MotoGP Brno: Διπλή νίκη για τους κόκκινους!

Έντεκα χρόνια μετά…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/8/2018

Νίκη από pole position για τον Dovizioso, διπλή νίκη για την Ducati στην Τσεχία, που τελευταία φορά είδαν την διπλή νίκη μονάχα σε διαδοχικές σεζόν, το 2006 με τον Capirossi και το 2007 με τον Stoner! Από τότε, μία από τις πίστες που ευνοούν σημαντικά την Ducati ήταν ταυτόχρονα και μία από τις πιο άτυχες για εκείνη, μέχρι σήμερα που έγινε ένα μικρό θαύμα το οποίο ακούγετα καλύτερα με τα λόγια του Dovizioso: «Τι Σαββατοκύριακο ήταν αυτό! Δεν το περίμενα, δεν πίστευα πως θα τα καταφέρουμε».

Δεν ήταν καθόλου εύκολο είναι η αλήθεια, καθώς όλοι οι κορυφαίοι αναβάτες οδηγούσαν στο όριό τους, δίχως να έχουν την άνεση που ο καθένας ξεχωριστά, βρίσκει σε άλλες πίστες. Ο καιρός μπορεί τελικά να κρατήθηκε και να μην έριξε την βροχή όπως απειλούσε από εχθές πως μπορεί να κάνει, όμως έπαιξε τον ρόλο του απέναντι στο θέαμα, καθώς εξαιτίας του αέρα και των κυμαινόμενων θερμοκρασιών, όλοι τους ακολουθήσαν την ίδια, συντηρητική στρατηγική! Ακριβώς όπως γράψαμε εχθές λοιπόν, τουλάχιστον η εκκίνηση θα είναι καυτή, ανεξάρτητα από τον αγώνα. Είχαμε βέβαιο πως η εκκίνηση θα μας έδινε έντονο θέαμα με τον Lorenzo να προσπαθεί να στρίψει πρώτος, ωστόσο δύσκολα θα ποντάριζε κανείς στον Rossi που τις τελευταίες δύο σεζόν έχει δώσει λίγες θεαματικές εκκινήσεις. Σήμερα όμως έφυγε εμπρός, για έναν πρώτο γύρο που θα πάλευε με τον Dovizioso αλλάζοντας θέσεις τέσσερις φορές και έχοντας τον Marquez πίσω του. Αλλά και τον Lorenzo που είχε κάνει το αναμενόμενο στην εκκίνηση, φτάνοντας δίπλα στον Rossi και στρίβοντας τελικά τρίτος για να χάσει αυτομάτως την θέση από τον Marquez.

η στιγμή του "καρμπον-Moto2" ατυχήματος μόλις στην 3η στροφή

Είχε προηγηθεί όμως ένα καρμπόν ατύχημα μόλις στην τρίτη στροφή, όπως ακριβώς συνέβη στην αρχή -περίπου- της Moto2 . Οι Vinales, Bradl και Smith έπεσαν μαζί σε ένα επεισόδιο που εκνεύρισε πολύ τον Vinales που είχε δύσκολο Σαββατοκύριακο ψάχνοντας ρυθμίσεις κι έχοντας τον Rossi να έχει κάνει καλύτερη πρόοδο. Ωστόσο η μαζική αυτή πτώση ήταν πολύ πιο σοβαρή για την KTM που σήμερα έτρεχε δίχως τον Pol Espargaro καθώς από πτώση στο warm up κατέληξε στο νοσοκομείο με διάσειση και σπασμένη κλείδα, χάνοντας και τον επόμενο αγώνα στην Αυστρία, την έδρα της KTM! Σε συνδυασμό με το γεγονός πως ούτε ο αναβάτης εξέλιξης που συχνά είναι και wildcart συμμετοχή θα μπορέσει να τρέξει, ο  εντυπωσιακός Mika Kallio, που φέτος είχε στόχο τους 8 αγώνες, με αποτέλεσμα η KTM να αποδυναμωθεί σήμερα με άσχημο τρόπο. Πρακτικά έκλεισαν το box από την αρχή του αγώνα… κι αυτό έρχεται σε αντιπαράθεση με την Moto2 και την εντυπωσιακή νίκη του Oliveira που κατάφερε να κρατήσει πίσω τις Kalex της SKY Racing Team VR46. Αξίζει να δείτε τουλάχιστον τους τρεις τελευταίους γύρους της Moto2 έτσι όπως πάλευαν χωρίς πλέον να έχουν πρόσφυση, τέσσερις συνολικά αναβάτες, τρεις με Kalex και ο Oliveira με την ταχύτερη KTM…

