MotoGP Αυστρία FP1: Ταχύτερος όλων ο Marc Marquez – Έκανε χρόνο με φθαρμένα ελαστικά!

Με φθαρμένα ελαστικά ο χρόνος για Marquez – Προσομοίωση αγώνα και για Bagnaia

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/8/2025

Σε καλές συνθήκες έγιναν σήμερα τα πρώτα δοκιμαστικά στην ανανεωμένη πίστα της Αυστρίας, το Red Bull Ring – Spielberg, με την εργοστασιακή ομάδα της Ducati να αποφασίζει να κάνει μία μικρή προσομοίωση αντοχής σε επίπεδο αγώνα για τα ελαστικά και έτσι να μην αλλάζει.

Ο Marc Marquez έκανε το 1.29 χαμηλό στον 20^ο γύρο των ελαστικών, την ώρα που ο Bagnaia γύριζε εκείνη την στιγμή πιο αργά από το πρωί. Η φθορά των ελαστικών είναι και ο λόγος που αμέσως μετά οι δοκιμές εκκίνησης δεν ήταν στην αρχή επιτυχημένες για την εργοστασιακή ομάδα της Ducati.

Ο Bezzecchi ανέβηκε στην 3^η θέση σε χρόνο με καινούρια ελαστικά για παράδειγμα ενώ από τις εμπρός θέση έκπληξη ήταν ο Mir με 6^ο χρόνο μπροστά από τον Quartararo.

Ο Martin πήρε την 8^η θέση αλλά πιο σημαντικό ήταν πως έκανε μία εποικοδομητική δοκιμή και έβαλε και την μαλακή γόμα, ο μόνος που δοκίμασε και αυτή. Η Michelin έχει σε αυτή την πίστα τον πιο σκληρό σκελετό για τα ελαστικά που στέλνει, οπότε ο Martin ήθελε να έχει εικόνα και από αυτό τον συνδυασμό.

Οι δύο ΚΤΜ έκλεισαν την δεκάδα με Acosta και Bastianini.

Ο Alex Marquez που θα πρέπει στον αγώνα να εκπληρώσει την ποινή μακρύτερου γύρου, ακολουθούνταν από τον Morbidelli έχοντας αντίστοιχα την 4^η και 5^η θέση σε μία πρώτη ημέρα δοκιμών που πήγε ικανοποιητικά για το σύνολο χωρίς πτώσεις παρά τις εξόδους.

Καλύτερη Honda ήταν του Marini στην 11^η θέση με τον Zarco να είναι 16^ος και το ραντεβού να δίνεται τώρα για νωρίς το απόγευμα καθορίζοντας την συμμετοχή για την προσπάθεια της κατάταξης.

ΘΕΣΗ	ΑΝΑΒΑΤΗ	ΟΜΑΔΑ	ΔΙΑΦ.	ΧΡΟΝΟΣ
1	93M. Marquez	Ducati Lenovo Team		01:29.376
2	63F. Bagnaia	Ducati Lenovo Team	+0.310 / +0.310	01:29.686
3	72M. Bezzecchi	Aprilia Racing	+0.386 / +0.076	01:29.762
4	73A. Marquez	BK8 Gresini Racing MotoGP	+0.412 / +0.026	01:29.788
5	21F. Morbidelli	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	+0.461 / +0.049	01:29.837
6	36J. Mir	Honda HRC Castrol	+0.477 / +0.016	01:29.853
7	20F. Quartararo	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	+0.548 / +0.071	01:29.924
8	1J. Martin	Aprilia Racing	+0.569 / +0.021	01:29.945
9	37P. Acosta	Red Bull KTM Factory Racing	+0.580 / +0.011	01:29.956
10	23E. Bastianini	Red Bull KTM Tech3	+0.581 / +0.001	01:29.957
11	10L. Marini	Honda HRC Castrol	+0.638 / +0.057	01:30.014
12	42A. Rins	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	+0.677 / +0.039	01:30.053
13	49F. Di Giannantonio	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	+0.713 / +0.036	01:30.089
14	33B. Binder	Red Bull KTM Factory Racing	+0.891 / +0.178	01:30.267
15	54F. Aldeguer	BK8 Gresini Racing MotoGP	+0.974 / +0.083	01:30.350
16	5J. Zarco	CASTROL Honda LCR	+1.034 / +0.060	01:30.410
17	25R. Fernandez	Trackhouse MotoGP Team	+1.046 / +0.012	01:30.422
18	43J. Miller	Prima Pramac Yamaha MotoGP	+1.189 / +0.143	01:30.565
19	79A. Ogura	Trackhouse MotoGP Team	+1.205 / +0.016	01:30.581
20	12M. Viñales	Red Bull KTM Tech3	+1.307 / +0.102	01:30.683
21	88M. Oliveira	Prima Pramac Yamaha MotoGP	+1.506 / +0.199	01:30.882

Ετικέτες

motogp

MotoGP 2025

motogp 2025 Austria

Ducati Lenovo MotoGP Team

marc marquez

https://bit.ly/MOTO_675

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!