MotoGP - Bastianini & Vinales στην KTM Tech3 για το 2025!

Τέλος οι κόκκινες μοτοσυκλέτες με τα λογότυπα GASGAS, το Pierer Group τα βάφει όλα πορτοκαλί
KTM Red Bull 2025
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/6/2024

Καλή η προσπάθεια προώθησης και της GASGAS στο MotoGP, όμως καθώς όλοι οι πιλότοι προτιμούν την KTM, το Pierer Group θα έχει από το 2025 και τα τέσσερα RC16 βαμμένα στα πορτοκαλί και με λογότυπα ΚΤΜ, με τους Acosta & Binder στην εργοστασιακή ομάδα και τους Bastianini & Vinales στην Tech3.

Η υπογραφή του Marc Marquez με την εργοστασιακή Ducati και η μεταγραφή Martin στην Aprilia, έφεραν ως συνέπεια δυο ακόμα μεγάλες αλλαγές για τη σχάρα εκκίνησης 2025 του MotoGP, καθώς η ΚΤΜ ανακοίνωσε πως στις τάξεις της προσχωρούν από του χρόνου ο Enea Bastianini της εργοστασιακής Ducati και ο Maverick Vinales, το πρώην μεγάλο αστέρι της Aprilia.

KTM MotoGP

Και για να μη δυσαρεστήσει Vinales & Bastianini που το πιθανότερο είναι πως έβλεπαν την οδήγηση των κόκκινων GASGAS ως υποβιβασμό σε σχέση με την εργοστασιακή ΚΤΜ, το Pierer Group πήρε την απόφαση να σταματήσει να προωθεί την ισπανική εταιρεία, και να ποντάρει ξανά τα πάντα… στο πορτοκαλί.

Σημειώστε πως παρόλο που η “πρώτη” ομάδα των πορτοκαλί έχει το συνθετικό “factory” μπροστά της, και οι 4 μοτοσυκλέτες της ΚΤΜ θα είναι ίδιες όσον αφορά στην εξέλιξή τους.

Όσον αφορά στις δυο μεγάλες μεταγραφές της ΚΤΜ για την Tech 3, ο Enea Bastianini που έχει κάνει το ντεμπούτο του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP 10 χρόνια πριν, με ένα KTM RC4, σημείωσε 6 νίκες και περισσότερα από 30 βάθρα στις κατηγορίες Moto3 & Moto2, ενώ πήρε και τον τίτλο της Moto2 το 2020. Ξεκίνησε την εμπλοκή του στη μεγάλη κατηγορία το 2021, σε ηλικία 23 ετών, και μέχρι σήμερα έχει σημειώσει 5 νίκες και 12 βάθρα.

Ο Maverick Vinales έχει καταφέρει να πάρει νίκες στο MotoGP με 3 διαφορετικούς κατασκευαστές -ο πρώτος αναβάτης στη σύγχρονη ιστορία του θεσμού-, ενώ ήταν ο 2ος Πρωταθλητής Moto3 στην ιστορία της ΚΤΜ το 2013. Ο Ισπανός έχει τερματίσει δυο φορές στην πρώτη τριάδα σε σεζόν Moto3 & Moto2, ενώ ανέβηκε στη μεγάλη κατηγορία το 2015 όπου έχει 35 βάθρα και 10 νίκες μέχρι σήμερα.

Μεγάλος χορηγός για το 2025 τόσο για την factory team της ΚΤΜ όσο και για την Tech 3 θα είναι η Red Bull.

Σημειώνουμε το παράδοξο πως την ανακοίνωση της μεταγραφής των δυο αναβατών συνοδεύουν φωτογραφίες με τον Vinales, αλλά όχι με τον Bastianini -μπορεί ο τελευταίος να είχε κάποια άλλη υποχρέωση την ώρα της φωτογράφησης.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.