MotoGP Αυστραλία: Απίστευτος αγώνας στο Phillip Island!

Βγαλμένος από παλιότερη εποχή…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/10/2019

Να αποζημιώσει τους Ευρωπαίους θεατές που θα τους ξυπνούσε νωρίς για να παρακολουθήσουν τον αγώνα, θέλησαν οι Αυστραλοί με το Phillip Island. Ήταν έτσι κι αλλιώς ένα δύσκολο αγωνιστικά τριήμερο με προβλήματα καιρού και κυρίως δυνατού ανέμου που οδήγησε στην ακύρωση των δοκιμών κατάταξης το Σάββατο και την μεταφορά τους την Κυριακή το πρωί.

Η κατάταξη ολοκληρώθηκε με την Yamaha να δείχνει εξαιρετικά δυνατή. Ο Quartararo είχε πάρει το χρυσό εισιτήριο από την Q1 και την δεύτερη θέση αργότερα στην Q2 με τον Vinales να έχει την pole position και τον Rossi την τέταρτη θέση. Ο Marquez ήταν η μοναδική Honda ανάμεσα στις Yamaha.

Με τέτοια σειρά ήταν σίγουρο πως θα δούμε μία φοβερή εκκίνηση και είδαμε μία από τις παλιές, τις καλές όπου όλοι είναι εναντίων όλων και κάθε δευτερόλεπτο σε καθηλώνει! Φεύγουν όλοι μαζί με τις Yamaha να κάνουν καλή εκκίνηση και τον Rossi να πετάγεται εμπρός, να ξεφεύγει από την μάχη πίσω του και να στρίβει πρώτος με μικρή διαφορά απόστασης.

Πίσω του ένα χάος και αμέσως μία φοβερή στιγμή, μία από εκείνες που λες πως τα MotoGP έχουν την δική τους σημειολογία, καθώς ένας ιπτάμενος Petrucci, χωρίς την μοτοσυκλέτα του, προσγειώνεται πάνω στον Quartararo και τον πετά εκτός πίστας σαν πολιορκητικός κριός προς εξόφληση σε αυτό που είχε κάνει ο Fabio στον Dovizioso. Πρόσθεσε πως ο Marquez είχε καταφέρει να εμπλακεί και το δικό του όνομα στην φάση και η σημειολογία είναι ξανά εκεί…

Έχοντας δημιουργηθεί ένα μπουλούκι αναβατών δεν υπάρχει μία γραμμή στις στροφές αλλά τρεις, προσπαθώντας όλοι να στρίψουν μαζί και να προσπεράσουν επίσης. Ο Quartararo ανοίγει γραμμή γλιστρώντας, ο Marquez που έχει μείνει πίσω, κλείνει ελάχιστα το γκάζι για να μην βρεθεί κοντά του, όσο ο Quartararo φεύγει προς τα δεξιά γλιστρώντας και όλα δείχνουν πως θα τελειώσει εκεί. Ο Petrucci όμως είναι στην εξωτερική του Marquez, εκτός αγωνιστικής γραμμής και οι δυο τους ακουμπούν ελάχιστα και καθαρά αγωνιστικά. Ο Petrucci φεύγει ακόμη πιο έξω, ο πίσω τροχός χάνει πρόσφυση στο σημείο αυτό και με ένα μεγάλο highsiding εκτοξεύεται από την μοτοσυκλέτα και πέφτει πάνω στον Quartararo που είχε πιθανότητες να γλιτώσει και να μείνει στον αγώνα! Από μία πλευρά, ο Quartararo θα τα είχε γλιτώσει όλα αυτά, αν δεν είχε χάσει πρόσφυση, αλλά έτσι είναι τα MotoGP.

Αμέσως μετά θα γινόταν ένας αγώνας όπως παλιά, μέχρι να φτάσουμε στο σημείο δύο αναβάτες να παλεύουν μαζί σε απόσταση από τους υπόλοιπους. Μέχρι να γίνει αυτό όμως, είδαμε ένα απίστευτο σκηνικό με ονόματα που δεν περιμένεις να βρίσκονται εκεί, στην πρώτη θέση οδηγώντας τον αγώνα, φτάσαμε όμως να έχουμε τον Iannone εμπρός με τον Crutchlow πίσω του. Είχα πει παλιότερα πως ο Marquez όταν μπλέκει στις πίσω θέσεις συγκρατείται. Ας μην το μπερδεύει κανείς αυτό, πως συμβαίνει για οποιονδήποτε άλλο λόγο, πέρα από το γεγονός πως δεν θέλει να αυξήσει το ρίσκο περισσότερο από το τελείως απαραίτητο. Μόλις είναι έτοιμος να ξεφύγει εμπρός με λιγότερο ρίσκο, θα το κάνει όσο πιο μαχητικά και επιθετικά χρειάζεται, όπως ακριβώς έκανε στον Crutchlow λίγο αργότερα…

