MotoGP Αυστρία Δοκιμές: Ξανά πρώτο χρόνο Marc Marquez – 16 αναβάτες στο ίδιο δευτερόλεπτο!

Είχαμε και κόκκινη σημαία

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/8/2025

Με 16^ο τον Martin σε μία δύσκολη ημέρα για την Aprilia, είχαμε μία σωρεία αναβατών στρυμωγμένων σε διαφορά ενός δευτερολέπτου από τον Marc Marquez που έκανε για δεύτερη φορά σήμερα τον πρώτο χρόνο.

Πίσω του ο Acosta σε μία σημαντική στιγμή για την KTM καθώς τρέχουν μέσα στο σπίτι τους, ενώ στο box έβλεπε κανείς ακόμη και τον Pierer, τον κάποτε ισχυρότερο άντρα της Ευρώπης στην μοτοσυκλέτα. Ωστόσο ο χρόνος του Acosta γράφτηκε εξαιτίας του slipstreaming που έκανε στον Marc Marquez και μάλιστα για πολύ λίγο η KTM είχε τον ταχύτερο χρόνο.

Θα μπορούσε να συνεχίσει κλέβοντας και άλλη πρωτιά από τον Marc Marquez, που άλλωστε δεν μπορεί να ζητήσει τα ρέστα για κάτι τέτοιο καθότι το έχει κάνει επανειλημμένα ο ίδιος ενώ έχει υπερασπιστεί και την πρακτική αυτή! Όμως ένα γλίστρημα του Acosta άφησε τον Marc Marquez να απομακρυνθεί και διέκοψε κάθε προσπάθεια για slipstreaming.

Όλα αυτά στο τελείωμα της προσπάθεια όμως γιατί αρχικά ο ρυθμός ήταν πιο υποτονικός με τους αναβάτες να δοκιμάζουν διάφορες ρυθμίσεις χωρίς να μπαίνουν στην διαδικασία του γρήγορου ρυθμού.

Μάλιστα ο Ai Ogura ήταν ο πρώτος που κατέβηκε κάτω από 1.29 δίνοντας το έναυσμα κατά κάποιο τρόπο ώστε να ξεκινήσουν την προσπάθεια και οι υπόλοιποι.

Υπό αυτό το πρίσμα η προσπάθεια του Fernandez που μπήκε στην 5^η θέση στο τελείωμα της ημέρας που όλοι πήγαιναν γρήγορα για να εξασφαλίσουν μία δύσκολη θέση στην Q2, είναι πολύ πιο σημαντική από του Ai Ogura.

Στο τελείωμα των σημερινών δοκιμών η κατάσταση θύμιζε μουσικές καρέκλες για το ποιος θα μείνει μέσα στην δεκάδα, για να γλιτώσει την Q1. Για αυτό και η 5^η θέση του Fernandez ήταν μεγαλύτερη έκπληξη από την 2^η του Acosta .

Ο Alex Marquez πήρε την 4^η θέση στο τελείωμα, ενώ ο Mir κατάφερε να γλιτώσει από άλλους αναβάτες και από μία δική του έξοδο στην αμμοπαγίδα και να εξασφαλίσει την 6^η θέση εμπρός από τον Morbidelli.

Με 26 λεπτά να απομένουν για την ολοκλήρωση της μίας ώρας δοκιμών, ο Quartararo σημειώνει πτώση από την οποία σκάει ένα μέρος του προστατευτικού τείχους, με τους κανονισμούς να προβλέπουν κόκκινη σημαία μέχρι την αποκατάσταση.

Ο Quartararo έπεσε με περίεργο τρόπο από απώλεια πρόσφυσης στον πίσω τροχό και ενώ είχε πέσει και ο Miller και ο Oliveira από μπροστινό με την αρχική εκτίμηση να οδηγεί προς την μοτοσυκλέτα του Miller αλλά τελικά δεν έφταιξε κάποια διαρροή.

Ο Quartararo είχε χτυπήσει στον μηρό αλλά και την ευαίσθητη περιοχή με την ομάδα του κατευθείαν να το καυτηριάζει αυτό, ευτυχώς όμως χωρίς άλλα προβλήματα, ξανά μπαίνοντας έπειτα για την συνέχεια.

Την δεκάδα συμπλήρωσαν ο Zarco την 8^η θέση, ο Aldeguer και ο Binder που έβαλε άλλη μία KTM στην Q2.

Ο Quartararo δεν κατάφερε κάτι καλύτερη από 14^η θέση μετά την πτώση ενώ μετά την ατυχία Martin και ο Bezzecchi θα μπορούσε να τα πάει καλύτερα αλλά σήμερα απλά δεν ήταν η ημέρα της Aprilia.

Για αυτό αύριο η μάχη για τα δύο εισιτήρια που δίνει η Q1 αναμένεται να είναι δύσκολη και έντονη, ενώ το φαβορί για την pole position δεν γίνεται να είναι άλλο παρά ο Marc Marquez.

pos.	rider	Team	gap 1st / prev.	time
1	93M. Marquez	Ducati Lenovo Team		01:28.117
2	37P. Acosta	Red Bull KTM Factory Racing	+0.228 / +0.228	01:28.345
3	63F. Bagnaia	Ducati Lenovo Team	+0.268 / +0.040	01:28.385
4	73A. Marquez	BK8 Gresini Racing MotoGP	+0.318 / +0.050	01:28.435
5	25R. Fernandez	Trackhouse MotoGP Team	+0.402 / +0.084	01:28.519
6	36J. Mir	Honda HRC Castrol	+0.577 / +0.175	01:28.694
7	21F. Morbidelli	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	+0.579 / +0.002	01:28.696
8	5J. Zarco	CASTROL Honda LCR	+0.648 / +0.069	01:28.765
9	54F. Aldeguer	BK8 Gresini Racing MotoGP	+0.652 / +0.004	01:28.769
10	33B. Binder	Red Bull KTM Factory Racing	+0.728 / +0.076	01:28.845
11	23E. Bastianini	Red Bull KTM Tech3	+0.749 / +0.021	01:28.866
12	79A. Ogura	Trackhouse MotoGP Team	+0.760 / +0.011	01:28.877
13	10L. Marini	Honda HRC Castrol	+0.821 / +0.061	01:28.938
14	20F. Quartararo	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	+0.898 / +0.077	01:29.015
15	49F. Di Giannantonio	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	+0.941 / +0.043	01:29.058
16	1J. Martin	Aprilia Racing	+0.949 / +0.008	01:29.066
17	42A. Rins	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	+1.043 / +0.094	01:29.160
18	72M. Bezzecchi	Aprilia Racing	+1.352 / +0.309	01:29.469
19	88M. Oliveira	Prima Pramac Yamaha MotoGP	+1.516 / +0.164	01:29.633
20	43J. Miller	Prima Pramac Yamaha MotoGP	+1.670 / +0.154	01:29.787
21	12M. Viñales	Red Bull KTM Tech3	+2.683 / +1.013	01:30.800

Ετικέτες

motogp

MotoGP 2025

motogp 2025 Austria

marc marquez

https://bit.ly/MOTO_675

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!