MotoGP Brno 2020: Αποτελέσματα ελεύθερων δοκιμαστικών Παρασκευής FP1 FP2

Οι εκπλήξεις συνεχίστηκαν

Από τον

Μπάμπη Μέντη

7/8/2020

Από την καυτή πίστα της Jerez οι αναβάτες των MotoGP είναι στο πιο δροσερό Brno της Τσεχίας αυτό το τριήμερο για τον τρίτο κατά σειρά αγώνα της χρονιάς. Τα όσα έχουν γίνει έως σήμερα σε αυτό το επεισοδιακό πρωτάθλημα σε κάνουν να πιστεύεις πως δεν υπάρχουν πλέον εκπλήξεις, όμως ήδη από το FP1 είχαμε τον Nakagami στην πρώτη θέση, τον Vinales να αρπάζει κατευθείαν μια τούμπα λόγω παγωμένου ελαστικού και τον Bagnaia να βρίσκεται στο ιατρικό κέντρο της πίστας για εξετάσεις μετά την δική τους τούμπα στην Κ1. Α! Και ο Jack Miller έκανε ένα εντυπωσιακό σώσιμο από γλίστρημα του εμπρός ελαστικού για τους φιλάθλους που τους έχει λείψει ο Marc Marquez. Επίσης να τονίσουμε εδώ, πως οι τούμπες δεν είναι καλό πράγμα όταν έχεις ανατινάξει σχεδόν όλους τους κινητήρες σου… ήδη από τους δύο πρώτους αγώνες της χρονιάς.

Μετά την καρό σημαία στα FP1 είχαμε πέντε διαφορετικές μάρκες μοτοσυκλετών στις πέντε πρώτα θέσεις και όλους τους αναβάτες να έχουν διαφορά μόλις μισού δευτερολέπτου μεταξύ τους. Αν πούμε πως ο Johann Jarco ήταν ο ταχύτερος με Ducati και μάλιστα στην 4^η θέση θα εκπλαγεί κανείς; Μάλλον όχι με όσα συμβαίνουν στα MotoGP φέτος. Πάντως στη μεγαλύτερη διάρκεια του FP1, η Suzuki του Mir και η KTM του Espargaro ήταν ταχύτερες, έως τη στιγμή που άλλαξε ελαστικά στη Honda του ο Nakagami και ανέβηκε στην κορυφή. Αν κρίνουμε με βάση τα αποτελέσματα και την εικόνα του προηγούμενου αγώνα στη Jerez, ο Ιάπωνας είναι η μοναδική ελπίδα της Honda για να δει μια μοτοσυκλέτα της στο βάθρο όσο διάστημα απουσιάζει ο Marc Marquez, τον οποίο θα αντικαταστήσει ο Stefan Bradl σε αυτόν τον αγώνα. Στα FP2 το σενάριο δεν άλλαξε, άλλαξε όμως η τελική εικόνα στο τελευταίο πεντάλεπτο όταν ο Franco Morbideli έβαλε φρέσκα λάστιχα και έριξε σε όλους ένα ολόκληρο δευτερόλεπτο.

Μετά από αυτό αρχίσαμε να βλέπουμε τους χρόνους να κατεβαίνουν και να γίνονται συνεχείς εναλλαγές θέσεων στην πρώτη πεντάδα. Πάντα όμως με τον Morbideli στην κορυφή έως και το τελευταίο δευτερόλεπτο (στην κυριολεξία) όπου ο Fabio Quartararo πέρασε τη γραμμή του τερματισμού κατά 0,007’ πιο γρήγορα από τον Ιταλό! Κι αν αυτό δεν ήταν αναμενόμενο για κάποιους, τότε τι να πεις για τον τρίτο χρόνο (+0,048) του Oliveira και την 4^η θέση (ξανά) του Joann Jarco (+0,081), που έριξαν στην 5^η θέση τον Vinales (+0,166). Στα αξιοσημείωτα γεγονότα του FP2 είναι 7^η θέση της Aprilia του Aleix Espargaro (+0,539) πίσω από την Suzuki του Mir (+0,374) στην 6^η θέση. Ονόματα όπως εκείνα του Valentino Rossi, Cal Crutchlow και Andrea Dovizioso θα τα δεις κάτω από την 11^η θέση. Για τον Dovizioso βέβαια δεν είναι παράξενο να βρίσκεται εκτός δεκάδας στα ελεύθερα δοκιμαστικά της Παρασκευής και να μπαίνει σε μπελάδες το Σάββατο στο Q1. Ούτε η θέση του τραυματία Crutchlow είναι παράξενη, ειδικά μετά το “γεια σου και καλή τύχη” που του είπε το HRC για το 2021. Όσο για τον Rossi, καλύτερα να κάνουμε υπομονή μέχρι την Κυριακή, διότι ξέρουμε πως είναι σταθερά καλός στο Brno και δεν έχει κανένα λόγο να πιέζει τον κινητήρα του έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα για τις ομάδες της Yamaha.

