MotoGP Assen Sprint: Νίκη Fernandez με Aprilia Trackhouse στο 1-2!

Η πρώτη φορά με δύο Trackhouse στις δύο πρώτες θέσεις
MotoGP Assen Sprint: Νίκη Fernandez με Aprilia Trackhouse στο 1-2!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/6/2026

Την δεύτερη του νίκη σε αγώνα Sprint πήρε ο Fernandez και μαζί και την ηθική ικανοποίηση για την χαμένη pole position και το ρεκόρ πίστας. Ο ταχύτερος γύρος του ακυρώθηκε χωρίς να υπάρχει χρόνος να κάνει μία ακόμη προσπάθεια. Ο λόγος ήταν πως πάτησε εκτός ορίων της πίστας, κάτι πολύ εύκολο στην συγκεκριμένη περίπτωση και μπορεί εύκολα να συμβεί και στον αγώνα, όπως θα δούμε παρακάτω.

Στην εκκίνηση ο Martin πέρασε πρώτος ακολουθούμενος από τον Ai Ogura και τον Fernandez. Πίσω ερχόταν ο Bezzecchi με τον Di Giannantonio και τον Marquez και κλασσικός ο Mir, πέφτει στις πρώτες στροφές.

Πολύ γρήγορα ο Fernandez πέρασε εμπρός εκμεταλλευόμενος την κατάσταση και μαζί του πέρασε και ο Di Giannantonio αφήνοντας τον Martin να παλέψει με τον Ai Ogura σε μία μάχη που έχασε. Οι δύο Aprilia κατέληξαν πολύ γρήγορα μπροστά από τις εργοστασιακές Ducati όπου ο Marquez ήταν πρώτος. Όχι όμως για πολύ.

Στον 7ο γύρο ο Bagnaia πέρασε εμπρός σε μία κίνηση που δεν θα αποτυπωθεί στα χαρτιά καθώς πάλεψε να περάσει την Aprilia μπροστά του μέχρι τον τελευταίο γύρο, εκεί που τα έπαιξε όλα για όλα και κέρδισε ποινή μίας θέσης επειδή πάτησε εκτός. Πράγμα που έφερε την θέση πίσω στον Marquez.

Ο Martin προσπάθησε να ανακτήσει την θέση του αλλά δεν τα κατάφερε, είχε πάντα τον Bezzecchi να πιέζει, την ίδια στιγμή που η Trackhouse ήταν σε άλλο ρυθμό και δεν πιανόταν.

Ο Ai Ogura που είχε χάσει θέσεις στην εκκίνηση και όπως είπε θα είχε ξεχωρίσει νωρίτερα πέρασε στα μισά του αγώνα και τον Di Giannantonio κάνοντας το 1-2.

Η μάχη Martin και Bezzecchi είχε ενδιαφέρον κυρίως γιατί ήταν στο όριο και δεν άφηνε περιθώριο για λάθη, ενώ μέχρι να επικρατήσει ο Bezzecchi το φλερτ με την πτώση υπήρξε, πράγμα σπάνιο μεταξύ αναβατών της ίδιας ομάδας.

pos.

rider

Team

time / gap

pts

1

25R. Fernandez

SuperFile Trackhouse MotoGP Team

20:05.31

 

2

79A. Ogura

SuperFile Trackhouse MotoGP Team

+0.362

 

3

9F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+1.131

 

4

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+2.161

 

5

89J. Martin

Aprilia Racing

+4.591

 

6

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

+4.801

 

7

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+4.901

 

8

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+5.486

 

9

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+9.847

 

10

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+11.383

 

11

11D. Moreira

Pro Honda LCR

+12.060

 

12

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+13.232

 

13

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+13.351

 

14

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+13.663

 

15

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+14.762

 

16

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+15.535

 

17

7T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+19.437

 

18

47A. Fernandez

Yamaha Factory Racing

+29.250

 

19

35C. Crutchlow

Castrol Honda LCR

+29.462

 

Εγκαταλείψεις / Πτώσεις

 

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

   
 

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

   

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.