Πίσω στην κορυφαία κατηγορία και λίγο αργότερα θα εγκατέλειπε τόσο ο Redding όσο και ο Rabat, ο οποίος μάλιστα είχε κάνει ταχύτερο γύρο αγώνα. Κι αυτό είναι το θέμα, διότι ο Rabat, αν και εξαιρετικός οδηγός, όπως κάθε ένας που έχει καταφέρει να είναι εκεί, μέχρι και τον μόνιμα τελευταίο Simeon, γυρνούσε στο 1.56’’ που σημαίνει πως ο ρυθμός του αγώνα δεν ήταν απόλυτος και πως όλοι οι αναβάτες περίμεναν τις εξελίξεις.

Από την στιγμή που σχεδόν στον δεύτερο γύρο, ο Rossi με τον Dovizioso σταμάτησαν να αλλάζουν θέσεις, ο αγώνας έμοιαζε με παρτίδα πόκερ ανάμεσα σε κορυφαίους παίκτες. Από εκείνες τις παρτίδες που γίνονται στην αρχή όταν όλοι κρατάνε την υπομονή τους, περιμένοντας και μετρώντας τους υπόλοιπους. Ο Marquez έπαιξε με τον Lorenzo για λίγο, μέχρι που τον ξεφόρτωσε για τα δόντια του Crutchlow που ευχαρίστως πήρε μία δαγκωνιά και την θέση, κυνηγώντας τον Marquez. Είχε προηγηθεί στην αρχή ένα επιθετικό προσπέρασμα του Marquez στον Βρετανό που τον ανάγκασε να σηκώσει την μοτοσυκλέτα του για να μην σκοτωθούνε και να χάσει μία θέση που θα την κέρδιζε αμέσως. Αγωνιστικό τελείως το συμβάν με τον Crutchlow να είναι ο τελευταίος αναβάτης στο grid που θα δώσει βάση σε μία τέτοια προσπέραση.

Εκεί λοιπόν, 14 γύρους πριν το τέλος και για περίπου τρεις, ο Rossi θα περνούσε μπροστά, βάζοντας στόχο για ένα πολύ δύσκολο ρεκόρ αν κέρδιζε σε αυτή την πίστα. Τελικά ο Dovizioso θα περνούσε ενώ ο Rossi, ο μοναδικός με την μεσαία γόμα στο εμπρός ελαστικό, έναντι της σκληρής μπροστά και πίσω των υπολοίπων, σταδιακά θα έχανε έδαφος φτάνοντας πίσω να παλεύει με τον Crutchlow. Μόλις στην τελευταία στροφή όμως θα τον περνούσε, για να μην αφήσει να μεγαλώσει πολύ η ψαλίδα με την διαφορά βαθμολογίας στο πρωτάθλημα με τον Marquez, και ταυτόχρονα να πάρει νωρίτερα ένα άλλο ρεκόρ: Ο πρώτος αναβάτης στην ιστορία του αθλήματος που συγκεντρώνει 6.000 πόντους! Ο Rossi με την τέταρτη θέση σήμερα, συμπλήρωσε τους 6.007 πόντους, ένα νούμερο που δύσκολα θα ξεπεραστεί…

