.780
18
Danilo Petrucci
KTM
1'33.378
0.837
19
Enea Bastianini
Ducati
1'33.404
0.863
20
Marc Marquez
Honda
1'33.477
0.936
21
Brad Binder
KTM
1'33.597
1.056
22
Garrett Gerloff
Yamaha
1'33.739
1.198

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.