MotoGP Brno Sprint: Νίκη Marc Marquez με ερωτηματικό για ακύρωση!

Τα λίγα δεδομένα που είχαν στην διάθεσή τους έχουν ήδη κοστίσει

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/7/2025

Με μία καταστροφική εκκίνηση του Alex Marquez και δυναμικά για τις εργοστασιακές της Ducati ξεκίνησε ο σύντομος αγώνας του Σαββάτου.

Ο Bagnaia ξεκίνησε πολύ καλά και ηγήθηκε του αγώνα αλλά ο Marc Marquez δεν έμεινε για πολύ πίσω, πέρασε γρήγορα μπροστά και άνοιξε και ρυθμό κάνοντας διαφορά. Αυτό κόστισε αμέσως στον Bagnaia που γυρνούσε χωρίς κάποιον μπροστά του και όλους τους άλλους κολλημένους πίσω του καθώς ήταν ο πρώτος από τους δύο που διέγνωσε ζήτημα με τις πιέσεις των ελαστικών.

Άφησε τον Acosta να περάσει αλλά δεν κατάφερε να κλείσει την πόρτα πίσω γιατί όπως θα δούμε στις πίσω θέσεις ο ανταγωνισμός ήταν μεγάλος. Αμέσως μετά και ο Marc Marquez έπρεπε να κάνει δώρο τα 2,5 δευτερόλεπτα που είχε κερδίσει γιατί είδε πως είχε ξεφύγει από τα όρια της πίεσης.

Όπως είπε και ο ίδιος έπρεπε τώρα να αφήσει τον Acosta να περάσει μπροστά και μένοντας κολλημένος πίσω του να αυξήσει την πίεση στο ελαστικό και να δοκιμάσει να περάσει λίγο πριν το τέλος του αγώνα.

Δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα για το γεγονός πως όλα αυτά είναι κάτι που πρέπει να αλλάξει, από τους κανονισμούς μέχρι τα ελαστικά, ώστε να μην χρειάζεται να βλέπουμε τον πρώτο να κόβει για να δώσει θέση.

Το ίδιο είχε ξανά συμβεί στον Marc Marquez αφήνοντας τότε τον Alex να περάσει και καθώς ήταν ο αδερφός του αμέσως ξεκίνησαν τα ερωτηματικά αν το κάνει για λόγους εκπαίδευσης κτλ.

Ο Marc Marquez ήταν σίγουρος πως θα γλιτώσει την ποινή όπως είπε και στην κάμερα και πράγματι, λίγα λεπτά μετά το τέλος του αγώνα η ετυμηγορία των κριτών ήταν πως όλοι οι αναβάτες που ανακοίνωσαν στην αρχή πως πρέπει να ελεγχθούν, βρέθηκαν πως ήταν εντός των ορίων με βάση τον χρόνο που απαιτείται να αγωνίζεσαι με την πίεση χαμηλότερα για να αντιμετωπίσεις πρόβλημα.

Θα μπορούσε να είναι ένας αγώνας που ο Marc Marquez απλά ξεμακραίνει με τον Bagnaia σε μία δεύτερη θέση με λίγα προβλήματα από τις KTM. Ο Quartararo κράτησε αρκετά την τρίτη θέση και μάλιστα πάλεψε για αυτή προσπαθώντας να φρενάρει όλο και πιο αργά, ανοίγοντας γραμμή στην κορυφή της στροφής που έδινε ουσιαστικά το έναυσμα στον πίσω αναβάτη να βουτήξει για την θέση. Έφτασε δύο φορές κοντά στην επαφή που είναι όμως ευθύνη εκείνου που ακολουθεί και τελικά την μία δεν την γλίτωσε. Ο Bezzecchi ακούμπησε την ουρά της εργοστασιακής Yamaha ευτυχώς χωρίς να πέσει κανένας, αλλά η Aprilia έχασε έδαφος καταλήγοντας στην 7^η θέση.

Μόλις στο μεταξύ πιο πίσω ο A. Fernandez που ήταν στην εσωτερική του Nakagami θα ντριφτάριζε σαν να έκανε supermotard καταλήγοντας σε πτώση παρασύροντας και τον άτυχο Nakagami που δεν μπορούσε να σηκωθεί και αμέσως. Μιας και οι δύο αναβάτες βγήκαν εκτός, οι κριτές θα πάρουν μετά τον αγώνα απόφαση για το αν υπάρχει παρατυπία του A. Fernandez.

Είχε προηγηθεί άλλη μία ατυχία του Mir που μπορεί να γλίτωσε την πτώση αλλά έμεινε τελευταίος. Δεν υπάρχει αγώνας χωρίς επαφή με άλλο αναβάτη, συνήθως χωρίς να φταίει ο Mir αλλά μιλάμε για ένα απίθανο πλέον στατιστικό.