Προς το παρόν ο Marquez είναι πίσω, ο Quartararo που σίγουρα θα πήγαινε καλύτερα στον αγώνα, έχει βγει εκτός στην δεύτερη στροφή από το ιπτάμενο σώμα του Petrucci και ο Rossi οδηγεί με τον Crutchlow σε απόσταση πίσω του και τον Iannone πιο πίσω να κρατά τον Marquez μαντρωμένο. Πίσω τους η άλλη Aprilia του Aleix Espargaro στο καλύτερο που έχει δει κανείς τις Aprilia… ο Marquez κάνει την κίνησή του περνά τον Iannone και αμέσως μετά ο Iannone ξανά περνά, ταυτόχρονα με την στιγμή που ο Vinales έχει ανέβει περνώντας την Aprilia του Espargaro. Ο Miller κάνει ταχύτερο γύρο και ο Crutchlow περνά εμπρός με τον Iannone να εκμεταλλεύεται την κίνηση και να αφήνουν τον Rossi στην τρίτη θέση!

Ο Iannone περνά εμπρός και πλέον οδηγεί την κούρσα με τον Vinales να περνά τον Marquez! Ο Crutchlow περνά την Aprilia σαν σταματημένη, o Marquez κοιτά πίσω να δει που βρίσκεται, έχει ξυπνήσει στο παρελθόν; Είναι αυτά τα MotoGP που έχει «κατασκευάσει»;

Ο Rossi ανοίγει γραμμή, ο Marquez περνά καθαρά, και οι Yamaha θα αλλάξουν άλλη μία φορά θέσεις μέχρι που ο Espargaro περνά τον Rossi την ίδια στιγμή που ο Iannone περνά τον Marquez, πάλι η σημειολογία του MotoGP…

Ο Marquez περνά ξανά στην δεύτερη θέση, αρχίζει να καλύπτει το μικρό κενό με τον Crutchlow και πίσω του μία δυνατή μάχη για κάθε μία θέση που υπάρχει. Ο Bagnaia είναι εδώ σε αυτό το σημείο στην 13η θέση.

Τι σχέση έχει ο Bagnaia; Είναι γιατί δεν θα μείνει εκεί… Ο Vinales έχει ανέβει στην τρίτη θέση, είναι το φαβορί για να τα βάλει με τον Marquez αλλά και για να κερδίσει την κούρσα, στην αγαπημένη του πίστα, του ίδιου και της Yamaha. Έχει και το μαλακό πίσω ελαστικό, ενώ ο Marquez το σκληρό εμπρός και θα παίξει κι αυτό τον ρόλο του στο τέλος.

Με τον Vinales κολλημένο στον τροχό του και μάλιστα να περνά στην δεύτερη θέση, ο Marquez είχε αρκετά πλέον με τις πίσω θέσεις. Ο Vinales πιέζει το ελαστικό πολύ για να περάσει τον Crurtchlow και τα καταφέρνει. Ο Marquez που είχε αρκετά με την κατάσταση και -ξανά- με το λιγότερο για εκείνον ρίσκο, πετά τον Cruthlow εκτός γραμμής απόλυτα επιθετικά, στο όριο της υπομονής για οποιονδήποτε αναβάτη πόσο μάλλον για τον Βρεττανό. Από εκείνη την στιγμή ο Vinales οδηγεί την κούρσα και ο Marquez κάνει αγώνα τακτικής πίσω του, ΔΕΝ τον πλησιάζει, δεν παλεύει, κρατά την ροή και δεν πιέζει τα ελαστικά. Είναι πάντοτε σε απόσταση αναπνοής έτοιμος να περάσει αν χρειαστεί, όχι όμως για να επιτεθεί, και σίγουρα όχι με τον τρόπο που έκανε στον Crutchlow. Κράτα τα ελαστικά για μετά. Ο Crutchlow καταφέρνει να κρατήσει την τρίτη θέση όσο οι υπόλοιποι φεύγουν εμπρός και ο ίδιος καταλήγει να κάνει έναν μοναχικό αγώνα.

Πίσω του το χάος αλλά το ίδιο συμβαίνει και στον ουρανό του Phillip Island, καθώς τα σύννεφα πυκνώνουν και είναι βέβαιο πως θα βρέξει. Οι ομάδες ετοιμάζουν τις μοτοσυκλέτες με τα βρόχινα γιατί ο αγώνας δεν πρόκειται να σταματήσει!

Η Suzuki με τον Rins είναι στο σημείο για να ρυθμίσει την τέταρτη θέση που θα χάσει σε λίγο, όσο ο Dovizioso ανεβαίνει πίσω από τον Rossi. Πράγματι ο Rossi παίρνει την 4η θέση, ο Zarco την 13η και ο Bagnaia την 10η - γίνονται πράγματα παντού στην πίστα.

