MotoGP Austria - Free Practice: Zarco, Quartararo και Vinales οι ταχύτεροι των πρώτων δοκιμών

Αρκετές πτώσεις χωρίς τραυματισμούς
MotoGP Austria - Free Practice: Zarco, Quartararo και Vinales οι ταχύτεροι των πρώτων δοκιμών
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/8/2023

Οι πρώτες δοκιμές στο CryptoDATA Motorrad Grand Prix von Österreich είχαν πολύ μικρές διαφορές για τους περισσότερους αναβάτες με τον Zarco στο τέλος να είναι ταχύτερος για σχεδόν 4 δέκατα από τον Quartararo με τον Vinales οριακά στον τρίτο χρόνο. Σημαντικό επίσης πως ο Alex Marquez είχε τον τέταρτο χρόνο.

Οι περισσότεροι αναβάτες εστίασαν σε δοκιμές βέβαια και κυρίως η Honda που δοκίμαζε το διαφορετικό πακέτο αεροδυναμικών βοηθημάτων που ο Nakagami είχε φορέσει στον αγώνα του Silverstone.

Αρκετά τα γλιστρήματα στα φρένα και οι πτώσεις με το εσάκι και την τέταρτη στροφή να ταλαιπωρούν περισσότερο τους αναβάτες. Ο Augusto Fernandez (GASGAS Factory Racing Tech3) σημείωσε πτώση στις διαδοχικές στροφές στην αρχή της πίστας ενώ ο Marc Marquez είχε μία ανώδυνη πτώση στην τέταρτη στροφή.

 

 

Νωρίτερα δύο Aprilia σχεδόν ταυτόχρονα και αμέσως μετά και ο Marc Marquez είχαν κάνει έξοδο στην 4η στροφή περνώντας όλο το χαλίκι και σταματώντας στον προστατευτικό τοίχο χωρίς πτώση. Την δεύτερη φορά ο Marquez δεν κατάφερε να συνεχίσει το enduro όπως την πρώτη σημειώνοντας μία από τις πτώσεις της ημέρας.

 

Θέση

No.

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

Διαφ.

Προηγ.

1

5

Johann Zarco

Ducati

1:29.838

   

2

20

Fabio Quartararo

Yamaha

1:30.237

0.399

0.399

3

12

Maverick Viñales

Aprilia

1:30.249

0.411

0.012

4

73

Alex Marquez

Ducati

1:30.286

0.448

0.037

5

72

Marco Bezzecchi

Ducati

1:30.305

0.467

0.019

6

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:30.307

0.469

0.002

7

30

Takaaki Nakagami

Honda

1:30.338

0.500

0.031

8

1

Francesco Bagnaia

Ducati

1:30.367

0.529

0.029

9

41

Aleix Espargaro

Aprilia

1:30.376

0.538

0.009

10

89

Jorge Martin

Ducati

1:30.429

0.591

0.053

11

23

Enea Bastianini

Ducati

1:30.459

0.621

0.030

12

36

Joan Mir

Honda

1:30.460

0.622

0.001

13

21

Franco Morbidelli

Yamaha

1:30.642

0.804

0.182

14

33

Brad Binder

KTM

1:30.746

0.908

0.104

15

10

Luca Marini

Ducati

1:30.778

0.940

0.032

16

44

Pol Espargaro

KTM

1:30.797

0.959

0.019

17

88

Miguel Oliveira

Aprilia

1:30.821

0.983

0.024

18

93

Marc Marquez

Honda

1:30.856

1.018

0.035

19

37

Augusto Fernandez

KTM

1:31.020

1.182

0.164

20

25

Raul Fernandez

Aprilia

1:31.232

1.394

0.212

21

32

Lorenzo Savadori

Aprilia

1:31.283

1.445

0.051

22

43

Jack Miller

KTM

1:31.366

1.528

0.083

23

27

Iker Lecuona

Honda

1:31.885

2.047

0.519

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.