Ο Alex Marquez στο μεταξύ παραλίγο να πέσει στον ομοσταυλό του προσπαθώντας να ξεπεράσει την κακή εκκίνηση που έκανε και σταδιακά πλέον ανέβαινε θέσεις.

Όσο γίνονται όλα τα παραπάνω στον 2^ο γύρο έχει μπροστά του τον Di Giannantontio έναν από τους αναβάτες που δεν βρήκε τις ρυθμίσεις για την ανανεωμένη πίστα του Brno και προς το τέλος του αγώνα σημείωσε και πτώση.

Μετά την επαφή Bezzecchi και Quartararo ο Bastianini αμέσως επιτέθηκε στην εργοστασιακή Yamaha και παρόλο που απέκρουσε την πρώτη επίθεση, ο Quartararo κράτησε τελικά θέση πίσω από τις εργοστασιακές KTM.

Παρόν ήταν και ο νέος εκτελεστικός πρόεδρος του εργοστασίου, ο άνθρωπος που μπήκε για να γίνει το μεταβατικό βήμα και κανείς δεν περιμένει να τον δει να μένει για χρόνια σε αυτή την θέση. Όπως επίσης και πολλοί Αυστριακοί λόγω εγγύτητας που πανηγύρισαν την πρωτοπορία του Acosta, παρότι ήταν ένα σύντομο δάνειο, και έπειτα δεν απογοητεύτηκαν αφού είδαν δύο KTM στο βάθρο.

Αν δεν υπήρχε πρόβλημα με τις πιέσεις η μία θέση στο βάθρο ήταν βέβαιη η άλλη όχι και τόσο. Ο Bagnaia μπορούσε να παλέψει για να κρατήσει την 2^η θέση, κάτι που τελικά δεν κατάφερε από την πρώτη στιγμή που έκοψε και κοίταξε πίσω. Ήταν αδύνατο να κάνει προσπέραση, παρόλο που το προσπάθησε.

Αύριο αναμένεται το ζήτημα των πιέσεων να μην υφίσταται καθώς οι ομάδες θα έχουν τώρα τα δεδομένα που χρειάζονται.

Στο μεταξύ δεν τα πήγε άσχημα και ο Martin που κάποια στιγμή βρέθηκε στην 7^η θέση. Χωρίς να έχει αγωνιστεί καθόλου -πρακτικά- αυτή την σεζόν, σε κάνει να αναρωτιέσαι αν θα ήταν το δεύτερο όνομα στην διεκδίκηση του πρωταθλήματος, έχοντας ξεκινήσει από τον πρώτο αγώνα και όχι τώρα μετά την μέση…

pos.	pts	rider	Team	time / gap
1	12	93M. Marquez	Ducati Lenovo Team	19:05.883
2	9	37P. Acosta	Red Bull KTM Factory Racing	+0.798
3	7	23E. Bastianini	Red Bull KTM Tech3	+1.324
4	6	72M. Bezzecchi	Aprilia Racing	+1.409
5	5	20F. Quartararo	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	+2.292
6	4	25R. Fernandez	Trackhouse MotoGP Team	+3.358
7	3	63F. Bagnaia	Ducati Lenovo Team	+3.648
8	2	5J. Zarco	CASTROL Honda LCR	+3.920
9	1	44P. Espargaro	Red Bull KTM Tech3	+4.748
10		33B. Binder	Red Bull KTM Factory Racing	+5.902
11		1J. Martin	Aprilia Racing	+6.000
12		43J. Miller	Prima Pramac Yamaha MotoGP	+6.379
13		88M. Oliveira	Prima Pramac Yamaha MotoGP	+7.081
14		54F. Aldeguer	BK8 Gresini Racing MotoGP	+7.612
15		10L. Marini	Honda HRC Castrol	+8.681
16		79A. Ogura	Trackhouse MotoGP Team	+8.992
17		73A. Marquez	BK8 Gresini Racing MotoGP	+9.404
18		42A. Rins	Monster Energy Yamaha MotoGP Team	+9.871
19		36J. Mir	Honda HRC Castrol	+11.487
Not Classified
		49F. Di Giannantonio	Pertamina Enduro VR46 Racing Team	4 laps
		7A. Fernandez	Yamaha Factory Racing Team	1 laps
		30T. Nakagami	IDEMITSU Honda LCR	1 laps

Ετικέτες

motogp

motogp 2025 Brno

MotoGP 2025

https://bit.ly/MOTO_676

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!