Ο Miller κάνει την εμφάνισή του ξανά προς τα εμπρός, και ο Bagnaia ανεβαίνει στην 7η θέση προσπερνώντας τον Rins που κατρακυλά προς τα πίσω, και ακουλουθώντας τον Αυστραλό που έχει την φόρα της έδρας.

Ο Bagnaia περνά τον Rossi στα χνάρια του Miller και όλοι μαζί κυνηγούν την εργοστασιακή Ducati του Dovizioso!

Το ζεύγος εμπρός συνεχίζει με τον Vinales να παλεύει και τον Marquez στον τροχό του, είναι βέβαιο πως ο Marquez θα κάνει την κίνησή του, είναι βέβαιο όμως πως θα περιμένει στο τέλος και κάνει αγώνα τακτικής σώζοντας ελαστικά και προετοιμάζοντας να φέρει την μάχη εκεί που την θέλει. Ο Marquez κάνει κουμάντο από την δεύτερη θέση. Αν επιτεθεί τώρα θα αναλωθεί σε μία μάχη επικίνδυνη γιατί η Yamaha είναι εξαιρετική στο Phillip Island όπως και ο Vinales. Από την στιγμή που έχουν ξεφύγει εμπρός και είναι οι δυο τους, ο Marquez δεν θα κάνει τίποτα που θα ανεβάσει το ρίσκο!

Ο Miller περνά τον Dovizioso και ποιον έσυρε μαζί του; Τον Bagnaia! Πώς αντέδρασε αυτός για το ευχαριστώ; Πέρασε και τον Miller…

Όλα οδηγούν στους τελευταίους γύρους, εκεί που ο Marquez θα κάνει την κίνησή του και την κάνει. Έκοβε ξεκάθαρα στην ευθεία πιο πριν, επέλεγε την στιγμή που θα το έκανε και έφερε τον αγώνα εκεί που τον ήθελε. Περνά τον Vinales και κλείνει την πόρτα οδηγώντας απόλυτα αμυντικά. Το κενό με τους υπόλοιπους υπάρχει πρέπει απλά να κρατήσει τον Vinales πίσω και έχει κάνει εκείνο που ήθελε έχοντας κρατήσει το ελαστικό καλύτερα από του Vinales. Η Honda κρατά τα φρένα δυναμικά η δουλειά γίνεται με το σκληρό εμπρός ελαστικό και ο Marquez κάνει τα πάντα για να είναι καλύτερα το πίσω... Το μόνο που μπορεί να τα αλλάξει όλα είναι η βροχή που μέσα στην θάλασσα ήδη πέφτει! Θα την προλάβουν, ή θα τους προλάβει και θα τα αλλάξει όλα; Ο Marquez κρατά τον Vinales πίσω που έχει λυσσάξει, πιέζει για να είναι κολλημένος στον τροχό της Honda για να κάνει την κίνηση την στιγμή που θα ανοίξει το παράθυρο και με ένα τραγικό highside πέφτει!

Πέφτει από την δεύτερη θέση και η μοτοσυκλέτα του προσπερνά την Honda που φρενάρει για να στρίψει. Αν ήταν λίγο πιο δεξιά θα κλάδευε τον Marquez και θα κέρδιζε ο Crutchlow που ακολουθεί!

Ο Miller ανεβαίνει στο βάθρο, έχοντας περάσει από τον Bagnaia και για λίγο και ο Dovizioso. Όσο ο Marquez περνούσε τον Vinales, ο Mir ανέβαινε ψηλά και πίσω γινόταν ένας πανικός προσπεράσεων! Ο Iannone θα άνεβαινε στην έκτη θέση πίσω από την Suzuki και ο Doviziso θα κρατούσε την θέση του έναντι της Yamaha του Rossi, που μετά από όλες αυτές τις πτώσεις, είχε κρατήσει την 8η θέση ως την καλύτερη για την Yamaha. Σε μία πίστα που ήταν βέβαιοι, σχεδόν, πως αν δεν κερδίσουν θα είναι στο βάθρο…

Ένας φοβερός αγώνας που αποζημίωσε τους Ευρωπαίους! Ένα τρίημερο που τα είχε όλα στην Αυστραλία…

Αποτελέσματα:

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ.
1
Honda
176.9
40'43.729
2
Honda
176.0
+11.413
3
Ducati
175.8
+14.499
4
Ducati
175.8
+14.554
5
Suzuki
175.8
+14.817
6
Aprilia
175.8
+15.280
7
Ducati
175.8
+15.294
8
Yamaha
175.7
+15.841
9
Suzuki
175.7
+16.032
10
Aprilia
175.7
+16.590
11
Yamaha
175.1
+24.145
12
KTM
175.0
+26.654
13
Honda
175.0
+26.758
14
Ducati
173.7
+44.912
15
KTM
173.7
+44.968
16
Honda
172.2
+1'06.045
 
Yamaha
177.0
1 Lap
 
KTM
173.2
3 Laps
 
Ducati
165.9
24 Laps
 
Yamaha
 
0 Lap
 
Ducati
 
0 Lap

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.