Μόλις ο Dovizioso πέρασε εμπρός από τον Rossi, και η Yamaha άρχισε να χάνει θέσεις, μπήκαμε σε μία δεύτερη φάση συντήρησης στον ρυθμό του αγώνα, μέχρι λίγο πριν το τέλος. Είναι η στιγμή που ο Marquez, επειδή είναι ο Marquez θα προσπαθούσε να πάρει την πρώτη θέση και ο Dovizioso που έχει ζήσει αυτή την στιγμή άλλες τρεις φορές και νίκησε και τις τρεις, τον περίμενε. Εκείνον που δεν περίμενε κανείς ήταν τον Lorenzo! Τέτοια σημάδια είχε να μας δείξει από την πρώιμη εποχή του στην Yamaha, καθώς επιχείρησε διπλή προσπέραση σε διαδοχικές στροφές, κρατώντας για λίγο την πρώτη θέση! Μπαίνοντας δυναμικά εμπρός από τον Marquez και δίνοντας μία κανονική μάχη μαζί του, πήρε το βάρος της επίθεσης από τον Dovizioso που ανενόχλητος πλέον όδευε για την πρώτη του νίκη στο Brno μετά από τέσσερις δεύτερες θέσεις στην καριέρα του, και μόλις την δεύτερη νίκη του στην φετινή σεζόν, μετά από το Κατάρ!

Θα έλεγε κανείς πως αυτό κάνουν οι σωστή συμπαίκτες σε μία ομάδα, προστατεύουν εκείνον που «έχει την μπάλα» μιας και ο Dovizioso είναι πιο μπροστά σε βαθμολογία και θεωρητικά και πρακτικά και στην κούρσα της κατάκτησης του. Όμως ο Lorenzo επειδή είναι ο Lorenzo θα περνούσε και τον Dovizioso αν του δινόταν η ευκαιρία, μιας και το προσπάθησε κιόλας. Πλήρωσε επίσης και τον Marquez για τον λογαριασμό που άνοιξε νωρίτερα με τον Crutchlow, καθώς μία από τις προσπεράσεις ήταν με επαφή στο γόνατο, δείχνοντας μία πυγμή που είχαμε καιρό να δούμε από τον Lorenzo. Λειτούργησε τελικά σαν τοίχος προστασίας, κρατώντας σε απόσταση την επιθετικότητα του Marquez και δίνοντας έτσι στην Ducati το πολυπόθητο «ένα-δύο»! Έσπασε σήμερα για τον Ιταλό κατακευαστή -με τον καλύτερο τρόπο- ένα σερί έντεκα χρόνων από το 2007, σημειώνοντας διπλή νίκη και μάλιστα από τον pole position!

Η μανιασμένη εκκίνηση, μας οδήγησε σε έναν αγώνα στρατηγικής, που είχε ωστόσο όμορφες μάχες, και μας προετοιμάζει για τις μόλις πέντε ημέρες που στην Αυστρία το χωριό του MotoGP θα στηθεί εκ νέου!

Αποτελέσματα MONSTER ENERGY GRAND PRIX ČESKÉ REPUBLIKY

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ,
1
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
165.5
41'07.728
2
Jorge LORENZO
Ducati
165.5
+0.178
3
Marc MARQUEZ
Honda
165.4
+0.368
4
Valentino ROSSI
Yamaha
165.3
+2.902
5
Cal CRUTCHLOW
Honda
165.3
+2.958
6
Danilo PETRUCCI
Ducati
165.2
+3.768
7
Johann ZARCO
Yamaha
165.1
+6.159
8
Dani PEDROSA
Honda
165.0
+7.479
9
Alvaro BAUTISTA
Ducati
165.0
+7.575
10
Andrea IANNONE
Suzuki
164.9
+8.326
11
Alex RINS
Suzuki
164.9
+8.653
12
Jack MILLER
Ducati
164.4
+16.549
13
Franco MORBIDELLI
Honda
164.2
+19.603
14
Hafizh SYAHRIN
Yamaha
164.1
+21.381
15
Aleix ESPARGARO
Aprilia
163.9
+23.159
16
Thomas LUTHI
Honda
163.6
+27.673
17
Takaaki NAKAGAMI
Honda
163.6
+28.311
18
Karel ABRAHAM
Ducati
162.8
+41.172
19
Sylvain GUINTOLI
Suzuki
162.7
+42.411
20
Xavier SIMEON
Ducati
162.1
+50.941
Εγκατέλειψαν
 
Tito RABAT
Ducati
164.2
13 Laps
 
Scott REDDING
Aprilia
162.1
16 Laps
 
Bradley SMITH
KTM
36.7
20 Laps
 
Maverick VIÑALES
Yamaha
 
0 Lap
 
Stefan BRADL
Honda
 
0 Lap

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.