MotoGP Austria: Οριακά στην pole position ο Bagnaia! Aprilia και KTM στα καλύτερά τους

Άπιαστος ο Vinales εκτός από τον τελευταίο γύρο!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/8/2023

Εντυπωσιακή η κατάταξη στο Red Bull Ring Spielberg όπου Aprilia και KTM έφτασαν πολύ κοντά να τερματήσουν το σερί της Ducati που πάντα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της εκκίνησης. Μέχρι που ο Bagnaia έδειξε γιατί και φέτος έχει τις περισσότερες πιθανότητες να κερδίσει τον τίτλο και προηγείται αρκετά στη βαθμολογία.

Ο Vinales ήταν ταχύτερος με διαφορά σήμερα και από εχθές άλλωστε είναι από τους ταχύτερους αναβάτες, ενώ συνολικά η Aprilia τα πηγαίνει εξαιρετικά με τον Aleix Espargaro να κυνηγά επίσης την pole position και τουλάχιστον μία θέση στην πρώτη γραμμή δίπλα στον ομόσταυλό του μέχρι που σημείωσε μία ανώδυνη πτώση.

Οι δύο εργοστασιακές KTM κατάφεραν για λίγο να είναι στην πρώτη γραμμή της εκκίνησης μέχρι ο Bagnaia να είναι ο μόνος από την πλευρά της Ducati που κατάφερε να κάνει κάτι για αυτό. Ο Martin έχασε επίσης μία θέση μπροστά με τον ίδιο τρόπο που την πάτησε και ο Marc Marquez στην Q1 αλλά σε κάθε περίπτωση ο ανταγωνισμός για την Ducati έχει -επιτέλους- αυξηθεί.

Ξεκάθαρα ταχύτερος ο Miller στην Q1, κερδίζοντας επάξια και όχι οριακά το πρώτο εισιτήριο για την Q2, καθώς σκέτοι οι χρόνοι δεν θα αποτυπώσουν πλήρως την εικόνα. Οριακά δεν έχασε την δεύτερη θέση ο Marini από τον Pol Espargaro που έφτασε πιο κοντά του από τον Marc Marquez που ένας γρήγορος γύρος του που είχε ξεκινήσει σωστά, ακυρώθηκε γιατί πάτησε εκτός πίστας. Όχι τόσο εντυπωσιακά όσο το έκανε εχθές που πάτησε το γρασίδι σηκώνοντας σκόνη, αλλά σε κάθε περίπτωση η προσπάθειά του ακυρώθηκε και είχε χρόνο για ακόμη μία που ήταν αρκετά καλή για αγώνα, όχι για να την κατάταξη όμως.

Έδωσε βέβαια στην προσπάθεια αυτή ορισμένα πολύ εντυπωσιακά στιγμιότυπα όπως το παρακάτω, ενώ όλες οι Honda έκαναν σχεδόν ίδιους χρόνους που σημαίνει πως το HRC πρέπει να κάνει κάτι επιτέλους για να μειώσει αυτή την ντροπή.

Η κατάταξη έδειξε πως Aprilia και KTM είναι πιο γρήγορες από την Ducati σχεδόν σε όλη την πίστα αλλά ξεχωριστά η κάθε μία χρειάζονται λίγο ακόμη για να μπορούν να αποτελούν σταθερή απειλή.

Ο Quartararo έφτασε πολύ κοντά στο να ξεκινήσει από την δεύτερη σειρά αλλά τελικά έμεινε στην 9^η θέση φανερά στεναχωρημένος καθώς έχασε χρόνο στο τελευταίο κομμάτι της πίστας, στην τελευταία προσπάθεια που του επέμενε.

Ο αγώνας Sprint θα είναι σίγουρα μία μάχη τριών κατασκευαστών και μένει να δούμε πόσοι αναβάτες θα καταφέρουν να κρατήσουν σταθερή την απόδοσή τους. Ας μην ξεχνάμε πως η Ducati κερδίζει σταθερά σε αυτή την πίστα, 7 στις 9 φορές είναι νικήτρια ενώ αποτελεί και ιδιαίτερο τρόπαιο να κερδίζει μέσα στο σπίτι της KTM που είναι πολύ μεγαλύτερος κατασκευαστής από εκείνη και είχε φτάσει ένα βήμα πριν την εξαγορά της. Αντίστοιχα και η KTM θέλει να εδραιωθεί στην δική της πίστα, οπότε και σημειολογικά η μάχη για την νίκη θα πρέπει να είναι έντονη.

Θέση	No.	Αναβάτης	ΜΟΤΟ	Χρόνος	Διαφ.	Προηγ.
1	1	Francesco Bagnaia	Ducati	1:28.539
2	12	Maverick Viñales	Aprilia	1:28.576	0.037	0.037
3	33	Brad Binder	KTM	1:28.653	0.114	0.077
4	43	Jack Miller	KTM	1:28.769	0.230	0.116
5	73	Alex Marquez	Ducati	1:28.828	0.289	0.059
6	10	Luca Marini	Ducati	1:28.839	0.300	0.011
7	72	Marco Bezzecchi	Ducati	1:28.908	0.369	0.069
8	88	Miguel Oliveira	Aprilia	1:28.966	0.427	0.058
9	20	Fabio Quartararo	Yamaha	1:29.034	0.495	0.068
10	5	Johann Zarco	Ducati	1:29.113	0.574	0.079
11	41	Aleix Espargaro	Aprilia	1:29.245	0.706	0.132
12	89	Jorge Martin	Ducati	1:30.367	1.828	1.122
		Q1 Results:
Q2	43	Jack Miller	KTM	1:28.831
Q2	10	Luca Marini	Ducati	1:29.120	0.289	0.289
13	44	Pol Espargaro	KTM	1:29.295	0.464	0.175
14	23	Enea Bastianini	Ducati	1:29.365	0.534	0.070
15	21	Franco Morbidelli	Yamaha	1:29.446	0.615	0.081
16	36	Joan Mir	Honda	1:29.454	0.623	0.008
17	25	Raul Fernandez	Aprilia	1:29.476	0.645	0.022
18	93	Marc Marquez	Honda	1:29.479	0.648	0.003
19	30	Takaaki Nakagami	Honda	1:29.508	0.677	0.029
20	49	Fabio Di Giannantonio	Ducati	1:29.681	0.850	0.173
21	27	Iker Lecuona	Honda	1:29.751	0.920	0.070
22	37	Augusto Fernandez	KTM	1:29.769	0.938	0.018
23	32	Lorenzo Savadori	Aprilia	1:29.962	1.131	0.193

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!