MotoGP Αυστρία Sprint: Νίκη Marc Marquez με Alex και Acosta στο βάθρο!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/8/2025

Σπινάροντας στην εκκίνηση ο Bagnaia με τον Aldeguer πιο πίσω σε πιστή αντιγραφή της κίνησης, ξεκίνησε ο σύντομος αγώνας Sprint στην Αυστρία όπου ο Alex και ο Marc Marquez βρήκαν ακόμη μικρότερη αντίσταση από την αναμενόμενη και μπήκαν εμπρός από τον Bezzecchi που όπως και ο Quartararo στην αντίστοιχη περίπτωση, δεν περιμένει κανείς πως θα κρατηθεί εκεί για πολύ.

Δεν άντεξε ούτε την επίθεση του Acosta όμως, ο οποίος λίγο έλειψε να είχε την pole position και μάλιστα θα την είχε κερδίσει με πιο καθαρό τρόπο από τον Bezzecchi.

Μετά το πρόβλημα στην εκκίνηση ο Bagnaia προσπάθησε για λίγους γύρους με αστάθεια στην μοτοσυκλέτα μέχρι που χάνοντας τα φρένα μπήκε στην διαδρομή για την ποινή μακρύτερου γύρου και αμέσως μετά εγκατέλειψε κιόλας, φανερά προβληματισμένος για την μοτοσυκλέτα.

Με πρόβλημα στο holeshot εγκατέλειψε και ο Fernandez, όσο εμπρός οι θέσεις είχαν ξεκαθαρίσει, λιγότερο το ποιος θα είναι πρώτος – δεύτερος, αλλά σίγουρα η τρίτη θέση θα χανόταν από τον Acosta μόνο από δικό του λάθος.

Μία φορά πλησίασε τον Marc ο Acosta και έχασε τα φρένα, όμως είχε τέτοιο ρυθμό που ο Bezzecchi δεν απείλησε ξανά παρά το λάθος της KTM.

Ο Alex ήξερε πως ο Marc θα κάνει την επίθεση αν και εκείνη την στιγμή δεν φαινόταν να απειλείται άμεσα και πράγματι σύμφωνα με τον Marc, ο στόχος ήταν να μην χρειαστεί κανένα ρίσκο και να περιμένει την φθορά των ελαστικών να μειώσει την επικινδυνότητα μίας επίθεσης, μετριάζοντας τις δυνατότητες άμυνας του αδερφού του.

Πράγματι στο τέλος του αγώνα ένα μικρό λάθος του Alex άνοιξε το παράθυρο για μία πολύ καθαρή προσπέραση με τον Marc να φεύγει εμπρός και να μην αφήνει ευκαιρία για αντεπίθεση.

Ο Martin πήρε και τον μοναδικό βαθμό που κυνηγούσε ο Quartararo, προσπερνώντας τον για την δέκατη θέση.

Στο μεταξύ ο Acosta έμεινε ξανά από βενζίνη, στο τέλος του αγώνα ακριβώς, με την ομάδα να έχει κάνει καλύτερο υπολογισμό από ότι στην προσπάθεια για την κατάταξη που επίσης έμεινε από βενζίνη και κατάφερε να ξανά μπει, καταφέρνοντας μία 7^η θέση αλλά έχοντας πρώτα κυνηγήσει την pole όπως είπαμε.

Ο Bastianini πάλεψε με Aldeguer και οι δυο τους έδωσαν όμορφες στιγμές με θέαμα, ενώ και η 5^η θέση του Binder ήταν μία πολύ καλή επίδοση, με την KTM να έχει μία πολύ καλή ημέρα, εντός έδρας.

ΘΕΣΗ	ΒΑΘΜΟΙ	ΑΝΑΒΑΤΗΣ	ΟΜΑΔΑ	ΧΡΟΝΟΣ
1	12	93M. Marquez	Ducati Lenovo Team	20:56.071
2	9	73A. Marquez	BK8 Gresini Racing MotoGP	+1.180
3	7	37P. Acosta	Red Bull KTM Factory Racing	+3.126
4	6	72M. Bezzecchi	Aprilia Racing	+4.032
5	5	33B. Binder	Red Bull KTM Factory Racing	+4.782
6	4	54F. Aldeguer	BK8 Gresini Racing MotoGP	+6.032
7	3	23E. Bastianini	Red Bull KTM Tech3	+8.294
8	2	49F. Giannantonio	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	+10.953
9	1	5J. Zarco	CASTROL Honda LCR	+11.999
10		1J. Martin	Aprilia Racing	+12.111
11		20F. Quartararo	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	+13.387
12		10L. Marini	Honda HRC Castrol	+13.704
13		36J. Mir	Honda HRC Castrol	+13.822
14		21F. Morbidelli	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	+14.564
15		79A. Ogura	Trackhouse MotoGP Team	+18.414
16		42A. Rins	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	+19.365
17		43J. Miller	Prima Pramac Yamaha MotoGP	+20.844
18		88M. Oliveira	Prima Pramac Yamaha MotoGP	+21.581
Εγκατάλειψη
		25R. Fernandez	Trackhouse MotoGP Team	9 Laps
		63F. Bagnaia	Ducati Lenovo Team	8 Laps

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!