Αποτελέσματα FP2

1		Fabio QUARTARARO	Petronas Yamaha SRT	Yamaha	307.6	1'56.502
2		Franco MORBIDELLI	Petronas Yamaha SRT	Yamaha	306.8	1'56.509	+0.007
3		Miguel OLIVEIRA	Red Bull KTM Tech 3	KTM	311.2	1'56.550	+0.048
4		Johann ZARCO	Esponsorama Racing	Ducati	313.0	1'56.583	+0.081
5		Maverick VIÑALES	Monster Energy Yamaha MotoGP	Yamaha	307.6	1'56.668	+0.166
6		Joan MIR	Team SUZUKI ECSTAR	Suzuki	308.5	1'56.876	+0.374
7		Aleix ESPARGARO	Aprilia Racing Team Gresini	Aprilia	312.1	1'57.041	+0.539
8		Pol ESPARGARO	Red Bull KTM Factory Racing	KTM	313.0	1'57.059	+0.557
9		Takaaki NAKAGAMI	LCR Honda IDEMITSU	Honda	309.4	1'57.073	+0.57
10		Jack MILLER	Pramac Racing	Ducati	312.1	1'57.109	+0.607
11		Brad BINDER	Red Bull KTM Factory Racing	KTM	308.5	1'57.279	+0.777
12		Valentino ROSSI	Monster Energy Yamaha MotoGP	Yamaha	307.6	1'57.290	+0.788
13		Alex RINS	Team SUZUKI ECSTAR	Suzuki	309.4	1'57.354	+0.852
14		Danilo PETRUCCI	Ducati Team	Ducati	312.1	1'57.620	+1.118
15		Andrea DOVIZIOSO	Ducati Team	Ducati	313.0	1'57.635	+1.133
16		Alex MARQUEZ	Repsol Honda Team	Honda	311.2	1'57.688	+1.186
17		Tito RABAT	Esponsorama Racing	Ducati	305.9	1'57.777	+1.275
18		Cal CRUTCHLOW	LCR Honda CASTROL	Honda	312.1	1'57.865	+1.363
19		Bradley SMITH	Aprilia Racing Team Gresini	Aprilia	309.4	1'58.161	+1.659
20		Iker LECUONA	Red Bull KTM Tech 3	KTM	307.6	1'58.378	+1.876
21		Stefan BRADL	Repsol Honda Team	Honda	311.2	1'58.424	+1.922
	63	Francesco BAGNAIA	Pramac Racing	Ducati

https://bit.ly/MOTO_682

Race News

Isle of Man TT: Τέλος εποχής για τη SuperTwin κατηγορία

Η νέα αλλαγή στους κανονισμούς του ΤΤ υπακούει στην πραγματικότητα της αγοράς

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

14/9/2026

Οι διοργανωτές του Isle of Man Tourist Trophy ανακοίνωσαν το τέλος της κατηγορίας SuperTwin, καθώς από το ΤΤ του 2027 οι κανονισμοί της θα εναρμονιστούν πλήρως με αυτούς της κατηγορίας Sportbike, ως έχει στο παγκόσμιο WSPB και στην ανάλογη κλάση του αγγλικού πρωταθλήματος BSB.

Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία που έχει ήδη ξεκινήσει από το 2024 και εξαρχής προέβλεπε τη σταδιακή κατάργηση των SuperTwin αγωνιστικών, έχοντας ήδη αναβαπτίσει την κατηγορία Sportbike και ενσωματώνοντας σε αυτήν τις μοτοσυκλέτες που την έχουν στελεχώσει και στο παγκόσμιο, με κινητήρες που σε κάποιες περιπτώσεις έχουν παραπάνω από δύο κυλίνδρους, όπως οι τρικύλινδρες Triumph Daytona 660 και CFMOTO 675 SR.

Η SuperTwin θεσπίστηκε το 2012 και θεωρείται ως μια από τις τελευταίες αγωνιστικές κατηγορίες που επέτρεπαν μεγάλη ελευθερία στις μετατροπές στις μοτοσυκλέτες, ενώ ήταν το πεδίο όπου δοξάστηκαν τα σπεσιαλάκια Paton S1-R 650, ειδικά διά χειρός του Michael Dunlop και παλιότερα του John Mc Guinness.

Η SuperTwin είχε στο παρελθόν γεμίσει από κάθε λογής τροποποιημένες δικύλινδρες μοτοσυκλέτες, όπως οι Honda CB500, Kawasaki ER-6 και Suzuki GS500, ωστόσο τα τελευταία χρόνια “καθαρόαιμες” κατασκευές όπως οι Paton είχαν κυριαρχήσει εύλογα στην κατηγορία, παίρνοντας τη νίκη στους έξι από τους οκτώ τελευταίους αγώνες.

Η άφιξη μιας νέας γενιάς δικύλινδρων, όπως οι Aprilia RS660 και Yamaha R7 αναζωογόνησαν ελαφρώς τον ανταγωνισμό, αν και στο φετινό ΤΤ και πάλι ήταν δύο Paton που πήραν άνετα την κορυφή με τους Michael Dunlop και Mike Browne.

Για τους διοργανωτές του ΤΤ η Sportbike κατηγορία έχει πια το πλεονέκτημα των μοντέλων παραγωγής, με το εμπορικό ενδιαφέρον που αναπόφευκτα τη συνοδεύει, θέλοντας να λειτουργήσει ως μια από τις πιο προσιτές οδούς για νέους αναβάτες χωρίς τα εκτυφλωτικά κόστη των μεγάλων κατηγοριών. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι κανονισμοί της θα έχουν αρκετά περιοριστικό χαρακτήρα στις επιτρεπόμενες επεμβάσεις στις μοτοσυκλέτες, πιο κοντά στη superstock λογική.

Τελικός στόχος είναι μια κλάση που δεν θα απαιτεί μια περιουσία για να δώσει κανείς το παρόν, κάτι που θα διευκρινιστεί πλήρως τον ερχόμενο Νοέμβριο, όταν θα δοθούν στη δημοσιότητα οι αναλυτικοί κανονισμοί της Sportbike, ως θα ισχύσουν από το 2027 και εφεξής.

Αυτό που είναι ήδη γνωστό, είναι πως στους νέους κανονισμούς δεν θα υπάρχουν πια τα SuperTwins όπως τα γνωρίζαμε ως σήμερα, ρίχνοντας τίτλους τέλους σε μια αγωνιστική κατηγορία που έχει τις ρίζες της σε μια πιο ρομαντική εποχή του ΤΤ.