MotoGP Assen Sprint: Νίκη Marc Marquez – Μόνο ο Alex μπορούσε να ακολουθήσει

Ταχύτερος ο Alex σε δύο σημεία της πίστας
MotoGP Assen Sprint: Νίκη Marc Marquez – Μόνο ο Alex μπορούσε να ακολουθήσει
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/6/2025

Το στοίχημα ήταν πόσο θα αντέξει ο Quartararo μετά την εκκίνηση και λίγο έλειψε να μην είναι ούτε μέχρι την πρώτη στροφή όπου είχε ήπια επαφή με τον Marc Marquez ο οποίος ξεκίνησε άψογα από την 4η θέση και βρέθηκε μπροστά με τον Bagnaia πίσω του.

Κανείς από τους δύο Marquez δεν θα έμενε για πολύ με άλλο αναβάτη μπροστά του και στο κλείσιμο του πρώτου γύρου ήδη ο Marc είχε περάσει εμπρός με τον Alex να ακολουθεί.

Ταυτόχρονα όμως και ο Bezzecchi είχε περάσει τον Bagnaia ο οποίος βρέθηκε ξαφνικά στην 5η θέση και μάλιστα χωρίς να έχει καμία απάντηση για αυτό, χωρίς να μπορεί να κάνει προσπέραση.

Αντιθέτως πίσω του ο Di Giannantonio ανέβαινε θέσεις, πρώτα από τον Aldeguer και έπειτα από τον Vinales, βάζοντας κατευθείαν στόχο την εργοστασιακή Ducati.

Στο μεταξύ ο Mir, σε μία κλασσική πλέον κατάσταση, απλά δεν έστριψε την 1η στροφή και ήταν ακόμη ένας αγώνας που πήρε μόνο εκκίνηση. Είτε από λάθος άλλου, είτε δικό του, ο Mir χάνει αγώνες από την εκκίνηση.

Μπροστά ο Quartararo έκανε υπερπροσπάθεια να καταφέρει να μείνει με το γκρουπ των πρώτων, μία υπερπροσπάθεια που θύμιζε τον Marc Marquez στην κακή εποχή της Honda, λίγο πριν δηλαδή. Όλοι ξέρουμε που οδηγεί αυτό και έτσι ο Quartararo σημείωσε πτώση από την 4η θέση λίγο πριν τον περάσει ο Di Giannantonio που εύκολα είχε καθαρίσει με τον Bagnaia.

Αν ο Quartararo δεν έπεφτε τότε είχε σίγουρη την 5η θέση γιατί ο Bagnaia δεν θα τον περνούσε, ένα λάθος που δεν είναι αποκλειστικά δικό του καθώς προσπαθούσε να βρίσκεται στο όριο για να καταφέρει να είναι ανταγωνιστικός. Πτώση σημείωσε και ο Fernandez που είχε πάρει το πρώτο εισιτήριο της Q1.

Ο Marc Marquez δεν ήταν ο πιο γρήγορος σε όλο το μήκος της πίστας, είχε τον αδερφό του τον Alex να είναι ταχύτερος στο εσάκι χωρίς όμως αυτό να είναι αρκετό για να βρεθεί σε θέση να καταφέρει προσπέραση όπως τόνισε και ο ίδιος. Άλλωστε δεν είναι εύκολο να περάσεις τον Marc που ξέρει πολύ καλά πως να κλείνει την πόρτα πίσω του, ενώ αντίστοιχα και ο Marc τόνισε την διαφορά τους.

Στόχος για αύριο είναι να βρει την ταχύτητα στο συγκεκριμένο σημείο ώστε να αντέξει στην μεγαλύτερη απόσταση που έχουν να καλύψουν γιατί αντίστοιχα και ο Alex θα έχει σε περισσότερους γύρους, περισσότερες ευκαιρίες να βρει το πέρασμα αν είναι ταχύτερος σε 2 σημεία της πίστας όπως σήμερα.

Στο μεταξύ ο Marc Marquez πήρε προειδοποίηση για όρια της πίστας, έχοντας πατήσει εκτός αρκετές φορές, τις περισσότερες γλιστρώντας και με έναν γύρο πριν το τέλος το ξανά έκανε. Δεν πήρε όμως ποινή μεγαλύτερου γύρου, ενώ αντίστοιχα ποινή πήρε και ο Aldeguer δύο γύρους πριν το τέλος αλλά και ο Acosta στον τελευταίο γύρο, χωρίς φυσικά να υπάρχει χρόνος να προλάβει να ολοκληρώσει την ποινή, οπότε θα πρέπει να δεχτεί το αντίστοιχο χρονικό πρόστιμο.

Ήταν ένας όμορφος αγώνας για την διάρκεια του Sprint με μόνη ευχή να δούμε περισσότερες μάχες αύριο.

ΘΕΣΗ

ΒΑΘΜΟΙ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

1

12

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

20:02.150

2

9

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+0.351

3

7

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+1.247

4

6

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+2.269

5

5

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+2.686

6

4

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+4.074

7

3

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+9.064

8

2

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+9.159

9

1

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+11.069

10

 

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+11.143

11

 

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+11.327

12

 

88M. Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+12.147

13

 

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+15.290

14

 

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+15.899

15

 

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+15.990

16

 

32L. Savadori

Aprilia Racing

+16.707

17

 

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+17.554

18

 

41A. Espargaro

Honda HRC Castrol

+27.287

19

 

35S. Chantra

IDEMITSU Honda LCR

+32.441

Πτώσεις

   

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

9 laps

   

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

1 laps

Έπεσε πριν κλείσει 1 γύρο

   

36J. Mir

Honda HRC Castrol

 

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.